Με μισώ… επειδή σε αγάπησα!

Posted on

Δεν ξέρω αν με σκέφτεσαι, όπως σε σκέφτομαι…
Δεν ξέρω αν με αναζητάς, όπως σε αναζητώ…
Δεν ξέρω αν με ξέχασες και προχώρησες…
Δεν ξέρω αν σου λείπω, όπως μου λείπεις..
Δεν ξέρω αν έχεις τη λαχτάρα να με ξαναδείς και να με ακούσεις ξανά, όπως έχω τη λαχτάρα να σε δω και να σε ακούσω…
Μου λείπεις… μου λείπεις, σου ψιθυρίζω διαρκώς και δε με ακούς. Είσαι μακριά μου… σε αισθάνομαι δίπλα μου και είσαι τόσο μακριά μου. Θέλω να σε ακούσω και δεν τολμώ να σε πάρω τηλέφωνο… ξέρω ότι δε θα απαντήσεις ποτέ ή θα με έχεις μπλοκάρει! Θέλω να σου στείλω μήνυμα και δεν τολμώ… ξέρω ότι δε θα απαντήσεις ποτέ, πάλι επειδή με έχεις μπλοκάρει! Θέλω να σε αγγίξω… αλλά, δεν μπορώ… δεν το θέλεις! Θέλω να σε σφίξω στην αγκαλιά μου, να σε μυρίσω… αλλά, δεν μπορώ… δεν το θέλεις!
Δεν ξέρω αν με αγάπησες με όλο σου το είναι, όπως σε αγάπησα με όλο μου το είναι…
Αυτό που ξέρω… είναι πως με μισώ, που δε σε έχω… με μισώ, που δεν μπορώ να σε αγκαλιάσω… με μισώ… που σε θέλω… με μισώ, που σε αγάπησα.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Και ας με μισεις ρε Ελενα

Posted on

Καθε πρωι ξυπναω και χαμογελαω ελπιζοντας σε μια καινουργια μερα επειδη πιστευω οτι αυτο θα ηθελε εκεινη. Εχει περασει ομως ενας χρονος που δεν επεσα καμια μερα στο κρεβατι χωρις να κλαψω.

Με αυτα και με εκεινα αρρωστησα. Θεραπειες, χαπια, εμετοι. Αλλαξα για να ειμαι αυτο που χρειαζεσαι και επεσαν ολα στο κενο.Δεν ειναι αυτο που θελω για εμενα αλλα οσο και να προσπαθω παντα υπαρχει κατι που σε θυμιζει.

Μετανιωσα που σε ξαναπλησιασα γιατι δεν σου αξιζω και δε μπορω να σου δωσω τιποτα. Συγγνωμη που σε πληγωσα. Ελπιζω να μη με θυμασαι και να μη καταλαβεις οτι ειμαι εγω.
Παντα θα σε αγαπαω πιο πολυ απο εμενα..

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Πες πως με θέλεις…

Posted on

Πες πως με θέλεις και θα σου δώσω τα πάντα.
πες πως με θέλεις και θα τα διορθώσω όλα.
πες πως με θέλεις και θα φτιάξω έναν κόσμο ιδανικό για εμάς.
πες πως με θες για να κάνω την κάθε μέρα μας γιορτή.
πες πως με θες και δεν θα έχω λόγο να ξανά φύγω ποτέ.

μου λείπεις γαμώτο σου… οι μέρες κενές…οι ώρες έχουν κολλήσει και δεν περνούν .. η καρδιά μου έχει παγώσει και η ψυχή μου έχει σπάσει..
με έχεις μπλοκάρει και εγώ σου γράφω μηνύματα στο viber που δεν θα λάβεις ποτέ.
είμαι αφελής ..φέρθηκα ανώριμα .. φοβάμαι να σηκώσω το τηλέφωνο και να σε καλέσω. δεν θα άντεχα να ακούσω την παγωμένη φωνή σου..κι αν πάρω τι να σου πω; ισως δεν θελεις να ακούσεις όλα αυτά που κρύβω μέσα μου για σένα.
Μα αν ήξερα πως κι εσύ με θέλεις όπως εγώ.. όλα θα άλλαζαν σε μια στιγμή.

Θέλω να ζήσουμε όπως λέγαμε ..να κάνουμε πραγματικότητα τα τόσο απλά αλλά τόσο σημαντικά για εμάς όνειρα. Θέλω να ζήσουμε το ΕΜΕΙΣ. Να κάνουμε τα ταξίδια που λέγαμε. Να πούμε όσα δεν τολμούσαμε.

Σε ήθελα και σε θέλω για πάντα. Όχι για μια βδομάδα ή ένα χρόνο.
Συγνώμη για όλα.
Πες πως με θες να ξεκινήσει το παραμυθένιο ταξίδι επιτέλους !

Σ’αγαπώ.-

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Έλεγες…

Posted on

screen-shot-2016-11-30-at-22-34-49

Έλεγες.. πως δεν με φοβόσουν.. γιατί ήξερες τι αισθάνομαι για σένα.
Έλεγες.. πως αγκάλιαζες το σκοτάδι που κρύβω μέσα μου χωρίς ανασφάλεια .
Έλεγες.. πως μ αγαπάς ακριβώς όπως είμαι.
Έλεγες .. έλεγες ..έλεγες…

Μα ξαφνικά δεν σου άρεσε αυτό που ήμουν. Τίποτα δεν ήταν αρκετό για σένα πια. Άρχισες να φοβάσαι το σκοτάδι μου και η αγάπη σου χανόταν μέσα σε αυτό. Δεν άλλαξα εγώ, εσύ άλλαξες. Εγώ είμαι απλά ο ίδιος άνθρωπος , που όσο κι αν κουράστηκε απο τη συμπεριφορά σου και τα νεύρα σου ήταν εκεί. Εσύ που είσαι ; Σε βλέπω στην απέναντι πλευρά να με κατακρίνεις σαν ένας ξένος που δεν ξέρει τίποτα για μένα. Λες και δεν συμπόνεσες την ψυχή μου ούτε μια φορά στο παρελθόν.

Ξέρεις κάτι ;

Σε λυπάμαι.

Γιατί δεν αρκεί να θέλεις να αγαπήσεις. Πρέπει και να μπορείς. Κι εσύ δεν μπορείς όσο κι αν το θέλεις.

Εσύ περίμενες , εγώ δεν ήρθα…και χαθήκαμε. Δεν ήρθα όχι για να σε ”πικάρω” .. αλλά γιατί κατάλαβα, όλα όσα δε μπορούσα να δω. Φώναζες για το εμείς και εννοούσες τον εαυτό σου. Εγώ δεν ήμουν πουθενά. Τον εαυτό σου προσπαθούσες να ξεγελάσεις …

ΥΓ.
Δεν έχω διάθεση για άλλο κρυφτό . Ούτε και πρόκειται να κάνω καμία κίνηση να σε πλησιάσω .
Αν νοιώθεις πως μπορείς να ανταποκριθείς στα συναισθήματα μου είμαι εδώ και σε περιμένω. Όχι για πολύ ακόμα…περίμενα αρκετά και στο τέλος θα αρχίσω να λυπάμαι τον εαυτό μου.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page


Σε έχασα.. από δικό μου και μόνο λάθος!

Posted on

screen-shot-2016-11-25-at-15-58-42

Σε γνώρισα τυχαία μέσω ενός μέσου που ποτέ δεν πίστευα ότι θα χρησιμοποιήσω. Να που η ανάγκη να κάνω γνωριμίες, με οδήγησε εκεί, σε ένα chat. Στην αρχή, απογοητεύτηκα.. αλλά, δεν το έβαλα κάτω, έκανα τις προσπάθειές μου.. μέχρι που ”συνάντησα” εσένα. Δεν ξέρω τι με οδήγησε σε εσένα.. η ανάγκη μου να μιλήσω, η ανάγκη μου να πάψω να απογοητεύομαι.. αλλά, ναι, σε γνώρισα. Μιλήσαμε και μιλήσαμε και μιλήσαμε.. ήρθαμε σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο επικοινωνίας.. με άλλα μέσα. Όχι, δε σε ερωτεύτηκα από ανάγκη, όχι, δε σε ερωτεύτηκα λόγω μοναξιάς.. όχι, δε σε αγάπη από ανάγκη.. όχι, δε σε αγάπησα λόγω μοναξιάς! Σε ερωτεύτηκα και σε αγάπησα, επειδή ήσουν εσύ. Ήσουν αυτό που έψαχνα! Με έδιωχνες και έμενα. Πάλευα με την αντίδρασή σου, με τον εγωισμό.. να σου δείξω ότι είμαι εδώ για σένα, να σου προσφέρω όλα όσα είχες ανάγκη.

Με έδιωχνες.. περνούσες μία δύσκολη περίοδο όταν σε γνώρισα και ήμουν εκεί.. αλλά, με έδιωχνες και επέμενα! Δεν ήθελα να σε χάσω.. ώσπου δεν άντεξα.. με έδιωχνες κι έφυγα. Πάλεψα να σε ξεχάσω, να σε βγάλω από το μυαλό μου, από την καρδιά μου, από την ψυχή μου.. ένα μαρτυρικό καλοκαίρι.

Μπήκε το φθινόπωρο.. λέω, θα κάνω και πάλι την προσπάθειά μου εκεί.. εκεί που σε γνώρισα. Δεν το περίμενα.. ήσουν εκεί.. η καρδιά μου χτύπησε δυνατά! Αισθήματα, συναισθήματα.. όλα αυτά που ανήκουν σε σένα, μόνο για σένα, αναδύθηκαν στην επιφάνεια.. και το έκανα! Σου έστειλα.. σου συστήθηκα διαφορετικά.. μιλήσαμε.. μιλήσαμε.. και πάλι.. αλλάξαμε τρόπο επικοινωνίας.. πιο προσωπικό. Η καρδιά μου, κάθε φορά που μιλούσαμε, χτυπούσε σαν τρελή.. κι από την αγάπη μου για σένα.. κι από την αγωνία μου.. μην ανακαλύψεις ποια είμαι, πριν σου το αποκαλύψω η ίδια. Ήταν οι πιο υπέροχες 10 μέρες στη ζωή μου.. με χαμόγελα, ευτυχία.. ώσπου ήρθε εκείνο το βράδυ του Οκτώβρη.. το ανακάλυψες, πριν προλάβω να σου πω ποια είμαι. Ναι, με όλα σου τα δίκια, με έβρισες, μου μίλησες άσχημα.. ναι, όλα τα δίκια ήταν με το μέρος σου. Αλλά, δεν άλλαξες.. αν και άρχισα να αντιλαμβάνομαι το αντίθετο τη 2η φορά που σε πλησίασα.. ξεγελάστηκα! Πάλι η αντίδραση, πάλι ο εγωισμός.. με έδιωξες μία και καλή.. δίχως να μου δώσεις την ευκαιρία να σου εξηγήσω γιατί το έκανα.. ούτε μία ευκαιρία.. να σου εξηγήσω.. να σου πω.. σ’ αγαπώ!! Με ακούς; Σ’ αγαπώ.. με έδιωξες!

Πέρασαν οι μέρες.. άφησα το χρόνο να περάσει. Σου έδωσα χρόνο να ηρεμήσεις! Σου έστειλα μήνυμα και σου λέω.. αύριο θα έρθω στην πόλη σου.. την τάδε ώρα, θα είμαι εκεί.. θα σε περιμένω, θέλω να σε δω. Ποτέ δεν ανταποκρίθηκες. Έστω, να στείλεις ένα μήνυμα.. μην κάνεις τον κόπο να έρθεις.. δε θέλω να σε δω! Ήρθα! Ναι, ήρθα.. ήμουν εκεί στην ώρα μου.. κι ας γνώριζα μέσα μου ότι δε θα εμφανιστείς.. σου έστειλα μήνυμα.. είμαι εδώ. Σε περιμένω, θέλω να σε δω.. να σου μιλήσω, να σε κοιτάξω στα μάτια και να σου εξηγήσω γιατί το έκανα.. να πω το σ’ αγαπώ, για πρώτη και τελευταία φορά. Ποτέ δεν ήρθες.. ποτέ! Σε περίμενα 3 ώρες.. και ποτέ δεν εμφανίστηκες.. ούτε ένα μήνυμα. Δεν πειράζει, το πήρα απόφαση.. σε έχασα από δικό μου και μόνο λάθος!

Να είσαι καλά.. σε ό,τι και να κάνεις! Σου εύχομαι να βρεις την ευτυχία.. όπως εύχομαι να τη βρω κι εγώ.. που μου αξίζει!

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Ο άνθρωπος που θα σ’αγαπήσει..

Posted on

Λάβαμε το ακόλουθο post:

«Ο άνθρωπος που θα σ’ αγαπήσει, δε θα μοιάζει με κανέναν» Δεν τον ξέρεις. Δε σε ξέρει ούτε αυτός. Δεν τον ψάχνεις, ούτε βιάζεται να σε βρει. Δε σε φαντάζεται, δεν ξέρεις αν είναι όμορφος ή άσχημος, δε γνωρίζεις αν μοιάζει με όσα έχεις ονειρευτεί. Ούτε σε νοιάζει να μάθεις ακόμα. Φτάνει που ξέρεις πως είναι κάπου εκεί έξω. Ο άνθρωπος που θα σε αγαπήσει βγαίνει, πίνει, περνάει καλά και τραβάει τα ζόρια του, όπως όλοι. Γυρίζει εδώ κι εκεί, γελάει πολύ και δεν έχει ιδέα τι τον περιμένει. Δεν ξέρεις αν θα τον βρεις ή αν θα σε βρει αυτός. Πάντως θα βρεθείτε, και η σκέψη αυτή σε ησυχάζει και σε κάνει να χαμογελάς. Όταν τον πρωτοδείς όλα θα βγάλουν νόημα· θα καταλάβεις, θα καταλάβει κι αυτός. Δε θα σταματήσει η καρδιά σου, ούτε θα κοπούν τα γόνατά σου όπως στις ταινίες. Ο κόσμος όμως για λίγα λεπτά θα χάσει το ρυθμό του, κι εκεί, στο «Χαίρω πολύ», θα καταλάβεις γιατί δεν ένιωσες έτσι με κανέναν άλλον. Γιατί το βλέμμα του θα σου τα πει όλα, πριν καν ανταλλάξετε ονόματα.

Ο άνθρωπος αυτός δε θα σε ερωτευτεί επειδή δεν έχεις ψεγάδια. Θα σε ερωτευτεί ακριβώς γι αυτά. Δε θα λέει μεγάλα λόγια, θα κάνει όμως μεγάλες πράξεις. Κι όσο δύσπιστα κι αν τον κοιτάζεις στην αρχή, αυτός θα βρίσκει πάντα τρόπους να σε εκπλήσσει ευχάριστα, ακόμα κι όταν η αρχή σας θα αποτελεί πια μακρινό παρελθόν. Μπορεί να μην είναι τελικά όσο ρομαντικός τον φαντάστηκες, μπορεί ακόμα και να δυσκολεύεται να καταλάβει τον τρόπο που σκέφτεσαι, αλλά θα προσπαθεί. Και θα σου δείξει όσα απέτυχαν να σου δείξουν οι άλλοι. Θα σε κάνει να πιστέψεις πως ο κόσμος είναι τυχερός που σ” έχει, κι αυτό θα είναι το σημαντικότερό του επίτευγμα. Θα πηγαίνετε βόλτες στη θάλασσα, θα σου γκρινιάζει για τη δουλειά του, θα τον νευριάζεις, θα βλέπετε ταινίες, θα τρώτε παγωτό μέχρι να πονέσει η κοιλιά σας, θα γελάτε μέχρι δακρύων, θα μαλώνετε και θα τα ξαναβρίσκετε με την ίδια ένταση. Θα του πεις πράγματα που δεν έχεις πει σε κανέναν, θα χαίρεται με τον ενθουσιασμό σου, δε θα σε ανταγωνίζεται. Δε θα κοροϊδεύει τα παράλογα όνειρά σου αλλά θα επιδιώκει να αποτελεί μέρος τους. Θα είσαστε κολλητοί, εραστές και σύντροφοι και θα σου μάθει πως τα δύσκολα είναι πιο εύκολα όταν στο τιμόνι της σχέσης βρίσκονται δύο. Θα σε αγκαλιάσει όταν ο εγωισμός σου θα είναι πληγωμένος και παρόλα αυτά θα καταφέρει να σου δείξει πως τα σπασμένα κομμάτια κολλάνε με λίγη υπομονή, κόντρα σε όσα σου έχει διδάξει η κοινή λογική. Όταν σε γνωρίσει ίσως κοιτάζεις τον κόσμο με φόβο, ίσως ο κυνισμός σου δε σε αφήνει να αφεθείς, όμως τίποτα από αυτά δε θα τον κάνει να φύγει.

Ο άνθρωπος αυτός θα σου αλλάξει την κοσμοθεωρία, γιατί θα ξέρει να παλεύει. Κι εσύ θα τον αγαπήσεις πιο πολύ απ’ όλους, γιατί θα σε κάνει να βιώσεις πράγματα που δεν έχεις ξαναζήσει. Θα τον αφήνεις να είναι ένα βήμα μπροστά σου και θα καμαρώνεις που είναι δικός σου. Θα τον αγαπήσεις περισσότερο απ’ όλους, επειδή θα ξέρεις πως οι προηγούμενοι αγάπησαν σε σένα έναν εαυτό ολόκληρο, ρομαντικό κι αυθόρμητο· αυτός όμως θα σε αγαπήσει για τις γρατσουνιές σου, σε μια περίοδο που ίσως δεν θα χαρακτήριζες τον ψυχισμό σου αξιαγάπητο. Κι όταν μαλώνετε δε θα σε αφήνει να φεύγεις, ούτε θα τον τρομάζουν τα αψυχολόγητα ξεσπάσματά σου. Θα σε βάζει στη θέση σου και θα σε κρατάει τυρρανικά δίπλα του μέχρι να το λύσετε, επειδή θα θεωρεί λογικό πως οι άνθρωποι δεν συναντιούνται για να τα παρατάνε στην πρώτη δυσκολία. Επειδή θα ξέρει πως όταν κάτι χαλάει δεν το πετάς, αλλά το φτιάχνεις· ακριβώς όπως μας έμαθαν οι γιαγιάδες μας. Θα σου μάθει πως ασφάλεια δε σημαίνει απαραίτητα βαρεμάρα, πως το πάθος αλλάζει μορφές, αλλά δεν εξαφανίζεται, πως οι αγάπες δεν πονάνε μόνο, αλλά δίνουν και φτερά. Κι όταν δεν είσαι εκεί, θα φέρεται λες και είσαι. Επειδή δε θα χρειάζεται να κρυφτεί, ούτε θα φοβάται να είναι ο εαυτός του. Όλα θα έρθουν τόσο φυσικά που δε θα έχει αναγκαστεί να προσποιηθεί στιγμή.

Ο άνθρωπος που θα σε αγαπήσει δε θα σε αντιμετωπίζει σαν εναλλακτική, αλλά σαν τη μόνη επιλογή· να μη σε επιλέξει μόνο την ημέρα που θα σε ερωτευτεί, αλλά να σε επιλέγει κάθε μέρα. Να του δίνεις φτερά για να πετάει μακριά σου, κι αυτός να μένει δίπλα σου επειδή γι’ αυτόν η λέξη «σπίτι» δεν θα αναφέρεται πια σε τοίχους, αλλά στον άνθρωπο που τον αγαπάει, σε σένα. Ο άνθρωπος αυτός φρόντισε να μη μοιάζει σε κανέναν.

~Κατερίνα Μανέτα~

 

 

Πολύ όμορφο!

Femmes

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Μπούκαρα στο σπίτι της !!!

Posted on

screen-shot-2016-11-05-at-23-09-53

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Όσα χρόνια και αν περάσουν,θα μάχομαι την διακριτικότητα προς υπεράσπιση του νεανικού ενθουσιασμού του έρωτος, της αγάπης, των τρυφερών συναισθημάτων, των δικαιωμάτων μου προς εξομολόγηση καυτερών συναισθημάτων και σκέψεων και κυρίως προς υπεράσπιση της υποστήριξής μου ότι οφείλουμε να πράττουμε μερικές φορές περίεργα και να ξεπερνάμε τα κοινά θνητά όρια σε περίπτωση που φλεγόμαστε να προσεγγίσουμε κάποιον και να του προσφέρουμε απλόχερα και αληθινά ένα κομμάτι του εαυτού μας, να του πούμε πόσο μοιάζουμε με αυτόν…

Για αυτό και εγώ μπούκαρα στο σπίτι της Κωνσταντίνας με μια άνεση περίσσια, άσχετα αν η καρδιά μου χτυπούσε ανεξέλεγκτα, διότι δεν ήξερα τι αντιδράσεις θα έβρισκα μπροστά μου.. Η Κωνσταντίνα – Μιςς Άνετη, αφήνει πάντα τα κλειδιά στην εξώπορτα εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, (διότι είναι ξεχασιάρα και την έχει πάθει μένοντας κλειδωμένη έξω), μη λογαριάζοντας κακόβουλες προθέσεις ή επιθέσεις..

Γνωρίζοντάς το αυτό τυχαία, έκανα εισβολή προς το μεσημεράκι, ώρα που δεν είχε ξυπνήσει ακόμα και άρχισα να περιεργάζομαι τα πάντα γύρω μου. Με πρόδωσαν κάτι χαζοκρεμαστά.. Ας αναφέρω πως εκπλήχτηκε λίγο μεν, η συζήτησή μας ωστόσο τελείωσε κανα δίωρο αργότερα, ενδιαφέρθηκε να μάθει για τις απόψεις μου. Κορυφαία στιγμή: όταν έβγαλε το σκουφί της και εμφανίσθηκε η μαύρη πυκνή μοικάνα.. Λύσσαξα από μέσα μου.

Εν τέλει, δε φάνηκε ότι χαλάστηκε.Δεν έχουμε γνωριστεί καλά ακόμα, μέχρι στιγμής έχουμε βγει τρεις τέσσερις φορές σε κοινή παρέα, ωστόσο υπομένω βασανιστικά να ξανασυναντηθούμε και να της δείξω με τις πράξεις και με το καυστικό μου χιούμορ ότι την θέλω, μόνο αυτή και καμία άλλη. Δεν της έχω μιλήσει γιατί φοβάμαι την απόρριψη, ίσα ίσα της πέταξα σπόντα αρκετές φορές ότι είμαι καρα-στρέιτ για αν δω πώς θα αντιδράσει.
Αναμονή λοιπόν για την δεύτερη εισβολή.
Είμαι η Έλενα από το Βόλο.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

όλα ή τίποτα !

Posted on

screen-shot-2016-10-05-at-23-55-09

Δεν ξέρω τι με τρομάζει περισσότερο.. το οτι εσυ δεν πίστεψες το τέλος κι ακόμα απορείς με την αδιαφορία μου.. ή το οτι εγώ έδωσα το τέλος….?
ίσως είναι μια απο τις αδυναμίες του ανθρώπου να κάνει τα εύκολα δύσκολα.. αλλα για εμας αγάπη μου τα πράγματα είναι απλά. Ή θα είμαστε μαζί και θα τα έχεις όλα ή δεν θα είμαστε και θα ζήσεις με την αδιαφορία μου για πάντα. Δεν μπορώ να παίζω άλλο γιατι δεν το αξίζει καμια απο τις δυο μας. Ξεκαθάρισα την θέση μου καιρό τώρα. Και ζητάς ακριβώς τι; να παίζω τον ρόλο της καλής σου φίλης ; Λυπάμαι.. μα αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ξανά.
Εσυ φταις που φτάσαμε ως εδω. Δεν μου έδωσες την ευκαιρια να σταθώ δίπλα σου όπως μου αξίζει . Εγω ναι έκανα τα λάθη μου γιατι θόλωσα. Εσυ; Αναλογίσου και λίγο τα πράγματα χωρίς εγωισμό και θα δεις πως ποτέ δεν φταίει μονάχα ο ενας…
Αντέχεις να προχωρήσεις ; Ή θα συνεχίσεις να κρύβεσαι πίσω απο βλέμματα που νομίζεις οτι δεν βλέπω και πίσω απο σκέψεις που πιστεύεις πως δεν καταλαβαίνω ..; Στο έχω ξανα πει.. καταλαβαίνω πολλά περισσότερα απο οσα θελεις να νομίζεις…
..κι επειδή το ξέρω πως θα το διαβάσεις .. κάνε την κίνηση σου πριν είναι πολύ αργά..

ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ ΛΟΙΠΟΝ??

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

ένα σου σημάδι μόνο!!!

Posted on

Εξομολόγηση:

Ξερω μονο που δουλευεις( Στο κεντρο του Ηρακλειου Κρητης) και το μικρο σου ονομα απο σποντα(Σοφια)!!! Παρολο που εχουμε μια ελαχιστη επαφη λογω ”συνεργασιας” αλλων στα επαγγελματα μας ακομα κ το ονομα σου το εμαθα τυχαια! Δεν ξερω αν ειναι απλα ενθουσιασμος επειδη εισαι πολυ ομορφη κοπελα κ γλυκια αλλα ξερω πως καθε φορα που ερχεσαι στη δουλεια μου κολλαω με τα ματια σου, εστω γι αυτον το λιγο χρονο!Ειδικα οταν με καρφωνεις μεσα στα ματια!

Δεν το κοβω να εχουμε τα ιδια γουστα βεβαια οποτε δν υπαρχει περιπτωση να σε προσεγγισω!! Ουτε κ εδω δν ξερω γιατι τα γραφω αφου μαλλον δε θα το δεις καν !! Ισως απλα για να το βγαλω απο μεσα μου! Αυτα!!!
Ηρακλειο Κρητης

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Γιά την κοπέλα με τα μαύρα μποτάκια

Posted on

Εξομολόγηση:

Για την κοπέλα που ποτέ δεν μιλάει, που απλά
χαμογελάει… Για εκείνη που όταν με κοίταζε επίμονα με έκανε να νιώθω ξεχωριστή..
Εκείνη που ποτέ δεν είπε λέξη..
Εκείνη που ερωτεύτηκα χωρίς να το καταλάβω..Για, εκείνη ..που δεν άντεχα να παραδεχτώ πως αν φύγει θα χάσω τον κόσμο μου .. Λείπει και νιώθω πως λείπει η ζωή μου όλη.. Για εκείνη που δεν βγαίνει απο το μυαλό μου ούτε λεπτό, ύστερα απο τόσο καιρό…

Για εκείνη που δεν θα μάθει ποτέ.. Για εκείνη που ξεχνά και χάνεται μακριά μού.. Για εκείνη που αγαπούσε τις βόλτες στο Μοναστηράκι.. Για εκείνη που έχασα γιατί πίστεψα πως έχω χρόνο..
(Πάντα αγαπούσα να βλέπω αυτά τα μαύρα σου μποτάκια και το μοναδικό σου χαμόγελο που με γέμιζε..) και ας μην στο έδειξα ποτέ ..
Απο την κοπέλα με την Nirvana Τσάντα.. ×_×

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Εξομολόγηση

Posted on

Καλησπέρα σας,

Το ρολόι δείχνει 23:57 και ούτε λόγος για ύπνο!!Τα καλά των φοιτητικών χρόνων,καφές,τσιγάρο,βιβλίο και άγιος ο θεός…μας έχει κάψει αυτή η εξεταστική.Τώρα θα μου πείτε πολύ σκοτώνεσαι και εσυ στο διάβασμα για να postαρεις και να ψαχουλεύεις το σάιτ.Δεν έχετε και άδικο,αλλά ρε κορίτσια παλούκι η στατιστική.Αλή σε εμας του μαθηματικού(κάντε κανα τάμα να περάσουμε το μάθημα γιατί δεν υπάρχει λύτρωση).

Κάθομαι και διαβάζω δικά σας post και αναρωτιέμαι”…γιατί τέτοια απαισιοδοξία??γιατί τόσος θυμός??Κάτι δεν μας πάει καθόλου καλά ή μήπως οχι??”(ωππ να και η LP στο πικ απ).Κάτι όντως μας πάει καλά και αυτό λέγεται ζωή!!!Κανείς δεν είπε οτι η ζωή ειναι εύκολη.Ούτε οτι μας περιμένουν οι πρίγκιπες/πριγκίπισσες με τα λευκά άλογα να μας οδηγήσουν στο ηλιοβασίλεμα…δεν θέλω να σας το πω αλλα ο λευκός μας πρίγκιπας έρχεται απο την Κίνα με κουτσό άλογο και προβλήματα προσανατολισμού(αστειάκι).Και αναρωτιέμαι εγώ “πώς περιμένουμε τον λευκό πρίγκιπα αν δεν γινόμαστε εμεις οι ίδιοι πρίγκιπες για κάποιον εκεί έξω??”Καθόμαστε και κλαίμε τη μοίρα μας,δίχως να δίνουμε σημασία στη ζωή που περνά .Και όντως,η ζωή μας προσπερνάει χωρίς δεύτερη σκέψη.Γιατί τι εχει να χάσει??ένα ακόμα πιόνι στη σκακιέρα που η ίδια αποτελεί.Ενω εμείς??Περιφερόμαστε άσκοπα μέσα στη θλίψη περιμένοντας αυτό το κάτι…(παρεπιπτώντος εαν το βρει καμιά ας το πει και στις υπόλοιπες).

Η ζωή ειναι όμορφη,οχι εύκολη,όμορφη με όσα μπορεί να αυτό να συνεπάγεται.Είτε καλά είτε κακά.Συμφωνώ απόλυτα οτι ο άνθρωπος δεν ειναι μοναχικό ον,δεν μπορεί να διαχειριστεί εύκολα τη μοναξιά και την ησυχία.Θέλει ενα ταίρι να τον συντροφεύει.Τι να κάνουμε όμως που δεν είμαστε όλοι τόσο τυχεροί σε αυτον τον τομέα.Σε άλλους εμφανίζονται νωρίς,σε αλλους αργά και σε άλλους ίσως και ποτέ,αν και δεν το πιστεύω.Όλοι κάπου εκεί εξώ έχουμε το αλλο μας μισό.Απλά μπορεί να ειναι λίγο βλαμμένο και να μας αργεί.Ζήστε το τώρα και όλα θα γίνουν…

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Λαβύρινθοι

Posted on

Screen Shot 2016-08-25 at 17.36.24

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Όταν τα μάτια σου κοιτούσαν τα δικά μου, όταν μου ζητούσες να σου χαϊδεύω τα μαλλιά ή την πλάτη, όταν μου κρατούσες το χέρι, όταν τραγουδούσες μονάχα σ’ εμένα, πίστευα ότι κάτι αναζητούσες από μένα μα φοβόσουν.
Τελικά δεν ήθελες τίποτα – όποιος θέλει βρίσκει χρόνο – και ήρθε η ώρα να προχωρήσω.
Θέλω να σου πω ότι σε σκέφτομαι κάθε μέρα και πως 2 μήνες τώρα όταν ήμασταν μαζί το μόνο που ήθελα ήταν να σε φιλήσω.
Β. “Να η καρδιά μου, παρ’τη” -Μ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Για κείνη…

Posted on

to-your-heart-i-love-you-from-my-heart-quote-1

 

God knows how much I pray
He brought in my life someone so great
And for the people that have hate
I can only wish them my fate
Waking up next to this smile
And forgetting the world for a while
I’m sorry if I ever made her cry
I’m a coward and I can’t deny
But this I promise now
I won’t let her down
I ‘ll kiss her rose lips
Hug her until she sleeps
I ‘ll fill her with love
Might lose every control
But still I don’t care
I only dare
To imagine my life with u
And if u ever feel it’s not true
Ask me where my heart belongs
I ‘ll say it’s always yours…<3

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Εντάξει. Φεύγω.

Posted on

balloongirl1-e1340132014629

Δε κινδυνευεις να με πετυχεις ή να ακουσεις νεα μου.

Μπορεις να ζησεις οπως θες με τη κοπελα σου και μακαρι να σου πανε ολα καλα. Αισθανομαι την αναγκη να σε μισησω που με πληγωσες ετσι ενω σου ειχα ζητησει να μη μου ξαναπεις ποτε οτι εχεις καινουργια σχεση. Δε με νοιαζει αν καταλαβεις πως γραφω εγω. Εν μερη θελω γιατι δεν ειχα ουτε θα εχω την ευκαιρια να στα πω. Δε θα ξαναενοχλησω γιατι σε αγαπαω πολυ και δε μπορω να σου κανω κακο. Απλα για καποιο λογο ηλπιζα οτι θα σε δω πριν φυγω..

Τωρα απλα χαζευω τις φωτογραφιες σου και σκεφτομαι ποσο θα ηθελα απλα να ειμαστε ενταξει. Οχι να μιλαμε και να βγαινουμε. Απλα να ξερω πως με νοιαζεσαι και οτι αν με δεις στο δρομο θα με παρεις μια αγκαλια και δε θα με προσπερασεις.
Δε θα σε ξεχασω ποτε. Και αυτο ποναει πιο πολυ απο ολα.
Περασα μαζι σου το πιο ομορφο χρονο της ζωης μου.
Πολλες γλυκες καληνυχτες

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Ευχαριστώ για όλα

Posted on

soglad

Σειρα μου λοιπον να μοιραστω και εγω μια ιστορια της προκοπης μαζι σας..Και λεω της προκοπης γιατι ως τωρα δεν ημουνα τοσο τυχερη στο θεμα του ερωτα..Ειμαι 22 και γνωριζω για την σεξουαλικοτητα μου μολις 2 χρονια..Οι αποπειρες μου στο παρελθον να ερωτευτω αντρα επεφταν ολες στο κενο και καταλαβα τον λογο οταν ερωτευτηκα μια στρειτ κολλητη μου που ημασταν φιλες μολις εναν χρονο..αλλα κακα τα ψεμματα οι στρειτ κολλητες δεν θα καταληξουν μαζι σου οπως στις ταινιες..Στην προσπαθεια μου να σωσω λοιπον την φιλια μας και να δωσω μια ευκαιρια ας πουμε στον εαυτο μου ξεκινησα να βγαινω με μια κοπελα ονοματι Α…

Την γνωρισα μεσω κοινων γνωστων και την θεωρησα καλη περιπτωση να ξεκινησω μια ουσιαστικη πλεον σχεση και μια πρωτη ερωτικη εμπειρια (το ξερω αργησα λιγο 😛 )..ομως και παλι δεν ημουν τυχερη γιατι η κοπελια εκτος του οτι ηταν στον κοσμο της (κλασσικη περιπτωση που ειναι κολλημενη με πρωην και δεν ξερει τι θελει ) επαιξε μαζι μου με ασχημο τροπο..Παρολο του οτι δεν μπορουσε να μου προσφερει αυτα που ηθελα δεν σεβαστηκε στην αποφαση μου να προχωρησω..με αναζητουσε σε τηλεφωνα,παρτυ κλπ και εγω εχοντας δυστυχως αισθηματα για κεινη (απορω πλεον γιατι ) επεφτα συνεχως στην παγιδα και γυριζα παντα πισω..Απολαμβανα ενα βραδυ μαζι της..Επειτα απομακρυνοταν και μετα ξανα τα ιδια..Ειχε καταντησει ψυχοφθορο..Ευτυχως το περσινο καλοκαιρι με κρατησε λιγο σε αποσταση απο εκεινη και με βοηθησε να ξαναβρω τις ισσορροπιες μου..εκανα και αλλες γνωριμιες στους επομενους μηνες..γνωρισα κοπελες που με ενθουσιασαν εστω και παροδικα..αλλα πολλες φορες βιωνα μια απογοητευση απο το ποσο εγωιστικα μπορει να λειτουργησει ο κοσμος..Που πλεον η ξεπετα θεωρειται μοδα και μαγκια και οι αληθινοι ερωτες βρισκονται κλειδωμενοι μεσα μας με τον φοβο πως αν φανερωθουν θα φανουμε αδυναμοι..Και εκει λοιπον που αισθανομουν μονη και απογοητευμενη απο αυτα που ειχα δει ανα καιρους γνωρισα εσενα..Στην αρχη ομολογω πως δεν ημουνα σιγουρη αν ηθελα να συμβει κατι μεταξυ μας αλλα ειμαι ευγνωμων που επεμεινες..Και που μου απεδειξες ποσο λαθος ημουνα..Εχοντας περασει 3,5 μηνες που ειμαστε μαζι δηλωνω φουλ ερωτευμενη και πιστευω θα μπορουσα να μιλαω για σενα με τις ωρες..Η χρυση καρδια σου, η ασφαλεια και τρυφεροτητα που μου δινεις..καθως και η λαμψη ευτυχιας των ματιων σου καθε φορα που με κοιταζουν ειναι ικανα να με κανουν χαρουμενη και τις πιο ασχημες μερες μου..Ευχαριστω που μου δειχνεις καθε μερα τι σημαινει να σε αγαπαει καποιος αληθινα για αυτο που εισαι και που γιατρεψες τις πληγες μου..Βεβαια θα το εκτιμουσα αν σταματαγες να μου αγοραζεις σοκολατες γιατι summer is coming..! 😛

Θα θελα εν ολιγοις λοιπον να πω σε ολες τις κοπελες που βιωνουν τωρα την απογοητευση που βιωσα και εγω παλια να μην τα παρατησουν και πως η ζωη ειναι γεματη εκπληξεις και ομορφα συναισθηματα..! 🙂

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

32 κι ακομη δεν ξερεις;

Posted on

 Screen Shot 2016-08-05 at 23.49.10

Εξομολογηση

Ας αρχισω μ´ενα ευχαριστω. Ευχαριστω που υπαρχετε, για τη δουλεια που κανετε, για το χωρο που προσφερετε. Σας βρηκα πολυ πολυ προσφατα και ηδη, μεσα απο τις ιστοριες, νιωθω λιγοτερο μονη κ καπως λιγοτερο μπερδεμενη.

Ειμαι 32 κ δεν ξερω αν ειμαι λεσβια η bi. (ουτε κι εμενα μου αρεσει ο ορος λεσβια και μεσα απο τις εξηγησεις σας σε καποιο ποστ καταλαβα γιατι() Δεν εχω κανει ποτε κατι με κοπελα ως τωρα. Ξερω πλεον οτι παντα οι κοπελες με ενδιεφεραν κ με ελκυαν. Ξερω οτι το πρωτο ατομο που συνειδητα μου αρεσε ηταν κοπελα και νομιζω πηγαινοντας προς τα πισω υπηρχαν παντα κοπελες που μου αρεσαν, απο το δημοτικο ακομη. Αλλα δεν με αφηνα να κανω αλλες σκεψεις, απλα δικαιολογουσα τον εαυτο μου οτι ο λογος που τις προσεχω ειναι γιατι θαυμαζω το γυμνασμενο σωμα τους ή το χαμογελο τους ή το χρωμα των ματιων τους, επειδη εγω δεν τα εχω. Δικαιολογιες απειρες στον εαυτο μου, ακομη κι οταν ηθελα να μαθω αν η κοπελα που ασυνειδητα μου αρεσε ειχε αγορι κ σκεφτομουν ποσο τυχερο ηταν το αγορι της που ηταν μαζι της. Ή βλεποντας φωτογραφιες κοπελας που ηξερα κ ειχε αγκαλια την κοπελα της, στιγμιαια ζηλευα που δεν ημουν στη θεση της κοπελας της. Ναι, ακομη κ τοτε τιποτα, δεν παραδεχομουν στον εαυτο μου τιποτα.

Μεσα σ´ολα αυτα βαλε κ εναν αρκετα κλειστο χαρακτηρα στην εφηβεια, μαζι κ με τα μπερδεματα της εφηβειας… Και φυσικα τα κλασικα “οι κοπελες δεν ειναι γκει, απλα ετσι πειραματιζονται μεταξυ τους μεχρι να βρουν καποιον” ή “ετσι νομιζουν, γιατι δεν εχουν βρει τον καταλληλο” ή ενα σωρο αλλα. Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου κανενα αγορι δε μου αρεσε, ηθελα ομως να αρεσω σε αγορια, καθως ετσι θα επιβεβαιωνα οτι μαλλον ημουν κ λιγο ομορφη —που δεν ενιωθα καθολου ετσι. Τα χαζα της εφηβειας μου. Καπως ετσι εκανα την πρωτη κ μοναδικη μου σχεση με εναν, τον οποιο αργοτερα παντρευτηκα κ πολυ προσφατα χωρισα. Σε ολη τη διαρκεια της σχεσης κ του γαμου ειχα σκιρτηματα για κοπελες, αλλα κ παλι τα αγνοουσα. Προσφατα μονο παραδεχτηκα στον εαυτο μου οτι μαλλον μου αρεσουν οι κοπελες. Κ νιωθω ψευτικη γιατι ενω απο πολυ μικρη με ενδιεφερε να μαθω για τους γκει κι εχω τσακωθει απειρες φορες με συγγενεις κ γνωστους για τα δικαιωματα κ τη φυσιολογικοτητα της γκει κοινοτητας, οταν επροκειτο για μενα το πολεμησα οσο δεν παει —οχι συνειδητα, αλλα κ παλι— γιατι ενιωθα οτι κατι δεν παει καλα μ´εμενα. Επομενως ποιοι αγωνες κ ποιοι τσακωμοι για τους υπολοιπους κ τα δικαιωματα τους, οταν για μενα δεν το δεχομουν κι εψαχνα να βρω δικαιολογιες εκει που δεν υπηρχαν;

Και τωρα πια που τα εχω παραδεχτει ολα αυτα στον εαυτο μου,νιωθω ηλιθια που στα 32 μου ακομη δεν ειμαι σιγουρη τι ειμαι, που ακομη δεν εχω εξερευνησει αυτη την πλευρα του εαυτου μου και που νιωθω σαν εφηβη που δεν ξερει τι να κανει. Αρκετα χρονια σπαταλησα ομως κ επιτελους πρεπει να αρχισω να ζω οπως νιωθω. Το ξερω οτι δε θα ειναι ευκολη η διαδρομη. Δε μου ειναι τοσο ευκολο να πλησιαζω αλλα ατομα πρωτη,οσο κι αν μου αρεσουν. Ασε που ειναι κι αυτος ο φοβος οτι αν το τολμησω θα ειναι str8 η κοπελα και… στα Γιαννενα μενω, θα μαθευτει σε χρονο μηδεν. Ουτε ξερω ποια κ ποσα μαγαζια εχουμε εδω που να ειναι gay friendly. Αλλα καπως θα τη βρω την ακρη. Αφου το παραδεχτηκα σ´εμενα, οσο περιεργα κι αν μου φαινεται οτι θα ειναι, κι οσο ηλιθια κι αν νιωθω που ακομη ψαχνομαι,το χρωσταω στον εαυτο μου να μη ζησω εγκλωβισμενη σ´ενα ψεμα.

Οποτε κ παλι θα πω ευχαριστω που υπαρχετε κ ισως ετσι οι νεοτερες κοπελες να μη χρειαστει να φτασουν 32 ή κ μεγαλυτερες για να αρχισουν να ζουν πραγματικα…

Αγαπητή αναγνώστρια σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια, αυτός ήταν και ο σκοπός ύπαρξης αυτής της σελίδας εξάρχής, να μη νοιώθετε εξωγήινοι! Έχουμε περάσει κι εμείς από αυτά τα στάδια και η αλήθεια είναι πως λίγο πολύ όλοι/όλες τα περνάνε. Μη κατηγορείς τον εαυτό σου ότι άργησες. Ο κάθε άνθρωπος θέλει το χρόνο του να συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα και όταν δεν έχεις και ερεθίσματα από τον κοινωνικό σου περίγυρο και μένεις και σε κλειστή κοινωνία τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο! Το σημαντικό είναι ότι βρίσκεται σε φάση αποδοχής οπότε είσαι έτοιμη να περάσεις στο επόμενο στάδιο, το στάδιο του ψαξίματος! 

Σου εύχομαι καλή επιτυχία και τσέκαρε και αυτό τον σύνδεσμο σχετικά με τα Γιάννενα.

Όποια άλλη φίλη το διαβάζει αυτό και είναι από τα Γιάννενα ας δώσει τα φώτα της για να μη νιώθει η φίλη μας τόσο μόνη, είμαστε σίγουρες ότι δεν είναι η μόνη που βρίσκεται σε αυτή τη φάση στα Γιάννενα!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page