Kουράστηκα

Posted on

Εξομολογηση.

Καλησπέρα σας… Τις τελευταίες μέρες εχω φτάσει σε ένα τέλμα και δε ήξερα που αλλού να το πω. Αρχικά, ειμαι 23 μεγάλωσα και σπουδάζω Αθηνα. Εδω και ένα χρόνο περίπου κατάλαβα πως μου αρέσουν οι κοπέλες. Δε ξέρω αν εν τέλη μου αρέσουν μόνο οι κοπέλες ή και τα αγόρια. Και αυτο το λέω επειδή μέχρι τώρα εχω κάνει σχέσεις μόνο με αγόρια, οι οποίες σχέσεις για διάφορους λόγους τελείωναν άδοξα. Προς το παρόν και νομιζω και προς το μέλλον δε θελω να βάλω κάποια ταμπέλα, αν ειμαι bi η λεσβία. Ειμαι εγω και μου αρέσουν οι άνθρωποι.

Το τελευταίο χρόνο γνώρισα και μια κοπελα, στρειτ (φυσικά), κάναμε παρέα φιλικά στην αρχή, αλλα σιγα σιγά άρχισε να μου αρεσει. Τώρα ειναι στο χωριό της , εγω Αθηνα και μιλάμε έτσι γενικά μια στο τόσο. Μου είπε και πως γνώρισε εκει κάποιον, οποτε για μενα οποια ελπίδα υπήρχε πέθανε. Και το τέλμα μου ποιο ειναι. Κουράστηκα πραγματικά να θελω να κάνω μια σχέση με κοπελα και να μη μπορώ. Κουράστηκα να μην αναφέρομαι για το αν μου αρεσει κάποιος ή μάλλον κάποια γτ εκει θα αρχίσουν οι εξηγήσεις ερωτήσεις κλπ κλπ. Πραγματικά δεν αντέχω μόλις γνωρίζω μια κοπελα αν μου αρεσει να αναρωτιέμαι αν είναι λεσβία ή bi. Να προσπαθώ να ερμηνεύσω κινήσεις και μετά να λέει οτι γουστάρει κάποιον. Τις φιλικές κινήσεις να τις ερνηνευω ως κατι άλλο ή να προσπαθώ να τις ερμηνεύσω ως κατι αλλο, γιατί το εχω ανάγκη. Θελω να ερωτευτώ μια κοπελα και να μη χρειάζεται καταλάβω τι είναι, να περνάει καλα μαζί μου και αυτο να φτάνει.

Παρόλο που ζω στην Αθήνα τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Δε μου αρέσει καθόλου η λογική των σαιτ για γνωριμίες (αφού ο κοινωνικός μου κύκλος αποτελείται από στρειτ). Σε gay bar μόνη δε πρόκειται να πάω και οι φιλοι μου δε θέλουν να πανε, ακόμη και αυτοί οι δυο τρεις που το ξέρουν και που φυσικά φέρονται σαν να μη ξέρουν τίποτα. Εχω φτάσει σε τέλμα δε ξέρω τι να κάνω για να αλλάξω αυτο το κομμάτι στη ζωή μου. Γιατι βρε κορίτσια που λέτε μην ερωτεύεστε straight καταλαβαίνω πως το λέτε αλλα αν ο κοινωνικός σου κύκλος αποτελείται από στρειτ τότε τι; άνθρωποι είμαστε. Θα γίνει. Πραγματικά δε ξέρω. Αγανάκτησα. Μου έρχεται να στείλω μήνυμα στην άλλη και να της πω πως μου αρέσει πολύ, με ερωτικό τρόπο. Και ότι γίνει. Αλλα μετά λέω ας το. Γιατί την επόμενη μέρα τι κανεις; Ααα ρε κορίτσια. Απελπισία Εχει πέσει.

Γεια σου φίλη, 

Πόσο αληθινό το γράμμα σου, 

Είμαι σίγουρη πως αν όχι όλες οι περισσότερες έχουμε αισθανθεί έτσι και έχουμε βρεθεί σε ανάλογη θέση.

Πρώτα από όλα, κάτι που με στενοχώρησε, γιατί οι φίλοι που εμπιστεύτηκες δε θέλουν να σε συνοδεύσουν σε κάτι που για εσένα είναι σημαντικό? Είμαι σίγουρη ότι κι εσύ έχεις πάει σε μέρη μόνο και μόνο για να μη χαλάσεις χατίρι σε φίλους, αυτό μαζί με το ότι φέρονται σα να μη συμβαίνει τίποτα μου ακούγεται σα να μη σε αποδέχονται. Είναι σημαντικό να περιτριγυρίζεσαι από ανθρώπους που σε εκτιμούν και σε αποδέχονται για αυτό που είσαι, χωρίς ταμπέλες όπως σωστά λες. 

Ύστερα, είναι καλό να δικτυωθείς με κάποιο τρόπο, υπάρχουν διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες που θα σε βοηθήσουν ακόμη κι αν πας μόνη σου να ενταχθείς στον LGBT κόσμο και πρακτικά πλέον γιατί έτσι είναι, άμα συναναστρέφεσαι μόνο με straight κόσμο πρέπει να είσαι με προοδευτικό και ανοιχτόμυαλο κόσμο που έχει πολλαπλά ερεθίσματα και έχει gay παρέες για να γνωρίσεις κι εσυ άτομα σαν εσένα και πολύ φοβάμαι πως αυτή δεν είναι η δική σου περίπτωση. Επίσης, αμα σου έρχεται να της στείλεις μήνυμα να το κάνεις, θα το κάνεις όμως για σένα όχι για να λάβεις καταφατική απάντηση. Να ξέρεις επίσης ότι υπάρχουν πολλές εκεί έξω που δηλώνουν straight και να έιναι επίσης μπερδεμένες μέσα τους, με άλλα λόγια σε αυτή τη περίπτωση το τί δηλώνεις δεν αντανακλά απαραίτητα και αυτό που είσαι.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
5.00 avg. rating (98% score) - 1 vote

One thought on “Kουράστηκα

  1. Της το είπα κορίτσια. Ήπια και με τη βοήθεια του κολλητού μου της το έστειλα με μνμ(ηταν διακοπές, αλλα εκείνη την ώρα βρήκα το κουράγιο). Η απάντηση ήταν πως ειμαι φίλη της, πως δεν είχε καταλάβει πως τη βλέπω διαφορετικά, πως ελπίζει να μην είναι πλάκα όλο αυτό το μνμ και πως δε θέλει να αλλάξει κάτι μεταξύ μας (της είπα εγώ πως δε θέλω να αλλάξει κάτι μεταξύ μας). Ενα μηνα που δεν την είχα δει μια χαρά ηταν. Βρεθήκαμε με τις φίλες της και απέφευγα να μιλήσω μαζί της. Αυτή έκανε προσπάθειες να με προσεγγισει και να μου μιλάει, για να είμαστε όπως ήμασταν. Και γω στο κόσμο μου. Υπήρχαν φορές που μου μίλαγε και απλά δε της μιλούσα, κακό. Δε ξερω αν θέλω να την έχω σα φίλη στη ζωή μου τουλάχιστον τωρα, βέβαια και γω αυτο της είχα ζητήσει. Της ζήτησα να μην αλλάξει κάτι μεταξύ μας, αλλα στην ουσία τωρα μάλλον δε μπορω να το κάνω. Δε ξερω τι κάνω!! Help me!! Δε το μετανιώνω με τίποτα που της το είπα.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.