Ανακοίνωση

Featured

Αγαπητές μας αναγνώστριες καλησπέρα,

Οφείλουμε μια συγγνωμη κατ’αρχην που έχουμε εξαφανιστεί και μια μεγαλύτερη ακόμη συγγνώμη για όλες τις ιστορίες που έχουν μεινει ακόμα αναπάντητες. Πέραν του αυξημένου φόρτου εργασίας από τις δουλείες μας είχαμε και κάποια μπλεξίματα με κακόβουλες αναρτήσεις. Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε να αλλάξουμε τον τρόπο που δουλεύει το σάιτ και που αναρτώνται τα posts. Σε ό,τι αφορά δε τις αγγελίες ξέρουμε ότι θα στενοχωρήσουμε ορισμένες αλλά αποφασίσαμε να μην ξαναανεβάσουμε καμία αγγελία.

Από εδώ και στο εξής θα ανεβαίνουν με πολύ προσοχή μόνο αναζητήσεις τύπου “Σε είδα και θέλω να σε ξαναδώ”, Ιστορίες και Εξομολογήσεις.

Δε θέλουμε να πληρώσουμε την αφέλειά μας και την καλή μας πρόθεση με απειλές και τρεχάματα. Δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν το σάιτ μας για σκοπούς τελείως διαφορετικούς από αυτούς που εμείς είχαμε. Για αυτό το λόγο και το σάιτ σύντομα θα αλλάξει μορφή για να προστατευτούμε και εμείς αλλά και εσείς.

Σας ευχαριστουμε για την υποστήριξη και την υπομονή σας,

Femmes

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
3.70 avg. rating (76% score) - 10 votes

LGBT+ συμβουλευτική

Posted on

Σας ανακοινώνουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα LGBT+ συμβουλευτικής🌈  για όποι@ ενδιαφέρεται να κοιτάξει μέσα στον εαυτό του και να δουλέψει θέματα coming out, αποδοχής, σχέσεων, άγχους και γενικά αισθάνεται ότι βρίσκεται σε μια περίοδο της ζωής του/της κατά την οποία θα χρειαζόταν στήριξη. Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται με σύμβουλο ψυχικής υγείας.

Όποι@ ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερες πληροφορίες μπορεί να επικοινωνήσει στο [email protected]

femmes

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Στα 40 το κατάλαβα

Posted on

Νομίζω ειμαι η τραγικότερη περίπτωση.

Ειμαι 40, παντρεμένη με 2 παιδια, και πριν απο 4 μερες το ψυλλιαστηκα για πρωτη φορα στη ζωή μου. Μου χαμογελασε μια γυναικα με νοημα και αυτο ηταν. Αντιδραση πρωτη, σφυγμοι 150, δευτερη το εβαλα στα πόδια, και το βραδυ στο σπιτι οταν ο αντρας μου κι εγω ξαπλωσαμε με επιασε ενα πλακωμα στο στηθος. Εικονες απο γυναικεια στηθη με πλημμυρισαν και σταματησα το σεξ κατευθειαν. Απο την ωρα αυτη, βλεπω ταινιες και τρελλαινομαι με γυναικεια μπουστα, ονειρευομαι αγκαλιες γυμνες, ακομα οχι σεξ . Γενικά, ποτε παλιοτερα δε θυμάμαι να ειχα φαντασιωθει κοπελες, ποτε.

Και σα φοιτητρια ειχα φιληθει με κοπελα και τιποτα. Όμως τιποτα δεν ειναι τυχαιο, μαλλον, γιατι ο αντρας μου, παντα παραπονιοταν για χλιαρη σταση στο κρεβατι και εγω δεν το γλενταγα και ελεγα αυτο ειναι το σεξ σιγα το πραμα, αλλά και οταν μονη μου αυνανιζομουν δεν ηταν και κατι τρομερο, οποτε φανταζομουν οτι αυτο ειναι το σεξ ολο κι ολο.

Πηγαινα σε ψυχολογο, ελιωνα το Φρουντ και το Γιαλομ, αλλά λύση δεν εβρισκα, διότι να προσθεσω ότι ολο αυτο με ειχε γεμισει άγχος, νοσηματα βαρια ( δεν αστειευομαι) και τρελη αυπνια… Και να που το χαμογελο μιας γυναικας μου ανοιξε τα ματια. Αλλά, εχω πνιγει στις τυψεις και δεν ειμαι 18 πια, εψω και 2 παιδια στην εφηβεία, πώς θα προχωρήσω, θελει λεπτους χειρισμους. Εννοειται, οτι ο αντρας μου κατευθείαν το ιδιο βραδυ με ρωτησε … ρε μπας και εισαι λεσβια η ασεξουαλ; Ενταξει, ειμαστε 22 χρονια μαζι, κατι θα καταλαβαινε. Θέλω να γνωρισω γκει φιλες, να με στηριξουν, γιατι στα αληθεια καταρρεω, χρειαζομαι να μιλησω σε καποια, πως να ξεκινησω στα 40, σκατα τα εκανα…παντως πισω δε γυρναω

Γεια σου φίλη,

Ποτέ μα ποτέ δεν είναι αργά και ποτέ δε ξέρεις ποιο θα έιναι το ερέθισμα που θα σου ανοίξει τα μάτια.

Ναι θέλει λεπτούς χειρισμούς, ωστόσο η ζωή ειναι μικρή για να μην την χαίρεσαι και τίποτα δεν είναι ανέφικτο, είναι άδικο για εσένα αλλά και για τον συζυγό σου να μην δίνετε και να μην λαμβάνετε το 100%. Τα παιδιά θα ενηλικιωθούν και θα καταλάβουν κάποια στιγμή ότι είναι σημαντικό η μαμά τους να είναι ευτυχισμένη, εκτός από μαμά είσαι και γυναίκα.

Καλή επιτυχία στο νέο ταξίδι που ξεκινάς.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Ενεστώτας

Posted on

Το όνομά μου είναι Κατερίνα. Είμαι 30 χρονών και οι ερωτικές μου σχέσεις περιλαμβάνουν μια πλειάδα από ετεροφυλοφιλικές επαφές. Καμία ομοφυλοφιλική. Παρόλαυτά, ο λόγος για τον οποίο μπήκα στη διαδικασία να σας γράψω, βρίσκεται παρακάτω.

Με την Σ. είχαμε πάντα μια πολύ ιδιαίτερη σχέση. Πολύ ξεχωριστή. Σχεδόν από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε, πριν 10 χρόνια περίπου. Σπουδάζαμε και οι δύο στην ίδια σχολή και η ζωή και η καριέρα μας τα έφερε έτσι, ώστε να συνεργαζόμαστε συχνά. Έχουμε κάνει μαζί πολλά ταξίδια, έχουμε μοιραστεί επαγγελματικές εμπειρίες και σε συνδιασμό με το απόλυτο συμπλήρωμα των χαρακτήρων μας, η σχέση μας έχει δέσει σε τεράστιο βαθμό. Τη βλέπω να ανθίζει, να εξελίσσεται….και ειλικρινά, δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια αυτό στο οποίο εξελίσσεται.

Έχει μια ομορφιά που σε μαγνητίζει…Υπάρχουν στιγμές που με αφήνει άφωνη, κυριολεκτικά. Προσπαθώ να κρύψω αυτό που μου συμβαίνει, το νιώθω όμως χρόνια. Την ερωτεύομαι, χρόνια ολόκληρα! Ούσα straight, (σημαντική πληροφpρία!), ζει τον έρωτα σε χρόνο ενεστώτα, δηλαδή μόνο το παρόν. Μέσα σε ατελείωτες συζητήσεις, μου τονίζει πόσο πολύ λατρεύει τους άντρες, πόσο απολαμβάνει το σεξ μαζί τους, πόση έλξη νιώθει για τον τάδε ή τον δείνα. Έχει απίστευτη σεξουαλικότητα και ο τρόπος της είναι ιδιαίτερα σαγηνευτικός. Φυσικά και μετράει στο ανδρικό φύλο. Ποιός άντρας δε θα γοητευόταν από μια πανέμορφη γυναίκα, που ο χαρακτήρας και η φιγούρα της, μοιάζουν σαν να έχουν βγει μέσα από έργο γερμανικού εξπρεσιονισμού. Αυτό, σε συνδιασμό με την παιδικότητα και την ανασφάλεια της, είναι η “ζωή” και ο “θάνατος” κάθε αρσενικού που έχει περάσει από τη ζωή της. Και είναι πολλά τα αρσενικά που άφησε και την άφησαν, αντίστοιχα.

Η σχέση μας, τώρα. Μεγάλο κεφάλαιο. Είναι ένας συνδιασμός, αδελφικής, φιλικής και ερωτικής αγάπης. Και από τις δύο μεριές. Με μεγάλη σοβαρότητα, μου έχει αποκαλύψει πως είμαι ό,τι πιο σταθερό έχει στη ζωή της. Όταν είμαστε οι δυό μας, υπάρχει έκρηξη τρυφερότητας. Αποκαλούμε η μία την άλλη με τρυφερά προσωνύμια, όπως «αγάπη μου», «μάτια μου», «μωρό μου» και συνεχώς αγγίζόμαστε. Με χαιδεύει, με κρατά αγκαλιά, την κρατώ αντίστοιχα στη δική μου. Όταν τυχαίνει να κοιμόμαστε μαζί, μοιραζόμαστε το ίδιο κρεβάτι. Πάντα αγκαλιά. Υπάρχουν στιγμές που το απολαμβάνω, μα υπάρχουν και στιγμές που είναι μαρτύριο! Έχω κι άλλες φίλες, και πιστέψτε με, με καμία δεν βρίσκομαι τόσο μα τόσο κοντά σωματικά. Και το κυριότερο…Έχουμε φιληθεί! Στα πλαίσια παιχνιδιού βέβαια…της παρέας. Αλλά ο τρόπος που ανταπέδωσε ήταν μαγικός! Δεν ήθελα να σταματήσω. Και νομίζω, ούτε κι εκείνη. Ίσως να είναι η φαντασία μου, ίσως να θέλει να επιβεβαιωθεί μέσα από μένα, δεν ξέρω, αλλά αισθάνομαι συχνά ότι θέλει να εκδηλώσει κάτι. Το πνίγει όμως, και η αλήθεια είναι ότι δεν τολμώ και να ρωτήσω. Ούτε να κάνω κίνηση. Φοβάμαι πολύ. Μήπως δειλιάσει. Μήπως φύγει από τη ζωή μου. Μήπως τρομάξει και η ίδια από το πόσο κοντά έχουμε έρθει. Τον τελευταίο καιρό, είναι ήδη απόμακρη. Νιώθω ότι έχει αντιληφθεί την κατάσταση που βρισκόμαστε και προσπαθεί να το περάσει σαν κάτι απλό, κάτι που δε χρειάζεται συζήτηση. Και να πάρει το χρόνο της μακριά μου για να ξαναχτίσουμε τη σχέση μας από την αρχή. Και ίσως εξελιχθεί διαφορετικά. Έτσι αισθάνομαι. Δεν έχω μιλήσει πουθενά και σε κανέναν για αυτή την ιδιάζουσα κατάσταση που βρίσκομαι. Πίστευα πως μπορώ να το ελέγξω και να το ξεπεράσω. Δεν είναι καθόλου εύκολο, όμως. Καθόλου!! Γιαυτό στράφηκα εδώ. Παρακαλώ…μια συμβουλή!!

 

Γεια σου φίλη,

Δε θέλω να μπω σε ερμηνείες και να βγάλω βεβιασμένα συμπεράσματα ωστόσο η κατάσταση που μας περιγράφεις με την συγκεκριμένη μας μυρίζει “άρνηση”. Τί εννοώ, η κοπέλα μάλλον έχει αισθανθεί πράγματα για σένα και έχει τρομοκρατηθεί, αρχικά ίσως το πήρε πιο ελαφρά και δεν έδωσε σημασία αλλά τώρα που μας λες ότι έχει απομακρυνθεί χωρίς λόγο κι αιτία μου βγάζει ότι δε μπορεί να αποδεχτεί όλο αυτό που συμβαίνει ανάμεσά σας. Ακόμη και αυτή η σχέση της με τους άντρες μπορεί να ερμηνευτεί υπό αυτό το πρίσμα, ότι δηλαδή προσπαθεί να αποδείξει πράγματα στον εαυτό της πρώτα και ύστερα σε σένα, ότι δηλαδή εκείνη ενδιαφέρεται για το αντίθετο φύλο, έτσι ήταν πάντα και έτσι θα έιναι, σα να φοβάται μήπως και δεν ισχύει. Ωστόσο αυτό που υπάρχει ανάμεσά σας δεν είναι ούτε απλό ούτε και αδιάφορο, εγώ στη θέση σου θα της μιλούσα, θα της έλεγα πώς αισθάνομαι, τις σκέψεις μου  και ίσως να την φιλούσα κιολας, δεν οφελεί σε τίποτα να κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας. Εσύ όμως ξέρεις καλύτερα!

ε.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Προς femme

Posted on

Λάβαμε το ακόλουθο post:

Βρε κοριτσια εσεις που δεν φαίνεστε,καντε κατι να σας καταλαβαινουμε :p Ειμαι απο χωριο λιγο πιο εξω απο Θεσσαλονίκη κ γιαυτο το λογο μου ειναι παρα πολυ δυσκολο να γνωρισω ατομα.

Στα γνωστα στεκια lgbt της Θεσσαλονίκης δεν βγαινω διοτι η μουσικη δεν μαρεσει καθολου,ασε που πηγαίνουν μικροτερες σε ηλικια.

Ειμαι σχεδον 30.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Kουράστηκα

Posted on

Εξομολογηση.

Καλησπέρα σας… Τις τελευταίες μέρες εχω φτάσει σε ένα τέλμα και δε ήξερα που αλλού να το πω. Αρχικά, ειμαι 23 μεγάλωσα και σπουδάζω Αθηνα. Εδω και ένα χρόνο περίπου κατάλαβα πως μου αρέσουν οι κοπέλες. Δε ξέρω αν εν τέλη μου αρέσουν μόνο οι κοπέλες ή και τα αγόρια. Και αυτο το λέω επειδή μέχρι τώρα εχω κάνει σχέσεις μόνο με αγόρια, οι οποίες σχέσεις για διάφορους λόγους τελείωναν άδοξα. Προς το παρόν και νομιζω και προς το μέλλον δε θελω να βάλω κάποια ταμπέλα, αν ειμαι bi η λεσβία. Ειμαι εγω και μου αρέσουν οι άνθρωποι.

Το τελευταίο χρόνο γνώρισα και μια κοπελα, στρειτ (φυσικά), κάναμε παρέα φιλικά στην αρχή, αλλα σιγα σιγά άρχισε να μου αρεσει. Τώρα ειναι στο χωριό της , εγω Αθηνα και μιλάμε έτσι γενικά μια στο τόσο. Μου είπε και πως γνώρισε εκει κάποιον, οποτε για μενα οποια ελπίδα υπήρχε πέθανε. Και το τέλμα μου ποιο ειναι. Κουράστηκα πραγματικά να θελω να κάνω μια σχέση με κοπελα και να μη μπορώ. Κουράστηκα να μην αναφέρομαι για το αν μου αρεσει κάποιος ή μάλλον κάποια γτ εκει θα αρχίσουν οι εξηγήσεις ερωτήσεις κλπ κλπ. Πραγματικά δεν αντέχω μόλις γνωρίζω μια κοπελα αν μου αρεσει να αναρωτιέμαι αν είναι λεσβία ή bi. Να προσπαθώ να ερμηνεύσω κινήσεις και μετά να λέει οτι γουστάρει κάποιον. Τις φιλικές κινήσεις να τις ερνηνευω ως κατι άλλο ή να προσπαθώ να τις ερμηνεύσω ως κατι αλλο, γιατί το εχω ανάγκη. Θελω να ερωτευτώ μια κοπελα και να μη χρειάζεται καταλάβω τι είναι, να περνάει καλα μαζί μου και αυτο να φτάνει.

Παρόλο που ζω στην Αθήνα τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Δε μου αρέσει καθόλου η λογική των σαιτ για γνωριμίες (αφού ο κοινωνικός μου κύκλος αποτελείται από στρειτ). Σε gay bar μόνη δε πρόκειται να πάω και οι φιλοι μου δε θέλουν να πανε, ακόμη και αυτοί οι δυο τρεις που το ξέρουν και που φυσικά φέρονται σαν να μη ξέρουν τίποτα. Εχω φτάσει σε τέλμα δε ξέρω τι να κάνω για να αλλάξω αυτο το κομμάτι στη ζωή μου. Γιατι βρε κορίτσια που λέτε μην ερωτεύεστε straight καταλαβαίνω πως το λέτε αλλα αν ο κοινωνικός σου κύκλος αποτελείται από στρειτ τότε τι; άνθρωποι είμαστε. Θα γίνει. Πραγματικά δε ξέρω. Αγανάκτησα. Μου έρχεται να στείλω μήνυμα στην άλλη και να της πω πως μου αρέσει πολύ, με ερωτικό τρόπο. Και ότι γίνει. Αλλα μετά λέω ας το. Γιατί την επόμενη μέρα τι κανεις; Ααα ρε κορίτσια. Απελπισία Εχει πέσει.

Γεια σου φίλη, 

Πόσο αληθινό το γράμμα σου, 

Είμαι σίγουρη πως αν όχι όλες οι περισσότερες έχουμε αισθανθεί έτσι και έχουμε βρεθεί σε ανάλογη θέση.

Πρώτα από όλα, κάτι που με στενοχώρησε, γιατί οι φίλοι που εμπιστεύτηκες δε θέλουν να σε συνοδεύσουν σε κάτι που για εσένα είναι σημαντικό? Είμαι σίγουρη ότι κι εσύ έχεις πάει σε μέρη μόνο και μόνο για να μη χαλάσεις χατίρι σε φίλους, αυτό μαζί με το ότι φέρονται σα να μη συμβαίνει τίποτα μου ακούγεται σα να μη σε αποδέχονται. Είναι σημαντικό να περιτριγυρίζεσαι από ανθρώπους που σε εκτιμούν και σε αποδέχονται για αυτό που είσαι, χωρίς ταμπέλες όπως σωστά λες. 

Ύστερα, είναι καλό να δικτυωθείς με κάποιο τρόπο, υπάρχουν διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες που θα σε βοηθήσουν ακόμη κι αν πας μόνη σου να ενταχθείς στον LGBT κόσμο και πρακτικά πλέον γιατί έτσι είναι, άμα συναναστρέφεσαι μόνο με straight κόσμο πρέπει να είσαι με προοδευτικό και ανοιχτόμυαλο κόσμο που έχει πολλαπλά ερεθίσματα και έχει gay παρέες για να γνωρίσεις κι εσυ άτομα σαν εσένα και πολύ φοβάμαι πως αυτή δεν είναι η δική σου περίπτωση. Επίσης, αμα σου έρχεται να της στείλεις μήνυμα να το κάνεις, θα το κάνεις όμως για σένα όχι για να λάβεις καταφατική απάντηση. Να ξέρεις επίσης ότι υπάρχουν πολλές εκεί έξω που δηλώνουν straight και να έιναι επίσης μπερδεμένες μέσα τους, με άλλα λόγια σε αυτή τη περίπτωση το τί δηλώνεις δεν αντανακλά απαραίτητα και αυτό που είσαι.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Μου Λείπεις

Posted on

Εξομολόγηση:

Οσο κ αν το αρνουμαι στον εαυτο μου παντα μου λειπεις παντα σε φοραω σαν αυτα τα ρουχα που τα χεις καιρο κ ενω εχουν φθαρει δε θες να τα πεταξεις γτ σημαινουν πολλα για σενα ε λοιπον ησουν οτι καλυτερο εχω φορεσει κ μ εχει φορεσει κ μαλλον με φορεσες τοσο καλα που εγινες ενα με το σωμα μου που σε οποιο αλλο ρουχο ψαξω μια αγκαλια δε θα ναι ποτε σα την δικια σου δε ξερω καν γιατι τα γραφω ισως γιατι στο χαρτι παιρνουν αλλη μορφη τα χω απεναντι μου κ τα διαβαζω και δημιουργω ακομα εναν λογο να υπαρχεις…ισως ειναι pathetic αυτο το να κρατας καποιον ενω δεν ΄΄υπαρχει” το να ξερεις οτι ολα εχουν παρει τελειως διαφορετικη τροπη απ οσα θελατε το οτι εχουν φθαρθει τα παντα..αλλα ειναι εξισου πολυ ενδιαφερον φιλινκ το οτι ενω ισχυουν ολα αυτα αυτος ο ανθρωπος υπαρχει ακομα μεσα σου…δε προσπαθησα ποτε μου να σου δειξω κατι να αμφισβητησω τα αρνητικα συναισθηματα που σ προκαλουσα γτ αυτο το θεωρω πολυ λιγο ποτε δε θα σου αποδειξω οτι δεν ειμαι αυτο που πιστευεις τι νοημα εχει να μπει καποιος σ αυτη την διαδικαασια ισως πονταρω πως βαθυα μεσα σου γνωριζες…αν οχι γνωριζεις… ΥΓ: μαλλον ελπιζω ακομα σε κατι ανυπαρκτο επειδη οπως ειναι φανερο ποτε μου δε τα πηγαινα κααλα με τα σημεια στιξης :p)

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Μου λείπεις ΙΙ

Posted on

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Μου λείπεις..ολα εγιναν τοσο γρηγορα..όταν σε ξανα πλησιασα..όταν μπηκα ξαφνικα στη ζωη σου..θυμασαι; τοτε που ενιωθα μονη..τοτε που ημουν τοσο χαλια και απογοητευμενη.με κοίταγες με αυτό το βλεμμα σου..αυτο το βλεμμα γεματο συμπονια..μες στην βαβουρα εσυ συνεχιζες να με κοτιας μες στα ματια.με θυμαμαι να σκέφτομαι..”θεε μου είναι τοσο υπεροχη..” θυμασαι σε κεινον τον δρομο;..σε εκεινο το στενο;..θυμαμαι ακομα την πρωτη στιγμη που μου χαμογελασες και θα μπορουσα να ορκιστω ότι εκεινη την στιγμη σε ερωτευτηκα..όταν προχωραγαμε και καταλαθος αγγιχτηκαν τα χερια μας..όταν προχωράγαμε και σε προσεχα..όταν προσεχες εσυ εμενα…ελεγα στον εαυτο μου να μην το κανει..μα σε ερωτευτηκα.

Και ηρθε η στιγμη που αρχισες να μου μιλας για κεινον..Το ποσο κενη ενιωθες χωρις εκεινον..και το μονο που ηθελα ηταν να σουν καλα. αν ζηλευα..ζηλευα τοσο θεε μου. αλλα το να σε βλεπω να μου μιλας για αυτόν και να χαμογελας για μενα ηταν παραδεισος..γελαγαν και τα ματια σου μαζι..κ αυτά τα ματια σου ..με κατεστρεψαν..βιαστηκα τοσο και σου ειπα το τι νιώθω για σενα ..η στιγμη που στα λεγα..αυτό το βλεμμα..το πως με προσεχες..αυτό το χαμογελο σου..με καναν τον πιο ευτυχισμενο ανθρωπο στον κοσμο. αλλα δεν αργησε να γινει..απομακρυνόμασταν..μου φτανε μονο να είμαι στην ζωη σου..να μαφησεις να είμαι διπλα σου..καποτε μου λεγες τα προβλήματα σου..καποτε μου μιλαγες για την ζωη σου..τωρα πια νιώθω τυχερη αμα μιλησουμε μια στο τοσο..3 μηνες να δω τα ματια σου..3 μηνες να σε δω. αυτό με λυγιζει λιγο λιγο..προσπαθω να σε βγαλω απτο μυαλο μου. απτην καρδια μου. και δεν μπορω..ψαχνω σε ολους εσενα και δν εισαι πουθενα εσυ..κανεις δεν είναι εσυ..οσο και να προσπαθησα δεν μπορεσα.ειμαι ερωτευμενη μαζι σου..και πλεον πιστευεις πως δεν νιώθω τιποτα ερωτικο.εγω σε κανα να το πιστεψεις..

Μα πεθαίνω για σενα.αλλα δν θα αντεχα να σε χασω τελειως. ”να σε χασω”..δν σε εχω καν..αλλα μου λείπεις εσυ και οι λιγες μας στιγμες. μακαρι να ησουν εδώ..διπλα μου.τα βραδια που ξεσπαω και πεθαίνω μεσα μου γιατι δν εισαι εδώ.γιατι δεν σημαινω κατι για σενα.γιατι νιώθω μονη με οποιον δεν εναι εσυ. γιατι θα παραταγα τα παντα..για να είμαι κοντα σου.να σε βλεπω κάθε μερα.γιατι κουραστηκα να μην σε βλεπω..κουραστηκα να μην μπορω να ξανα κανω τα πραγματα όπως ηταν..θα τα παραταγα οτιδήποτε για σενα αληθεια.θα αφηνα οποιονδηποτε για να είμαι μαζι σου..και μακαρι να σημαινε εστω και κατι για σενα..Ι

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

7 προτάσεις για τη δημιουργία μίας πιο συμπεριληπτικής τάξης σε θέματα κοινωνικού φύλου

Posted on

Πηγή: WE ARE TEACHERS


Η οπτική της κοινωνίας μας για την ταυτότητα φύλου αναπτύσσεται γρήγορα και για πολλούς εκπαιδευτικούς η διαχείριση ζητημάτων που συνδέονται με το κοινωνικό φύλο είναι κάτι καινούργιο.

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μας απασχολούν ως εκπαιδευτικούς είναι η διασφάλιση πως κάθε παιδί στην τάξη μας νιώθει ασφάλεια – σωματικά και ψυχολογικά. Αυτό περιλαμβάνει και τα παιδιά που ίσως αντιμετωπίζουν ζητήματα με την ταυτότητα φύλου τους.

Ακόμα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μπορεί ακούσια να εντάσσουμε τα παιδιά σε κατηγορίες και κουτάκια όπου δε νιώθουν άνετα, βλάπτοντας τα έχοντας προσδοκίες από αυτά χωρίς καν να το ξέρουμε.

Ως εκπαιδευτικοί, είναι σημαντικό να σκεφτούμε τους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούμε με τα παιδιά το θέμα του κοινωνικού φύλου έτσι ώστε κάθε παιδί να έχει το χώρο που χρειάζεται να ταιριάξει στο πλαίσιο αυτό.

Ακολουθούν 7 προτάσεις που μπορούν να σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε τη  δημιουργία μίας πιο συμπεριληπτικής τάξης σε θέματα κοινωνικού φύλου.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Η έμπειρη δασκάλα Batya Greenwald προσέγγισε ανοιχτά το θέμα του κοινωνικού φύλου με τους μαθητές της στο νηπιαγωγείο.  Μία μέρα σε κύκλο, έκανε στους μαθητές της μερικές απλές ερωτήσεις για το τι σημαίνει να είσαι αγόρι ή κορίτσι. Κατέγραψε τις απαντήσεις τους σε ένα διάγραμμα και εξεπλάγη διότι διαπίστωσε πως ακόμα κι από την τρυφερή ηλικία των 5 ετών, οι μαθητές της είχαν κάποιες αρκετά ισχυρές προκαταλήψεις για τους ρόλους του κοινωνικού φύλου – για παράδειγμα, τα κορίτσια φορούν ροζ/τα αγόρια φορούν μπλε, τα κορίτσια παίζουν με κουζινικά/τα αγόρια παίζουν με τουβλάκια κτλ.

Μη διορθώνεται απλώς στερεοτυπικές αντιλήψεις – προκαλέστε τις.

Η Batya Greenwald λέει, “Είναι πολύ σημαντικό όχι μόνο να διορθώνουμε τις στερεοτυπικές αντιλήψεις, αλλά να τις προκαλούμε”. Για παράδειγμα, αν ένα παιδί πει πως  τα αγόρια δεν πρέπει να φορούν ροζ, μην πείτε απλώς “Φυσικά και μπορούν”. Ρωτήστε τα παιδιά γιατί πιστεύουν κάτι τέτοιο – “ποιος έφτιαξε αυτόν τον κανόνα;”. Εάν έχετε μεγαλύτερα παιδιά ίσως ακούσετε κάποιο να λέει “αυτό είναι πολύ gay”. Μην πείτε απλώς “Δεν είναι σωστό να εκφραζόμαστε έτσι”. Ρωτήστε “Τι σημαίνει αυτό; Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να νιώσει κανείς ακούγοντας αυτό;”.

Χρειάζεται να δώσουμε την ευκαιρία στους μαθητές μας να σκεφτούν γιατί έχουν ορισμένες πεποιθήσεις και να τους ενθαρρύνουμε να τις αμφισβητήσουν. Όσο πιο νωρίς φέρουμε αυτά τα ζητήματα στα παιδιά, τόσο πιο εύκολη θα είναι η διευθέτηση των προκαταλήψεων πριν εδραιωθούν.

Προσοχή στη γλώσσα που χρησιμοποιείτε

Όταν μιλάτε στην τάξη αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε λέξεις με έμφυλο στοιχείο. Σκεφθείτε πως κάποιες φορές χρησιμοποιούμε γλώσσα που αναφέρετε στα αγόρια ή στα κορίτσια και κάποια παιδιά μπορεί να αισθάνονται ότι δεν έχουν χώρο σε αυτό το δίπολο. Αντί να χρησιμοποιείτε τις λέξεις αγόρια και κορίτσια, βρείτε εναλλακτικούς τρόπους. Για παράδειγμα,  όταν ζητάτε από τα παιδιά να παραταχθούν σε γραμμές επιλέξτε κάτι μη έμφυλο όπως, “Όσα παιδιά φορούν πράσινα ρούχα να μπουν σε γραμμές”.  Ακόμα, “Όσα παιδιά έχουν γεννηθεί Ιούνιο μήνα να μπουν σε γραμμή”. Απευθυνθείτε στα παιδιά ως σύνολο χρησιμοποιώντας τη λέξη “παιδιά”.

Αποφεύγετε τις ταμπέλες

Για παράδειγμα, γιατί χρειάζεται να υπάρχουν τουαλέτες για κορίτσια και τουαλέτες για αγόρια; Μπορούν απλώς να υπάρχουν τουαλέτες. Καλάθια, αποθηκευτικοί χώροι και φάκελοι που έχουν κατηγοριοποιηθεί χωρίς να υπάρχει λόγος, για αγόρια ή για κορίτσια, καλό είναι να εξαλειφτούν.

Διαβάστε καλά βιβλία

Υπάρχουν μερικά καταπληκτικά βιβλία που συμπεριλαμβάνουν ζητήματα φύλου και μπορείτε να τα μοιραστείτε με τα παιδιά.

Μερικά από αυτά είναι:  Jacob’s New Dress  (Sarah Hoffman και Ian Hoffman), The Boy with Pink Hair (Perez Hilton),  I am Jazz  (Jessica Herthel και Jazz Jennings).

Αφήστε τα παιδιά να παίξουν δοκιμάζοντας νέες ταυτότητες

Για τα μικρότερα παιδιά, μπορείτε να έχετε ένα μικρό βεστιάριο το οποίο να διαθέτει ποικιλία από υπέροχα αξεσουάρ, φορέματα,  κασκόλ ,  κοσμήματα , καπέλα υπερήρωα, σκληρά καπέλα και αθλητικά jerseys. Δώστε στα παιδιά την επιλογή να δοκιμάσουν ό, τι θέλουν  χωρίς περιορισμούς βάσει του κοινωνικού τους φύλου.

Διασφαλίστε σε όλα τα παιδιά την πρόσβαση σε παιχνίδια και δραστηριότητες

Συγκεντρώστε στην τάξη σας παιχνίδια και υλικό δραστηριοτήτων που θα είναι για όλα τα παιδιά. Διαβεβαιώστε όλα τα παιδιά ότι είναι ελεύθερα να παίξουν με τουβλάκια, κουκλάκια, είδη τέχνης, αθλητικό εξοπλισμό, φιγούρες υπερηρώων, κουζινικά, αυτοκινητάκια κ.α. Αναμιγνύετε τακτικά τις επιλογές , προσθέτοντας κι άλλο υλικό, ώστε να έχουν τα παιδιά τη δυνατότητα να το εξερευνήσουν.

Για περισσότερη έμπνευση, δείτε το βίντεο της   Batya Greenwald: What Kindergarteners Taught Me About Gender

Μετάφραση: Πολύχρωμο Σχολείο (2017)

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

To «11528» και πάλι «Δίπλα σου»

Posted on

Το «11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ», η γραμμή ψυχολογικής στήριξης για λεσβίες, γκέι, αμφί, τρανς, τις οικογένειες τους και εκπαιδευτικούς, επέστρεψε πιο δυναμικό από ποτέ.

Σύμφωνα με το σχετικό δελτίο τύπου, η υπηρεσία επαναλειτουργεί και προσφέρει, πλέον, διευρυμένο ωράριο λειτουργίας(δωρεάν) δια ζώσης συνεδρίες και τη δυνατότητα επικοινωνίας μέσω skype.

Είμαστε & πάλι #diplasou.


To “11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” περνά στη 2η φάση!

Η Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης “11528 – ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” από σήμερα επαναλειτουργεί με διευρυμένες υπηρεσίες και ωράριο λειτουργίας.

Η υπηρεσία που κέρδισε την εμπιστοσύνη οικογενειών, εκπαιδευτικών, επίσημων φορέων και στάθηκε δίπλα στα LGBT άτομα καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της, περνά στη 2η φάση του σχεδιασμού της, χάρη στη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Η 1η φάση του “Προγράμματος για την Καταπολέμηση των Διακρίσεων βάσει του Σεξουαλικού Προσανατολισμού και της Ταυτότητας Φύλου: Πρόληψη και Παρέμβαση” που ολοκληρώθηκε το 2016 με την υποστήριξη της οργάνωσης αλληλεγγύη-SolidarityNow, έθεσε τις βάσεις για την επαναπλαισίωση των προσφερόμενων υπηρεσιών του και τη συνέχιση της επιτυχημένης συνεργασίας των τεσσάρων φορέων υλοποίησής του: του Thessaloniki Pride (οργάνωση-Leader για την περίοδο 2017-2018), της Ομοφυλοφιλικής και Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδος (ΟΛΚΕ), της Θετικής Φωνής και του Athens Pride.

Τα επανειλημμένα αιτήματα συναντήθηκαν με τον προγραμματισμό μας. Έτσι από φέτος, διατηρώντας το ίδιο επίπεδο επιστημονικής εγκυρότητας κι επαγγελματισμού, με αμείωτη αφοσίωση, ξεκινάμε και πάλι το “11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ”, με την προοπτική να προσφέρουμε ακόμη πιο αποτελεσματικά και με βιωσιμότητα για την LGBT κοινότητα, για την οικογένεια, για την εκπαιδευτική κοινότητα και για όποιο άτομο θέλει να μιλήσει για τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα ή/και την έκφραση φύλου με κάποια/ον ειδικό.

Το “11528 – ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” επαναλειτουργεί με διευρυμένο ωράριο, Δευτέρα με Παρασκευή 11:00 – 21:00 (εκτός επίσημων αργιών), ενώ οι υπηρεσίες συμβουλευτικής, ψυχοκοινωνικής και ψυχολογική στήριξης και παρέμβασης στην κρίση δεν θα περιορίζονται πια μόνο στο τηλέφωνο, αλλά προσφέρεται κι η δυνατότητα για περιορισμένο αριθμό διά ζώσης προσωπικών συνεδρίων (

μέχρι 8 σε αριθμό σε διάστημα δύο μηνών). Οι δια ζώσης συνεδρίες προσφέρονται μετά από αξιολόγηση των αναγκών και με γνώμονα την καλύτερη κάλυψη των εξυπηρετούμενων.

Οι δια ζώσης συνεδρίες προσφέρονται εντελώς δωρεάν, προγραμματίζονται κατόπιν ραντεβού και με σεβασμό στη σειρά προτεραιότητας.

Τόσο οι κλήσεις όσο κι οι δια ζώσης συνεδρίες τηρούν τις αρχές δεοντολογίας κι είναι εμπιστευτικές κι ανώνυμες.

Oι κλήσεις λειτουργούν με χρέωση 1 αστικής μονάδας από σταθερό ΟΤΕ για αστικά και υπεραστικά τηλεφωνήματα ανεξαρτήτως διάρκειας κλήσης. Ωστόσο, επειδή παρατηρήθηκε ότι οι χρεώσεις για κάθε άλλο πάροχο σταθερής και κινητής τηλεφωνίας, που διαφέρουν ανάλογα με τον τιμοκατάλογο του παρόχου, είναι εξαιρετικά υψηλές, πολλές φορές έως και απαγορευτικές, από φέτος παρέχεται η δυνατότητα επικοινωνίας και μέσω διαδικτύου (skype: diplasou.11528).

To “11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ” λειτουργεί με την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων, έχει την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και την ηθική στήριξη της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Είμαστε #diplasou με μεγάλη χαρά για την επιστροφή μας!

11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ – Σε μας μπορείς να μιλήσεις ανοιχτά!

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

In a heartbeat

Posted on

h02.jpg

Το «In a heartbeat» αφηγείται την ιστορία δύο νεαρών γκέι αγοριών και έφερε δάκρυα σε χιλιάδες ανθρώπους Η μικρού μήκους ταινία των Beth David και Esteban Bravo έχει ενθουσιάσει από την πρώτη στιγμή το κοινό

Το «In a Heartbeat» είναι μια μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων που αφηγείται την ιστορία του Sherwin, ενός νεαρού αγοριού που πηγαίνει ακόμη σχολείο και φοβάται να «βγει από την ντουλάπα», αλλά η καρδιά του έχει τελείως διαφορετικά σχέδια- μια μέρα κυριολεκτικά πετάγεται από το στήθος του, αποκτά δική της υπόσταση και αρχίζει να κυνηγά το αγόρι των ονείρων του.

Η ταινία έχει διάρκεια περίπου 4 λεπτά και δεν περιέχει τον παραμικρό διάλογο. Ωστόσο καταφέρνει με την απλότητά της να θίξει με έναν ευγενικό, γλυκό και καίριο τρόπο το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας, ειδικά σε μια τόσο μικρή ηλικία: το πόσο ανήμπορος νιώθεις μπροστά στην αγάπη, τον τρόμο του να κάνεις come out όταν είσαι στην εφηβεία, το επικριτικό βλέμμα των συνομιλήκων όταν το παραδέχεσαι αλλά και την παρηγοριά του να συνειδητοποιείς τελικά πως δεν είσαι μόνος.

 

Οι δημιουργοί Beth David και Esteban Bravo ξεκίνησαν πέρυσι μια καμπάνια μέσω Kickstarter για την χρηματοδότηση της ταινίας, που από την πρώτη στιγμή ενθουσίασε τόσο πολύ τους θεατές ώστε να ξεπεράσουν κατά 11.000 δολάρια τον αρχικό στόχο των 3.000 δολαρίων, κυκλοφορώντας τελικά την ταινία.

«Το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι ένα ζήτημα που δεν έχει εξερευνηθεί ευρέως στο computer animation. Θέλουμε να στείλουμε το μήνυμα της αγάπης και της αποδοχής σε όλα τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους που παλεύουν να αναγνωρίσουν την LGBT+ ταυτότητά τους, όπως ακριβώς και ο Sherwin», εξηγούν. «Υπάρχει ανάγκη για μέσα που ασχολούνται με θέματα της LGBT+ κοινότητας με έναν θετικό και εύθυμο τρόπο», καταλήγουν.

Το φιλμ κατάφερε μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες να κάνει πάνω από 2,5 εκατ. views.

Δειτε το κι εσεις!

 

 

VIA

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
5.00 avg. rating (98% score) - 2 votes

being-gay-in-larissa-sucks-γαμώτο

Posted on

Αγαπημένες μου ε και ζ.

Καταρχάς να σας ευχαριστήσω αφάνταστα για το υπέροχο blog σας και για το χρόνο που αφιερωνετε σ’αυτό. Είμαι σίγουρη πως γι αυτή σας την πράξη θα πάτε στον Παράδεισο (ή στη Βαλχαλα ή όπου αλλού πιστεύετε). Δεν έχετε ιδέα πόσα απελπισμενα κορίτσια (including me) καταφευγουν σε τέτοιου είδους λύσεις για μια επαφή με τη gay πραγματικότητα. Ανακάλυψα τυχαία το blog σας τρεις μέρες πριν, όταν πλέον οι ιστορίες της Alex και της Maggie του Supergirl, της Waverly και της Nicole του Wynonna Earp, της Emily και της Maya/Paige/Alison του Pretty Little Liars (ναι, η Emily μας βγήκε ζωηρουλα), δε μου ήταν πια αρκετές. Don’t get me wrong, είμαι ευγνώμων που υπάρχουν αυτές οι ιστορίες και με βοηθάνε να ξεφευγω από τη βαρετή καθημερινότητα μου αλλά ήθελα να γκρινιάξω και σε κάποιον!

Και σ’αυτες τις τρεις μέρες έκλαψα, γέλασα (sorry κοπελιά που δε μπορούσες να φτάσεις στο επιθυμητό αποτέλεσμα με την κοπέλα σου, ο τρόπος που έγραφες ήταν πολύ αστείος όμως, και εννοείται πως εύχομαι να το έχετε ξεπεράσει και να είστε τρισευτυχισμενες) και ταυτιστηκα με τις ιστορίες των αναγνωστριων σας και θα ήθελα να ευχηθώ σε όλες καθώς και σε σας ε και ζ, η ζωή να σας φέρει τα πράγματα ακριβώς όπως τα ονειρεύεστε και να είστε μόνιμα γελαστες και χαρουμενες. Ζω στη Λάρισα που όπως ξέρετε είναι ένα μεγάλο χωριό που ο καθένας γνωρίζει τα πάντα για το διπλανό του. Δυστυχώς δεν έχω δουλειά (άρα ούτε και λεφτά), οπότε δε μπορώ να κάνω ταξίδια, και ενώ βγαίνω συχνά έξω, στα μαγαζιά που πάω (κυρίως για φαγητό) δεν υπάρχει περίπτωση να γνωρίσω κοπέλες σαν εμένα. Όλες μου οι φίλες είναι straight παναθεμα τους, και οι περισσότερες narrow minded σε εκνευριστικό βαθμό. Η κολλητή μου πήρε των ομματιων της και έφυγε στο εξωτερικό (το καθαρμα) και νιώθω τόσο μόνη! Δεν έχω κανένα να μιλήσω και κοντεύω να πάθω κατάθλιψη! Πόσες gay ταινίες /σειρές να δω πια, πόσα Brittana fanfiction να διαβάσω η γυναίκα ? Ευτυχώς που υπάρχει και το γυμναστήριο και εκτός του ότι κάνει καλό στην εξωτερική μου εμφάνιση (1,72 και 58 kg και γυμνασμενη), βοηθάει και να ξεφευγω λίγο αφού τελευταία έχω όλο και λιγότερες αντοχές στο να προσποιουμαι και είμαι σίγουρη ότι δε θα μου βγει σε καλό. Θέλω φιλαράκια να χαζευουμε, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε απόψεις και να γελάμε (και μια ψηλή πανέμορφη ξανθιά που θα με λατρεύει και θα μου χαιδευει τα μαλλιά μέχρι να με πάρει ο ύπνος αλλά δεν το κόβω).

Είναι απογοητευτικό να ζω σε μια πόλη όπου το μέλλον φαντάζει δυσοιωνο. Να αμφιβάλλω αν υπάρχει άλλη gay κοπέλα στον τόπο μου, λες και είμαστε είδος προς εξαφάνιση! Να μη μπορώ να σκεφτώ θετικά και να φοβάμαι πως θα ζήσω μόνη μου για την υπόλοιπη ζωή μου αφού είμαι ήδη 40 χρονών (αν και δε φαινομαι, ούτε εξωτερικά, ούτε εσωτερικά). And it is not fair because I have so much love to give and I am caring and kind και τρομερά πιστό παιδί και με χιούμορ. Δε βοηθάει βέβαια και το γεγονός ότι το gaydar μου είναι εντελώς χαλασμένο (όχι ότι θα γνώριζα κάποια κοπέλα εδώ, κουβέντα να γίνεται).

Δε θέλω καμιά συμβουλή απλά ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου.

Να είστε καλά ρε κούκλες και εύχομαι ολόψυχα ο καλός Θεουλης (ή ο Οντιν ή όπου πιστεύετε τέλος πάντων) να σας ανταποδωσει το καλό που κάνετε. P.S. Δεν είναι βλακεια που όλες οι φίλες μου είναι χαζές και θα αναγκαστώ να πάω στο Wonder Woman μόνη μου?????

Με εκτίμηση [email protected]

Γεια σου φίλη!

Χαιρόμαστε που βοηθάμε έστω και λιγο με τον τρόπο μας!

Θα σου πρότεινα να φύγεις από τη Λάρισα! Δε γνωρίζω πώς μπορείς να το κάνεις αυτό, να ψάξεις να βρεις μια δουλειά σε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη ? Δε ξερω αλλά γιατί να αφήνεις τα χρόνια να περνάνε στην κλειστόμυαλη επαρχία όπου οι πιθανότητες να βρεις ανθρώπους σαν εσένα είναι ελάχιστες ενώ θα μπορούσες να αλλάξεις σελίδα? Δε λέω ότι θα είναι εύκολο ούτε ότι δε θα ζοριστείς αλλά σκέψου τί έχεις να χάσεις και τί έχεις να κερδίσεις. 

Αν υπάρχει κάποια Λαρισαία ας στείλει στο κορίτσι! 
Αν και δεν ανεβάζουμε πια mail είπαμε να κάνουμε μια εξαίρεση 🙂

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

συνέχεια…

Posted on

Καλησπέρα σας!

Καλως ή κακως τα πράγματα προχωρανε πολύ γρήγορα. Σας είχα στείλει οτι ένας φίλος μου του αρεσει η κοπέλα που μου αρέσει και.δε το ήξερε. Βγήκαμε όλοι μαζί τελικα δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον μεταξύ τους και όλα οκ. Όπως είπα και παραπάνω τα πράγματα τρέχουν. Βγήκαμε με παρέα έξω και κάποια στιγμή ανέφερα πως μου αρεσει κάποιο άτομο χωρίς να πω κατι. Αυτος ο φίλος μου τη πίεζε γενικά τη συζήτηση.

Στην έξοδο δεν είπα κάτι. Όμως μετά μου έστειλε μνμ και με ξανά ρώτησε οποτε αφού δεν ήταν μπροστά και οι άλλοι φίλοι μας που δε ήθελα να μάθουν κατι κουτσα στραβά του το είπα. Και του είπα και για τη συγκεκριμένη κοπέλα. Το πήρε πολύ καλα. Και γενικά κατανόησε τη συμπεριφορά μου σε κάποια πράγματα.

Το θέμα είναι τώρα πως νιώθω περίεργα. Δεν ξέρω αν έπρεπε να το πω. Νιώθω λες και όλοι θα περιμένουν να ειμαι με μια κοπέλα ή κάτι τέτοιο. Όμως επειδή μου αρέσουν και οι άντρες, δε ξέρω πως ακριβώς να εξηγήσω στις κολλητες μου όταν το πω πως ελκύομαι και απο τα δυο. Γενικά νιώθω περίεργα.

Ειναι μεσα στη διαδικασία και αυτο; νιώθω λες και έχω εκτεθεί, κατι τέτοιο. Δε ξέρω αν το εξηγώ σωστά. Σας ευχαριστώ πάντως.

Γεια σου φίλη!

Αισθάνθηκες ότι ήθελες να το πεις και αυτό αρκεί! Μην φοβάσαι να είσαι ο εαυτός σου! Είναι θετικό ότι ο φίλος σου δε το πήρε άσχημα οπότε προχώρα κανονικά, είσαι στη διαδικασία του coming out που είναι η πιο δύσκολη και αγχωτική διαδικασία για έναν άνθρωπο που ανήκει στην lgbt κοινότητα. Είναι κάτι που χρειάζεται σθένος, θάρρος και αυτοπεποίθηση αλλά πάνω από όλα χρειάζεται εσύ να έχεις αποδεχτεί τον προσανατολισμό σου και να μπορείς να υπερασπιστείς με επιχειρήματα αυτό που είσαι, έτσι θα σε αποδεχτούν και οι γύρω σου. Είναι ένα βασικό κομμάτι της προσωπικότητάς σου που δεν υπάρχει λόγος να το κρύβεις (εκτός κι αν κινδυνεύει η σωματική σου ακεραιότητα που αν κατάλαβα σωστά δε παίζει τέτοιο ενδεχόμενο) οπότε power! Συνέχισε έτσι!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
5.00 avg. rating (98% score) - 1 vote

To είπα και τώρα?

Posted on

Καλημέρα κορίτσια!!

Καταρχάς συγχαρητήρια για όλη τη δουλειά που κάνετε!! Πραγματικά βοηθάτε παρα πολύ!! Τώρα στο θέμα μου. Τελικα το έκανα, είπα σε κάποιους φίλους μου ότι ειμαι bi. Οι αντιδράσεις ποικίλες αλλα με τελικό αποτέλεσμα την αποδοχή οτι έτσι ειμαι. Η αφορμή ήταν ότι ερωτεύτηκα μια κοπέλα που τη γνωρίζουν εε και τελικα το είπα.

Το θέμα μου είναι πως πέρα από την ημέρα που τους το είπα και έκαναν κάποιες βασικές ερωτήσεις, απο κει και πέρα δεν αναφέρονται στο θέμα. Δηλαδή σαν να μη το είπα ποτε. Δε ξέρω ίσως προσπαθούν να δουν πως θα το διαχειριστούν. Εσείς τι λέτε να κάνω να πάω εγώ τη κουβέντα προς τα εκεί; ή να περιμένω όταν αυτοί θα νιώσουν έτοιμοι να με ρωτήσουν;

Σας ευχαριστώ παρα πολύ για το χρόνο που αφιερώνετε!! ❤

 

Γεια σου!

Σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια,

Μπράβο για το θάρρος σου να κάνεις coming out!
Αυτό συμβαίνει γενικά, μην αγχώνεσαι, οι φίλοι σου χρειάζονται λίγο χρόνο για να το χωνέψουν απλά. Όσο δε βλέπεις κάποια αρνητική αλλαγή στη συμπεριφορά τους τότε δε χρειάζεται να ανοίξεις το θέμα πάλι από τη στιγμή που το συζήτησες ήδη. Φέρσου φυσιολογικά και αν έχουν ερωτήσεις θα σε ρωτήσουν με κάποια ευκαιρία.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Όταν η υποτακτικότητα βαφτίζεται αξιοπρέπεια

Posted on

Όσο η πλειοψηφία απαιτεί να ντρέπεσαι γι’ αυτό που γεννήθηκες, είναι χρέος σου να δηλώνεις υπερήφανος

Από τηνIRΕNE
D’ ATHΕNES

Αναδημοσίευση από lifo

Αυτές τις ημέρες εκείνοι που επιλέγουν να θεωρούν τον εαυτό τους προοδευτικό, αλλά ενοχλούνται από το «πανηγυράκι» του Pride επικρότησαν δίνοντας μεγάλη δημοσιότητα στην τοποθέτηση του κυρίου Χρήστου Σιμαρδάνη. Επαίνεσαν τη στάση του, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για έναν “υπέροχο, αξιοπρεπή κύριο”.

Η τοποθέτηση του ήταν η εξής:

“Την ημέρα του Gay Pride μου ζήτησαν από ραδιοφωνικό σταθμό να μιλήσω, αλλά τους είπα ότι δεν συμφωνώ. Δεν είμαι περήφανος που είμαι ομοφυλόφιλος. Κανείς δεν μπορεί να είναι περήφανος για το τι κάνει στο κρεβάτι του. Είναι σαν να λες ”είμαι περήφανος που έχω αυτιά”. Δεν μπορείς να είσαι περήφανος επειδή είσαι θηλαστικό ή επειδή έχεις δύο αυτιά. Περήφανος μπορείς να είσαι για….χίλια δύο άλλα πράγματα. Θα μου άρεσε να νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου για κάποια ανθρώπινα χαρακτηριστικά μου. Δεν νιώθω περήφανος που είμαι gay, ούτε εσύ πρέπει να νιώθεις περήφανος που είσαι straight. Να είσαι περήφανος επειδή είσαι τίμιος, καλός άνθρωπος, ή καλός πατέρας”.

Η θέση αυτή αρχικά μπορεί να θεωρηθεί νηφάλια και σωστή, όταν όμως αρχίζεις να την αναλύεις λαμβάνοντας υπόψιν τις συνθήκες μέσα στις οποίες διατυπώνεται, τα πράγματα αλλάζουν. Ναι, κανείς δεν είναι περήφανος για το τι κάνει στο κρεβάτι του. Δεν λέμε π.χ στους φίλους μας, ή τουλάχιστον δεν το κάνουμε όσοι έχουμε λύσει βασικά ζητήματα αυταξίας, “Καλά, εχθές έκανα κάτι κόλπα, το τρέλανα το μωρό!”. Ναι, οι σεξουαλικές μας πρακτικές δεν ενδιαφέρουν τους άλλους. Όμως το να είσαι στρέιτ ή ομοφυλόφιλος περιορίζεται στο τι κάνεις στο κρεβάτι σου; Γιατί εγώ φιλάω άφοβα τον σύζυγο μου ανά πάσα ώρα και στιγμή, ενώ ο κολλητός μου ούτε που το διανοείται; Γιατί αν νοσηλευτώ εγώ η οικογένεια μου δεν μπορεί να παρακάμψει τις ιατρικές αποφάσεις του συζύγου μου, ενώ δεν θέλω να φανταστώ τι θα κάνουν συγγενείς ζευγαριών που είναι χρόνια μαζί και αγαπιούνται, αλλά έχουν την ατυχία να είναι ομοφυλόφιλοι στην Ελλάδα;

Όταν η κοινωνία απαιτεί να νιώθεις ντροπή γιατί γεννήθηκες με το «λάθος» χρώμα ή επειδή σου αρέσει ο «λάθος» άνθρωπος τότε οφείλεις να φωνάξεις πως είσαι υπερήφανος, να διεκδικήσεις τα δικαιώματα σου στην ζωή και να αποτελέσεις παράδειγμα για όσους φοβούνται ακόμα.

Στη συνέχεια ο κύριος Σιμαρδάνης λέει πως θα επιθυμούσε να είναι υπερήφανος για κάποια ανθρώπινα χαρακτηριστικά του. Αλήθεια, έχει αντιληφθεί πως η Παρέλαση Υπερηφάνειας είναι μία εκδήλωση που γιορτάζει ακριβώς κάποια από τα αγνότερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά όπως η αγάπη, η συμπαράσταση, η αλληλεγγύη; Και τόσο οι ΛΟΑΤΚΙ όσο κι εμείς οι υποστηρικτές τους είμαστε υπερήφανοι που εμφορούμαστε από αυτά και θέλουμε να τα βροντοφωνάξουμε μπας και κάποιοι άλλοι τα ενστερνιστούν.

Όσο για το να υπερηφανεύεται κάποιος για το αν είναι καλός πατέρας θα ήθελα να του υπενθυμίσω πως προϋπόθεση γι’ αυτό είναι αρχικά να του επιτρέπεται να είναι πατέρας. Συνεπώς σε μεγάλη μερίδα τον συμπολιτών μας το κράτος αρνείται την χαρά να μεγαλώσουν ένα παιδί και να το αναθρέψουν με τρόπο που θα τους κάνει υπερήφανους επειδή δεν έτυχε να γεννηθούν στρέιτ.

Θέμα παιδείας (κι αυτό που συνέβη στο Pride με τους “κατα-διωκόμενους” αστυνομικούς)

Ας φύγουμε όμως από το στενό πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αφορούν στην κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙ και ας αναλογιστούμε πως ο συλλογισμός του κυρίου αυτού καθιστά άκυρο ένα άλλο σύνθημα υπερηφάνειας. Το 1968, το τραγούδι του James Brown “Say it loud, I’m black and I’m proud!” εξέφρασε και ενέπνευσε τους διεκδικητές ισότητας και ισονομίας της μαύρης κοινότητας στις ΗΠΑ. Και τότε υπήρχαν κάποια μέλη της μαύρης κοινότητας που δεν ήθελαν να “προκαλούν” και επέλεγαν να αρκούνται στα ψίχουλα που τους είχαν παραχωρηθεί με την κατάργηση της δουλείας φοβούμενοι πως αν απαιτήσουν ισονομία θα τους περιμένουν τα χειρότερα. Τους υποτακτικούς αυτούς ανθρώπους που επιδίωκαν να αφομοιωθούν από την κοινωνία των λευκών αρνούμενοι τα ιδιαίτερα φυλετικά χαρακτηριστικά τους οι μαύροι ακτιβιστές τους αποκαλούσαν Μπάρμπα Θωμάδες, μια αναφορά στον αμφιλεγόμενο λογοτεχνικό ήρωα της Καλύβας του Μπάρμπα Θωμά.

Προφανώς και το χρώμα του δέρματος, όπως και η σεξουαλική ταυτότητα είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε, άρα δεν θα πρέπει να είμαστε περήφανοι γι’ αυτό.  Ή μήπως όχι; Όταν το εγγενές αποτελεί κουσούρι για την καθεστηκυία τάξη, όταν η κοινωνία απαιτεί να νιώθεις ντροπή γιατί γεννήθηκες με το «λάθος» χρώμα ή επειδή σου αρέσει ο «λάθος» άνθρωπος τότε οφείλεις να φωνάξεις πως είσαι υπερήφανος, να διεκδικήσεις τα δικαιώματα σου στην ζωή και να αποτελέσεις παράδειγμα για όσους φοβούνται ακόμα. Γιατί ο κος Σιμαρδάνης μπορεί να μην δηλώνει υπερήφανος για την σεξουαλική του ταυτότητα αλλά έχει την πολυτέλεια να διασκεδάζει σε gay bar χωρίς να φοβάται. Και γι’ αυτήν την πολυτέλεια έχουν αγωνιστεί πολλοί τους οποίους ο Μπάρμπα Θωμάς της ομοφυλοφιλίας προφανώς θεωρεί αναξιοπρεπείς. Δεν πειράζει, ίσως τελικά του αξίζει να συνδέεται μόνο με εκείνους που επιβραβεύουν την αξιοπρέπεια του:

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
5.00 avg. rating (98% score) - 1 vote

Δεν είμαι ομοφοβικός αλλά…

Posted on

 

Πέσαμε πάνω σε αυτό το βίντεο και μας άρεσε!

 

 

 

VIA

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
5.00 avg. rating (99% score) - 5 votes