Ενεστώτας

Posted on

Το όνομά μου είναι Κατερίνα. Είμαι 30 χρονών και οι ερωτικές μου σχέσεις περιλαμβάνουν μια πλειάδα από ετεροφυλοφιλικές επαφές. Καμία ομοφυλοφιλική. Παρόλαυτά, ο λόγος για τον οποίο μπήκα στη διαδικασία να σας γράψω, βρίσκεται παρακάτω.

Με την Σ. είχαμε πάντα μια πολύ ιδιαίτερη σχέση. Πολύ ξεχωριστή. Σχεδόν από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε, πριν 10 χρόνια περίπου. Σπουδάζαμε και οι δύο στην ίδια σχολή και η ζωή και η καριέρα μας τα έφερε έτσι, ώστε να συνεργαζόμαστε συχνά. Έχουμε κάνει μαζί πολλά ταξίδια, έχουμε μοιραστεί επαγγελματικές εμπειρίες και σε συνδιασμό με το απόλυτο συμπλήρωμα των χαρακτήρων μας, η σχέση μας έχει δέσει σε τεράστιο βαθμό. Τη βλέπω να ανθίζει, να εξελίσσεται….και ειλικρινά, δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια αυτό στο οποίο εξελίσσεται.

Έχει μια ομορφιά που σε μαγνητίζει…Υπάρχουν στιγμές που με αφήνει άφωνη, κυριολεκτικά. Προσπαθώ να κρύψω αυτό που μου συμβαίνει, το νιώθω όμως χρόνια. Την ερωτεύομαι, χρόνια ολόκληρα! Ούσα straight, (σημαντική πληροφpρία!), ζει τον έρωτα σε χρόνο ενεστώτα, δηλαδή μόνο το παρόν. Μέσα σε ατελείωτες συζητήσεις, μου τονίζει πόσο πολύ λατρεύει τους άντρες, πόσο απολαμβάνει το σεξ μαζί τους, πόση έλξη νιώθει για τον τάδε ή τον δείνα. Έχει απίστευτη σεξουαλικότητα και ο τρόπος της είναι ιδιαίτερα σαγηνευτικός. Φυσικά και μετράει στο ανδρικό φύλο. Ποιός άντρας δε θα γοητευόταν από μια πανέμορφη γυναίκα, που ο χαρακτήρας και η φιγούρα της, μοιάζουν σαν να έχουν βγει μέσα από έργο γερμανικού εξπρεσιονισμού. Αυτό, σε συνδιασμό με την παιδικότητα και την ανασφάλεια της, είναι η “ζωή” και ο “θάνατος” κάθε αρσενικού που έχει περάσει από τη ζωή της. Και είναι πολλά τα αρσενικά που άφησε και την άφησαν, αντίστοιχα.

Η σχέση μας, τώρα. Μεγάλο κεφάλαιο. Είναι ένας συνδιασμός, αδελφικής, φιλικής και ερωτικής αγάπης. Και από τις δύο μεριές. Με μεγάλη σοβαρότητα, μου έχει αποκαλύψει πως είμαι ό,τι πιο σταθερό έχει στη ζωή της. Όταν είμαστε οι δυό μας, υπάρχει έκρηξη τρυφερότητας. Αποκαλούμε η μία την άλλη με τρυφερά προσωνύμια, όπως «αγάπη μου», «μάτια μου», «μωρό μου» και συνεχώς αγγίζόμαστε. Με χαιδεύει, με κρατά αγκαλιά, την κρατώ αντίστοιχα στη δική μου. Όταν τυχαίνει να κοιμόμαστε μαζί, μοιραζόμαστε το ίδιο κρεβάτι. Πάντα αγκαλιά. Υπάρχουν στιγμές που το απολαμβάνω, μα υπάρχουν και στιγμές που είναι μαρτύριο! Έχω κι άλλες φίλες, και πιστέψτε με, με καμία δεν βρίσκομαι τόσο μα τόσο κοντά σωματικά. Και το κυριότερο…Έχουμε φιληθεί! Στα πλαίσια παιχνιδιού βέβαια…της παρέας. Αλλά ο τρόπος που ανταπέδωσε ήταν μαγικός! Δεν ήθελα να σταματήσω. Και νομίζω, ούτε κι εκείνη. Ίσως να είναι η φαντασία μου, ίσως να θέλει να επιβεβαιωθεί μέσα από μένα, δεν ξέρω, αλλά αισθάνομαι συχνά ότι θέλει να εκδηλώσει κάτι. Το πνίγει όμως, και η αλήθεια είναι ότι δεν τολμώ και να ρωτήσω. Ούτε να κάνω κίνηση. Φοβάμαι πολύ. Μήπως δειλιάσει. Μήπως φύγει από τη ζωή μου. Μήπως τρομάξει και η ίδια από το πόσο κοντά έχουμε έρθει. Τον τελευταίο καιρό, είναι ήδη απόμακρη. Νιώθω ότι έχει αντιληφθεί την κατάσταση που βρισκόμαστε και προσπαθεί να το περάσει σαν κάτι απλό, κάτι που δε χρειάζεται συζήτηση. Και να πάρει το χρόνο της μακριά μου για να ξαναχτίσουμε τη σχέση μας από την αρχή. Και ίσως εξελιχθεί διαφορετικά. Έτσι αισθάνομαι. Δεν έχω μιλήσει πουθενά και σε κανέναν για αυτή την ιδιάζουσα κατάσταση που βρίσκομαι. Πίστευα πως μπορώ να το ελέγξω και να το ξεπεράσω. Δεν είναι καθόλου εύκολο, όμως. Καθόλου!! Γιαυτό στράφηκα εδώ. Παρακαλώ…μια συμβουλή!!

 

Γεια σου φίλη,

Δε θέλω να μπω σε ερμηνείες και να βγάλω βεβιασμένα συμπεράσματα ωστόσο η κατάσταση που μας περιγράφεις με την συγκεκριμένη μας μυρίζει “άρνηση”. Τί εννοώ, η κοπέλα μάλλον έχει αισθανθεί πράγματα για σένα και έχει τρομοκρατηθεί, αρχικά ίσως το πήρε πιο ελαφρά και δεν έδωσε σημασία αλλά τώρα που μας λες ότι έχει απομακρυνθεί χωρίς λόγο κι αιτία μου βγάζει ότι δε μπορεί να αποδεχτεί όλο αυτό που συμβαίνει ανάμεσά σας. Ακόμη και αυτή η σχέση της με τους άντρες μπορεί να ερμηνευτεί υπό αυτό το πρίσμα, ότι δηλαδή προσπαθεί να αποδείξει πράγματα στον εαυτό της πρώτα και ύστερα σε σένα, ότι δηλαδή εκείνη ενδιαφέρεται για το αντίθετο φύλο, έτσι ήταν πάντα και έτσι θα έιναι, σα να φοβάται μήπως και δεν ισχύει. Ωστόσο αυτό που υπάρχει ανάμεσά σας δεν είναι ούτε απλό ούτε και αδιάφορο, εγώ στη θέση σου θα της μιλούσα, θα της έλεγα πώς αισθάνομαι, τις σκέψεις μου  και ίσως να την φιλούσα κιολας, δεν οφελεί σε τίποτα να κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας. Εσύ όμως ξέρεις καλύτερα!

ε.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
5.00 avg. rating (98% score) - 1 vote

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.