Θέλω συμβουλή

Posted on

Καλησπέρα ,ειμαι 24 μισό, απο μωρο ημουν λεσβια .Επαιζα μονο με τα αγοριστικα παιχνίδια κλπ. Εμφανισιακά ομως, ειμαι θηλυκή και όμορφη με γκρι ματια ,λευκή επιδερμίδα, κάστανο μαλλί .

Δεν εχω παει ποτε με άντρα ,γιατι τους σιχαινομαι .Ουτε ομως και με γυναικα ,για πολλούς άλλους λόγους ….Οταν ημουν 15 χρόνων μετα απο πολλή πίεση αναγκάστηκα να πω στους γονείς μου οτι ειμαι λεσβια . Μεγάλο λαθος . Απο τοτε μονο ταπείνωση και καταστροφή ζω.

Οταν πηγα 18 και πέρασα στο πανεπιστημιο η μανα μου μου ειπε ,ευτυχως το σχολείο τελείωσε με επιτυχία .Δε ντροπιάστηκαμε .Κοιτα να παντρευτείς για να μην ξεφτιλιστούμε χειροτερα .Κι ετσι άρχισε η κάτω βόλτα στη ζωη μου .Απο κεί και πέρα μου εχει κανει ενα σωρό προξενιά, με πιέζει να παω με άντρα για να της αποδείξω οτι ειμαι φυσιολογική .Δεν εχω δικαίωμα για τιποτα μεσα στην οικογενεια .Ειμαι η κατώτερη ,η ανώμαλη ,ενα απόβλητο .Καταφερα να αντέξω τοσα χρονια .Χθες ομως ξανα τσακωθήκαμε .Μου ειπε δεν εισαι φυσιολογική ,έφτασες 25 χρόνων και δεν εχεις μια σχεση ,ο κόσμος θα αρχίσει να αναρωτιέται τι συμβαίνει κλπ .Αφου ξερει οτι δεν μαρεσει ,τι θελει πια ,να ειμαι μια ζωη δυστυχισμένη για τα ματια του κόσμου ?Γιατι ακομα με καταπιέζει ?Δεν μπορει να το παρει απόφαση ,να ησυχάσω ….Έστω ενας αντρας σου άρεσε ποτε ? Αυτο με ρώταγε επι ώρες …Το προβλημα της δεν ειναι τοσο ,το να παω με άντρα.Θελει να μου επιβάλει μεσα στην ψυχή μου ,να μου αρεςει κιόλας .Αυτο ειναι τρελό ….25 χρονια με φώναζε λεσβια ,αγοροκόριτσο ,ανώμαλη κλπ . Μου ειπε χθες να μου αποδείξεις οτι εισαι φυσιολογική ….πόση υπομονή να κανω ακομα . Παντα ειχα στο προγραμμα μου να φυγω στην Αμερικη και γενικως οταν παρω πτυχιο πολλα θα κανω …μεχρι τοτε ομως .Θελω γνώμες ,συμβουλές απο τις ζωές άλλων και σχόλια και να σχηματίζω μια εικόνα άλλων παρόμοιων καταστάσεων .Τι θελει πια ,να καθίσω να με βιάζουν ?

Και με άντρα να πήγαινα παλι ανωμαλίες θα μου ζήταγε να κανω στο κρεβάτι ,και μάλιστα ολα τα παρα φύσην ειναι χειροτερα οταν τα κάνουν ετεροφυλόφιλοι ,ιδίως παντρεμένοι ,παρα οταν τα κάνουμε εμεις ,πιθανόν εχουμε ελαφρυντικά γιατι δεν εχουμε μεγάλα περιθώρια επιλογών .Δεν αντέχω να ξερω οτι ολοι αισθάνονται ντροπή για μενα …κουράστηκα και τους σιχάθηκα .Το μονο που κατάφεραν να με κάνουν ,ειναι να τους μισήσω ….25 χρονια και δεν το παιρνουν απόφαση .Κουραστηκα .

Γεια σου φίλη,

Λύπαμαι που η οικογένεια σου σου κάνει τέτοιο πόλεμο. Ομολογώ πως η τελευταία παράγραφος που έγραψες με ανησύχησε λίγο ειδικά με τη χρήση του “πάλι” σε συνδυασμό ότι δεν έχεις κάνει κάτι με γυναίκα. Αναρωτιέμαι μήπως οι πεποιθήσεις της οικογένειάς σου έχουν αρχίσει να γίνονται και δικές σου, μη το πάρεις σα κατηγορία, είναι απόλυτα λογικό όταν τόσα χρόνια ζεις μες στην απόρριψη να αισθάνεσαι έτσι. Γνώμη μου είναι ότι το καλύτερο για σένα θα ήταν να απομακρυνθείς από το σπίτι. Είσαι αρκετά μεγάλη για να το κάνεις και πίστεψέ με αν το πάρεις απόφαση μπορείς, είναι ζήτημα αυτοπροστασίας, ξέρεις βία δεν είναι μόνο οι μπουνιές και οι κλωτσιές, υπάρχει και κάτι που λέγεται ψυχολογική βία και την υφίστασαι κάθε μέρα.

Μπορείς να σπάσεις αυτό το κύκλο κορίτσι μου, φύγε, προσέλκυσε ανθρώπους γύρω σου που σε σέβονται και σε αποδέχονται, που δε σε θεωρούν μίασμα. Πίστεψέ με δεν είσαι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που βιώνει κάτι τέτοιο. Νοίκιασε έναν μικρό χώρο, βρες και συγκάτοικο να μοιράζεστε τα έξοδα, αν δεν έχεις ήδη βρες μια δουλειά προσωρινή που θα σου δώσει τη δυνατότητα να έχεις μια ήρεμη ζωή. Γιατί περιμένεις να το πάρουν αυτοί απόφαση? Μπορεί να μη γίνει ποτέ,  Πάρε το εσύ απόφαση, ότι έχεις μια ζωή να ζήσεις και δε θα περιμένεις κανέναν να το “πάρει απόφαση” για να το κάνεις! Με άλλα λόγια ανεξαρτητοποιήσου, βρες τα με τον εαυτό σου, αυτό κυρίως. Δεν είσαι ανώμαλη, αυτά που γίνονται στο κρεβάτι δεν είναι “παρά φύσιν” ούτε αυτά που κάνουν οι straight ούτε αυτά που κάνουν οι gay κλπ. όσο υπάρχει συναίνεση και αμοιβαία ευχαρίστηση. Ανάζήτησε και στήριξη αν δυσκολεύεσαι να το πάρεις απόφαση ή αν έχεις δυσκολία να αποδεχθείς και να αγκαλιάσεις την σεξουαλικότητά σου.

Σου εύχομαστε καλή επιτυχία και θα χαρούμε να μάθουμε νέα σου!

Femmes

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

12 σημαντικές συμβουλές για τους γονείς LGBT+ παιδιών

Posted on

Αναδημοσίευση από εδώ

Το να είσαι γονιός μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο, ειδικά αν βρεθείς σε μια κατάσταση που δεν ξέρεις πως να την αντιμετωπίσεις. Όπως για παράδειγμα, όταν το παιδί σου κάνει coming out ως LGBT+. Oρίστε λοιπόν κάποιες σημαντικές συμβουλές για να ξέρετε πως να διαχειριστείτε τέτοιες καταστάσεις.

1. Να θυμάστε ότι το coming out του παιδιού σας έχει να κάνει 100% με το παιδί σας κι όχι μ΄εσάς.

2. Αλλά είναι εντάξει να χρειάζεστε χρόνο να αντιληφθείτε την «ανακοίνωση» του coming out.

3. Ίσως θα βοηθούσε να ζητήσετε τη γνώμη ανθρώπων που να το έχουν περάσει πριν από εσάς.

4. Ακόμα κι αν γνωρίζετε ότι το παιδί σας είναι LGBT, περιμένετε να κάνει coming out με τους δικούς του όρους.

5. Και ίσως καλύτερα να μην του πείτε ότι το γνώριζατε ήδη.

6. Και σίγουρα μην του πείτε ότι είναι απλά μια φάση.

7. Nα θυμάστε ότι η πρώτη σας αντίδραση μπορεί να έχει μια μακροχρόνια επίδραση, οπότε κάντε το με ευασθησία.

8. Aντιδράστε σε όλα τα ομοφοβικά/τρανσφοβικά σχόλια που θα ακούσετε.

9. Δείξτε στο παιδί σας ότι πάντα θα υπάρχει ένα ασφαλές μέρος γι΄αυτό.

10. Αν έχετε οποιαδήποτε απορία σχετικά με τη σεξουαλικότητα ή το φύλο του παιδιού σας (μετά το coming out), απλά ρωτήστε το.

11. Συνοδεύστε το παιδί σας σ’ ένα Pride.

12. To πιο σημαντικό απ΄όλα… Αγαπήστε το παιδί σας γι΄αυτό που είναι. Αγαπήστε το και όλα θα πάνε καλά!

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Σας ικετεύω…βοηθήστε με…

Posted on

Γεια σας είμαι 16 χρονών…και χθες “έπεσε η αυλαία”… η μαμά μου με ρώτησε ευθέως σε ανύποπτο χρόνο ενώ ήμασταν έξω οι δυό μας και εγώ καρφώθηκα σε δευτερόλεπτα εξαιτίας της αντίδρασης μου…εννοείται πως μετά έχει και συνέχεια η οποία είναι τραγική, κλάμματα, κακό,ιστορίες, μου είπε οτι ειμαι αρρώστη, θα με πάει λεει σε ψυχολόγο, έφαγα και δύο χαστούκια ενώ μου φωναζε σύνελθε!(ποτε δεν εχει ξαναπλωσει χερι πανω μου) Και να με ρωταει τι εχει κανει λαθος, μετα να μου λεει οτι ειμαι κακομαθημενη και οτι δεν μπορει να ειμαι ετσι εγω…να προσπαθει να με πεισει πως δεν ειμαι ομοφυλοφιλη με τα πιο ηλιθια επιχειρηματα που εχω ακουσει στη ζωη μου…

Εγω στο μεταξυ εχω φρικαρει εντελως με την αντιδραση της, εχω γινει πυραυλος απο τα νευρα μου, καθοτι ειμαι και οξυθυμη…και δεν μπορω να την κανω καλα με τιποτα…δεν μπορω ουτε τον εαυτο μου να διαχειριστω…μου λεει πως επειδη δεν εχω κανει σχεση ποτε μου με αγορι δεν μπορω να μιλαω με βεβαιοτητα και να ειμαι απολυτη, ομως εγω ειλικρινα νιωθω αηδια στην ιδεα της σχεσης με αγορι…ενω εχω ερωτευτει κοπελες αρκετες φορες και πριν κατι μηνες εκανα και ερωτικη εξομολογιση…(στραβωσε αλλα δεν ειναι αυτο το προβλημα μου τωρα) Δεν αντεχω να με κοιταζει ετσι με αυτο το βλεμμα της απολυτης απογοητευσης…και να μου μιλαει λες και μολις βγηκα απο το φρενοκομειο ενω η ιδια εχει το βλεμμα του ψυχακια της ωρα που μου λεει ολες τις γνωστες μαλακιες με τα στερεοτυπα για τους ομοφυλοφιλους και οτι δεν ειναι κανενας τους ευτυχισμενος…μου γυριζουν τα ματια αναποδα!

Ειμαι απελπισμενη, κοντευω να τρελαθω με αυτα που ακουω…δεν ξερω πως να πραξω…οποιαδηποτε συμβουλη ειναι δεκτη…

Υ.Γ Εισαστε φοβερες και εχετε κανει υπεροχη δουλεια, συγχαρητηρια!!! Και συγνωμη για το κατεβατο…
Υ.Γ(2) Καλές γιορτές και καλά Χριστούγεννα!!!

Γεια σου φίλη,

Λυπάμαι πολύ που η μαμά σου είχε αυτή την αντίδραση.

Πραγματικά το να πηγαίνατε σε έναν ειδικό θα ήταν καλό γιατί θα την βοηθούσε να αποδεχτεί αυτή τη πραγματικότητα και θα συνειδητοποιούσε ότι το θέμα δε το έχεις εσύ αλλά αυτή.

Επίσης σου προτείνω να τηλεφωνήσεις και εσύ και αυτή στον αριθμό 11528 μπορείς να δεις και εδω περί τίνος προκειται. 

Στειλε μας αν θες και  email στο [email protected] να σου προτεινουμε ψυχολογους που εγγυημενα θα σε βοηθησουν πολύ.

 

ε.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Σχέση αστα τα πανε

Posted on

Envelope

Κοριτσια γεια σας.

Με λενε Φαιδρα και ειμαι 24. Δεν ειχα ποτε μου σχεση με ανδρα αλλα πιστευα οτι μου αρεσαν οι ανδρες αν και σκεφτομουν ερωτικα καποιες γυναικες δεν πιστευα ποτε οτι θελω να ειμαι με γυναικα. Οσους ανδρες γνωριζα τους αφηνα γιατι δεν μπορουσα να συνεχισω μια τετοια σχεση. Δεν ξερω γιατι. Απλα δεν μπορουσα. Μεχρι που μια μερα πριν ενα χρονο βγηκα με την κολλητη μου να μου γνωρισει εναν φιλο της. Μαζι της ηταν και μια φιλη της λεζβια. Η οποια βεβαια δεν το ειχε πει ποτε σε κανεναν. Με το αγορι αυτο δεν εγινε τιποτα με την φιλη της ομως ηρθαμε πολυ κοντα.

Αρχικα ημασταν απλα φιλες. Καναμε παρεα και οι τρεις. Για ενα αρκετα μεγαλο διαστημα με φιλοξενισε στο σπιτι της. Κοιμομασταν καθε βραδυ μαζι. Ενιωθα υπεροχα στην αγκαλια της. Καθοταν ολη νυχτα και με κοιτουσε. Με χαιδευε. Ηταν υπεροχα. Μεχρι που μια μερα με φιλησε. Ενιωσα αμηχανα αλλα μου αρεσε. Αυτην ηταν πολυ χαρουμενη μεχρι που της ειπα οτι δεν γινεται να ειμαστε μαζι γιατι φοβομουν. Αλλα μετα απο λιγες μερες της ειπα οτι θελω να ειμαι μαζι της και ας γινει οτι θελει. Απο τοτε ειμαστε μαζι. Ειμαστε μαζι εξι μηνες. Εχουμε περασει παρα πολλα. Το εμαθαν πολλοι. Η κολλητη μου μας εκανε περα για ενα διαστημα. Την μια μας υποστηριζει και την αλλη οχι. Το εμαθαν οι δικοι της και δεν μας αφηνουν να βλεπομαστε. Βλεπομαστε κρυφα και αυτο οχι πολυ συχνα. Η κοπελα ειναι απο επαρχια και δεν την αφηνουν να ζησει τη ζωη της αν και ειναι αρκετα μεγαλη. Θελει να φυγει απο το σπιτι της να μεινουμε μαζι αλλα αν το κανει οι δικοι της δεν θα την αφησουν. Θα την κρατησουν με το ζορι. Οπως επισης δεν πρεπει να το μαθουν κα οι δικοι μου. Την αγαπω πολυ. Οπως και αυτη με αγαπαει. Θελω να ειμαι μαζι της. Μαζι της γνωρισα τον ερωτα ενιωσα τοσα συναισθηματα που δεν ηξερα οτι υπαρχουν. Δεν θελω να χωρισουμε αλλα δεν ξερω πως μπορουμε να τα καταφερουμε ωστε να μεινουμε μαζι. Να ζησουμε σαν ενα κανονικο ζευγαρι. Ειμαι πραγματικα πολυ προβληματισμενη….

Γεια σου φίλη,

Η σχέση σας μια χαρά είναι, γερές βάσεις δείχνει να έχει και καθολου αστα να πανε δε θα την χαρακτηριζα.

Δε μπορώ να δεχτώ με τιποτα φράσεις όπως “Δε με αφήνουν”, “Δε την αφήνουν”, Δε μας αφήνουν κοκ…

Είσαι 24 ετών και η φίλη σου μεγαλύτερη ή τελος πάντως κι εκείνη ενήλικη. Η ζωή και η ευτυχία σας είναι στα δικά σας χέρια όχι σε αυτά των γονιών σας ή της κοινωνίας. Η απόφαση είναι δίκη σας για το αν θα ζήσετε τη ζωή που εσείς θέλετε ή τη ζωή που θέλουν οι άλλοι για εσας….

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Δεν μπορώ άλλο!

Posted on

Envelope

Βγαίνω έξω με τους φίλους μου εδώ κ χρόνια. τώρα, η μητέρα μου παρότι που δεν ειμαι παιδί πλέον, θέλει να ξέρει που είμαι, και με ποιούς είμαι κάθε στιγμή! κ επειδή δεν τα πάω καλά με την τεχνολογία, δεν εχω κινητό.

Σήμερα το πρωί βγήκα με τις φίλες μου κ ενώ της είχα πει τι θα κανω, κ που θα είμαι, επειδή δεν πήγαμε εκεί τελικά γιατί δεν μπορούσαμε κ πήγαμε λίγα βήματα μακρύτερα. κ μόλις φεύγαμε παιρνει τη φίλη μου τηλέφωνο κ τη ρωτάει που είμαι. Μετά αρχιζει να φωνάζει κ με πήρε από εκει ενώ θα πηγαίναμε κ αλλού… ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ! ενω σκέφτομαι ότι οι άλλοι περνάνε καλά, εγώ ειμαι σπίτι κ σαπίζω!!! τι να κάνω;;;;

Υπάρχει μια λέξη γι’αυτές τις περιπτώσεις…

Μια λέξη μικρή αλλά ”θαυματουργή”…Λέγεται ”ΟΡΙΑ”!!!!

Δεν ξέρω πόσο χρονών είσαι, γιατί σίγουρα η ανησυχία του γονέα διαφέρει από ηλικία σε ηλικία,αλλά το να παρεμβαίνει με αυτόν τον τρόπο είναι λίγο ακραίο.

Σίγουρα ένας γονιός ανησυχεί για το παιδί του…Με ποιον βγαίνει, που πάει κ.τ.λ.

Αλλά να απαιτεί να φέρεται το παιδί σαν στρατιώτης και να παρουσιάζεται τόσο περιοριστικός σε θέματα ελευθερίας διαφέρει πολύ.

Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να συζητήσετε περί ορίων…

Δηλαδή, μια συζήτηση που να περιλαμβάνει την κατανόηση σου όσον αφορα την ανησυχία της, αλλά και από την άλλη να τεθεί το θέμα του ότι σιγά-σιγά θα πρέπει να σου δείχνει περισσότερη εμπιστοσύνη και ελευθερία να δείς, να γνωρίσεις και να συναναστραφείς με τον κόσμο…

Μια τέτοιου είδους συζήτηση είναι πολύ σημαντική τόσο για εσένα όσο και για την μαμά σου…

Αν δεν καταλάβει με την πρώτη…Δεν πειράζει…Σιγά-Σιγά…Κάντην και δεύτερη και τρίτη…και…

Κάπως έτσι πήγε για όλους μας αυτό το θέμα…

Οκ;

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Μαμά σε αγαπάω

Posted on

Screen Shot 2016-07-20 at 23.12.52

Και σε αγαπουσα παντα για αυτο που εισαι. Με τα καλα και τα στραβα σου. Χαιρομουν οταν ησουν χαρουμενη και στεναχωριομουν οταν δεν ησουν καλα. Εσυ με αγαπας;

Αν με αγαπας γιατι χαιρεσαι με τη στεναχωρια μου και στεναχωριεσαι με την ευτυχια μου; Προσπαθησα. Κακως αλλα προσπαθησα να αλλαξω. Τωρα ομως ξερω οτι δε τα διαλεγεις αυτα ρε μαμα. Πηγα να σκασω απο τη πιεση μαζι του. Με αγγιζε με φιλαγε και εγω βαριομουν και πολλες φορες σιχαινομουν. Αυτο ειναι η ανωμαλια μαμα. Να προσπαθεις να ερωτευτεις. Μακαρι να το διαλεγα γιατι τοτε θα ηταν ολα υπεροχα και οπως τα θελουμε και οι δυο.

Δεν γινεται μαμα. Εγω περπαταω σε ενα στενο δρομο και εσυ σπρωχνεις τα τοιχωματα. Ειναι ηδη δυσκολο. Θα ηθελα να σε εχω στο πλευρο μου και οχι στη αντιπαλο στρατοπεδο.
Σε αγαπαω μαμα ακομα και αν εσυ μισησεις ο,τι μου προκαλει χαμογελο.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Σε παρακαλω μη χαθουμε… – Π.Κ.

Posted on

Screen Shot 2016-07-10 at 00.40.40

Εξομολόγηση:

Ισως δεν το δεις ποτέ αλλά ετσι και αλλιώς μ’αρεσει να γράφω για εσενα.. έχω τόσα πολλά να σου πώ…

Ποτέ δεν φανταστηκα πως θα τελειωναν όλα με αυτό τον τρόπο…όπως και ποτέ δεν φανταστηκα πως θα εκλαιγα τόσο πολυ για κάποιον… Θα έπρεπε να σου έχω θυμώσει αλλά δεν ξέρω για κάποιο λόγο δεν είμαι καθόλου νευριασμενη..

Πληγωμένη είμαι… μπορεί να πήρες τα μέτρα σου ώστε να σε ξεχάσω όμως δεν το καταφέρεις, όλα σε θυμίζουν.. το σημάδι στο λαιμό μου θα φύγει σε λίγες μέρες όμως η μεγάλη άρκτος θα είναι πάντα εκεί.. .και κάθε φορά που την βλέπω σε σκέφτομαι … ή κάθε φορά που μου λέει κάποιος καλημέρα ή κάθε φορά που θα μου λέει κάποιος όχι ή κάθε φορά που θα βγαινω στο κέντρο… όλα σε θυμίζουν…

Θα σου φανεί λίγο παιδιαστικο αλλά σήμερα φτερνίστηκα και είπα στην ξαδέρφη μου να μου πει έναν 3 ψηφίο και μου είπε 356 …οταν τα αθροισε σοκαριστικέ και εκείνη από το γράμμα που βγηκε..γενικά ξέρεις ότι πιστεύω σε κάτι τέτοια όπως πιστεύω και στα ζωδια καμία φορά…όμως δεν χρειαζόταν αυτό για να καταλάβω πως με σκέφτεσαι , το ξέρω ότι το κάνεις…όπως και εγώ άλλωστε .

Ειπες πως θες να χωρίσουμε επειδή θα ήταν εγωιστικό να παρακουσεις τους γονείς σου…αλλά όπως και να το δεις και πάλι εγωιστικό είναι που δεν ζήτησες την γνώμη μου , που δεν με άφησες να προσπαθήσω να σου αλλάξω γνώμη που αποφασησες το “καλύτερο” για εσένα και εμένα δεν με σκέφτηκες ..απλά μου ανακοινώσες την απόφαση σου.. Μα δεν σε κατηγορώ για τίποτα.. ούτε γιαυτό ούτε επειδή εξαφανίστηκες ούτε επειδή παραδωθηκες τόσο εύκολα και δεν το πάλεψες ( αν και μέσα μου ήλπιζα πως θα το έκανες γιατι και εγώ θα προσπαθούσα παραπάνω στη θέση σου ,σκεφτομουν πως αφού είχες αποφασίσει να μιλήσεις στους γονείς σου για εμάς θα ήσουν και έτοιμη να τους αντιμετωπίσεις αλλά μάλλον δεν ήσουν )ουτε επειδή είχες πει πως δεν θα μας χωρίσουν και τελικά αυτο έγινε… δεν έχω θυμώσει , σου είχα πει και παλαιότερα πώς δεν πρόκειται να σου θυμώσω αν με άφηνες ..και δεν το εκανα.. δίνω σημασία σε ό,τι πω…

Αυτά δεν τα λέω σαν παραπονα ούτε θελω να νιώσεις άσχημα αν τα διαβάσεις.. , το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να σου δυσκολεψω την θέση γιαυτό και το σκέφτηκα πολύ πριν πατήσω το send in για να δημοσιευτεί.

Δεν θέλω να στενοχωριεσαι για εμενα..αν όντως αυτο είναι το καλύτερο για εσένα εγώ το δέχομαι..φυσικά και δεν θα σου ζητούσα να μαλωσεις με τους γονείς σου .. φυσικά και δεν θα απαιτούσα να επιμείνεις για εμάς. Εσένα σκέφτομαι.. Απλά ελπίζω να μπορέσεις κάποια μέρα να είσαι ο εαυτός σου και να διεκδικήσεις αυτά που θέλεις .

Τώρα μπορείς να ανοιξεις και το μπουκαλάκι αν δεν το έχεις ήδη κάνει…να ξέρεις πως ποτέ δεν σου είπα ή έγραψα κάτι που δεν το εννοώ και αυτό που γράφω μέσα το νιωθω πραγματικά και δεν σε κατηγορώ αν δεν νιώθεις έτσι ούτε απαιτω να έχεις αμοιβαία συναισθήματα..

Συγγνώμη αν σε έχω στριμωξει και σου δυσκολευω την θέση αλλά ήθελα τουλάχιστον να ξέρω ότι προσπάθησα για να είμαστε μαζι όπως είχα κάνει και την πρώτη φορά που σταμάτησαμε να μιλαμε…

Σκέψου πόσα θα είχαμε χάσει και πόσα δεν θα είχαμε ζήσει αν δεν επέμενα και δεν σου ξαναεστελνα στη γιορτή σου . Και τότε όπως και τώρα είναι μία απόφαση που μου ήταν ξαφνική..μα φυσικά και δεν μετανιωσα που προσπάθησα και φυσικά δεν είχα φανταστεί πως θα εξελισσόταν σε κάτι τόσο σημαντικο για εμένα.. Στο είχα πει και τότε άλλωστε πως προτιμώ να ξερω ότι προσπάθησα παρά να μετανιώνω που δεν το έκανα και Τώρα σκέψου πόσα ακόμα θα χάσουμε άδικα…δεν ήταν απαραίτητο να γίνει αυτό…δεν ήταν απαραίτητο να θυσιαστουμε εμείς..

Το βράδυ της μέρας που χωρισαμε τα είπα όλα στη μητέρα μου…με έβλεπε να κλαίω όλη μέρα και ανησυχούσε…της είπα τα πάντα για εμάς εκτός από το ότι γνωριστηκαμε σε αυτή τη σελιδα.. της το είπα γιατί πλέον δεν είχα κάτι να χάσω… όσο αρνητική και να ήταν ή στάση της..όμως παρόλο που κατάλαβα πως της ήρθε ξαφνικό..δεν μπορούσε να το είχε πάρει καλυτερα..αλήθεια δεν το περίμενα πως θα ήταν τόσο υποστηρικτικη..με εξέπληξε..ίσως επειδή δεν ήθελε να με στενοχωρησει παραπάνω..αλλά όπως και να έχει η στάση της ήταν πολύ θετικη…

Μακάρι να το έπαιρναν και οι δικοί σου έτσι…πραγματικά εύχομαι να ήταν αντιθετες οι απόψεις των γονέων μας δηλ οι δικοί σου να ήταν υποστηρικτικοί και οι δικοί μου να μην με δεχόντουσαν..αλήθεια θα το προτιμουσα να το περάσω εγώ όλο αυτό …ίσως έτσι να μη χρειαζόταν να χωρίσουμε…

Σε παρακαλώ μη χαθουμε… – Π.Κ.

 

 

Το ξέρω ότι πρόκειται για εξομολόγηση και θα έπρεπε απλά να το ανεβάσω και να το βουλώσω αλλά ρε κορίτσια δε μπορώ να μη μιλήσω όταν βλέπω σχέσεις να διαλύονται επειδή οι γονείς/το περιβάλλον δε μπορούν να ανοίξουν το κεφάλι τους και να το δεχτούν. Έλεος δηλαδή! Δε πέφτει λόγος σε ΚΑΝΕΝΑΝ! Η ζωή είναι δική σας και όχι των γονιών σας και έχετε το δικαίωμα να ερωτευτείτε όποι@ θέλετε! Μη ζείτε τη ζωή των άλλων γιατί τότε δε θα βρείτε ποτέ τη πραγματική ευτυχία!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Κάποτε μου μιλούσες για προδομένες αγάπες..

Posted on

mmmmm

Δεν ξέρω γιατί αποφάσισα να γράψω για σένα, ειδικά τώρα που όλα έχουν τελειώσει.. Ίσως γιατί έψαχνα να βρω έναν τρόπο να σε βγάλω από μέσα μου.. Μα τι εγωίστρια που είμαι.. Αυτό θα έπρεπε να κανονικά να το λες εσύ, αφού εγώ ήμουν που πήρα την απόφαση να χωρίσουμε.. Αλλά δεν περίμενα να πονάει τόσο, αλήθεια, δεν το περίμενα.. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή..

Την Κ. την γνώρισα στην πιο ανέμελη, αν θέλετε, περίοδο της ζωής μου, όταν έφυγα από την Ελλάδα για Εράσμους. Εκείνη συνειδητοποιημένη ως προς το τι ήθελε, δεν άργησε να μου δείξει ενδιαφερον. Εγώ άπειρη εντελώς από σχέσεις και φλέρτ, στην αρχή δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι μου συνέβαινε μαζί της, γιατί κάτι με τραβούσε κοντά της, μόνο κοντά της.. Μέσα από διάφορες καταστάσεις καταλήξαμε μαζί, ζούσα το όνειρο μου.. Όσο μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, πάντα αυτό έψαχνα, έναν άνθρωπο να με αγαπήσει και να τον αγαπήσω κι εγώ, κι επιτέλους το είχα βρει.. Τι κι αν ήταν στο πρόσωπο μιας κοπέλας; Ούτε μια στιγμή δεν το σκέφτηκα, ούτε μια στιγμή δεν το μετάνιωσα. Οι μέρες κυλούσαν ήρεμα, όμορφα.. Είχαμε η μία την άλλη, ήμουν στην αγκαλιά σου και μου έλεγες, ¨μακάρι να μπορούσα να σταματήσω το χρόνο, και να μεινουμε για πάντα έτσι, αγκαλιασμένες¨. Τι ωραία που είναι μερικές φορές η ζωή, σκεφτόμουν τότε, και συνέχιζα να ζω το όνειρο..

Πέρασαν έτσι τρεις μήνες που ήμασταν μαζί, ευτυχισμένες.. Ο χρόνος όμως δεν κάνει τη χάρη σε κανέναν να σταματήσει, έτσι δεν την έκανε και σε μας.. Και ηρθε η ώρα που θα σε αποχωριζόμουν. Δεν έκλαψα πολύ τότε, το θυμαμαι, ισως γιατί δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω.. Η απόφαση να συνεχίσουμε από απόσταση ήρθε χωρίς καν να το σκεφτούμε, ή να το συζητήσουμε. Και οι δύο ξέραμε πως ήταν αδύνατο να ζήσουμε η μία χωρίς την άλλη.. Έτσι γύρισες εσύ στη χώρα σου κι εγώ στη δική μου.. Σκαιπ, τηλεφωνήματα μέχρι να μας πάρει ο ύπνος, και η ζωή μου κυλούσε περιμένοντας το τηλεφώνημα σου, το μήνυμα σου που μου έλεγε καλημέρα.. Ταξιδέψαμε 3 φορές σύνολο για να συναντηθούμε, 2 εσύ, 1 εγώ.. Όλα φαίνονταν να πηγαίνουν όπως τα είχαμε σχεδιάσει, τελικά η πραγματικότητα δεν μας ειχε φερθεί τόσο σκληρά..

Ολα, μέχρι να μάθουν οι γονείς μου την αλήθεια.. Ακόμα σκέφτομαι πως αν δεν τους ειχα μιλήσει τότε, ή αν το είχα σχεδιάσει κάπως καλύτερα, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά τώρα, ίσως να ήμασταν ακόμα μαζί.. Πότε δεν μου είπαν οι γονείς μου να χωρίσω, ποτέ δεν μου υπέδειξαν το οτιδήποτε.. Όμως δεν άντεχα άλλο, δεν άντεχα άλλο να τους βλέπω στεναχωρημένους, και να ξέρω πως εγώ είμαι η αιτία γι’ αυτό.. Ένιωθα σαν να ήμουν στη μέση και να μην ξέρω που να πάω, από τη μία εκείνοι, και από την άλλη εσύ. Είχες πιεστεί κι εσύ τότε, φοβόσουν πως θα με χάσεις, το ξέρω.. Όμως από εσένα περίμενα κάτι άλλο, περίμενα στήριξη, περίμενα να μου πεις πως όλα θα πάνε καλά, πως θα τα καταφέρουμε.. Κι εσύ δεν ήσουν εκεί σε όλο αυτό, δεν ήσουν εκεί όταν έκλαιγα κάθε βράδυ πριν πέσω για ύπνο. Μόνο αυτό ήθελα, εσύ να είσαι εκεί, να με στηρίξεις, έστω και από απόσταση, δεν ζητούσα παράλογα πράγματα.. Το ξέρω πως φοβήθηκες και απομακρύνθηκες, είπες πως αν υπάρχουν τόσα εμπόδια, ίσως καλύτερα να σταματήσουμε. Ισως να είχες και δίκιο, όμως εγώ εκεινη τη στιγμή ήταν το τελευταίο που άντεχα να ακούσω..
Έφτασα στα όρια μου, πιεζόμενουν πολύ, δεν άντεχα άλλο, κι ετσι πήρα την απόφαση.. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος για μας..

Για ένα διάστημα 5 μηνών μετά το χωρισμό, που ήμασταν και μαζί και χώρια, κάθε μέρα προσπαθούσες να με φέρεις πίσω κοντά σου, να με πείσεις πως πρέπει να ειμαστε μαζί. Μου έδειχνες όλη σου την αγάπη, όμως εγώ δεν ήμουν πια ικανή να τη δεχτώ.. Ειχε τελείωσει πια.. Έχει τελειώσει..
Τώρα που γράφω την ιστορία μας, δεν μιλάμε πια.. Κι αυτό δική μου απόφαση.. Με πονάει πολύ που καταλήξαμε έτσι, και δεν περνάει μέρα που δεν σκέφτομαι να σου στειλω ένα μήνυμα, να δω τι κάνεις.. Αλλά δεν το στέλνω.. Δεν έχω δικαιωμα πια να σου αναστατώνω τη ζωή. Σου ειχα υποσχεθεί ότι θα σε αφήσω ήσυχη, να προχωρήσεις.. Άλλωστε δική μου απόφαση ήταν, και τώρα δεν έχω άλλο απ’ το να δεχτώ τις συνέπειες.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Γονείς “άλλης εποχής.”

Posted on

Envelope

Από που να ξεκινήσω κ από που να τελειώσω; Πριν από 2 μέρες είχα πολλά νεύρα με αποτέλεσμα να ξεσπάσω στους γονείς μου που με ρωτούσαν συνέχεια τι έχω! Κ έτσι τσακωθήκαμε.. Το απόγευμα με είχε πρίξει η μαμά μου να της πω τι έχω κ να είμαι ειλικρινής.. Με χίλια ζόρια της είπα πως είμαι bi.. Σκέφτηκα αφού θα το μάθει που θα το μάθει, τι τώρα τι μετά; Σκοτωθήκαμε κ με την μάνα μου κ με τον πατέρα μου! Μου είπαν πώς θα με πάνε σε ψυχίατρο για να παίρνω φάρμακα γιατί αυτό είναι ανωμαλία, αυτοί λέει δεν ήταν ποτέ ανώμαλοι κ ούτε θέλουν να γίνω εγώ! Τι θα πει ο κόσμος,τι θα πει ο ένας τι θα πει ο άλλος.. Δηλαδή φανταστείτε να τους έλεγα ότι τα έχω με κοπέλα εδώ κ 5 μήνες!

Επίσης μου είπαν ότι αν συνεχιστεί αυτή η σκέψη θα με διώξουν από το σπίτι.. Δεν είναι λέει φυσιολογικό 14 χρόνων κορίτσι να λέει τέτοια πράγματα.. Κ μετά βρήκαν την δικαιολογία “πάνω στα νεύρα μας το είπαμε” .. Το ίδιο βράδυ πήραν τηλέφωνο την ψυχολόγο μου, μου είπε πώς με υποστηρίζει κλπ κ πίστεψα σ’αυτή ! Το άλλο πρωί πήρε τηλέφωνο την μάνα μου κ της έλεγε άλλα.. Δεν είναι φυσιολογικό κ μπλα μπλα μπλα.. Οκ δεν περίμενα να το δεχτούν.. Αλλά μ’αγαπάνε λένε, θέλουν το καλό μου ΛΕΝΕ! Την άλλη μέρα τα βρήκαμε.. Με έβαλαν να τους υποσχεθώ πώς ότι είμαι bi θα μου φύγει από το μυαλό! Κ φυσικά αυτό δεν θα γίνει.. Απλά τώρα δεν έχω πολλά δικαιώματα κ δεν ξέρω τι να κάνω! Πείτε μου κ εσείς την γνώμη σας.. Είναι πολύ ανάγκη!

Ευχαριστώ εκ των προτέρων..
Υ.Γ. Το site σας είναι πραγματικά υπέροχο! Πολλά πολλά φιλιά! 😘😘😘

Ε.

 

Αγαπημένη μας φίλη,

Οι γονείς σου θα σε αγαπάνε ακόμα και αν είσαι ο ‘’χειρότερος’’ άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη…Δεν γίνεται αλλιώς…Η αγάπη των γονιών μπορεί να φαίνεται ‘’βασανιστική’’, αλλά πίστεψέ με ότι, ότι και να συμβεί ΠΑΝΤΑ θα σε αγαπάνε…

Ακόμα και αν αύριο το πρωί δεν ξέρω…αλλάξεις φύλο, παντρευτείς ομόφυλο άτομο εκείνοι θα σε αγαπούν.-

Όμως κοίταξε τώρα τι συμβαίνει…

Ο κάθε άνθρωπος μεγαλώνει και υιοθετεί κάποια ‘’πιστεύω’’, κάποιες απόψεις που προέρχονται από το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε…την οικογένεια του, το μέρος που κατοικούσε, τους φίλους του κ.ο.κ.

Έτσι ακριβώς όπως η μαμά σου και ο μπαμπάς σου…Τα ‘’ερεθίσματα’’ τους δυστηχώς περιορίστηκαν σε αυτά που ξέρουν και γνωρίζουν από το περιβάλλον αυτό που μεγάλωσαν, σε αυτές τις προκαταλήψεις που τους μετέφεραν και υιοθέτησαν από περασμένες γενιές…

Γιατί η Ελλάδα του σήμερα όχι απλώς έχει προχωρήσει, αλλά έχει κάνει πλέον νόμιμο (δια του νόμου δηλαδή) δικαίωμα να αναγνωρίζεσαι ώς παντρεμένο άτομο με ομόφυλο σύζυγο…

Άρα λοιπόν έχουμε δύο ανθρώπους απλά κολλημένους σε περασμένες αντιλήψεις…

Αυτό δεν σημαινει ότι δεν σε αγαπάνε απλώς σκέφτονται διαφορετικά…

Και εκεί είναι που μαλλώνεται…

Από την άλλη εσύ, έχεις να διανήσεις τον δικό σου δρόμο…

Το ότι σου αρέσουν και τα κορίτσια ή τα κορίτσια αμιγώς, είναι αυτό που αρέσει και βγαίνει από την ψυχή σου αβίαστα…Είναι αυτό που αντιλαμβάνεσαι εσύ και όλοι οι υπόλοιποι που βιώνουν ακριβώς τα ίδια…Οι γονείς σου δεν μπήκαν ποτέ σε αυτήν την διαδικασία γιατί ποτε δεν χρειάστηκε να ‘’ψαχτούνε’’…Άρα δεν υπήρξε κάτι που τους αφορά…Τους είναι τελείως ξένο…Γιατί ποτέ δεν τους χτύπησε την πόρτα αυτή η ανησυχία…Άρα παρέμειναν σε αυτά που πιστεύουν μέχρι την στιγμή που τους χτύπησε την πόρτα η δική σου ανησυχία…Και τώρα δεν ξέρουν πως να το χειριστούν…

Πιστεύουν ότι επειδη είσαι μικρή, δεν ξέρεις τι λες…Αυτό τους βγαίνει πρώτο…

Δεν χρειάζεται να είσαι θυμωμένη μαζί τους…

Μπορεί αυτήν την στιγμή να τους χρειάζεσαι δίπλα σου και εκείνοι να σου βάζουν περισσότερα ‘’εμπόδια’’ στο να γνωρίσεις τον εαυτό σου και να τους είσαι πραγματικά πολύ-πολύ θυμωμένη αλλά σε παρακαλώ μην πιστέψεις ότι δεν σε αγαπάνε…

Δεν ξέρουν πως να το χειριστουν…Ακόμα και οι απειλές του στυλ θα σε διώξω από το σπίτι γίνονται καθαρά για λόγους ώστε να περάσει το δικό τους…Όχι επειδή δεν σε αγαπούν…

Επειδή τώρα σιγά-σιγά αρχίζεις και αναπτύσεσαι και ωριμάζεις, εγώ προσωπικά θα σου έλεγα πως αυτό που προέχει ΟΛΟΝ είναι η καλή σχέση με τον εαυτό σου…

Να αρχίσεις να καταλαβαίνεις ότι η σχέση με τον εαυτό σου είναι αυτή που θα σε βοηθήσει να ψαξει όλα εκείνα που θα σου δίνουνε χαρά, όλα εκείνα που θα σου αρέσουν και θα γεμίζουν την ψυχή σου…

Για παράδειγμα..Πώς αποφασίζεις για το επάγγελμα που θες να ακολουθήσεις?

Ε? Ετσι ακριβώ και στις σχέσεις…Απλά σου βγαίνει…Το νιώθεις…

Εσύ από μέσα σου βγαίνει αυθόρμητα το τί θέλεις…Αυτός είναι ο εαυτος σου…αυτό είσαι εσύ και αυτό που τελικά θα σου δώσει τις χαρές τις οποίες προσδοκάς και θέλεις να βιώσεις…

Αυτό όμως που βγαίνει από μέσα μας τόσο φυσικά κάποιοι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν, όχι γιατί θέλουν να μας πληγώσουν αλλά επειδή έτσι έχουν “μάθει”. Εγώ στη θέση σου θα έκανα υπομονή μέχρι να κλεισω τα 18 και ύστερα θα ζούσα τη ζωή μου όπως ΕΓΩ τη θέλω, όχι όπως θέλουν οι άλλοι… Δε ξέρω τί ηλικία έχεις αλλά υποψιάζομαι ότι είσαι ανήλικη… Διάβασε δώσε πανελλήνιες και πέρνα κάπου αλλού… Δε ξέρω που, κάποια που να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Επίσης παρε οπωσδήποτε τηλ. εδώ… Είναι ειδικοί, είναι ανώνυμο και θα σε βοηθήσουν.

Καλό κουράγιο,

Femmes.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ….

Posted on

Envelope

Πάνε τώρα 7 χρόνια που με ένα σωρό δυσκολίες …προσπάθησα να κρατήσω αυτή τη σχέση κυρίως από την δικιά μου πλευρά μέχρι που με “κλώτσησε” πρίν λίγες μέρες από κοντά της με πολύ απαίσιο τρόπο. Γνωριστήκαμε στον χώρο εργασίας κ από την 1η στιγμή που την γνώρισα την κλείδωσα στην καρδιά μου. Φτερούγιζα από χαρά και έκανα τα πάντα για να την πλησιάσω και να της το εξομολογηθώ μετά από πάροδο 4 μηνών περίπου. Αυτή ήταν τότε σε αρραβώνα που τελικά έληξε άδοξα λόγω κυρίως των χαρακτήρων τους κ για οικονομικά ζητήματα. Κάποια ευθύνη βαραίνει κι΄εμένα δεν το αρνιέμαι γιατί έγω την ήθελα κ της το είπα (κι΄ακόμη την θέλω) κι εγώ σε γάμο με παιδιά.

Να ξεκαθαρίσω κάτι και να επισημάνω σε όσες κοπέλες κυρίως διαβάσουν την ιστορία μου ότι ποτέ δεν θέλησα να παντρευτώ, μου το επέβαλαν οι δικοί μου που και μέχρι ξύλο μου δώσαν. Τα συνοικέσια δίναν κ παίρναν ως επίσης και οι καυγάδες που δεν έλεγα το ναι. Τους αηδίαζα, ήθελα ν΄ανοίξει η γή και να χαθώ. Δεν είχα την οικονομική άνεση και το θάρρος να φύγω από το σπίτι. Coming out δεν έκανα ποτέ και σε κανέναν, λόγω της μικρής κοινωνίας που ζώ, της συντηρητικιάς οικογένειας που μεγάλωσα. Το μόνο που μου συνέβη ήταν 1 σχέση με ένα παιδί που μου σύστησαν κ μ’ αυτόν δεν έγινε κάτι σοβαρό γιατί όταν τον κατάλαβα για τα οικονομικά του θέλω το τερμάτισα. Αυτή ήταν η μοναδική σχέση που προηγήθηκε και σε διάστημα 3-4 μηνών αρραβωνιάστηκα για τα θέλω των δικών μου κυρίως της μάνας μου κ το μετανιώνω μέχρι κ τώρα που σας γράφω. Δεν τολμούσα και τα κρατούσα όλα για μένα κ μόνο. Ούτε σε φίλες, ούτε σ’ αδέλφια δεν ανάφερα ποτέ ότιδήποτε. Είμαι μες την θλίψη και τον ψυχικό πόνο καθημερινά.

Από πολύ μικρή ηλικία έπιανα τον εαυτό μου να θαυμάζει κ να ελκύεται από το γυναικείο φύλο. Δεν ήθελα να το πιστέψω με τπτ. Ελεγα στον εαυτό μου είναι αφύσικο Θεέ μου τί περνά από το μυαλό μου??? Tπτ και κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό. Αποδέχτηκα αυτό που νιώθω, το έφερα μαζί μου από την στιγμή που γεννήθηκα, δεν είναι αρρώστια ή πάθηση κ δεν μπορεί να το αλλάξει κανείς, ούτε γιατρός, ούτε ψυχίατρος. Με πόνο ψυχής κ καρδιάς το λέω αυτό γιατί ενεργώ μυστικά δεν μπορώ να εκφράσω όλα αυτά τα όμορφα συναισθήματα που με διακατέχουν που θέλω να νιώθω κάθε στιγμή. Δεν ένιωσα αυτά τα φτερουγίσματα για άνδρα παρά μόνο για γυναίκες.

Τον σύζυγο μου ως καλός οικογενειάρχης κ πατέρας τον παραμέλησα. Δεν ένιωσα ποτέ μου ερωτική έλξη γι΄αυτόν. Πάνε κάτι μήνες τώρα για να έχουμε επαφή κ όταν με πλησιάζει εγώ αποτραβιέμαι, δεν θέλω την ερωτική του συνεύρεση…δεν γουστάρω. Κάτι περνά από το μυαλό του καιρό τώρα αφού κ οι δικοί μου κάτι ψυλλιάστηκαν μα τους διαψεύδω. ΕΙΜΑΙ ΜΕΣ ΤΟ ΑΓΧΟΣ. Καλά κ γιατί δεν χωρίζεις θα λέτε τώρα, σίγουρα συμφωνώ…έχω όμως τα παιδιά μας κ ένα από αυτά πέρασε κάτι με την υγεία του, λατρεύουν τον πατέρα τους κ του το εκφράζουν. Από την άλλη είναι κι αυτό το οικονομικό, άστα να πάνε.

Γι΄αυτήν έκανα ότι περνούσε από το χέρι μου σ’ αυτά τα 7 χρόνια για να έχει την οικονομική της άνεση, ένα prestige…στα δύσκολα της ήμουν πάντα κοντά της για όποιαδήποτε βοήθεια. Αυτή όμως μου το ανταπόδοσε με έχθρα, με υστερικές καταστάσεις, νεύρα. Έτυχαν στιγμές που με ρεζίλεψε στις παρέες μας για να πωλήσει μούρη κ μέχρι κ τον σύζυγο μου πήρε τηλ. για να του πει δεν πάω καλά. Πάντα ήθελε κ θέλει να γίνεται το δικό της, το απολαμβάνει παρατήρησα να είναι το επίκεντρο στη συζήτηση. Αν για κάτι που με ενοχλούσε συζητούσαμε ή θα με έβριζε ή θα θύμωνε ή θα μου δινε σφαλιάρες.

Κατάφερα κάποιες φορές κ πήρα το κινητό της κάτι το οποίο δεν συνήθιζα. Ήθελα να πειστώ γιατί μου αρνιόταν κάποια θεματάκια για τα οποία την άκουγα να μιλά κ τελικά ήταν έτσι όπως της τα λεγα. Ενώ εγώ της έλεγα τα πάντα τελικά αυτή μου κρυβόταν. Ένιωσα να χάνω την γή κάτω από τα πόδια μου για την υποκρισία της. Την ήθελα κ την θέλω πολύ μα συνάμα θέλω να την λιώσω στο ξύλο. Της εξέφρασα αρκετές φορές ότι δεν την εμπιστεύομαι πλέον κι αν είναι θα ζητήσω να φύγω κ από τον χώρο εργασίας να μην έχουμε πλέον τσακωμούς κ με απειλεί λέγοντας μου κάνε το κ θα δείς. Άρα της έλεγα με ήθελες κοντά σου μόνο για τους σκοπούς ανέλιξης σου κ των συμφερόντων σου, τελικά φάνηκες πολύ σκάρτη…Να μην τα πολυλογώ τα βρίσκαμε τα χαλούσαμε ένα αλαλούμ. Κι εγώ έφτασα σε σημείο να μην είμαι χαρούμενη, να κρατώ μούτρα. Οι εισηγήσεις μου για να περνούμε τον χρόνο μας μαζί πέφταν στο κενό. Όλο κ κάτι άλλο κανόνιζε ή συναντήσεις με άλλους κι εγώ στο περίμενε. Ερωτική συνεύρεση μιά ή δυό στο τόσο.

Η αποκορύφωση λίγες μέρες πρίν που της κρατούσα μούτρα γιατί όλο κ με ήθελε για τις δουλειές της. Δεν της αρνήθηκα να την βοηθήσω αλλά με την διάθεση που είχα με ξαπόστειλε μια κ καλή. Τηλέφωνα δεν μου απαντά, με μπλόκαρε κ εκφράστηκε ότι δεν με θέλει ξανά στην ζωή της. Της μιλώ με αγνοεί πλήρως. ΠΟΛΥ ΦΤΗΝΗ Κ ΣΚΑΡΤΗ κ εγώ μες το κλάμα κ την στεναχώρια. Και τώρα τί κάνω???

Αρκετές φορές με αυτές της τις πράξεις είπα να την αφήσω κ δεν αξίζει τίποτα, αρκετή αξία της έδωσα και ν΄ασχοληθώ με άλλο πρόσωπο. Είναι 1 κοπέλα 9 χρόνια μεγαλύτερη μου, την οποία γνωρίζω ως φυσιογνωμία όχι προσωπικα, πάνω από 20ετία τώρα, την οποία θαύμαζα και προσπάθησα να την πλησιάσω τώρα τελευταία κάνοντας της like στο f/b (δεν την έχω φίλη). Περνώ έξω από το σπίτι της σχεδόν καθημερινά για να την δώ έστω για κάποια δευτερόλεπτα. Αρκετές φορές την ακολούθησα με το αυτοκίνητο. Κάποιες φορές που βόλταρε το σκυλί της τα βλέμματα μας έμειναν κολλημμένα να την κοιτώ μέσα από το αυτοκίνητο. Στους χώρους που συχνάζει για τα ψώνια αν τύχει κ την πετύχω κατεβαίνω μα μου κόβονται τα πόδια όταν την δώ μπροστά μου, κομπλάρω. Στο fb δεν κάνει πολύ εύκολα Like ή σχόλια πλέον. Έχουμε κοινούς γνωστούς κ οι ξαδέλφες μου κάνουν αρκετή παρέα μαζί της. Ίσως είναι κ αυτός λόγος λέω που κρατά απόσταση κ για να μην μπλεχτεί κ εκτεθούμε. Σκέφτομαι διάφορα. Είναι κι αυτή σε γάμο μα δεν απέκτησε παιδιά. Παλαιότερα έτυχε ν΄ακούσω κουβέντες ότι είναι λεσβία.

Έτσι έμεινα να έχω την άλλη βαθιά ριζωμένη μέσα μου και να μην μπορώ να προχωρώ παρακάτω…κ η άλλη εξ απόστασης…πέστε μου κι’ εσείς σαν τρίτα άτομα τις σκέψεις σας, τις εισηγήσεις σας.

Ευχαριστώ κ συγχωρέστε με αν σας κούρασα.

 

Αγαπητή μας φίλη,

Μπορώ να καταλάβω τα απωθημένα μιας ζωής που δεν σου επετράπηκε να ζήσεις…

Μπορώ επίσης να καταλάβω ότι το ξύλο των γονέων για παντρειά, δεν μπόρεσες να το αποφύγεις…

Όμως φτάνουν πιά οι δικαιολογίες…

Δεν θα κάτσω να ανεχτώ και να λυπηθώ τις σφαλιάρες της κοπέλας σου…

Δεν θα κάτσω να λυπηθώ που σε παίζει έτσι…

Δεν θα κάτσω να λυπηθώ που μας μιλάς για οικονομικά ζητήματα μέσα στην οικογένεια, αλλά με ευκολία χαρίζεις λούσα σε εκείνη…

Δεν θα κάτσω αγαπητή να σε λυπηθώ…

Δεν θα το κάνω και ξέρεις γιατί;;;

Γιατί προσπαθείς να χτίσεις μια ζωή στο ψέμα, μια ζωή που τον εαυτό σου θα τον έχεις σε δεύτερη μοίρα, μια ζωή που πάντα οι άλλοι θα παίζουν τον πρωταγωνιστικό παράγοντα για το πώς θα ζείς…

Που είσαι;;;

Τί θες;;;

Ποιά είσαι;;;

Τί πράγματι θα φέρει την ευτυχία στην ζωή σου;;;

Γίνε ξεκάθαρη, αγάπησε και τίμησε αυτόν τον έρμο τον εαυτό σου που τον αφήνεις εκτεθειμένο σε όποιον σου δώσει λίγη σημασία…

Εαν δεν κάνεις δουλειά με τον εαυτό σου, να τον σεβαστείς, να τον αγαπήσεις για εμένα προσωπικά δεν έχει νόημα τίποτα άλλο και αν συζητήσουμε…

Ο εαυτός ΠΑΝΤΑ προέχει…

Πάνω από κάθε είδους σχέση…

Ο εαυτός μας είναι πολύτιμος αλλά και καθοριστικός παράγοντας τόσο της ευτυχίας όσο και της καλής ποιότητας ζωής…

Οπότε τι άλλο πράγματι περιμένεις;…

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Είμαι μπερδεμένη

Posted on

Envelope

Λοιπόν… αν κάνω καποια ορθογραφικά ειναι γτ γραφω γρήγορα.. ειμαι 15-16 και απο μικρή μου άρεσαν τα κορίτσια… αλλα σαν μικρή και γω δεν έψαχνα πράγματα και έτσι απλα προσπάθησα να το ξεπεράσω.. για παράδειγμα όταν βλεπω μια όμορφη κοπέλα παντα θα παω στο κάτι παραπάνω ,πάντα θα κοιτάξω τα [σημεία της γνκ πανωω στο σωμα της ]…είχα 3 σχέσης με αγορια χωρια καποιες φάσης που εχω κάνει… και ηρθα γυμνάσιο.. εκανα την πρώτη μου σχέση με κορίτσι.. το συναίσθημα ηταν κάτι το τελείως διαφορετικό!!!

Κατι το οποίο ποτε δεν ειχα νιώσει μέχρι τωρα για αγόρι.. δεν εχω κν ακομα καποια ερωτική πραξη ουτε με το ενα ουτε με το άλλο φύλο! Τέλος παντων παω τωρα 1 λυκειουυ..εχω χωρίσει… το έμαθαν οι γονείς μου οτι νιώθω ετσι για τα κορίτσια και ετσι άρχισαν τις φωνές κτλ..οτι ειναι παρά φύση και δεν ειναι φυσιολογικά και τλπ.. εγω δεν έδωσα σημασία γτ πολύ απλα δεν μπορώ να το αλλάξω… αλλα μου ειπε κατι ή μανα μου και με προβληματισε.. οτι πρέπει να υπάρχει καποιο γονιδιο για να ειμαι λεσβία.. να υπάρχει στο αίμα της οικογένειας ή κατι τέτοιο.. και όντως κανενας στην οικογένεια δεν ηταν ετσι.. αυτο ειναι που με προβληματίζει και με μπερδεύει!!

Είμαι λεσβια ,μπαι ,ή απλα ειναι της εφηβείας!! Γτ δεν άρχισαν τα αισθηματα αυτα τωρα αλλα και απο το δημοτικό!! 😢😢

Αγαπητή φίλη συγγνώμη αλλά δεν εχω ακούσει πιο αστείο πράγμα!!!

Με τί άλλο θα προσπαθήσουν να καλύψουν πια αυτοί οι γονείς την παντελή άγνοια πάνω στο θέμα? Άκου γονίδια…Εδώ επιστήμονες χρόοοοονια τώρα δεν έχουν προσδιορίσει τα αίτια της ομοφυλοφιλίας (όχι ότι είναι σημαντικό) και οι γονείς σου έχουν βγάλει και πόρισμα.

Τέλος πάντων εγώ λέω δες αυτό το βιντεάκι το έχουμε ξαναανεβάσει αλλά είναι πολύ καλό και θα σε βοηθησει, δες το με τους γονείς σου….

Επίσης υπάρχει πλέον ένας αριθμός οπού μπορείς να απευθυνθείς και εσύ και οι γονείς σου για να ενημερωθείτε επί του θέματος 

logo

Δεν είναι δυνατό εν έτει 2016 με ένα σύμφωνο συμβίωσης να αποτελεί πλέον νόμο του κράτους να ακούμε τέτοια πράγματα.

Με λίγα λόγια….φίλη μας, δεν έισαι άρρωστη, έτυχε να σου αρέσουν (και) τα κορίτσια, δε θα έρθει το τέλος του κόσμου και αυτό δε σε κάνει ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη από τις straight φίλες σου.Ο έρωτας είναι ένα από τα ομορφότερα πράγματα του κοσμου, το να σε κατευθύνει και να σου υπαγορεύει κανείς ποιον να ερωτευτείς είναι κρίμα και άδικο και ανεπίτρεπτο. Απελευθερώσου από τα taboo της κοινωνίας και θα δεις πως τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Θέλω να μιλήσω αλλά φοβάμαι την αντίδραση των άλλων :-(

Posted on

Envelope

Γειά σας είμαι 16 χρονών από Αθήνα.

Έχω ένα πρόβλημα από το καλοκαίρι έχω αρχίσει να συνειδητοποιω ότι μου αρέσουν τα κορίτσια αλλά παράλληλα τα είχα με ένα αγόρι, μετά από κάτι μέρες χώρισα με το αγόρι γιατί δεν ένιωθα τίποτα για αυτόν,τέλος πάντων δεν ήθελα να το αποδεχτώ ότι μου αρέσουν τα κορίτσια γιατί σκεφτόμουν τί θα πουν οι άλλοι, οι γονείς μου και νομίζω ακόμα ότι αν μιλήσω θα χάσω και τις φίλες μου.

Θέλω να μιλήσω για αυτό που με απασχολεί αλλά όλο το κρατάω μέσα μου. Έχω δύο αδέρφια και από μικρή είμαι αγοροκόριτσο. Τώρα μου αρέσουν 2 κορίτσια αλλά είμαι σίγουρη ότι είναι straight, το ένα είναι η κολλητή μου και δεν της λέω τίποτα για να μην τη χάσω και το άλλο κορίτσι είναι από το βολλευ και παίζουμε μαζί στην ομάδα, το κορίτσι που πάμε μαζί βολλευ ασχολείται μαζί μου αλλά όπως είπα πρέπει να είναι straight.

Δεν έχω κάνει ποτέ σχέση με κορίτσι.

Τι να κάνω να μιλήσω για αυτά που νιώθω στους γονείς μου ή στις φίλες μου;

Γεια σου φίλη,

Αν πιστεύεις ότι αυτό θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα φυσικά και να μιλήσεις στις φίλες σου…ζητώντας φυσικά εχεμύθεια, σεβασμό και κατανόηση από μέρους τους. Το περιβάλλον του σχολείου είναι ασφυκτικό πολλές φορές και μπορεί να κάνει το coming out μια ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία, για αυτό να είσαι προσεκτική στο ποιούς/ποιές εμπιστεύεσαι. Τώρα για το αν θα τις χάσεις ή όχι… Αυτό εξαρτάται από το αν είναι πραγματικές φίλες ή όχι. Καταλαβαίνω πως ειδικά στο σχολείο θα ήταν εφιαλτικό να μείνεις χωρίς φίλους από τη μια στιγμή στην άλλη αλλά αν είναι να έχεις φίλους που δε σε αποδέχονται και είναι απορριπτικοί τότε τί να το κάνεις? Σίγουρα θα υπάρχουν άλλες παρέες που θα είναι ανοιχτόμυαλες και δεκτικές στη διαφορετικότητα! Αν και αρνούμαι να πιστέψω ότι εν έτει 2015 η γενιά σας θα έχει τέτοιες ομοφοβικές αντιλήψεις ώστε να σε κάνουν πέρα…

Σε ό,τι αφορά στους γονείς σου θα έλεγα να το δεις λίγο το θέμα από όλες τις πλευρές… Τί άνθρωποι είναι? Σε τί θα σε ωφελήσει αν τους μιλήσεις? Τί πιστευεις ότι θα συμβεί? Είναι η ώρα να το κάνεις? Θα προτιμούσες να περιμένεις?

Σκεψου και πράξε όπως νιώθεις!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Απεγνωσμένη…

Posted on

Envelope

Καλησπερα,
Κοριτσια χρειαζομαι την γνωμη σας και την βοηθεια σας γιατι κοντευω να τρελαθω …
Ας το παρουμε απο την αρχη !!

Χαρη σε εσας και σε αυτο το Blog εκανα την πρωτη μου σχεση με κοπελα και ειμαστε 2 μηνες μαζι και περναμε υπεροχα.

Ο λογος που εχω φτασει να γραψω ειναι γιατι δεν ξερω τι να κανω .. !! Οπως προαναφερθηκα με την κοπελα ειμαστε υπεροχα το μεγαλο προβλημα σε αυτη την σχεση μας δυστυχως ειναι η μητερα μου . Η μητερα ανακαλυψε πριν λιγες μερες για την σχεση μου και οτι ειμαι λεσβια. Φυσικα η αντιδραση δεν ηταν θετικη και δεν περιμενα και αυτη την σταση . Δυστυχως με την μητερα μας χωριζουν αρκετα χρονια ειναι το λεγομενο χασμα γενεων. Προσπαθω να συμβαδισω με τα θελω της σε αρκετα θεματα , καταπινω αρκετα και ανεχομαι πολλα απο την μητερα μου. Η σχεση μου με την μητερα δεν ειναι και η καλυτερη . !!

Ας επιστρεψω ξανα στο συζητημα που με καιει … Η μητερα μου μολις εμαθε για μενα το πρωτο πραγμα που ειπε ειναι οτι πρεπει να παμε σε ψυχολογο γτ ειμαι ψυχολογικα , ασταθης, οτι εχω κενα μεσα και οτι χρειαζομαι βοηθεια για να αλλαξω . Επισης, απο την πρωτη μερα μεχρι αυτη την στιγμη που σας γραφω με απειλει και με κανει ψυχολογικο πολεμο σε καθημερινη βαση και εμενα και την κοπελα μου . Θα σας δωσω 2,3 παραδειγματα για να καταλαβετε. Για παραδειγμα την πρωτη μερα ειπε οτι ολο αυτο δεν ειναι φυσιολογικο , οτι ανηθικο , οτι στην θρησκεια δεν λεει αυτα, οτι σε μια σχεση υπαρχουν μονο τα 2 αντιθετα φυλα. Επισης , ανεφερε οτι το να εισαι λεσβια δεν ειναι σωστο , οτι τετοια ατομα χρειαζονται βοηθεια και ποσο μαλλον εσυ που ειχες κενα απο το παρελθον(ειμαι υιοθετημενη) , δεχοσουν κακοποιηση (λεκτικη + ψυχικη) και για αυτο ολα τα κενα τα βγαζεις τωρα (αν δεχομουν εκει εδω με την μητερα μου τι γινεται ..) , ολα τα προβληματα σου . Επιπλεον , η πρωτη απειλη ηταν οτι θα ενημερωνε τους γονεις της (ευτυχως προλαβαμε και πραξαμε πιο νωρις εμεις), ειπε να κοψω καθε επαφη μαζι της γτ ειναι μια π *** και οτι εχει ανδρικο προφιλ ενω εγω ειμαι μανουλι κ θηλυκο και τετοια ατομα δεν γινονται λεσβιες . Οτι το να γινεις λεσβια(συμφωνα με τις αποψεις της μανα μου) πρεπει να εχεις κενα κ φυσικα ουτε γινεσαι , ουτε ειναι εκ γενετης . Η δευτερη απειλη που ειπε ειναι οτι αν τολμησει να ρθει στη Σαλονικη θα της κοψει τα ποδια , θα την σπασει στο ξυλο για να μην τολμησει να με πλησιασει. Οτι θα βαλει μπραβους και ντετεκτιβ για να την παρακολουθει και να με παρακολουθει ( που ήδη το εχει κανει 1 φορα) . Επισης, μου τονισε οτι θα ελεγχει τα παντα πλεον κ οτι η ελευθερια που εδωσε στην παιδικη μεχρι την εφηβικη ηλικια δεν μου αξιζε , οτι δεν σεβαστηκα τπτ, οτι καταπατησα ολους τους ορκους , οτι αυτη δεν ειναι ελευθερια βουλησης αλλα μλκ (σορρυ) και οτι πλεον θα μου κοψει αυτη την ελευθερια , οτι θα πηγαινε με τα δικα της θελω , της δικες τισ σωστες θεωριες και οτι ειμαι πλασμενη να ειμαι με αγορι και οχι με κοριτσι …
Δεν μπορει καν να προφερει την λεξη λεσβια .. (Ουυυφφφ..) Επισης, η τριτη απειλη ηταν να με αποκληρωσει , να με διωξει απο το σπιτι γτ δεν θελει μια κορη λεσβια στο σπιτι .. Καλυτερα να μην εχει .. Επιπλεον, αναφερε καποιες απειλες οσον αφορα με την υιοθεσια (δν θα ηθελα να τις αναφερω αυτες) …

Γενικα η σταση ειναι υπερβολικη και πολυ πιεστικη με αποτελεσμα εγω να ειμαι ετοιμη να τρελαθω .. Γτ δεν γουσταρω να κανω μια ζωη που επιθυμει η ιδια ενω εγω θα υποκρινομαι συνεχως και θα ειμαι δυστυχισμένη .. Οταν την ρωτησα αν με θελει ευτυχισμενη ειπε ναι αλλα οχι ετσι και απαιτω να ειμαι και εγω ευτυχισμενη ..!! Και τελος (γιατι σας κουρασα αρκετα) αυτο που λεει συνεχεια ειναι οτι λεσβια = πουτ **** και βριζει συνεχως την κοπελα μου με αποτελεσμα εγω να ξεσπαω , να αντιδραω … ( Ουφφφ… 🙁 🙁 )
Πραγματικα κοριτσια ειμαι απεγνωσμενη οσο περνουν οι μερες η σχεση με την μανα μου χειροτερευει .. Εχει πει παρα πολλα που πραγματικα δεν τα θυμαμαι ολααα ..!!!

Δεν ξερω τι να κανω , πως να το διαχειριστω .. 🙁 🙁 Ξερω οτι δεν θα το δεχτει ποτε η μανα μου .. Θα το εκτιμουσα παρα πολυ αν μου λεγατε την γνωμη σας πανω σε αυτο το θεμααα .. !!! Η ψυχολογια μας( εμενα + της κοπελα μου ) ειναι πιο σκατα απο ποτεεεεεεεεεεε !!!!!! Το μονο θετικο μεσα σε ολη αυτη την τρελα ειναι οτι εχουμε η μια την αλλη .. !!!!!!

Σας ευχαριστω !!

 

Αγαπητή φίλη,

Πόσο χρονων είσαι? Πόσο δύσκολο είναι να φύγεις από το σπίτι και να πας να ζήσεις αλλού, μόνη, μακρυά από όλη αυτή τη παράλογη κατάσταση????

Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτήν! Δε μπορώ να αρχίσω να μιλάω με το παράλογο για αυτό και δε πρόκειται να μπω στη διαδικασία να ανατρέψω τα (ανύπαρκτα) επιχειρήματα της μητέρας σου… Το θέμα είναι ξεκάθαρα δικό της, είσαι ευτυχισμένη με τη κοπέλα σου και αυτό αρκεί, δεν είσαι άρρωστη για να θεραπευτείς και ψυχολόγο δε χρειάζεσαι εσύ αλλά η μαμά σου, και μάλιστα επειγόντως.

Μπορείς να της προτείνεις να πάτε σε έναν ψυχολόγο μαζί, αποκλειστικά και μόνο μαζί, κατά προτίμηση οικογενειακό θεραπευτή που να έχεις κάνει και μια έρευνα ότι είναι φιλικός σε lgbt θέματα. Η πλειοψηφία είναι φιλική απλά λέω μη τύχεις στη περίπτωση! Ο ψυχολόγος θα εντοπίσει αμέσως τις δυσλειτουργίες στη σχέση σας και ίσως βελτιωθεί η κατάσταση! 

Επαναλαμβάνω πάντως ότι είμαι της άποψης ότι όταν υπάρχουν τέτοιες ακραίες κατάστασεις το καλύτερο για την υγεία μας είναι να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, ακόμη κι αν χρειάζεται να θυσιάσουμε κάποια πράγματα.

Καλό κουράγιο,

Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω παραπάνω!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

ΜΟΝΗ…

Posted on

Envelope

Γεια σας..αρχικα εχω να πω οτι εισται φοβερες…λοιποοον εγω ειμαι η ελενη απο αθηνα και ειμαι 18.

Εεε τους τελευταιους 4 μηνες ειμαι καπως,βασικα χαλια…φετος το καλοκαιρι ειπα στους φιλους μου οτι ειμαι λεσβια και το καταχαρηκα μπορω να πω..ηξερα οτι δεν θα υπηρχε θεμα αλλα ποτε δεν μιλησα..η κολλητη μου που ειμαστε μαζι απο μικρα σκατουλια νευριασε που δεν της το ειχα πει…απο δω και περα λεω την αληθεια…και δεν με ενδιαφερει τί θα πει ο κοσμος γιατι δικια μου ειναι η ζωη και οτι γουσταρω κανω πολυ απλα …

Όλα αυτα τα χρονια δεν ειχα ουτε μια εμπειρια…και τωρα που μεγαλωσα δεν αντεχωω εεε λογικο ειναι..μα ουτε μια σχεση? να μου πεις εγω φταιω αφου ποτε δεν προσπαθησα..θα ηθελα πολυ να ειμαι με μια κοπελα να την αγαπω να περναμε καλα …πριν ενα μηνα μιλησα σε μια κοπελα απο φβ αλλα εφαγα πακετακι…ενταξει τι να κανουμε..ομως μετα απο τοση μοναξια αυτο το πακετο μου ηρθε καπως και αρχισα να πεφτω ψυχολογικα…και δεν ειναι μονο αυτο..σκεφτομαι και την μανα μου που ειναι κατα των ομοφυλοφιλων και αμα της το πω θα με διώξει απο το σπιτι και μπορει να φαω και καμια σφαλιαρα…να μου πεις δεν χρειαζεται να το μαθει..εεμμ εγω ομως δεν μπορω να το κρυψω, θελω να ειμαι ΕΛΕΥΘΕΡΗ…δεν μπορω ρε κοριτσαρες να ειμαι μονη..ειναι απαισιο,,δεν ξερω αν με καταλαβαινετε αλλα δεν μπορω…πωω σας τα επρηξα το ξερω…απλα ηθελα να ξεσπασω καπου…

Ευχαριστω που με ακουσατε…φιλια!!

 

Καλέ, σώπα που θα φας σφαλιάρα!!!

Σκιάζομαι…

 Κοίταξε να σου πώ…ΟΡΙΑ…Ακόμα και στους γονείς ΝΑΙ!!!

Το τι κάνεις στην προσωπική σου ζωή είναι καθαρά ΔΙΚΟ ΣΟΥ θέμα.-

Δεν θα δώσεις λογαριασμό σε κανέναν, ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΣΕΝΑ…Εσύ είσαι το αφεντικό!!!

 

Αν και με τους φίλους ΟΛΑ ΚΑΛΑ…Τότε ακόμα πιο σούπερ!!!!

Άρα δεν μένουν και πολλά να πω πέρα από το να κάνεις αυτό που θέλεις στην ζωή σου και όλα να βρουν τον δρόμο τους…

 

Τι άλλο από το να είσαι ΕΣΥ ΚΑΛΑ και όπως το θέλεις ΕΛΕΥΘΕΡΗ…

 

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Μαγαπαει..θα ξαναγυρίσει???

Posted on

Γεια σας ονομαζομαι Μαρια και ειμαι 18 χρονων >

Εδω και δυο χρονια έχω σχεση με μια κοπελα ιδια ηλικια με εμενα.

Την αγαπουσα πολυ και ασχετως τα προβληματα που ειχαμε που το εμαθαν οι γονεις της βρισκομασταν κρυφα.

Τον τελευταιο χρονο ομως δεν τα πηγαιναμε καλα τσακωνομασταν βασικα τσακωνομουν εγω χωρις λογο και δεν της αρεσαν οι τσακωμοι ημουν ψυχρη.

Τον αυγουστο παλι τσακωθηκαμε και ειπαμε να χωρησουμε αλλα παντα ηξερα οτι θα γυρισει και θα με συγχωρσει αλλα δεν ηταν ετσι τα πραγματα. Αυτες τις εβδομαδες καταλαβα ποσο λαθος ηταν που τσακωνομουν μαζι της και ημουν ψυχρη..πρωτη φορα στην ζωη μου φοβηθηκα οτι δεν θα ξαναγυρησει και δεν γυρισε εχω μετανιωσει υπερβολικα για τα λαθη μου και προσπαθω να αλλαξω.

Την προηγουμενη εβδομαδα μιλαγαμε με την διαφορα οτι αυτην την φορα εκεινη ηταν η ψυχρη και την παρακαλουσα να μου ξαναδωσει μια δευτερη ευκαιρια της ελεγα οτι την αγαπαω και φυσικα ακομα την αγαπαω δεν υπαρχει λεπτο που να μην την σκεφτομαι αλλα μου λεει οτι θελει ν γυρησει αλλα δεν ειναι σωστο…θεωρει τον ευατο της στρειτ οτι παντα της αρεσαν τα αγορια οτι δεν θελει να λεει αλλα ψεμματα στους γονεις της οτι θελει να κυκλοφορει ελευθερα στο δρομο..δεν ξερω τι να κανω ειμαι σε απελπιστικη κατασταση μονο εκεινη αγαπω και μονο εκεινη  εχω αγαπησει τοσο πολυ δεν νομιζω να υπαρχει κανεναν αλλο ατομο στην ζωη μου παρα μονο εκεινη και την περιμενω.

Εδω και τρεις μερες δεν τις εχω στειλει ουτε ενα μνμ ουτε εκεινη μαλλον θελει να με ξεχασε αλλα πως μπορει να διαγραφει οσα ζησαμε μαζι???την αγαπαω και την θελω ξανα πισω εχω μετανιωσει για ολα δεν υπαρχει ζωη χωρις εκεινη για μενα εκεινη ειναι η ζωη μου τα παντα… θελω να ξαναγυρισει αλλα νιωθω οτι δεν θα ξαναγυρισει :'( το μονο που κανω ειναι να την περιμενωκαι να την σκεφτομαι συνεχεια :'(

Επισης μιλαμε το ξερω οτι με αγαπε και την αγαπαω πολυ μετανιωσα για τα λαθη μου μετανιωσα που την χωριαζα αλλα μαλλον αυτο που λενε μονο οταν κατι χανεις τοτε καταλαβαινεις οτι την αγαπας…μαγαπαει αλλα μου ειπε οτι δεν προκειται να ξαναγυρησει δεν μπορει αλλο αυτο το κρυφτο λεει. Δεν ξερω τι να κανω ξερω πολυ λιγες ειναι οι πιθανοτητες να γυρησει αλλα μεσα μου νιωθω οτι υπαρχει μια μικρη πιθανοτητα να γυρησει της ειπα οτι παντα θα την περιμενω και ισχύει, δεν μπορω να προχωρησω, τι να κανω την αγαπαω την θελω ξανα πισω. Σκεφτομαι οτι αν βρεθουμε μπορει να τις ερθουν ξανα τα αισθηματα και να μ φιλησει αλλα δεν ξερω αν το κανει?? την αγαπαω και το μετανιωσα την θελω σαν τρελη πισω ειναι ο μοναδικος ερωτας της ζωης μου…

 

 

Αγαπητή Μαρία,

Καταλαβαίνω ότι είναι ο πρώτος σου έρωτας και το πρώτο άτομο για το οποίο έχεις νιώσει τόσο δυνατά συναισθήματα… Όμως μη κατηγορείς τον εαυτό σου, η κοπέλα αυτή θα έφευγε από τη σχέση ούτως η άλλως. Γιατί? Επειδή δε νιώθει πολύ σίγουρη για αυτά που νιώθει και το περιβάλλον τη πιέζει τόσο που δε το αντέχει και δε μπορεί να το διαχειριστεί. Δεν έκανες εσύ κάτι λάθος και την έδιωξες μακρυά, είναι οι σκέψεις της για το τί έιναι και το τί θέλει που την απομάκρυναν.

Ξέρω ότι σου ακούγεται αδιανόητο αλλά είμαι σίγουρη ότι θα βρεις μια κοπέλα η οποία θα βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο συνειδητοποίησης με εσένα και θα ζήσεις άλλον έναν μεγάλο έρωτα.
Δώσε χώρο στη πρωην κοπέλα σου να ψάξει τον εαυτό της, Μη τη πιεζεις γιατί κάνεις κακό και σε σενα και σε εκείνη.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Αν με ρωτήσουν?

Posted on

Γεια και από εμένα, καταρχάς συγχαρητήρια για τη δουλειά σας!

Πραγματικά μας έχετε βοήθησει όλες πολύ!

Είμαι 16,λεσβία και το εχω πει σε λιγες φιλες μου μονο.

Είχα πάει πρώτη φορά στο Πράιντ του 2015.

Μολις γυρισα σπίτι ή μαμά με ρωτησε που ήμουν και εγώ απλά της απάντησα γιατί δεν ήθελα να της πω ψεματα. Τέλος πάντων στην αρχή δεν ξέρω αν καταλαβε τι ηταν…μετα από κανένα μισαωρο (αφού ήταν στον υπολογιστή και δεν ξέρω τι διάβασε) μου λέει ξέρεις που είχες πάει ? Αυτό ήταν φεστιβάλ για γκέι λεσβίες μπαι τρανς εγω απλά συμφωνησα και εκείνη με ρώτησε αν ανοικω σε κάποια κατηγορία εγώ της απάντησα πως απλώς ήταν ένα μεγάλο φεστιβάλ και είπαμε με τις φίλες μου να πάμε..δηλαδή απέφυγα την ερώτηση..
Δεν ήθελα να επιβεβαιώσω τις υποψίες της αλλά δεν ήθελα να της πω και ψεματα..Βασικα δεν ενιωσα ετοιμη , δεν ενιωσα πως ήταν ή ευκαιρία μου να της το πω και η στιγμη δεν μου φανηκε καταλληλη ..(δεν ξερω αν καταλαβατε τι εννοω) Εκτώς από αυτό δεν γνωρίζω καν την γνώμη της για εμάς. Όταν κάθομαι στις είδησεις και παρακολουθώ καμία φορά γεγονότα και σχόλια για ΛΟΑΤ θέματα ή μαμά αλλάζει κανάλι( αυτό έχει γίνει 2 φορές). Δεν ξέρω αν απλά δεν την ενδιαφέρουν αυτά τα θέματα ή έχει άσχημη γνωμη.

Δεν ξέρω..το χειριστηκα σωστά?
Θα ήταν πιο εύκολο να της το έλεγα τότε από το να της το έλεγα αργότερα και πιο ξαφνικά?
Μήπως προσπαθούσε να με διευκολύνει με την ερώτηση της? Ήταν λάθος απο την αρχη που της είπα που είχα πάει?

Δεν ξέρω..όπως και να έχει μπορεί να έχασα την ευκαιρία όμως θα υπάρξουν και άλλες.

Αυτό που με νοιάζει περισσότερο είναι πως αν με ξαναρωτησει? Αν με ρωτήσει κάποιος άλλος? Τι να κάνω να αποφυγω ξανά την ερώτηση? Να πω ψεματα? Να πω την αλήθεια?
Είναι κατι που θα πρέπει να γίνει έτσι και αλλιως ομως δεν θέλω να βιαστω και να το μετανιωσω γιατί πάντα θα μπορώ να τους το πω αργότερα όμως αν τους το πω δεν θα μπορώ να το πάρω πίσω.. Οπότε?

Όλες αυτές οι ερωτήσεις που μας θέτεις…

Αλλά και όλες εκείνες που σου θέτουν…

Δεν είσαι υποχρεωμένη ούτε να τις κάνεις αλλά και ούτε να απαντάς…

Είσαι 16 χρονών και ακόμα ανακαλύπτεις τον εαυτό σου…

ΜΟΝΟ αυτό έχει σημασία…ΜΟΝΟ!!!

Το’ πιασες,

Μπουμπουκάκι μου,

ζ.

 

 

Θα μιλήσεις όποτε νιώσεις έτοιμη!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Να αυτοκτονήσω?

Posted on

Γεια..ειμαι 17 χρονων και Εδω και 3 χρονια εχω αποδεκτει το γεγονος οτι με ελκυουν περισσοτερο οι γυναικες.

Στην αρχη οπως πολλοι ομοφυλοφιλοι προσπαθουσα να πεισω τον εαυτο μου πως δεν ειμαι.Τωρα πλεον δεν με νοιαζει ,σταματησα να πιεζομαι να γινω στρειτ και μαρεσει περισσοτερο ετσι!

Δεν εκανα ποτε προσπαθεια για να κανω μια σχεση με γυναικα επειδη δεν τ ξερει κανενας ακομη.(εκτος από τους πιο στενους μ φιλους).

Το προβλημα μου ομως ειναι οι γονεις μ ..η οικογενεια μ..Ηταν πολλες οι φορες που εφερα τυχαια(ταχα) σαν θεμα την ομοφυλοφιλια η ανοιγα την τηλεοραση οποτε μιλουσαν για αυτο το θεμα για να δω τις αντιδρασεις τους.

Οι γονεις μου γνωριζουν πως δεν ειναι επιλογη αλλα παρ’ολα αυτα δεν θελουν να τους βλεπουν μπροστα τουυς!!!!!!!! Ταχα επηρεαζουν την αισθητηκη τους (κλασικη ατακα ομοφοβικου) οτι ειναι ανωμαλοι και θυμαμαι που μας συμβουλευαν εμενα κ τον αδελφο μου να προσεχουμε απο τετοιους ανθρωπους. Το αποκορυφωμα ηταν οταν εβλεπε τετοιο θεμα στην τηλεοραση η μανα μ κ γύρισε και μου ειπε μου ειπε “Ευτυχως εσυ δεν εισαι σαν κ αυτους.. σε προτιμω καλυτερα Πουταναα παρα λεσβια!!!”.WTF!!Γμτττ!! τι να κανω??

Οι ανθρωποι ειναι καρδιακοι και πολυ νευρικοι που σε φαση μπορει να με χτυπήσουν και δεν θελω ν παθουν κ κατι εξαιτιας μου!! Περασαν πολλες αρρωστιες κ οι δυο τους και ξερω πως οσο κ να με αγαπουν ποτε δεν θα το αποδεκτουν οτι ειμαι λεσβια!

Δεν θελω να τους χασω απο την ζωη μου δεν θελω να με θεωρήσουν το ρεζιλι της οικογενειας και να ντρεπονται για μενα! Αλλα την ιδια ωρα δεν θελω να πιεστω και ν γινω στρειτ για εκεινους γιατι ετσι ποτε δεν θα ειμαι ευτυχισμενη !

Θελω ν μπορω ν ειμαι ευτυχισμενη και παραλληλα να εχω καλη σχεση με τους γονεις μου γτ δεν επιβιωνω χωρις αυτους..Γμτ…τι ν κανω….να αυτοκτονησω?

Αγαπητή μας φίλη,

Αντιλαμβάνομαι την απόγνωσή σου και την ανησυχία σου. δυστυχώς οι παλιότερες γενιές δεν έχουν την παραμικρή ενημέρωση πάνω σε αυτά τα θέματα και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν τους ομοφυλόφιλους λες και είναι δε ξέρω κι εγώ τί. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις όμως δυστυχώς μεγάλη μερίδα των συνανθρώπων μας σκέφτεται έτσι. Η λύση λοιπόν πια είναι? Να πηδήξουμε όλοι από το 4ο?? Φυσικά και όχι.

Είσαι νέα κοπέλα. Πηγαίνεις φαντάζομαι Γ’ Λυκείου. Βάλε τα δυνατά σου, διάβασε πολύ και και πέρνα σε μια σχολή σε κάποια άλλη πόλη, κατά προτίμηση μεγάλη. Δεν είναι ανάγκη να δίνεις εξηγήσεις στους γονείς σου για τη προσωπική σου ζωή. Διαφύλαξε με υγιή τρόπο την ιδιωτικότητά σου σε κάθε περίπτωση και ποτέ μην επιχειρήσεις να χωρέσεις στο κοστούμι που σου εχουν ράψει χωρίς να σε ρωτήσουν. Αν επιλέξεις το δρόμο της αφάνειας και της καταπίεσης θα καταλήξεις να ζεις τη ζωή των άλλων και όχι τη δική σου και σύντομα θα δεις ότι δε θα αντέχεις.

Είμαι σίγουρη ότι οι σπουδές σε άλλη μεγαλη πόλη και ύστερα η αναζήτηση εργασίας εκεί είναι η καλύτερη λύση για τη ψυχική σου ισορροπία.

Καλή τύχη.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page