Ερώτηση – Συμβουλή

Posted on

Λάβαμε το ακόλουθο γράμμα στο email μας:

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά.
>
> Λέγομαι Στέφανος ( ναι, Άντρας 🙂 )
> Και είμαι αναγνώστης τον τελευταιο καιρό του blog σας.
> Ο λόγος θα καταστεί σαφής , ευελπιστώ σε λίγο.
> Είμαι παντρεμένος και ερωτευμένος με την σύζυγό μου. Έχουμε οικογένεια, μια καλή σχέση , επικοινωνία.
> Είμαστε μαζί από τα φοιτητικά χρόνια και ουσιαστικά , πλεον σχεδόν 40, έχουμε υπάρξει αποκλειστικά ο ένας για τον άλλο.
>
> Ποιο το ζήτημα.
> Στο πλαίσιο της επικοινωνίας , πριν από περίπου 2 χρόνια , μιλήσαμε λιγο περισσότερο για πιο ενδόμυχες επιθυμίες.
>
> Σας προλαμβάνω , ως αναγνώστριες, λέγοντας πως το μήνυμα αυτό δεν έχει ‘γαργαλιστική’ διάθεση.
>
> Συζητήσαμε για κρυφές επιθυμίες, φετίχ του καθενός.
>
> Μετά από μεγάλη δυσκολία μου εξομολογήθηκε πως οι γυναίκες αποτελούν την μεγάλη της φαντασίωση. Κάτι που καταπίεζε καιρό. Καταπίεζε γιατί δεν ήθελε να παραδεχτεί στον εαυτό της.
> Ομολόγησε πως όταν ειναι μόνη της, η σκέψη στην προσωπική της ικανοποίηση κατά κανόνα είναι κάποια γυναίκα.
> Παρόλα αυτά , συμπλήρωσε , θελει εμένα , δεν θελει να ενεργήσει επάνω σε αυτήν την επιθυμία και μου μιλούσε με πραγματικό δισταγμό που άγγιζε τον φόβο. Φοβόταν την αντίδραση μου, το κατά πόσο θα δυναμίτιζε αυτή η εξομολόγηση την σχέση μας . Να συμπληρώσω πως η ίδια είναι ένας κτητικός άνθρωπος με μια – οριακά υγιή – ζήλια. Στο τέλος περίπου κατέληξε πως νομίζει ότι είναι “μια λεσβία που ετυχε να ερωτευτεί να έναν άντρα”. Δεν ειναι απλώς bi. Πιστεύει ότι το 80% όσων των έλκουν είναι γυναίκες.
>
> Η δική μου αντίδραση ήταν καθαρή και δεν άφησα περιθώρια για αμφιβολίες.
> Της εξήγησα πως Την στηρίζω με απόλυτο τρόπο και δέχομαι την ταυτότητα της. Την αγάπω.
>
> Την ρώτησα εάν θελει να εξερευνήσει αυτή την πτυχή του εαυτού της. Μιλώ ειλικρινά όταν σας γράφω πως δεν πρόκειται για μια έμμεση κρούση για συμμετοχή μου στο πάγιο γαργαλιστικό τρίο που έχει κάθε αντρας στο μυαλό του ( δεν είμαι αθώος απέναντι σε μια τετοια φαντασίωση και δεν παρουσιάζομαι ως πουριτανός . Απλώς σε εκείνη την φαση και με δεδομενο τον σέβασμό και αγάπη που της έχω , η αγωνία μου είναι αυτή, πρωτα και αποκλειστικά).
> Της ξεκαθάρισα πως δεν το συζητώ αποσκοπώντας σε μια προοπτική συμμετοχής μου.
>
> Μου είπε πως όχι. Ότι φοβάται πως η οποιαδήποτε συμμετοχή τρίτου θα δυναμίτιζε τον γάμο μας.
>
> Στο δια ταύτα λοιπόν:
>
> Δύο χρόνια αργότερα. Είμαστε καλά μεταξύ μας.
> Συζητάμε για το ποια γυναίκα βρίσκουμε σεξουαλικά επιθυμητή. Της λέω “Αυτή νομίζω σε γουστάρει” ή ” Είναι το στιλ σου”.
>
> Μας έχει φέρει ερωτικά ακόμη πιο κοντά. Την εχω ρωτήσει κατά διαστήματα έκτοτε εάν είναι κάτι που επιθυμεί να εξερευνήσει. Της εχω πει ότι θα ήμουν ανοικτός στο να κοιτάξουμε μήπως μπορούμε να το κάνουμε να δουλέψει : μια θηλυκή σχέση δική της εάν θεωρεί ότι της είναι απαραίτητη. Της έχω πει ξεκαθαρα πως κατι τετοιο δεν θα ήταν quid pro quo: δεν αναμένω συμμετοχή ή ‘άδεια’ να κάνω κάτι αντίστοιχο και εγώ.
>
> Όχι, όχι και πάλι όχι. Δηλώνει ερωτευμένη μαζί μου. Την πιστεύω.
>
> Όμως.
>
> Μήπως κάνω κάτι λάθος; Δεν θέλω να νιώσει μια μέρα πως καταπιέστηκε και πήρε την λάθος απόφαση για αυτήν. Μπορεί να μην εξερευνήσει ποτέ μια γυναίκα κάτι που είναι τόσο σημαντικό μέρος του ποια ειναι;
>
> Μερικές στιγμές σκέφτομαι πως ‘φοβάται’ ότι εάν κάνει κάτι μπορεί μετά να μην μπορεί να ισορροπήσει μετά . Μπορεί να δει πως οι γυναίκες είναι μέρος του εαυτού της αναπόσπαστο , η ροπή της, η φύση της.
> Να ανατρέψει την ζωή της και να με πληγώσει.
>
> Αντιλαμβανομαι πως είναι μια πιθανότητα . Από την άλλη , εάν αυτό ισχύει, τότε κατα την γνώμη μου ένας λόγος ακόμη για να το διερευνήσει.
>
> Δεν ψάχνω να βγάλω με τα χέρια μου τα μάτια μου.
>
> Ψάχνω να κανω το ηθικά σωστό απέναντι στον άνθρωπό μου. Η ζωή είναι πολύ μικρή για τόσο σημαντικούς συμβιβασμούς .
>
> Δεν θέλω να το θίγω και πολύ συχνά διότι , εν τέλει, θα πιστέψει πως έχω κάποιο λόγο να επιμένω.
>
>
> Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας εάν έχετε κάποια.
>
> Σας ευχαριστώ προκαταβολικά ,
>
> Στέφανος
>
>

και το δευτερο μεηλ αφού ζητήσαμε την άδεια για τη δημοσίευεση:

Νομίζω πως δεν έχω πρόβλημα με την δημοσίευση.

Από όσο ξέρω , η σύζυγός μου δεν διαβάζει το site αλλά και εάν το κάνει ( και σίγουρα θα αναγνωρίσει εμάς) δεν ρωτώ κάτι μεμπτό ή μη-αληθινό.

Η μόνη μου επιφύλαξη είναι πως ενδεχομένως θα είχε περιορισμένο ενδιαφέρον στο κοινό σας.

Μια τελευταία επισήμανση, κάτι που δεν ανέφερα στο αρχικό μου μήνυμα :

Δεν είναι ανοικτή στο να συζητήσει με ειδικό . Υποπτεύομαι πως θα γελούσε δυνατά στο ενδεχόμενο. Η λογική της είναι πως , ‘ξέρω πως νιώθω’.

Το ανέφερα καποια στιγμή χωρίς να επιμένω, όχι ασφαλώς με την λογική ‘να το κοιτάξεις ‘ αλλά λέγοντας πως εάν θεωρεί πως θέλει μια στήριξη . Δεν το έχει συζητήσει με άλλο άτομο, για παράδειγμα κάποια φίλη, και, με τρόπο κάθετο, δεν θέλει. Η στάση της είναι ‘οκ. Στο είπα αφού το αρνήθηκα για πολύ καιρό και αφού μπήκανε στην διαδικασία να συζητήσουμε . Τώρα δεν υπάρχει, δεν θα το κουβεντιάσω , δεν θα διαλύσω το σύμπαν ή με φέρω σε δύσκολη θέση απέναντι σε άλλους για κάτι που δεν έχει νόημα εφόσον εσύ και εγώ είμαστε ερωτευμένοι και μαζί’.

Κλείνοντας , να υπογραμμίσω κάτι που επεσήμανα στο αρχικό μήνυμα ίσως με λίγα περισσότερα λόγια , πραγματικά πιστεύω πως με αγαπά και είναι ερωτευμένη . Δεν μηρυκάζω μια κατάσταση , δεν ψάχνω να επιβεβαιώσω την σιγουριά της σχέσης ή μια αμφιβολία μέσα μου.

Πιθανότατα είναι απλό: Ερωτευόμαστε άτομα. Η γυναίκα μου , μια κοπέλα που σε ενα Kinsey scale θα ήταν 90% lesbian , 10% heterosexual και ίσως σε μια άλλη κοινωνία ή αν είχε γεννηθεί 20 χρόνια αργότερα θα ήταν πιο ανοιχτή στην εξερεύνηση και θα ήταν με μια κοπέλα, βρήκε τελικά σε εμένα το ταίρι της. Και επειδή έχουμε τάση, ροπή, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ενεργήσουμε επάνω σε αυτό ( αλλιώς κάθε bi άτομο θα ήταν Εξ’ορισμού μη- μονογαμικό ) .

Όμως.

Έτσι είναι;

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια προτίμηση σε ένα χρώμα. Είναι κάτι πιο ουσιαστικό. Πιο Δομικό .

Εγώ, ως ο ανθρώπος της, πως πρέπει να σταθώ; Φερθώ;

Τέλος, δεν θέλω να νομίσετε πως όλο αυτό στέκει σαν μόνιμο σύννεφο επάνω μου ή επάνω μας, ουσιαστικός προβληματισμός ναι ( και για αυτό και σας γράφω) αλλά μέχρι εκεί.

Είμαστε καλά.

Συγγνώμη για την μακροσκελή απάντηση του παρόντος . Εαν το θεωρείτε χρήσιμο μπορείτε να το εντάξετε και αυτό στο post.

Ξανά : καλές γιορτές !

‘Στέφανος ‘

Αγαπητέ Στέφανε,

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το email σου…

Και ναι….Συνεχώς ανιχνεύω το ίδιο συναίσθημα…τον ΦΟΒΟ!!!

Πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία ανάμεσα σε ένα ζευγάρι?…

Να λές τα πράγματα που σκέφτεσαι, που επιθυμείς, να μοιράζεσαι…ψυχικά και σωματικά!!!…Ιδανικό για εμένα!!!!

Όμως υπάρχει κάτι το οποίο ξεχνάμε…κάτι το οποίο δεν φαίνεται αλλά υπάρχει εκεί και μας κλονίζει!!!!…Η σχέση μας!!!…

Αυτό στο οποίο βρίσκεστε όλα αυτά τα χρόνια…Η οικειότητα σας, η κοινή σας ζωή, το σπίτι σας, ο χώρος σας, ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΣΑΣ!!!!

ΟΛΑ αυτά είναι το ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΟΜΜΑΤΙ-ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΑ!!!!

Η πραγματική ελευθερία όταν αγαπάς καποιον…Δεν είναι την στιγμή που θα μοιραστείτε όλα αυτά!!!!

Αλλά Ο ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ που θα δώσει ο ένας στον άλλο και η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να ανακαλύψει ο καθένας  ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ κάποια πράγματα τα οποία είναι σημαντικά για την εξέλιξη του!!!…

Εκφράσεις του στύλ…”Αυτή σε γουστάρει…Αυτή είναι το στύλ σου”…Για εμένα αυτές οι εκφράσεις ξεπερνούν τα όρια ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ για τον άλλο άνθρωπο!!!…

Και το μόνο που θα επικοινωνείται απο εκεί και έπειτα είναι μόνο οι φόβοι σας!!!!

Είμαστε ΜΑΖΙ με κάποιον, ΑΛΛΑ ταυτόχρονα και ΧΩΡΙΑ του!!!Αυτό το κομμάτι το θεωρώ αυστηρά προσωπικό και δεν χρήζει καμία”ΑΔΕΙΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗΣ” απο τον σύντροφο…

Επίσης πιστεύω ότι το να πάς με μια γυναίκα είναι το ίδιο, με το να πας με έναν άντρα…

Στόχος είναι το φλέρτ, η διεκδίκηση ενός καινούριου ερωτικού συντρόφου με στόχο την σωματική ικανοποίηση και αναπτέρωσης του σεξουαλικού ”ΕΓΩ’ ή γιατί όχι ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!!!!

Δεν έχει καμία σχέση με το αν ερωτεύεσαι και να διεκδικείς το ίδιο φύλο!!!…

Για να δεί αν είναι λεσβία…Θα πρέπει να ερωτευτεί!!!

Νομίζω ότι αυτός είναι και ο φόβος σου!!!Και αν ερωτευτεί γυναίκα???…

Τι και αν είναι γυναίκα???…

Και εγώ σου λέω ότι οι περισσότεροι αυτό φοβούνται…Το να ερωτευτεί ο/η σύντροφος ένα άλλο πρόσωπο…ΟΛΟΙ!!!…

Να στο πω λαικά…Εκει είναι η μαγκιά!!!…

Να έχεις τα κότσια και το θάρρος, να μπορέις να αφήνεις στον άλλο χώρο να πράξει αυτό που θεωρεί αναγκαίο για την δικη του εξέλιξη, και να το σεβαστείς….Για εμένα προσωπικά Η ΑΓΑΠΗ = Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που μπορείς να δώσεις!!!

Η ελευθερία του ότι σέβεσαι πρώτα τον άνθρωπο και ύστερα την σχέση!!!!…

Πιστεύω ότι ένα ζευγάρι θα ήταν καλό να ανοίγεται μέχρι το σήμείο που αντέχουν και οι δύο…Και όχι μέχρι το σημείο, να παίζουμε με τους φόβους μας και τους φόβους του άλλου για να βολιδοσκοπήσουμε πως πάει η σχέση…

Γιατί αυτή την αίσθηση έχω απο τα γραφόμενα σου!!!

ζ.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Σε θέλω αλλάά……

Posted on

Γεια σας ειμαι 21 χρονων κ παρολο που ξερω οτι με ελκυουν λιγο περισσοτερο οι γυναικες απ οτι οι αντρες δεν τολμω να το πω σε κανεναν..Ειμαι η γνωστη περιπτωση της κοπελας που κανει οτι “σιχαινεται” οταν ακουει απο αλλες κοπελες οτι πειραματιστηκαν με το ιδιο φυλο(δεν εχω φιλησει ποτε κοπελα παρα μονο πεταχτο)!!Εχει λιγους μηνες λοιπον που γνωρισα μια κοπελα μεσω της κολλητης μου(την ειχα γνωρισει πριν κανα χρονο αλλα τοτε δεν με ελκυε τοσο)..Τωρα αρχιζω να την μαθαινω καλυτερα για το παρελθον της και διαφορα.Ειναι πολυ ανοικτομυαλη ξερω οτι εχει κανει πολλα με διαφορες αλλα κ με αγορια..Λογω του στυλ μου μου εχει πει ουκ ολιγες φορες οτι θα με περνουσε για λεσβια αν δεν με ηξερε κ οτι αν καποιος μιλησει μαζι μου θα καταλαβει οτι σιγουρα δεν ειμαι ανοικτη πανω σε αυτο το θεμα…Εχουμε κοιμηθει πολλες φορες μαζι αγκαλια τις περισσοτερες ομως ημουν λιγο ζαλισμενη (επιτηδες βεβαια για να παρω κουραγιο μπας και κανω καμια κινηση)αλλα τιποτα δεν γινοταν!!Εχω φτασει σε σημειο να την βλεπω παντου να θελω να την δω καπου τυχαια αν κ βγαινουμε κ οι δυο μας πολλες φορες..

Οποτε βγαινουμε μεγαλη παρεα αυτη ειναι πιο πολυ με εμενα αγκαλια φιλια στο μαγουλο,στον λαιμο κ ορισμενα τυχαια αγγιγματα.Εγω τιποτα χαλβας απλα καθομαι και τα απολαμβανω!!Σ ενα παιχνιδι μ εχει πει η κολλητη μ δυο φορες να φιλησω αυτην την κοπελα γλωσσοφιλο κ εγω το βοδι απλα την φιλησα πεταχτο!!!!Κωλωνω πιο πολυ γτ κανεις δε ξερει τιποτα κ λιγο ντρεπομαι να το μαθουν ετσι χωρις πρωτα να τους πω κατι κ γιατι δε ξερω πως θα αντιδρασω πανω στο φιλι αν μ αρεσει!!Πεταει πολλες σποντες οτι,επειδη την γυρναω σπιτι της παντα οταν βγαινουμε,ειμαστε σα ζευγαρι κ οτι αν δεν βρουμε κ οι δυο κανεναν να τα φτιαξουμε στο τελος οι δυο μας!!Θελω πολυ να μιλησω σε καποιον αλλα φοβαμαι αντιδρασεις(η κολλητη μου πιστευω θα με στηριξει αλλα και παλι ντρεπομαι).Μου ριχνει κατι ματιες που πραγματικα με λιωνουν απλα θελω να της ορμηξω κ οπου βγει!! Χθες που βγηκαμε οι δυο μας παλι την γυρισα σπιτι κ ημουν ετοιμη απλα να την φιλησω στο στομα να δω τι θα κανει.Μια βοηθεια θα μου ηταν πολυ χρησιμη!!

Ευχαριστωωω

Αγαπητή φίλη,

Να σας πάρουμε και τις 2 και να σας κλείσουμε σε ένα δωμάτιο για να βγάλετε τα μάτια σας -επιτέλους – δε μπορούμε! Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνεις εσύ, και καλύτερα όχι εν μέσω παιχνιδιών κλπ η κοπέλα δείχνει να ενδιαφέρεται αλλά αμα δε στείλεις αντίστοιχα vibes το πιθανότερο είναι να κουραστεί και να βρει κάποια με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.

Δεν είναι ανάγκη να βγάλεις ανακοίνωση για το τί συμβαίνει μεταξύ σας στις φίλες σου και στο περίγυρο αν δε νιώθεις άνετα αλλά τουλάχιστον εκείνη πρέπει να ξέρει!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Να ξυπνήσω ένα πρωί και να την έχω ξεχάσει.

Posted on

Γεια σας κορίτσια μου!

Να πω για άλλη μια φορά συγχαρητήρια για το φανταστικό blog σας. Έχω γράψει αρκετές φορές. Και θέλω ξανά βοήθεια. Πριν 8 μήνες χώρισα στην ουσία με τον πρώτο μου έρωτα, το πρώτο μου κορίτσι, (είχα κάνει κι άλλες σχέσεις πριν αλλά με αγόρια), το κορίτσι που κάθε φορά που την σκεφτόμουν ένιωθα την καρδιά μου ότι θα σπάσει, ότι θα την ακούσουν όλοι, το κορίτσι που με έκανε να νιώσω “πεταλούδες” στο στομάχι, που εξαιτίας της έγινα bi, που κάθε φορά που ήμουν μαζί της τα μάτια μου έλαμπαν από ευτυχία κ έκλαιγα από ευτυχία πάλι, όμως υπήρχε κι ένας βαθύς φόβος μέσα μου ότι όλο αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ.

Αυτό το απόγευμα το θυμάμαι πολύ έντονα, ήμασταν έξω από μια εκκλησία ήταν το κρυφό μας στέκι ;p Την είχα αγκαλιά κ κάποια στιγμή που κοίταξα τον ουρανό ένα σύννεφο είχε σχηματίσει μια καρδιά, χεχε ερωτευμένο κι αυτό μαζί μας, την φίλησα κ μετά την κοιτούσα κ κάποια στιγμή άρχισα να κλαίω της έλεγα συνέχεια πώς δεν θέλω να την χάσω, ότι την αγαπάω.. Κι εκείνη μου σκούπιζε τα δάκρυα.. Πφφφ, τι τα θυμάμαι τώρα κ γω; Μόνο κακό μου κάνω! Εγώ έδωσα το τέλος, όμως ειλικρινά σας μιλάω δεν πέρασα κ λίγα σ’αυτή τη σχέση.. Υπήρξαν τελείως άκυροι χωρισμοί από την μεριά της κ τις περισσότερες φορές χωρίς λόγο μάλιστα, υπερβολική ζήλεια, γενικά είμαι άνθρωπος που δεν αντέχω καθόλου την υπερβολική ζήλεια, την πίεση κ τα όρια.. Δώσε μου χώρο να αναπνεύσω κ θα είμαι μαζί σου για πάντα! Έλα όμως που δεν είχα. Κάθε μέρα ήμασταν τσακωμένες. Γιατί; Γιατί δεν διέγραφα φίλους από το facebook, γιατί με αγκάλιαζαν κοπέλες στο σχολείο, γιατί έβαλα ένα ρούχο που η ίδια δεν επέτρεπε να το φορέσω.. Τσακωνόμασταν κ γω της έλεγα ότι την αγαπάω, η απάντηση της; -“Οκ!”

Μέχρι που κάποια στιγμή κ γω η χαζή ξύπνησα, σταμάτησα να είμαι το θύμα, άλλαξα κ της κακόφανηκε, αντιστράφηκαν οι ρόλοι ένα πράγμα, βγήκε ο εγωισμός κ η αξιοπρέπεια που είχα χάσει προς τα έξω. Κ φυσικά δεν της άρεσε. Όχι, δεν έγινα τόσο όσα σ’αυτή. Γιατί δεν ήθελα να την πληγώνω κάθε λεπτό που περνούσε, δεν ήθελα να της γ….ω την ψυχολογία, παρόλο που το έκανα χωρίς την θέληση μου, γιατί όχι ποτέ δεν ήμουν κι ούτε θα γίνω η κυρία τέλεια σε σχέσεις μου κλπ. Κ να χω κι από την άλλη μεριά την κολλητή της που της έβαζε λόγια για μένα, (κι ήταν κι αυτή ένας από τους λόγους που τσακωνόμασταν συνέχεια), να της την πέφτει στα ίσα, να βλέπω κ γω τα μηνύματα στο facebook κ να νευριάζω περισσότερο κ έλεγα στην πρώην μου.. ας την πούμε.. Σ ότι την γουστάρει.. Κι αυτή δεν το πίστευε.. Της έλεγα γι’αυτό τα κάνει όλα αυτά, σε θέλει κ μένα με μισεί, θα έκανε τα πάντα για να μας διαλύσει.. Κ την πρώτη φορά τα κατάφερε, όμως μετά τα ξανά βρήκαμε! Μετά τον τελικό χωρισμό μας, η Σ προσπάθησε να είμαστε μαζί ξανά, όμως εγώ ήμουν κάθετη.. Μάλλον δεν ήξερε πώς τις περισσότερες φορές αυτός που “εγκαταλείπει” πονάει περισσότερο.. Την χώρισα για τους λόγους που σας είπα πιο πάνω, αλλά εκείνη την μερα είχα νευριάσει κιόλας γιατί η Σ θα πήγαινε να βρεθεί με την κολλητή της την..Ε ! Όλο γλύκες στα μηνύματα, “αγάπη μου” κ τέτοια.. Κ εκτός από αυτά είχα καταστρέψει κ την υγεία μου, να φανταστείτε όποτε χωρίζαμε με έπιανε η καρδιά μου σε καθημερινή βαση, πολύ έντονοι πόνοι, πήγα σε γιατρό κ μου είπε ότι έχω κάποιες αρρυθμίες κ πώς φταίει το στρες! Ε τελικά έμεινε “κουσούρι” κ έχω ακόμα ενοχλήσεις. Μετά λοιπόν την προσπάθεια της Σ για επανασύνδεση, έβλεπε πώς ότι κ να λέει εγώ δεν γυρίζω, άρχισαν οι απειλές με φωτογραφίες.. “-Αν δεν κάνεις αυτό”.. Κ ξέρετε! Μια μέρα ήρθε στο γυμνάσιο, φουριόζα, κατηγορούσε την κολλητή μου, ότι κ καλά εξαιτίας της χωρίσαμε, η κολλητή μου το μόνο που έκανε ήταν να με συμβουλεύει γιατί με έβλεπε έτσι χάλια, ντάξει είχα επηρεαστεί λίγο κ από αυτή, αλλά όχι στον τελικό μας χωρισμό! Κατηγορούσε την ίδια, κ μετά με πήρε, πήγαμε αλλού κ μου μίλησε τόσο άσχημα, σα να με μισούσε, τι “δεν ξέρεις ν’αγαπάς” μου έλεγε, ότι θα πεθάνει εξαιτίας μου, κάπνιζε μπροστά μου, φώναζε, έκανε σαν τρελή! Εγώ κατέβασα το κεφάλι κ ένιωσα σα να έφταιγα εγώ για όλα, ενω στην πραγματικότητα δεν ήταν έτσι. Από τις χειρότερες μέρες ever.

Τέλος πάντων πέρασε ο καιρός, (Απρίλιο χωρίσαμε), τον Ιούνιο τα ξανά φτιάξαμε κ με κοροίδευε, έβγαινε με λεσβίες, γούσταρε άλλη, κ ενω φιλούσε εμένα σκεφτόταν την άλλη, όλο αυτό κράτησε για 3 μέρες. Όταν την ρώτησα γιατί όλα αυτά μου είπε ότι δεν ήθελε να με βλέπει χάλια. Με λυπόταν! Τον Ιούλιο γίναμε κατά κάποιο τρόπο “κολλητές” ναι όπως όταν γνωριστήκαμε… Μιλούσαμε συνέχεια, κ είχα δεθεί πάλι μαζί της! Ένα βράδυ τι μου ειπε; Ότι φασώθηκε με την κολλητή της, (δεν το είπε για σπάσιμο, αλήθεια ήταν) εκεί που την έβλεπε κ ξερνούσε, ξαφνικά πήγε μαζί της. Έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου, έκλαιγα πόσες ώρες, είχα ασπρίσει, νόμιζα ότι θα χάσω το μυαλό μου, αυτή το απολάμβανε νομίζοντας ότι ζήλευα.. Τον Αύγουστο τα έφτιαξε με μια από Αθήνα, (η συγκεκριμένη την απατούσε) όμως η Σ την συγχώρησε , ενω αν το έκανα εγώ αυτό.. Αφήστε καλύτερα.. Είναι ακόμα μαζί (εκτός τους ενδυάμεσους χωρισμούς τους) τότε έτρεχε σε μένα. Κ γω υπέκυπτα γιατί την ήθελα, ήταν όλη μου η ζωή. Είχε πέσει πολύ κοροιδία, έλεγε ότι ήθελε να είμαστε ξανά μαζί τον Αύγουστο, τότε που εγώ δεν ήξερα για αυτή τη σχέση, είχαν χωρίσει πάλι! “Σαγαπάω” έλεγε! Παίχτηκε ένα φάσωμα εκείνη τη περίοδο, (αν κ γω δεν το έβλεπα έτσι, ένιωθα όπως την πρώτη φορά που την φίλησα), κ άλλο ένα τον Οκτώβριο κ μετά από αυτό τις επόμενες μέρες τα είχαν βρει.

Συγνώμη για τις περιττές λεπτομέρειες.

Εγώ 14,5 αυτή 18. Εκείνη ξέχασε εγώ όχι. Εκείνη προχώρησε, εγώ όχι. Ήταν η πρώτη μου, ήμουν η πρώτη της. Κ η απορία; Πώς μπόρεσε τόσο εύκολα να ξέχασει έναν άνθρωπο που ένιωσε τόσα; Που έλεγε ότι αγαπάει; Που έκανε σχέδια για το μέλλον; Που ήθελε να φύγουν μαζί; Που ήθελε να παντρευτούν; Να κάνουν κ παιδάκι, τον Άγγελο.. Τον Άγγελο μας.. Πώς ξε – ερωτεύτηκε τόσο απλά; Κ πώς ερωτεύτηκε ξανά;

8 μήνες τώρα είναι η χειρότερη φάση της ζωής μου, κλάματα, κατάθλιψη, κλάματα κ ξανά κατάθλιψη.. Δεν μπορώ να ερωτευτώ, δεν μου κινεί κανείς κ καμία το ενδιαφέρον πια, είναι συνέχεια στο μυαλό μου, εκείνη, οι στιγμές μας, περισσότερο οι όμορφες όμως μου έρχονται κ οι άσχημες, τα όνειρα μας… Όλα… Δεν μπορώ να ξεκολλήσω! Όμως δεν άντεχω άλλο. Χθες καθόμουν στο πάτωμα, έκλαιγα κ παρακαλούσα τον Θεό να την βγάλει από το μυαλό μου.. Από τότε που χωρίσαμε δεν έχω κανει κάτι με αλλη/άλλο, δεν μου βγαίνει, δεν θέλω! Κι από την άλλη να έχω κ τους δικούς μου να είναι τελείως κατά της ομοφυλοφιλίας, της είχα πει τον Φεβρουάριο ότι είμαι μπαι, σας είχα στειλει ποστ γι’αυτο, ήταν ότι χειρότερο αλήθεια. Με είχαν κάνει να σιχαθώ τον εαυτό μου. Κ καλά τώρα είμαι στρέιτ κ απλά ήταν μια σκέψη που πέρασε.. Νιώθω πώς δεν έχω κανένα δίπλα μου, να με βοηθήσει.. Οι φίλες μου τι; “Πρέπει να την ξεχάσεις!” Όμως δεν καταλαβαίνουν πώς είναι μέσα μου..!!! Συγνώμη για το τεράστιο κείμενο! Σας φιλώ <3

Δε θέλω άλλο σώμα στα χέρια μου ζεστό
Δε θέλω άλλο ψέμα για πάντα ν’ αγαπήσω
Ας κάνω μόνο λάθη και τίποτα σωστό

Έλα πίσω στη θέση σου, γύρνα πίσω σε μένα
Δεν αντέχω στην σκέψη σου, δεν αντέχω κανέναν
Έλα πίσω στη θέση σου, περιμένω ακόμα
Κλείσε τις υποθέσεις σου και του κόσμου το στόμα

Έφυγες κι απ’ την αγάπη ξέφυγες
Μπλέχτηκες στην λάθος αγκαλιά
Βιάστηκες και στην παγίδα πιάστηκες
Βιάστηκες, αλλά να ‘σαι καλά…

Γεια σου μικρή μας φίλη,

Πότε πρόλαβες και τα έζησες όλα αυτά σε τόσο μικρή ηλικία;

Για αυτό σου φαίνονται βουνό! Σε αυτη την ηλικία τα συναισθήματα μεγιστοποιούνται σε τεράστιο βαθμό τόσο που μοιάζουν ότι μπορούν να μας καταπιούν, ωστόσο σου το υπογράφω ότι έχεις να ζήσεις πολλούς έρωτες ακόμη και είναι πολύ πιθανό σε λίγα χρονια όταν θα έχεις πλέον προχωρήσει να θυμάσαι μεν αυτή τη σχέση μιας και ήταν η πρώτη σου αλλά να ειναι μην είναι κάτι παραπάνω από απλά μια ανάμνηση. 

Όσο περισσότερο ασχολείσαι και την σκέφτεσαι τόσο πιο δύσκολο θα έιναι να την ξεπεράσεις. Προσπάθησε να ασχολείσαι με άλλα πράγματα, να κάνεις πράγματα που δεν εκανες όταν ήσασταν μαζί, πράγματα που δε θα σου τη θυμίζουν, το ξερω ότι σου ακούγεται πάρα πολύ δύσκολο έως ανέφικτο όμως αν δε προσπαθήσεις θα είσαι κάθε μέρα στα πατώματα και είναι κρίμα δεν είναι; Σκέψου επίσης ότι ακόμη κι αν τα ξαναβρίσκατε αν η σχέση συνέχιζε όπως μας την περιέγραψες δε θα άντεχες ούτε εσύ αλλά ούτε κι αυτή οπότε μη χάνεις το χρόνο σου με κάτι που μάλλον δεν είχε ούτως ή άλλως μέλλον.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

τελικά τι συμβαίνει μεταξύ μας?

Posted on

EnvelopeΓεια σας..
Είμαι σχεδόν σίγουρη πως είμαι ερωτευμένη με την κολλητή μου.. Την γνωρίζω από το δημοτικό αλλά μετα χαθήκαμε γιατί άλλαξα σχολείο και την έχω ξαναδεί πριν 2 χρόνια.. από τότε ήρθαμε πολύ κοντά.. Δεν μου έτυχε ποτέ να νιώσω ότι εγώ γουστάρω μια κοπέλα. Ούτε που το φανταζόμουν.. Κατατάλλα λέμε πως είμαστε και οι δύο στ8.. Όμως..
Πριν 1 χρόνο και μισό είχε χωρίσει με το αγόρι που ήταν σε σχέση για 4 μήνες, και ενώ ήμασταν στο σπίτι μου, εγώ, η κολλητή μου και μια άλλη φίλη μας.. Αφού ήπιε αρκετό ποτό, την άκουσα σε φάση που απομακρύνθηκα από κοντά της να κλαίει και να λέει στο άλλο κορίτσι ότι θέλει το αγόρι που ήταν μαζί του πίσω και θέλει και εμένα.. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία γιατί δεν πίστευα ότι το εννοούσε..
Πριν 1 χρόνο περίπου, αφου ειπώθηκε μια έντονη συζήτηση μεταξύ μας, ότι δηλαδή θα ήταν ωραία να κάνουμε κάτι μαζί(σε φάση σοβαρού και αστείου), μετά από μια βδομάδα σχεδόν αφού είχαμε πάει σε ένα πάρτυ και ήπιαμε και οι δύο ποτό, καταλήξαμε σπίτι μου να κάνουμε φάση (παρόλο που ήπιαμε, ήμασταν σε θέση να καταλάβουμε τι καναμε).. όταν τέλειωσε, δείχναμε και οι 2 ενθουσιασμένες και συνεχίσαμε και καλά να είμαστε φίλες..
Μετά από 1 μήνα, πάλι μετά από νυχτερινή έξοδο, ενώ ήμασταν στο αυτοκίνητο με ένα φίλο μου, με φίλησε για 5 δευτερόλεπτα χωρίς να την ενδιαφέρει εάν έβλεπε και μετά μου είπε συγνώμη.. Οταν γυρίσαμε σπίτι μου όμως και πήγαμε να ξαπλώσουμε έκανε ξανά κίνηση και όταν πήγαμε ξανά να κάνουμε φάση, της ήρθε μήνυμα από το πρώην αγόρι της (όχι από αυτόν που ανέφερα πιο πάνω) και σταμάτησε ότι έκανε μαζί μου επειδή στεναχωρέθηκε από το μήνυμα.. ξανά μετα από 2-3 μήνες ενώ ήμασταν σε κλαμπ με παρέα, ξαφνικά μου λέει ”να σε φιλήσω εδώ μπροστά από όλους?”, εγώ κόμπλαρα και απλά χαμογέλασα αν και το ήθελα αλλά όχι μπροστά σε κόσμο.
Πριν περίπου 6 μήνες πήγαμε σε ενα gay bar διότι ένας φίλος μας ήθελε να πάμε.. εκεί όπως χωρεύαμε με στρίμωξε στη γωνιά και με φίλησε μπροστα από όλους (και καλά έβαλε στοίχημα με τον φίλο της ότι εάν φιληθεί αυτός με άντρα θα αρπάξει κι αυτή μια κοπέλα). Οταν σταμάτησε να με φιλά μετά από λίγο ήρθε ξανά και μου είπε ”θέλω κάποιον να φιλήσω” και με ξαναφίλησε για αρκετή ώρα..
Όλα αυτά με έκαναν να νιώθω διαφορετικά μαζί της.. άρχισα να νιώθω ερωτικά συναισθήματα κάτι που δεν ξαναένιωσα με γυναίκα.. Την τελευταία φορά που προσπάθησα να κάνω εγώ κίνηση όμως με σταμάτησε αυτή και ένιωσα άβολα οπότε φοβάμαι να ξαναπροσπαθήσω.. Το μεγάλο μου ερώτημα όμως είναι ότι, αφού γίνονταν όλα αυτά τα περιστατικά μαζί μου.. Αυτή το έπαιζε συνέχεια ερωτευμένη με διάφορα αγόρια.. Μέχρι τώρα λέει και δείχνει να είναι ερωτευμένη με έναν εδώ και 6 μήνες, αλλά ώρες ώρες ρίχνει ”σπόντες” ή μια στην άλλη σε διάφορες συνομιλίες μας.. Η στέλνουμε φωτογραφίες μόνο τα χείλη μας..
Γιατί όμως να δείχνει και να λέει ότι είναι τόσο ερωτευμένη με αυτόν?(παρόλο που είναι μαλάκας και την κερατώνει και το ξέρει αλλά πιστεύει σε παραμύθια)
Και γιατι με σταματάει εμένα?
Τι μπορώ να κάνω εγώ? Φοβάμαι για αυτά που νιώθω και δεν ξέρω τι νιώθει ούτε η ίδια..
Τι είναι αυτό? Φιλία ή κάτι παραπάνω?
Μεγάλο μπέρδεμααααααα εσείς τι πιστεύετε???
Είναι η πιο παράξενη φάση της ζωής μου..

Ευχαριστώ που με ακούσατε!!!:)

 

 

Πω…Πω!!!!…Δεν τα μπορώ αυτά…Μάλλον δεν τα αντέχω πλέον…Ηλικιακά???…Εποχιακά???…Επειδή τα έχω ξαναζήσει???…Δεν ξέρω!!!

Ωραίο το παιχνίδι…Δεν λέω!!!…Αλλά…Πολλά τα ερωτήματα, από τα οποία ούτε και η ίδια δεν θα μπορούσε πιστεύω να απαντήσει…

Άρα, ο κλήρος γλυκιά μου θα πέσει σε εσένα, πράγμα που σημαίνει ότι εσύ θα πρέπει να είσαι ξεκάθαρη για το τί ακριβώς θέλεις από αυτήν την κατάσταση…

Τί είναι αυτό που θέλεις από εκείνη?…Αν εσύ ξέρεις τι θες και το διεκδικείς τότε τον μισό δρόμο τον έχεις ήδη διανύσει…

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Ενα άγγιγμα, ενα βλέμμα , ενα φιλί

Posted on

Envelope

Καλησπερα κοριτσια! Ονομαζομαι Τζο ειμαι 26 και θελω να μοιραστω και εγω την ιστορια μου . Αρχικα μεχρι προτεινως δεν ηξερα τινειμαι και εαν ηθελα να το αποδεχτω! Κατεληξα στο bi…Με ελκυουν και τα δυο φυλα. Ζω Γερμανια.γνωρισα τον Φεβρουαριο απο τον κυκλο μας μια κοπελα. 24 χρονων. Απο την δευτερη φορα που συναντηθηκαμε σε κοινη παρεα την ερωτευτηκα με παθος. Συντομα γιναμε και καλα πολυ ” κολλητες”. Βραδυ εξω και χορευουμε, τα εχουμε κοπανησει λιγακι. Νιωθω εν χουφτωμα στον……ξερετε. ΝΙωθω αντριχιλα και διαφορω. Μετά ζηταει αναπτηρα, και μετα απο πισω μου χορευοντας προσπαθει να μου το βαλει στην τσεπη..Αρχιζει να τριβεται πανω μου να με πιανει τα ποδια απο κατω.προς τ πανω κ να φτανει στην τσεπη ν βαλει τον αναπτηρα στην τσεπη του παντελονιου. Εχω αναψει εκεινη την ωρα. Σκεφτομαι ετσι ειναι! Χημεια στο.φουλ. γελια πολλα,. Τρελα επισης. Αποσταση πολεων 45 λεπτα. Συνρπαγεται οτι βρισκομαστε μονο σε παρεα. Τακτικα…….βλεμμα θανητηφορο. Κοιταζομαστε και μιλαμε διχως φωνη. Τα συναισθηματα μεγαλωνουν, ο ποθος επισης. Χαιδεματα, αγκαλιες, υποννοουμενα με μασαζ. Προταση εγω αρνηση αυτη. Αστο καλυτερα λεει γιατι αμα αρχισεις…. Μετεπειτα αρχιζει να μιλαει για γκομενους. Εγω ο καλυτερος ακροατης. Τι να κανω λεω στο εαυτο μου πρεπει ν με κοντρολαρω συναισθηματικα. Μου αρκει ν την βλεπω.

Αλλο βραδυ εξω…χαιδεμα κατω απο μπλουζα στην πλατη και κατεβαινει , απολαμβανω καποια στιγμη παρακατεβηκε αντιδραω. Λεω ρε….μου λεει ειπα κ εγω δεν θ αντιδρασεις. Εν το μεταξυ συνεχως καμερα, τηλεφωνα ηκομενικα τηςμε αντρες κ ανεκληρωτες βραδιες. Ενα διαστημα η ιδια ιστορια. Κααποτε με καταλαβαινει κ με ρωταει ευθεως.Το παιζει κουλ. Αλλα αντιδρει το ακρως αντιθετο απο κουλ. Καταληγουμε και καλα ν μην χαλασει η φιλια.

Μετα απο κανα μηνα βρισκομαστε σε κοινο τραπεζι. Πο τοτε που μιλησαμε οτι την γουσταρω δεν ειχαμε συναντηθει. Προσοχη τωρα!!!! Ολοι κατω στον κηπο εγω πανω μ φιλη ετοιμασιες. Ερχεται, με ψαχνει μου ειπαν, φαγωθηκε που ειμαι, ερχεται τελικα πανω χαιρετουρα κλασικη, παραπονα κλασικα εγω, βρισιμο φιλικο απο αυτην. Οπως παντα…. κατεβαινουμε ξεκιναμε χαλαρα με μπυρες. Ειμαστε απεναντι με κοιταει την κοιταω …μου λεει τι εχεις..της λεω τιποτα ολα καλα. Τι να της ελεγα θα σε φιλουσα τωρα? Χα…… απο εδω απο εκει βλεμματα κακο, ηπιαμε ομως…πολυ εγω ξερω τι μου γινεται , ερχεται διπλα μου. Μιλαμε μου πεταει μια αχ τωρα μου ηρθε ν πιασω το βυζι σου. Μου λεει δεν το κανω ομως ειμαστε φιλες. Μετα χαιδεμα στην πλατη παλι κατεβαινει. Ακρως ερωτικο τ βρηκα. Την λεω τι κανει( υποτιθεται πριν καιρο εμαθε οτι την γουσταρω ξεκαθρισε την straight πλευρα της κ οτι μεενουμε φιλες) σταματαει. Παμε πανω για κατουρημα την αγκαλιαζω το ιδιο κ εκεινη. Μετα κατω συνεχιζουμε ποτα. Τσιγαρα. Τα πραγμα ξεφευγουν.αρχιζει να μου οιανει το μπουτι και ν μ χαιδευει.μετα πιαναμε τα χερια. Μεχρι που ενας τυποςς στην παρεα ειδε τι παιζει και λεει δωστε τωρα κ ενα φιλι. Κοιτιομαστε την λεω ν δωσουμε. Φιλιομαστε πεταχτα στο στομα. Μετα λεει δωστε κ αλλο φιλι… και ξαναφιλιομαστε .μετα την αλλη μερα που ειπε εεε σε αγκαλιασα γιατι το χρειαζοσουν. Μετα οεω φιληθηκαμε κιολας. Λεει εε μωρε τα δινουν αυτα οι φιλες για πλακα. Αυτα….Σορρυ σας κουρασα.

Με την κοπελα δεν μιλαμε πολυ. Βρεθηκαμε κανα δυο φορες σε κοινη παρεα. Αλλα πολλη ψυχρα. Δεν ξερω τελικα, τι μπορει να καταλαβει κανεις. Ειναι γενικα τρελαρο. Αλλα με.την αλλη φιλη μου και κοινη παρεα και φιλη της σε εισαγωγικα ποτε δεν τα εκανε αυτα!!!!! Περιμενω νεα! Ευχαριστω….

 

 

Γεια σου φίλη,

Διάβασα την ιστορία σου και αυτό που μου έμεινε ως φράση είναι: “Η Τζο που είναι σε όλο αυτό;” 
Μας μιλάς όλο για το τί κάνει αυτή και τί είπε και τί έπιασε και πού ήταν αλλά εσύ φίλη μας…Τί όρια έβαλες σε όλο αυτό το παιχνίδι; Η άλλη η κοπέλα ήθελε να παίξει, δεν είχε το θάρρος προφανώς να το προχωρήσει το θέμα παραπέρα ή απλά δεν είχε σκοπό εξάρχής να το κάνει γιατί πιθανόν να ήθελε απλά να ικανοποιήσει τον εγωισμό της, έβλεπε ότι εσύ τσίμπαγες και αυτή σε τσίγκλαγε… Εσύ; Δε σκέφτηκες να τη βάλεις στη θέση της; Που είναι ο αυτοσεβασμός σου φίλη;

Αυτά όχι ως κατσάδιασμα αλλά ως τροφή για σκέψη!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

WAY INSIDE THE CLOSET

Posted on

Envelope

Γεια σας και συγχαρητηρια για την ιστοσελιδα σας.Ειμαι 18 ετων και προσφατα ανακοινωσα στην καλυτερη μου φιλη οτι ειμαι gay (κανεις αλλος δεν ξερει).

Βρισκομαι σε διλημμα.Απο την μια θελω να δειξω σε αλλες κοπελες τον προσανατολισμο μου με το ντυσιμο,τη συμπεριφορα κτλ υιοθετωντας ενα πιο ανδρογυνο λουκ(στο οποιο νιωθω ανετα), αλλα δεν θελω να βαλω υποψιες στους αλλους ανθρωπους της ζωης μου.

Τι να κανω;

Φοβαμαι τις αντιδρασεις τους οταν το ντυσιμο μου δεν αντεπεξερχεται στα δικα τους στανταρ.

Αγαπητή φίλη,

Δε μπορούμε να αρέσουμε σε όλους και αν είμαστε πάντα αποδεκτοί από τη κοινωνία. Η προσπάθεια του να χωρέσεις σε ένα κοστούμι που σου έχει ράψει η κοινωνία χωρίς να σε ρωτήσει εξάρχής αν σου κάνει ή αν σου αρέσει μου ακούγεται καταπιεστική και αγχωτική.

Το ζήτημα των στερεοτύπων είναι κάτι το οποίο τείνει να εξαλειφθεί εν έτει 2016 όπου οροι όπως genderfluid και queer ακούγονται ολοένα και περισσότερο. Κάποτε έβλεπες μια γυναίκα με κοντό μαλλί και της κόλλαγες την ταμπέλα λεσβία τώρα σε καμία περίπτωση δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Άφησε λοιπόν τον εαυτό σου ελεύθερο και εκφράσου όπως έσυ νιώθεις ότι θέλεις να εκφραστείς όχι όπως θέλει η κοινωνία.

Το αν φοβάσαι ή όχι έγκειται στην ανάγκη που νιώθεις να γίνεσαι αποδεκτή από τους άλλους και στο κατά πόσο έχεις αποδεχτεί και αγκαλιάσει και εσύ η ίδια τον σεξουαλικό σου προσανατολισμό. Κοίταξε πρώτα αυτά τα 2 σημεία και ύστερα θα δεις ότι η γνώμη του κόσμου θα σε νοιάζει όλο και λιγότερο.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Μήπως ξέρετε; (ψυχολογική βοήθεια)

Posted on

Envelope

Πώς και που θα μπορούσα να απευθυνθώ για να μιλήσω για αυτά που αισθάνομαι και έναν χωρισμό και λοιπά μέσω μηνυμάτων?
Εννοώ αν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που ασχολείται με αυτά..
Τα θεωρούσα πάντα σαχλά θέματα και πως υπάρχουν χειρότερα που απασχολούν τους ανθρώπους και τους ειδικούς.. Και έχω υπάρξει και γω με χειρότερα και απασχοληθεί γιαυτό ψυχολόγος.. Επικοινωνω με ψυχολογο κάτι χρονακια,αλλά δεν μπορώ να ανοιχτω καθόλου σε αυτό το θέμα…επίσης ηλπιζα πως τα καταφερνω και μόνη μου..αλλά δεν μπορω,έχει αρχίσει να με επηρεάζει πολύ ένας χωρισμός..παρα πολύ.Κι ας έχω κανει μεγάλες αλλαγές στον εαυτό μου απο τοτε κι ας έχω αλλάξει σε πολλά και προσπαθήσει αρκετά σε σημείο να πω και να εννοώ το “είμαι καλά”…αλλά μέσα μου ενα μεγαλο κομματι μου πονάει συνεχώς..τη σκέφτεται ,κάθε μέρα και φιλικά μπορω να πω μονο κ μονο να έχω μια επαφη να έκανα μια προσπαθεια να δω αν θέλει να ξαναμιλαμε..αλλά ακόμη κ σε αυτό φοβάμαι μν τα καταφέρω,γιατί πως θα της προσφέρω καλά πραγματα και θα είμαι καλη παρέα αν μέσα μου είμαι κομματια; ν δε βγει σε καλό; αν της δημιουργήσω πρόβλημα αντί να χαρεί? Γιατί ουτε ξέρω τι αισθάνεται εκείνη.. Αν όντως θέλει και αυτή το ίδιο αλλά διστάζει ή αν με έχει διαγράψει απτην πρωτη στιγμή και είναι αλλου
Δε με νοιάζει να μου πει όχι μη με ξαναενοχλησεις παρα να καταλάβω πως πραγματικα νευριασε και ταράχθηκε που προσπάθησα να της μιλησω ξανα
Έχω κατα κάποιο τροπο κατασταλάξει στο είναι θέμα χρονου να τη ξεπεράσω και πως είναι φυσικος όλος ο πόνος και κάποια μέρα ίσως να μην το σκέφτομαι καν
Μα δε ξέρω γιατί απ’τή πρωτη στιγμη που ημασταν μαζί και περασαμε καποια σταδια μέχρι τωρα που έχουμε μηνες να μιλησουμε αισθάνομαι το ίδιο δυνατό συναίσθημα,την ίδια βαθιά εγνοια..και κάθε μέρα που περνάει γίνεται αγάπη και ηρεμεί..και ποτε ξεσπάει σε σημείο να μη θέλω τη ζωή μου..
Αν είχα μια άκρη να ξέρω πως περνάει απο κάπου δε θα με ένοιαζε να της μιλήσω ξανά,αλλά δεν έχω..κι αν είχα πόσο θα επαιρνε να την παρακολουθούσα συνεχώς? !
Θέλω να μιλησω κάπου ,πραγματικά

Αγαπητή φίλη,

Γιατί τόση ενοχή για τα συναισθήματα σου?

Είναι δυνατόν να έχεις επικοινωνία με ψυχολόγο και να μην έχεις μοιραστεί ένα τόσο σοβαρό θέμα; και τί συζητάς τότε αν όχι τα προσωπικά σου;

Τιποτα δε μπορεί να υποκαταστήσει την ανθρώπινη επαφή, αν αισθάνεσαι ότι αυτό το γεγονός στη ζωή σου σε κρατάει πίσω και σε απασχολεί έντονα τότε το καλύτερο θα ήταν να απευθυνθείς σε έναν σύμβουλο ή σε εναν ψυχολογο για να το συζητήσεις. Αν το κάνεις ήδη είναι καιρός να το ανοίξεις το θέμα μα κυρίως να σκεφτείς τί είναι αυτό που σε έχει κρατήσει τόσο καιρό από το να το κάνεις! 

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Αρκεί η αγάπη?

Posted on

Envelope

Η αρχή της σχέσης μας ξεκίνησε ιδανικά.

Γνωριστήκαμε σαν φίλες αλλά το ερωτικό ενδιαφέρον δεν άργησε να φανεί.Τα πηγαίναμε φανταστικά. Ειδικότερα στο σεξουαλικό τομέα, αφού κ οι δύο πιστεύαμε ότι βρήκαμε το άλλο μας μισό! πέρασαν 3,5 χρόνια και πλέον όλο αυτό χάθηκε. γύριζα πολλές φορές απ τη δουλειά κουρασμένη ζητώντας λίγη ξεκούραση, εκείνη ήθελε κάτι άλλο και άρχιζαν οι τσακωμοί….. Κάθε μέρα σχεδόν τσακωνόμαστε. μέχρι και ξύλο έχουμε παίξει ουρλιάζοντας πόσο έχουμε βαρεθεί αυτό το πράγμα, ξέροντας κατά βάθος πως κάτι τέτοιο δεν είναι αλήθεια. Λατρεύουμε η μία την άλλη μέχρι αηδίας -μπορεί να πει κανείς- . Προσπαθώ να σκεφτώ τη ζωή μου χωρίς εκείνη και βουρκώνω!

Όμως δεν ξέρω πώς αυτό θα μπορέσει να συνεχιστεί. Ρουτινιάσαμε……!
Κατερίνα

Τώρα εγώ τι να σου γράψω που είστε και ζόρικα κορίτσια…

Να σου απαντήσω ή θα φάω καμιά παντοφλιά???

Τέλοσπάντων τολμώ…

Αυτό που μου βγαίνει αυθόρμητα είναι…Αμοιβαίες υποχωρήσεις…

Μην τραβάτε το σκοινί…Σκέψου το!!!

Αντέχετε???ή το πιέζεται και σπάει???

Επίσης…Ξερουτινιάστε!!!Στο χέρι σας είναι…Δεν υπάρχει καμία μυστική συνταγή…

Απλώς η επιθυμία να μην έχετε πλέον ρουτίνα!!!

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Απόσταση!!!

Posted on

Envelope

Γεια σας!!
Πριν λιγο καιρο γνωρισα,μεσω καποιων γνωστων,μια κοπελα που μου αρεσε..εκεινη την ημερα μιλουσαμε συνεχεια και ηταν πολυ ευγενικη..αλλα το προβλημα ειναι οτι μενει στο εξωτερικο και ειχε ερθει μονο για διακοπες.Απο την ημερα που εφυγε μιλαμε συνεχεια μεσω διαδικτύου αλλα δεν ξερω με σιγουρια αν ελκεται απο κοριτσια..πως μπορω να ρωτησω χωρις να φανω αδιακριτη? δε θελω να τη φερω σε δυσκολη θεση γιατι δεν εχουμε μιλησει ακομα για την προσωπικη μας ζωη..καμια συμβουλη??

Ρώτα την απ’έξω, απ’έξω…Παίζει τίποτα???

Βλέπεις κανέναν???

Έχεις σχέση αυτήν την περίοδο???

Έλα τώρα…Τόόόόόσα λέτε στο facebook…Παίξε μπάλα, κάνε παιχνίδι…

Τα υπόλοιπα κορίτσια του site τι λένε???

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Η ιστορία μου

Posted on

Envelope

Γεια σας ,ειμαι 15 χρονων και μάλλον ειμαι bi.λοιπον πριν απο 2χρονια άρχισε να μου αρεσει ενα κοριτσι στην τάξη μου ,ήμουν τοσο ευτυχισμένη όταν ήμουν κοντα της ,ένιωθα όλα αυτα που νιώθουν οι ερωτευμένοι όπως οι πεταλούδες ο κόμπος στο στομάχι και τέτοια κάθε μερα προσπαθούσα να την εντυπωσιάσω και να την κάνω να με ερωτευτεί επι 2 ολόκληρα χρονια δίχως να το έχω πει σε κανέναν ,έκλαιγα και προσπαθούσα να την ξεπεράσω (δεν είχα ελπίδα ειναι εντελώς str8 ).τελικα τα κατάφερα και έχουμε γίνει πολυ καλές φίλες φυσικα δεν πρόκειται να της πω αυτα που ένιωθα για να μην χαλάσουμε την φιλια μας.

Και ετσι φτάνουμε στο σήμερα ,πλέον έχω περισσότερο αυτοπεποίθηση και έχω γνωρίσει πολλα παιδιά στο Facebook τα οποία ειναι bi/lesb/gay ,έκανα coming out στον κολλητό μου και ένιωσα πολυ καλύτερα και μάλιστα ξαφνιάστηκα γιατι και αυτός μου είπε ότι ειναι bi αλλα δεν ήξερε πως να μου το πει. Δεν έχω φιλήσει ποτε κοριτσι αλλα μου αρέσουν σε μεγαλύτερο βαθμό απο τα αγόρια ,ενα κοριτσι (ενα χρόνο μικρότερη ) μου είπε καταλαθος ότι ειναι bi και για να νιώσει καλύτερα της ειπα και για εμενα ,αμέσως στο σχολείο άρχισε να με φλερτάρει και να με ακολουθεί και δεν ξερω εμενα με αγχώνει πολυ αυτό δεν μπορώ να την δω ερωτικά.Δεν ξερω τι να κάνω αν και δεν μου αρεσει,να κάνω κατι μαζι της να δω αν θα μου αρεσει ή να περιμένω να κάνω μια πιο σοβαρή σχεση ή έστω να ειμαι λίγο ερωτευμένη με το προσωπο που θα κάνω κατι;

Καλέ????

Δεν σημαίνει ότι όποια είναι λεσβία/bi θα πρέπει να μας αρέσει!!!!!!!!

Κατά τον ”φυσικό” τρόπο, τα πράγματα έχουν…

ΈΡΩΤΑΣ-ΦΛΕΡΤ-ΑΓΓΙΓΜΑ-ΑΓΚΑΛΙΑ-ΦΙΛΙ-ΈΡΩΤΑΣ!!!!

Αυτός είναι ο κύκλος…Δεν υπάρχει κάτι άλλο…

καπίσι?

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Δεν μπορώ άλλο!

Posted on

Envelope

Βγαίνω έξω με τους φίλους μου εδώ κ χρόνια. τώρα, η μητέρα μου παρότι που δεν ειμαι παιδί πλέον, θέλει να ξέρει που είμαι, και με ποιούς είμαι κάθε στιγμή! κ επειδή δεν τα πάω καλά με την τεχνολογία, δεν εχω κινητό.

Σήμερα το πρωί βγήκα με τις φίλες μου κ ενώ της είχα πει τι θα κανω, κ που θα είμαι, επειδή δεν πήγαμε εκεί τελικά γιατί δεν μπορούσαμε κ πήγαμε λίγα βήματα μακρύτερα. κ μόλις φεύγαμε παιρνει τη φίλη μου τηλέφωνο κ τη ρωτάει που είμαι. Μετά αρχιζει να φωνάζει κ με πήρε από εκει ενώ θα πηγαίναμε κ αλλού… ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ! ενω σκέφτομαι ότι οι άλλοι περνάνε καλά, εγώ ειμαι σπίτι κ σαπίζω!!! τι να κάνω;;;;

Υπάρχει μια λέξη γι’αυτές τις περιπτώσεις…

Μια λέξη μικρή αλλά ”θαυματουργή”…Λέγεται ”ΟΡΙΑ”!!!!

Δεν ξέρω πόσο χρονών είσαι, γιατί σίγουρα η ανησυχία του γονέα διαφέρει από ηλικία σε ηλικία,αλλά το να παρεμβαίνει με αυτόν τον τρόπο είναι λίγο ακραίο.

Σίγουρα ένας γονιός ανησυχεί για το παιδί του…Με ποιον βγαίνει, που πάει κ.τ.λ.

Αλλά να απαιτεί να φέρεται το παιδί σαν στρατιώτης και να παρουσιάζεται τόσο περιοριστικός σε θέματα ελευθερίας διαφέρει πολύ.

Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να συζητήσετε περί ορίων…

Δηλαδή, μια συζήτηση που να περιλαμβάνει την κατανόηση σου όσον αφορα την ανησυχία της, αλλά και από την άλλη να τεθεί το θέμα του ότι σιγά-σιγά θα πρέπει να σου δείχνει περισσότερη εμπιστοσύνη και ελευθερία να δείς, να γνωρίσεις και να συναναστραφείς με τον κόσμο…

Μια τέτοιου είδους συζήτηση είναι πολύ σημαντική τόσο για εσένα όσο και για την μαμά σου…

Αν δεν καταλάβει με την πρώτη…Δεν πειράζει…Σιγά-Σιγά…Κάντην και δεύτερη και τρίτη…και…

Κάπως έτσι πήγε για όλους μας αυτό το θέμα…

Οκ;

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Θέμα χρόνου είπες θα περάσει…

Posted on

Envelope

Καλησπέρα.
Αρχικά να πω χίλια μπράβο για την προσπάθεια σας εδώ. Ειλικρινά εύχομαι τα καλύτερα για εσάς κορίτσια. Εδώ κ ένα χρόνο συνεργαζομαι στη δουλειά μου με μια μεγαλύτερη μου. Εγώ 33 (in the closet)εκείνη 39. Εγώ από πάντα ήξερα για μένα κ τις προτιμήσεις μου. Από την πρώτη στιγμή εκείνη μου έδειχνε ενδιαφέρον κ αρχίσαμε να βγαίνουμε φιλικά. Εκείνη σε σχέση με μεγαλύτερο της αρκετά άντρα με μεγάλη οικονομική άνεση.. Μου κεντρισε από την αρχή το ενδιαφέρον όμως αφού ήταν σε σχέση δεν θα έκανα ποτέ τίποτα. Ένα βράδυ που είχαμε βγει για ποτό γυριζοντας με στο αυτοκίνητο μου, γύρισε κ με φιλησε. Εγώ τραβηχτηκα όμως στη συνέχεια την φιλησα κ γω πίσω. Την επόμενη μέρα κ την μεθεπομενη βρεθήκαμε ξανά χωρίς να προχωρήσουμε πιο πολύ εκτός από φιλιά. Έκτοτε της ξεκαθαρισα ότι θέλω να είμαστε μαζί κ δεν είμαι ανθρώπος που θα γινόμουν ο τρίτος σε μια σχέση. Εκείνη μου είπε ότι δεν θα χωρίσει από την σχέση της. Ότι της προσφέρει την ασφάλεια που θέλει κ ότι αν με είχε γνωρίσει πιο πριν θα ήταν μαζί μου. Μου είπε ακόμη ότι είμαι ο έρωτας της ζωής της όμως δεν μπορεί να ρισκάρει πχ σε δύο χρόνια μπορεί να ερωτευτω κάποια άλλη κ να την αφήσω. Τι θα κάνει τότε ? Μου είπε ότι με αγαπάει κ ότι με θέλει στη ζωή της. Η όλη ιστορία κρατάει 6 μήνες με εμένα να την έχω ερωτευτεί, να την βλέπω καθημερινά στη δουλειά. Έχουμε καθημερινή επικοινωνία κ ανταλλασουμε μνμ κ κλήσεις σαν δύο κολλητες.

Δεν ξέρω τι θα μου στοιχιζε περισσότερο. Να κόψω κάθε επικοινωνία για να ξεκολλήσω επιτέλους ή να συνεχίσω την όποια φιλική σχέση μαζί της. Την ποναω πολύ κ δεν θέλω να χάσω έστω κ αυτή τη σύνδεση. Δύο τρεις φορές με έχει φιλήσει πεταχτα κ μου ζήτησε συγνώμη μετά. Επίσης μου λέει ν βγαίνω κ να βρω μια κοπέλα, όμως την βλέπω ότι ζηλεύει αν της πω ότι βγήκα κ με κοίταξε κάποια.. Ισχυρίζεται ότι είναι bi, εγώ όμως πιστεύω ότι είναι gay αλλά φοβάται να το αποδεχτει.

Μήπως είναι το ανεκληρωτο που δεν με αφήνει να ξεκολλήσω ?

Να πάρω την πρωτοβουλία να προχωρήσουμε ? Μήπως έτσι καταλάβει τι χάνει ? Δεν ξέρω! Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες όμως δεν μου φταιτε σε τίποτα. Χι χι. Έχω μπλέξει κορίτσια.. Help!!!

Επίσης, να σας πω ότι θέλω να donate όμως δεν έχω κάρτα. Ίσως αν βαζατε τραπεζικό λογαριασμό ??
Καλή συνέχεια..
Ευχαριστώ

Καταρχήν να σου πω κάτι από την εμπειρία μου…

Όλα ξεκινουν…Ένα βράδυ που είχαμε βγεί για ποτό…

Και αναρωτιέμαι…Γιατί όλα γινονται ένα βράδυ που είχαμε βγεί για ποτό…

Και δεν γίνονται ένα βράδυ που είχαμε βγεί για μια πάστα…Για ένα καλό φαγητό…

Είχαμε βγεί για χυμό…

Επί του θέματος τώρα…

Κλασσική περίπτωση κολλήματος…Εσύ γουστάρεις,αυτή γουστάρει…ΑΛΛΑ…

Αυτό το ”ΑΛΛΑ” είναι το απωθημένο σου…Αυτό το ΑΛΛΑ…Κάνει τον σαματά μέσα σου!!!!

Όλα εξαρτώνται από εκείνη…Εσύ ξέρεις τι θες…Εκείνη δεν ξέρει πόσο αντέχει!!!

Επειδή και προσωπικά διανύω μια περίοδο που την ειλικρίνεια και τις ”καθαρές” κουβέντες τις επιθυμώ και τις εκτιμώ ιδιαιτέρως…Θα σου πρότεινα και εσένα το ίδιο…

Τουτέστιν, γουστάρεις κούκλα μου Ναι ή Όχι?…

Θα κάνουμε κάποια σχέση τουγκέδερ ή θα μείνεις στην σχέση σου?…

Πόσο να αντέξεις και εσύ μια τέτοια κατάσταση…Βάλτα κάτω και μέτρα…

Ντόμπρα, κούκλα μου…Ντόμπρα και σταράτα!!!

Έλεος πια με τα θέλω, ΑΛΛΑ…Αλλά μας έπρηξες τα ΟΥΜΠΑΛΑ!!!

Ε, μα τώρα…Άσε με…

ΥΓ: 1000 συγγνώμη που καθυστερήσαμε τόσο πολύ να σου απαντήσουμε. 

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Απογοήτευση

Posted on

Envelope

Γειά σας και συγχαρητήρια για την σελίδα σας. …Είμαι η Ε. Και είμαι 17 ετών. .Εδώ και χρόνια έχω καταλάβει τον προσανατολισμο μου και το έχω αποδεχθεί έχω κάνει σχέσεις με αγόρια αλλά δεν ένιωσα τίποτα απολύτως τέλος πάντων.

Εδώ και 4 χρόνια είμαι ερωτευμένη με την κολλητή μου. . Στην αρχή ήμασταν γνωστές μετά γίναμε φίλες και τέλος έκανα τα πάντα για να την κάνω κολλητή μου και το πέτυχα. Είμαι τόσο χαρούμενη που την έχω δίπλα μου αλλά και άλλο τόσο απόγοητευμένη γιατί δεν μπορώ να την κάνω <>μου ….Κάθε φορά που την βλέπω που την φιλάω που την αγκαλιάζω που την χαϊδεύω (φιλικα) η καρδιά μου χτυπάει τόσο δυνατά λες και έχω τρέξει χιλιόμετρα…..

Θέλω τόσο πολύ να της πω πως νιώθω. τόσα χρόνια τα κρατάω μέσα μου και δεν αντέχω άλλο…. Αυτό που με εμποδίζει είναι ότι κατοικώ σε επαρχία και οι άνθρωποι είναι πολύ κλειστόμυαλοι και φοβάμαι να μιλήσω… να εκφραστώ. Και δεύτερον ότι έχει σχέση 2 χρόνια με ένα αγόρι. ..Κάθε φορά που μου μιλάει για αγόρια ζηλεύω. … την θέλω τόσο πολύ. .Αν και μου πετάει που και που θα γίνω λεσβια όταν τσακώνεται η όταν χωρίζει… χθες πήγα να κοιμηθώ σπίτι της και μου ξαναλέει ότι θα γίνω λεσβια. ..Την ρωτάω εγώ σοβαρά: “Είσαι μπάϊ?”. ..με κοιτάει: “Ναι το βρήκες” με ειρωνεία. ..την ξαναρωτάω κ πάλι μου απαντάει με ειρωνεία. .της λέω πές μου και μου λέει όχι. …απόγοητευτικά. ……δεν αντέχω άλλο δεν ξέρω τι να κάνω. ..

Ευχαριστώ για το χρόνο σας

 

Γεια σου φίλη,

Been there done that…

Τρομερά ψυχοφθόρο! 

Ο μόνος τρόπος για να δεις αν υπάρχει πιθανότητα να γίνει ποτέ κάτι μεταξύ σας και αυτό ισχύει γενικά είναι να της κάνεις coming out. Ξέρω, φοβάσαι ότι θα το πει σε όλους και ότι δε θα μπορείς να χειριστείς αυτό το άγχος. Αν είναι φίλη σου όμως μπορείς να την εμπιστευτείς σωστά? Αρχικά δεν είναι ανάγκη να της πεις ότι είσαι ερωτευμένη μαζί της αν το θεωρείς πολύ μεγάλο βήμα, μπορείς απλά να της μιλήσεις για τον σεξουαλικό σου προσανατολισμό και να της ζητήσεις εχεμύθεια… Ύστερα βλέπεις τί γίνεται, πώς θα αντιδράσει και αν μπορείς να προχωρήσεις στην επόμενη εξομολόγηση, αυτή των συναισθημάτων σου για εκείνη.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Περίπλοκη κατάσταση 4 “the end”.

Posted on

Envelope

Το τέλος λοιπόν ήρθε και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας…

Πριν από λίγο ήμουν μαζί της. Βγήκαμε οι δυό μας για καφέ. Μου έστειλε πρωί πρωί επειδή βρήκε που να αφήσει το παιδί και την ευκαιρία να βγούμε.
Της μίλησα αλλά κρύβοντας κάποια πράγματα επειδή δεν ήθελα να την τρομάξω και επειδή δεν θέλω να την χάσω. Επίσης θα την έχω πάλι κάποια στιγμή καθηγήτριά μου και δεν θα ήθελα να είμαστε αμήχανα.
Της είπα λοιπόν για τον σεξουαλικό μου προσανατολισμό με αφορμή μια παρεξήγηση που είχα με την κολλητή μου. Ήταν πολύ ανοιχτή σε αυτό και υποστηρικτική. Μου μίλησε πολύ όμορφα και με καθησύχασε. Με ρώτησε κάποια στιγμή αν μου αρέσει κάποια από την σχολή εμφανισιακά, για να δει τα γούστα μου. Της είπα στην αρχή “όχι” και μετά “εσύ”! Μου είπε ότι δεν είναι 20 χρονών και εγώ της απάντησα ότι και εγώ είμαι 30 και ότι δεν κοιτάω κορίτσια 20 χρονών. Όμως ένιωσα ότι η ηλικία ήταν μια αφορμή για να μου πει πως δεν είναι διαθέσιμη.

Μετά μου είπε από μόνη της πως επιλέγει σύντροφο με βάση την λογική και πως ακόμα και αν είναι πολύ έντονα τα συναισθήματά της με κάποιον, σταματάει την σχέση αν δεν βασίζεται σε λογικά πράγματα (χαρακτήρες, οικονομικά κλπ). Επίσης μου είπε ότι πλέον δεν κερατώνει τον σύντροφό της. Όλα αυτά διάσπαρτα μέσα σε συζητήσεις και είτε τα ανέφερε από μόνη της, είτε με ερωτήσεις από εμένα.
Δεν μπορεί να μην διανοήται ότι μου αρέσει μετά από όλα αυτά, της αρέσω εμφανισιακά μου το έχει πει και είναι σίγουρο ότι με αγαπάει αφού με προσέχει τόσο και μου το δείχνει με κάθε ευκαιρία (μου έφερε και δωράκι). Όμως δεν θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί ακόμα και αν είχε τον ίδιο σεξουαλικό προσανατολισμό με εμένα, ακόμα και αν δεν συνεργαζόμασταν, ακόμα και αν ήταν ελεύθερη και αυτό επειδή διαλέγει σχέσεις με την λογική! Η δικιά μας σχέση αν ήταν σεξουαλική, στην παρούσα φάση, θα είχε πολλά παράλογα…

Εκείνη επιλέγει σίγουρα να με έχει κοντά της σαν φίλη! Ο λόγος; Είτε δεν με βλέπει σεξουαλικά, είτε την βολεύει καλύτερα… Και εγώ; Πρέπει να το πάρω απόφαση…

Υ.Γ. Σας ευχαριστώ πολύ όλο αυτό τον καιρό για την υποστήριξή σας! Εννοείται πως και αυτή τη φορά θα ήθελα την γνώμη σας για όλα αυτά, μιας και που για αυτή την ιστορία θα είναι μάλλον τελευταία.

 

Αγαπητή φίλη…

Την απάντηση την έχεις δώσει μόνη σου, το θέμα είναι αν αντέχεις να την έχεις στη ζωή σου υπό αυτές τις συνθήκες ή αν είναι εμπόδιο στο να προχωρήσεις παρακάτω. Εκείνη έχει κάνεις τις επιλογές της και έχει πάρει τις αποφάσεις της…Εσύ?

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Είμαι 20 χρονών και μένω στη Θεσσαλονίκη

Posted on

Envelope

Καλησπέρα σας!

Είμαι κοπέλα, 20 χρονών, και μένω στη Θεσσαλονίκη. Όλες οι σχέσεις μου μέχρι στιγμής υπήρξαν αγόρια, κρατούσαν λίγο και δεν ένιωθα ερωτευμένη. Γνώρισα μια κοπέλα, η οποία με έκανε να νιώσω εντελώς διαφορετικά, είχαμε καλή χημεία και πρώτη φορά ένιωσα έρωτα ( γενικά ). Χθές της εξομολογήθηκα τι αισθάνομαι, και δυστυχώς με απέρριψε, λόγω του οτι δεν είναι ομοφυλόφιλη.

Βρίσκομαι σε δύσκολη και περίεργη θέση, καθώς ούτε μπορώ με σιγουριά να πω οτι είμαι λεσβία, ούτε εχω ερωτευτεί ποτέ μου άτομο του αντίθετου φύλου, ενω την κοπέλα αυτήν την είχα ερωτευτεί.

Θέλω να ενταχθώ με κάποιο τρόπο στο lesbian community της Θεσσαλονίκης, για να ψάξω το θέμα της σεξουαλικότητας μου περαιτέρω, αλλα αφ’ενός φοβάμαι διότι δεν είμαι σίγουρη οτι είμαι λεσβία, και αφ’ετέρου μπορεί να φέρω σε δύσκολη θέση κάποια κοπέλα που πιθανόν θα ενδιαφερθεί για εμένα.

Υπάρχει κάποιος τρόπος να πειραματιστώ με γυναίκες, αρχικά σε στάδιο ραντεβού, φλέρτ και τα λοιπά, για να καταλάβω και εγω η ίδια πως νίωθω, χωρίς να τις πληγώσω αν τελικά δεν είμαι λέσβια; Θέλω να πάω σε κάποιο lesbian bar, αλλά φοβάμαι οτι μπορεί να μην ανήκω εν τελει πλήρως εκεί. Πώς μπορώ να βρώ κοπέλες που να θέλουν να μου μιλήσουν για το θέμα και να με “μυήσουν” χωρίς να εκτεθώ ή να τις εκθέσω?

Αγαπητή φίλη,

Η ειλικρίνεια είναι το παν σε αυτές τις περιπτώσεις.

Δικτυώσου στα gay στέκια, οργανώσεις κλπ, ενημερώσου γνώρισε άτομα και αμα βρεθείς σε αυτή τη θέση απλά ξεκαθάρισε ότι είσαι σε φάση ψαξίματος οπότε έτσι η “ευθύνη” είναι μοιρασμένη. Όλες λίγο πολύ έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση, θα πληγώσεις κάποια μόνο αμα δεν είσαι ειλικρινής εξ’αρχής.

Καλή τύχη!

ε.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Η πρώην της

Posted on

Envelope

Καλησπερα!
Ειμαι η Κ. και ειμαι φοιτητρια σε ενα νησι του Ιονιου.

Μεχρι πριν μισο χρονο ψαχνομουν αλλα τελικα πιστευω πως ειμαι αμφισεξουαλικη. Η σκεψη μου μπηκε οταν γνωρισα την Α. Μια συμμφοιτητρια μου, επισης bi, και πολυ ομορφη. Δεν εχω ξανασκεφτει κοπελα ερωτικα αλλα η συγκεκριμενη ηταν σα να μου κινησε τη περιεργια αρχικα και μετα απλα κολλησα ασχημα μαζι της.

Η Α. λοιπον ειχε 1 χρονο σχεση με μια κοπελα πριν ερθει στη σχολη. Οταν χωρισανε ειχα προσπαθησει να τη προσεγγισω αλλα δεν εδειχνε να ειναι σε φαση οποτε απλα μειναμε στο να κανουμε παρεα. Για να μη πολυλογω πριν απο το πασχα καναμε πρωτη φορα για εμενα ερωτα και για εκεινη σεξ. Δε τη κατηγορω γιατι δεν ηξερε πως ενιωθα και οτι δεν ειχα αλλες εμπειριες. Οταν ανοιξα μετα απο καποιες μερες τη συζητηση περι του τι θα γινει με εμας μου απαντησε πως με λατρευει και ενιωσε πραγματα για εμενα αλλα δε προκειται να ρισκαρει κατι πιο σοβαρο επειδη δεν εχει ξεπερασει την πρωην της. Το σεβαστηκα και ειπα να κανω υπομονη.

Τωρα το καλοκαιρι εχω σκασει που δε τη βλεπω και δε ξερω τι να κανω οταν γυρισω. Δεν θελω να καταληξει να με βλεπει φιλικα και δεν ξερω αν πρεπει να προσπαθησω να τη κερδισω η να την αφησω στην ησυχια της. Εχει περασει σχεδον χρονος απο τοτε που χωρισε με τη πρωην της και ξερω πως η Α. ειναι αυτοκαταστροφικη και δεν θα της περασει ευκολα..

Ευχαριστω για το χρονο σας!

Γεια σου Κ.

Κοίτα, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να της εκφράσεις για άλλη μια φορά το πώς νιώθεις και να  της πεις (αν ισχύει) ότι είσαι πρόθυμη να τη περιμένεις για ένα χρονικό διάστημα (δε θα μονάσεις κιόλας) μέχρι να νιώσει έτοιμη να προχωρήσει στη ζωή της. Ύστερα την αφήνεις στην ησυχία της να λύσει να θέματά της. Κακά τα ψέματα, 1 χρόνος κολλημένη με τη πρώην δεν είναι λίγο και εγώ στη θέση σου δε θα έτρεφα και πολλές ελπίδες. Ακόμα κι αν σου πει ότι θέλει να προχωρήσει μαζί σου σε μια σχέση είναι αρκετά επίφοβο γιατί κουβαλάει μεγάλο φορτίο που πίστεψέ με δε θέλεις να το επωμιστείς. 

Η κοπέλα έχει θέματα να λύσει και αυτό είναι κάτι που αφορά την ίδια και όχι εσένα.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Παγιδευμένη

Posted on

Envelope

Γεια σας. ειμαι μια κοπελα απο τη Θεσσαλονικη,17 χρονων.

Τα τελευταια δυο χρονια συμμετεχω στη θεατρικη ομαδα του σχολειου μου, και εκει γνώρισα μια κοπελα ενα χρονο μικροτερη απο μενα. Ας την πουμε Φ. Συναντιόμασταν μονο τις Κυριακες στις προβες. Στην αρχη δεν της εδινα και πολλη σημασια γιατι δεν ηταν σε προβες τις ιδιες ωρες με εμενα, και οταν ηταν, μιλουσε με τις φιλες της μακρια απο μενα. Και ηρθε αυτη η καταραμενη Κυριακη που την προσεξα λιγο καλυτερα.. Περιμενα τον κηδεμονα μου να ερθει να με παρει απο το σχολειο καθως ειχα τελειωσει νωριτερα, και ημουν εξω απο την πορτα. Ξαφνικα την βλεπω να ερχεται, καθως περιμενε και αυτη, και μου επιασε κουβεντα. Πραγματικα εκεινη τη στιγμη νομιζα πως ειχα μπροστα μου εναν αγγελο, καθε λεξη της φανταζε μελωδια στα αυτια μου.

Μετα απο αυτο, ηξερα πως οι επομενοι μηνες θα ηταν πολυ δυσκολοι για μενα. Δυστυχως ειμαι απο τους τυπους που οταν μου μιλαει καποια που μου αρεσει, ή δεν σκεφτομαι και λεω βλακειες συνεχεια, πολυλογω και ιδρωνουν τα χερια μου, ή απλα θα απαντώ με συντομες φρασεις και εχοντας γινει κατακοκκινη. Απο τοτε εχουμε μιλησει λιγες ακομα φορες, και ιδιως στα παρασκηνια στη διαρκεια παραστασεων. Ωστοσο, ηταν πριν απο μια παρασταση που η καθηγητρια ηθελε τα παιδια απο την β πραξη (οπου επαιζα εγω και αυτη) να εμφανιστουν νωριτερα για προβα. Και σε αυτην την πραξη υπαρχει ενα πλαστικο οπλο, το οποιο το κρατουσα καθως περιμεναμε (εγω,αυτη και οι φιλες της) τα υπολοιπα παιδια. Ξαφνικα ερχεται προς το μερος μου και καθως μου μιλουσε μου παιρνει το οπλο. και αρχιζει να τρεχει προς την αλλη πλευρα λεγοντας πως “θα παει να πυροβολησει” τα υπολοιπα παιδια που ειναι επανω. εγω εντωμεταξυ κατακοκκινη καθομουν και προσπαθουσα να ηρεμησω και να βαλω τον εαυτο μου σε μια ταξη. Μετα απο δυο λεπτα ερχεται ξανα και φωναζει “ει Α. (το ονομα μου) κανεις δε θα με σταματησει;” και αρχισα να τρεχω προς το μερος της , της πηρα το οπλο και παλευαμε για λιγο μεχρι να το ξαναπαρει.

Το Θεμα μου ειναι πως εκεινη τη στιγμη καταλαβα πως ειμαι ερωτευμενη με μια (πιθανως) ετεροφυλη. Δεν ξερω τι να κανω..Θα μπω στην τριτη λυκειου και επειδη εχω υψηλους στοχους, θελω να την βγαλω απο το μυαλο μου. καμια ιδεα; συγγνωμη για την πολυλογια, αλλα δεν εχω κανεναν για να μιλησω..

Γεια σου φίλη,

Είναι δύσκολη η κατάσταση που μας περιγράφεις…Την έχω ζήσει κι εγώ στην ίδια ακριβώς ηλικία. Εγώ την είχα πλησιάσει αρκετά και είχαμε γίνει αρκετά καλές φίλες. Η κατάσταση ήταν ασφυκτική για εμένα. Είχα μεγάλη δυσκολία να συγκεντρωθώ και να διαβάσω οπότε καταλαβαίνω απόλυτα τη θέση σου. Ωστόσο είναι άλλο κομμάτι αυτό και άλλο των σπουδών. Τίποτα δε με εμπόδισε από το να πετύχω τη σχολή της επιλογής μου, μπορεί να χρειαζόμουν το διπλάσιο χρόνο από τους υπόλοιπους γιατί είχα μεγάλη δυσκολία στη συγκέντρωση λόγω της συμμαθήτριάς μου αλλά αυτό που ήθελα το κατάφερα…Αυτό στο λέω όχι επειδή είμαι τόσο νάρκισσος που μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου αλλά επειδή αφού τα κατάφερα εγώ είμαι σίγουρη ότι μπορείς να τα καταφέρεις κι εσύ. Δε θα σου πώ τί να κάνεις γιατί δε γνωρίζω ούτε εσένα ούτε και τη κοπέλα. Ίσως αν τη πλησιάσεις περισσότερο και γίνετε φίλες να ξεφουσκώσει αυτό, ίσως γίνει πιο έντονο, ίσως να φτάσεις στο σημείο που να νιώθεις την ανάγκη να της μιλήσεις…Κάνε ότι σου πει η καρδιά σου, ό,τι θα σε κάνει να νιώσεις εσένα πιο ήρεμη.

Καλό κουράγιο,

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page