Στα 40 το κατάλαβα

Posted on

Νομίζω ειμαι η τραγικότερη περίπτωση.

Ειμαι 40, παντρεμένη με 2 παιδια, και πριν απο 4 μερες το ψυλλιαστηκα για πρωτη φορα στη ζωή μου. Μου χαμογελασε μια γυναικα με νοημα και αυτο ηταν. Αντιδραση πρωτη, σφυγμοι 150, δευτερη το εβαλα στα πόδια, και το βραδυ στο σπιτι οταν ο αντρας μου κι εγω ξαπλωσαμε με επιασε ενα πλακωμα στο στηθος. Εικονες απο γυναικεια στηθη με πλημμυρισαν και σταματησα το σεξ κατευθειαν. Απο την ωρα αυτη, βλεπω ταινιες και τρελλαινομαι με γυναικεια μπουστα, ονειρευομαι αγκαλιες γυμνες, ακομα οχι σεξ . Γενικά, ποτε παλιοτερα δε θυμάμαι να ειχα φαντασιωθει κοπελες, ποτε.

Και σα φοιτητρια ειχα φιληθει με κοπελα και τιποτα. Όμως τιποτα δεν ειναι τυχαιο, μαλλον, γιατι ο αντρας μου, παντα παραπονιοταν για χλιαρη σταση στο κρεβατι και εγω δεν το γλενταγα και ελεγα αυτο ειναι το σεξ σιγα το πραμα, αλλά και οταν μονη μου αυνανιζομουν δεν ηταν και κατι τρομερο, οποτε φανταζομουν οτι αυτο ειναι το σεξ ολο κι ολο.

Πηγαινα σε ψυχολογο, ελιωνα το Φρουντ και το Γιαλομ, αλλά λύση δεν εβρισκα, διότι να προσθεσω ότι ολο αυτο με ειχε γεμισει άγχος, νοσηματα βαρια ( δεν αστειευομαι) και τρελη αυπνια… Και να που το χαμογελο μιας γυναικας μου ανοιξε τα ματια. Αλλά, εχω πνιγει στις τυψεις και δεν ειμαι 18 πια, εψω και 2 παιδια στην εφηβεία, πώς θα προχωρήσω, θελει λεπτους χειρισμους. Εννοειται, οτι ο αντρας μου κατευθείαν το ιδιο βραδυ με ρωτησε … ρε μπας και εισαι λεσβια η ασεξουαλ; Ενταξει, ειμαστε 22 χρονια μαζι, κατι θα καταλαβαινε. Θέλω να γνωρισω γκει φιλες, να με στηριξουν, γιατι στα αληθεια καταρρεω, χρειαζομαι να μιλησω σε καποια, πως να ξεκινησω στα 40, σκατα τα εκανα…παντως πισω δε γυρναω

Γεια σου φίλη,

Ποτέ μα ποτέ δεν είναι αργά και ποτέ δε ξέρεις ποιο θα έιναι το ερέθισμα που θα σου ανοίξει τα μάτια.

Ναι θέλει λεπτούς χειρισμούς, ωστόσο η ζωή ειναι μικρή για να μην την χαίρεσαι και τίποτα δεν είναι ανέφικτο, είναι άδικο για εσένα αλλά και για τον συζυγό σου να μην δίνετε και να μην λαμβάνετε το 100%. Τα παιδιά θα ενηλικιωθούν και θα καταλάβουν κάποια στιγμή ότι είναι σημαντικό η μαμά τους να είναι ευτυχισμένη, εκτός από μαμά είσαι και γυναίκα.

Καλή επιτυχία στο νέο ταξίδι που ξεκινάς.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Παντρεμένη και ερωτευμένη με γυναίκα

Posted on

Καλησπέρα σας, πολύ αξιόλογη η σελίδα σας , διότι μας δίνεται η ευκαιρία με αυτες τις ιστορίες που μοιραζόμαστε όλες , να νικάμε την μοναξια, η οποία επικρατεί σε εμάς .

Ας πάω κι εγώ στα δικά μου…Είμαι 35 και παντρεμένη , κατάλαβα τον σεξουαλικο μου προσανατολισμό απο νεαρή ηλικία επέλεξα όμως να μου γυρίσω την πλάτη κάτι το οποίο ξεσπούσε σε διαφορά στάδια της ζωής μου. Ερωτευόμουν γυναίκες και είχα προχωρήσει σε σχέσεις αλλα δυστυχώς επειδη ενοιωθα δειλή έβρισκα δικαιολογιες τα πρεπει και έβαζα στοπ σε αυτή του είδους τη ζωη.

Κατέληξα να παντρευτώ έναν άνδρα και για μεγάλο διάστημα να αποβάλλω επιτυχώς τις ερωτικες σκεψεις μου προς τις γυναίκες , μέχρι που κάποια στιγμή βγήκαν στην επιφάνεια εκδικητικά έντονα. Έκανα παράλληλη σχέση με μια γυναίκα για την οποία ένοιωσα πολύ δυνατά αλλά χωρίσαμε διότι είχε απαιτήσεις κι εγώ λόγω της δύσκολης κατάστασης μας ένοιωσα φοβερά πιεσμένη και έκανα πίσω. Μετανιώνω και την σκέφτομαι κάθε μέρα , περνάει η κάθε ημέρα και σκέφτομαι πως θα ήταν εαν την περνούσα μαζί της. Παιδί δεν έχουμε με τον άντρα μου και δεν σκεφτόμαστε , εγώ δεν θέλω και το έχει αποδεχθεί (πιστεύω..) . Έχω σκεφτεί αρκετές φορές να χωρίσω αλλά φοβάμαι.

Φοβάμαι τα πάντα , ότι μπορείτε να σκέφτειται το φοβάμαι. Σε αυτό έχει συμβάλλει και ο άντρας μου διότι με εκβιάζει συναισθηματικά και μου προκαλεί εξουθενωτικά ψυχικό αίσθημα ευθύνης. Είχαμε βρεθεί σε κατάσταση χωρισμού όταν είχε προκύψει το θέμα του παιδιού . Εγώ δεν ήθελα και του είχα πει να προχωρήσει τη ζωή του εάν θέλει. Τότε άρχισε να με φορτώνει ψυχικά ότι δεν θα αντέξει χωρίς εμένα. Οπότε τώρα σε έναν επερχόμενο χωρισμό σκέφτομαι όλη αυτή την κατάσταση. Επίσης νοιώθω και τα συναισθήματα μου να εναλλάσσονται μεταξύ των 2 ατόμων κάτι που είναι φοβερά δύσκολο.

Δεν ξέρω τι να κάνω και δεν ξέρω πως να μπορέσω να καταλάβω τι θέλω πιο πολύ τελικά….Είμαι πολυ μπερδεμένη …Σας ευχαριστώ ….

 

 

Γεια σου φίλη και σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια.

Ασχετα με το αν τελικά έχεις επιλέξει να αποδεχτείς τον σεξουαλικό σου προσανατολισμό ή όχι και straight να ήσουν θα σου έλεγα να σκεφτείς πολύ σοβαρά αν θέλεις να συνεχίσει το υπόλοιπο της ζωής σου (είσαι 35 όχι 70) με έναν άνθρωπο που σε εκβιάζει συναισθηματικά όπως μας λες και σε χειραγωγεί. Ευτυχώς δεν υπάρχει παιδί, το οποίο διευκολύνει πολύ την κατάσταση και σε απελευθερώνει σημαντικά, δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα παρά μόνο τη ζωή που περνάει χωρίς να την ευχαριστιέσαι και να την απολαμβάνεις στο 100%. Κάτσε λοιπόν και σκέψου τί σε κρατάει, πέρα από τον φόβο, μαζί του…Αξίζει το κόπο να θυσιαζεσαι για αυτό?

Μήπως έχει έρθει η ώρα να κοιτάξεις λίγο και τον εαυτό σου πέρα από τον σύζυγό σου, γιατί αν δε περνάς καλά και σου λείπουν πράγματα τότε τί νόημα έχει?

 

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Ερώτηση – Συμβουλή

Posted on

Λάβαμε το ακόλουθο γράμμα στο email μας:

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά.
>
> Λέγομαι Στέφανος ( ναι, Άντρας 🙂 )
> Και είμαι αναγνώστης τον τελευταιο καιρό του blog σας.
> Ο λόγος θα καταστεί σαφής , ευελπιστώ σε λίγο.
> Είμαι παντρεμένος και ερωτευμένος με την σύζυγό μου. Έχουμε οικογένεια, μια καλή σχέση , επικοινωνία.
> Είμαστε μαζί από τα φοιτητικά χρόνια και ουσιαστικά , πλεον σχεδόν 40, έχουμε υπάρξει αποκλειστικά ο ένας για τον άλλο.
>
> Ποιο το ζήτημα.
> Στο πλαίσιο της επικοινωνίας , πριν από περίπου 2 χρόνια , μιλήσαμε λιγο περισσότερο για πιο ενδόμυχες επιθυμίες.
>
> Σας προλαμβάνω , ως αναγνώστριες, λέγοντας πως το μήνυμα αυτό δεν έχει ‘γαργαλιστική’ διάθεση.
>
> Συζητήσαμε για κρυφές επιθυμίες, φετίχ του καθενός.
>
> Μετά από μεγάλη δυσκολία μου εξομολογήθηκε πως οι γυναίκες αποτελούν την μεγάλη της φαντασίωση. Κάτι που καταπίεζε καιρό. Καταπίεζε γιατί δεν ήθελε να παραδεχτεί στον εαυτό της.
> Ομολόγησε πως όταν ειναι μόνη της, η σκέψη στην προσωπική της ικανοποίηση κατά κανόνα είναι κάποια γυναίκα.
> Παρόλα αυτά , συμπλήρωσε , θελει εμένα , δεν θελει να ενεργήσει επάνω σε αυτήν την επιθυμία και μου μιλούσε με πραγματικό δισταγμό που άγγιζε τον φόβο. Φοβόταν την αντίδραση μου, το κατά πόσο θα δυναμίτιζε αυτή η εξομολόγηση την σχέση μας . Να συμπληρώσω πως η ίδια είναι ένας κτητικός άνθρωπος με μια – οριακά υγιή – ζήλια. Στο τέλος περίπου κατέληξε πως νομίζει ότι είναι “μια λεσβία που ετυχε να ερωτευτεί να έναν άντρα”. Δεν ειναι απλώς bi. Πιστεύει ότι το 80% όσων των έλκουν είναι γυναίκες.
>
> Η δική μου αντίδραση ήταν καθαρή και δεν άφησα περιθώρια για αμφιβολίες.
> Της εξήγησα πως Την στηρίζω με απόλυτο τρόπο και δέχομαι την ταυτότητα της. Την αγάπω.
>
> Την ρώτησα εάν θελει να εξερευνήσει αυτή την πτυχή του εαυτού της. Μιλώ ειλικρινά όταν σας γράφω πως δεν πρόκειται για μια έμμεση κρούση για συμμετοχή μου στο πάγιο γαργαλιστικό τρίο που έχει κάθε αντρας στο μυαλό του ( δεν είμαι αθώος απέναντι σε μια τετοια φαντασίωση και δεν παρουσιάζομαι ως πουριτανός . Απλώς σε εκείνη την φαση και με δεδομενο τον σέβασμό και αγάπη που της έχω , η αγωνία μου είναι αυτή, πρωτα και αποκλειστικά).
> Της ξεκαθάρισα πως δεν το συζητώ αποσκοπώντας σε μια προοπτική συμμετοχής μου.
>
> Μου είπε πως όχι. Ότι φοβάται πως η οποιαδήποτε συμμετοχή τρίτου θα δυναμίτιζε τον γάμο μας.
>
> Στο δια ταύτα λοιπόν:
>
> Δύο χρόνια αργότερα. Είμαστε καλά μεταξύ μας.
> Συζητάμε για το ποια γυναίκα βρίσκουμε σεξουαλικά επιθυμητή. Της λέω “Αυτή νομίζω σε γουστάρει” ή ” Είναι το στιλ σου”.
>
> Μας έχει φέρει ερωτικά ακόμη πιο κοντά. Την εχω ρωτήσει κατά διαστήματα έκτοτε εάν είναι κάτι που επιθυμεί να εξερευνήσει. Της εχω πει ότι θα ήμουν ανοικτός στο να κοιτάξουμε μήπως μπορούμε να το κάνουμε να δουλέψει : μια θηλυκή σχέση δική της εάν θεωρεί ότι της είναι απαραίτητη. Της έχω πει ξεκαθαρα πως κατι τετοιο δεν θα ήταν quid pro quo: δεν αναμένω συμμετοχή ή ‘άδεια’ να κάνω κάτι αντίστοιχο και εγώ.
>
> Όχι, όχι και πάλι όχι. Δηλώνει ερωτευμένη μαζί μου. Την πιστεύω.
>
> Όμως.
>
> Μήπως κάνω κάτι λάθος; Δεν θέλω να νιώσει μια μέρα πως καταπιέστηκε και πήρε την λάθος απόφαση για αυτήν. Μπορεί να μην εξερευνήσει ποτέ μια γυναίκα κάτι που είναι τόσο σημαντικό μέρος του ποια ειναι;
>
> Μερικές στιγμές σκέφτομαι πως ‘φοβάται’ ότι εάν κάνει κάτι μπορεί μετά να μην μπορεί να ισορροπήσει μετά . Μπορεί να δει πως οι γυναίκες είναι μέρος του εαυτού της αναπόσπαστο , η ροπή της, η φύση της.
> Να ανατρέψει την ζωή της και να με πληγώσει.
>
> Αντιλαμβανομαι πως είναι μια πιθανότητα . Από την άλλη , εάν αυτό ισχύει, τότε κατα την γνώμη μου ένας λόγος ακόμη για να το διερευνήσει.
>
> Δεν ψάχνω να βγάλω με τα χέρια μου τα μάτια μου.
>
> Ψάχνω να κανω το ηθικά σωστό απέναντι στον άνθρωπό μου. Η ζωή είναι πολύ μικρή για τόσο σημαντικούς συμβιβασμούς .
>
> Δεν θέλω να το θίγω και πολύ συχνά διότι , εν τέλει, θα πιστέψει πως έχω κάποιο λόγο να επιμένω.
>
>
> Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας εάν έχετε κάποια.
>
> Σας ευχαριστώ προκαταβολικά ,
>
> Στέφανος
>
>

και το δευτερο μεηλ αφού ζητήσαμε την άδεια για τη δημοσίευεση:

Νομίζω πως δεν έχω πρόβλημα με την δημοσίευση.

Από όσο ξέρω , η σύζυγός μου δεν διαβάζει το site αλλά και εάν το κάνει ( και σίγουρα θα αναγνωρίσει εμάς) δεν ρωτώ κάτι μεμπτό ή μη-αληθινό.

Η μόνη μου επιφύλαξη είναι πως ενδεχομένως θα είχε περιορισμένο ενδιαφέρον στο κοινό σας.

Μια τελευταία επισήμανση, κάτι που δεν ανέφερα στο αρχικό μου μήνυμα :

Δεν είναι ανοικτή στο να συζητήσει με ειδικό . Υποπτεύομαι πως θα γελούσε δυνατά στο ενδεχόμενο. Η λογική της είναι πως , ‘ξέρω πως νιώθω’.

Το ανέφερα καποια στιγμή χωρίς να επιμένω, όχι ασφαλώς με την λογική ‘να το κοιτάξεις ‘ αλλά λέγοντας πως εάν θεωρεί πως θέλει μια στήριξη . Δεν το έχει συζητήσει με άλλο άτομο, για παράδειγμα κάποια φίλη, και, με τρόπο κάθετο, δεν θέλει. Η στάση της είναι ‘οκ. Στο είπα αφού το αρνήθηκα για πολύ καιρό και αφού μπήκανε στην διαδικασία να συζητήσουμε . Τώρα δεν υπάρχει, δεν θα το κουβεντιάσω , δεν θα διαλύσω το σύμπαν ή με φέρω σε δύσκολη θέση απέναντι σε άλλους για κάτι που δεν έχει νόημα εφόσον εσύ και εγώ είμαστε ερωτευμένοι και μαζί’.

Κλείνοντας , να υπογραμμίσω κάτι που επεσήμανα στο αρχικό μήνυμα ίσως με λίγα περισσότερα λόγια , πραγματικά πιστεύω πως με αγαπά και είναι ερωτευμένη . Δεν μηρυκάζω μια κατάσταση , δεν ψάχνω να επιβεβαιώσω την σιγουριά της σχέσης ή μια αμφιβολία μέσα μου.

Πιθανότατα είναι απλό: Ερωτευόμαστε άτομα. Η γυναίκα μου , μια κοπέλα που σε ενα Kinsey scale θα ήταν 90% lesbian , 10% heterosexual και ίσως σε μια άλλη κοινωνία ή αν είχε γεννηθεί 20 χρόνια αργότερα θα ήταν πιο ανοιχτή στην εξερεύνηση και θα ήταν με μια κοπέλα, βρήκε τελικά σε εμένα το ταίρι της. Και επειδή έχουμε τάση, ροπή, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ενεργήσουμε επάνω σε αυτό ( αλλιώς κάθε bi άτομο θα ήταν Εξ’ορισμού μη- μονογαμικό ) .

Όμως.

Έτσι είναι;

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια προτίμηση σε ένα χρώμα. Είναι κάτι πιο ουσιαστικό. Πιο Δομικό .

Εγώ, ως ο ανθρώπος της, πως πρέπει να σταθώ; Φερθώ;

Τέλος, δεν θέλω να νομίσετε πως όλο αυτό στέκει σαν μόνιμο σύννεφο επάνω μου ή επάνω μας, ουσιαστικός προβληματισμός ναι ( και για αυτό και σας γράφω) αλλά μέχρι εκεί.

Είμαστε καλά.

Συγγνώμη για την μακροσκελή απάντηση του παρόντος . Εαν το θεωρείτε χρήσιμο μπορείτε να το εντάξετε και αυτό στο post.

Ξανά : καλές γιορτές !

‘Στέφανος ‘

Αγαπητέ Στέφανε,

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το email σου…

Και ναι….Συνεχώς ανιχνεύω το ίδιο συναίσθημα…τον ΦΟΒΟ!!!

Πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία ανάμεσα σε ένα ζευγάρι?…

Να λές τα πράγματα που σκέφτεσαι, που επιθυμείς, να μοιράζεσαι…ψυχικά και σωματικά!!!…Ιδανικό για εμένα!!!!

Όμως υπάρχει κάτι το οποίο ξεχνάμε…κάτι το οποίο δεν φαίνεται αλλά υπάρχει εκεί και μας κλονίζει!!!!…Η σχέση μας!!!…

Αυτό στο οποίο βρίσκεστε όλα αυτά τα χρόνια…Η οικειότητα σας, η κοινή σας ζωή, το σπίτι σας, ο χώρος σας, ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΣΑΣ!!!!

ΟΛΑ αυτά είναι το ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΟΜΜΑΤΙ-ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΑ!!!!

Η πραγματική ελευθερία όταν αγαπάς καποιον…Δεν είναι την στιγμή που θα μοιραστείτε όλα αυτά!!!!

Αλλά Ο ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ που θα δώσει ο ένας στον άλλο και η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να ανακαλύψει ο καθένας  ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ κάποια πράγματα τα οποία είναι σημαντικά για την εξέλιξη του!!!…

Εκφράσεις του στύλ…”Αυτή σε γουστάρει…Αυτή είναι το στύλ σου”…Για εμένα αυτές οι εκφράσεις ξεπερνούν τα όρια ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ για τον άλλο άνθρωπο!!!…

Και το μόνο που θα επικοινωνείται απο εκεί και έπειτα είναι μόνο οι φόβοι σας!!!!

Είμαστε ΜΑΖΙ με κάποιον, ΑΛΛΑ ταυτόχρονα και ΧΩΡΙΑ του!!!Αυτό το κομμάτι το θεωρώ αυστηρά προσωπικό και δεν χρήζει καμία”ΑΔΕΙΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗΣ” απο τον σύντροφο…

Επίσης πιστεύω ότι το να πάς με μια γυναίκα είναι το ίδιο, με το να πας με έναν άντρα…

Στόχος είναι το φλέρτ, η διεκδίκηση ενός καινούριου ερωτικού συντρόφου με στόχο την σωματική ικανοποίηση και αναπτέρωσης του σεξουαλικού ”ΕΓΩ’ ή γιατί όχι ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!!!!

Δεν έχει καμία σχέση με το αν ερωτεύεσαι και να διεκδικείς το ίδιο φύλο!!!…

Για να δεί αν είναι λεσβία…Θα πρέπει να ερωτευτεί!!!

Νομίζω ότι αυτός είναι και ο φόβος σου!!!Και αν ερωτευτεί γυναίκα???…

Τι και αν είναι γυναίκα???…

Και εγώ σου λέω ότι οι περισσότεροι αυτό φοβούνται…Το να ερωτευτεί ο/η σύντροφος ένα άλλο πρόσωπο…ΟΛΟΙ!!!…

Να στο πω λαικά…Εκει είναι η μαγκιά!!!…

Να έχεις τα κότσια και το θάρρος, να μπορέις να αφήνεις στον άλλο χώρο να πράξει αυτό που θεωρεί αναγκαίο για την δικη του εξέλιξη, και να το σεβαστείς….Για εμένα προσωπικά Η ΑΓΑΠΗ = Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που μπορείς να δώσεις!!!

Η ελευθερία του ότι σέβεσαι πρώτα τον άνθρωπο και ύστερα την σχέση!!!!…

Πιστεύω ότι ένα ζευγάρι θα ήταν καλό να ανοίγεται μέχρι το σήμείο που αντέχουν και οι δύο…Και όχι μέχρι το σημείο, να παίζουμε με τους φόβους μας και τους φόβους του άλλου για να βολιδοσκοπήσουμε πως πάει η σχέση…

Γιατί αυτή την αίσθηση έχω απο τα γραφόμενα σου!!!

ζ.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Σύνδεση

Posted on

Envelope

Ψάχνω να βρώ μια ιστορία περίπου σαν την δική μου,αλλά μάταια.

Οχι για να βοηθηθώ ΄τοσο αλλα να δώ αν υπάρχει κάτι ανάλογο.Θα αρχίσω λέγοντας την ηλικία μου-μην γελάσετε-είμαι στα πενήντα early ,παντρεμένη και με μεγάλα παιδιά.Εμφανισιακά δείχνω δέκα χρόνια τουλάχιστον κάτω,όπως μου λένε.
Είμαι τρελά ερωτευμένη και έχω σχέση με μια κοπέλα είκοσι χρόνια μικροτερή μου.Φιλία τρία χρόνια μέσα απο κοινές σκέψεις,ιδεολογίες,οράματα.Μάθαινα απο αυτήν,περνάγαμε τέλεια σε βόλτες,μοιραζόμαστε απλά πράγματα καθημερινά και δίναμε ουσία σε κάθε στιγμή μας.Αν είχαμε να βρεθούμε μερες ,επικοινωνούσαμε με τηλέφωνα η διαδικτυακά.Μου έλειπε πολύ και εκείνης το ίδιο.Όταν μου λεγε για την σχεση της την πρωην στην αρχη μου το κρυβε οτι ηταν ομοφυλόφιλη.Μετά απο ένα χρόνο δεν ήθελε να εχει μυστικα απο μένα ,ενιωθε εμπιστοσυνη και ασφάλεια κ για μενα πως θα το επαιρνα και μου τοπε.

Βέβαια μετά κ ενω εγω είχα μια κριση σοβαρη στον γάμο μου ,απο την πλευρα του ανδρα μου,μοιραζόμασταν καθε συναισθημα που ειχαμε απο τις σχέσεις μας.Και ενω εγω είχα χασει συναισθηματικη επαφη με τον ανδρα μου,άκουγα καθε της σκέψη για αλλες γυναίκες.Οταν ομως της άρεσε κάποια ζηλευα παρα πολύ ,δεν το λεγα βεβαια,κ την βοηθουσα να πηγαινουμε μαζι να βλέπουμε την κοπελια που της αρεσε αν δουλευε σε καφέ η να μαθαινω πληροφοριες για οποιαδήποτε άλλη.Οταν οσες κοπέλες της αρεσαν καταλάβαμε οτι ηταν straight ,εγω χαιρόμουν κρυφά βέβαια,που μια ακομα κοπέλα θα εφευγε απο το μυαλο της.Ξεχασα να πω οτι ειναι κλειστό σοβαρο άτομο ,με συγγραφικες ικανότητες κοινωνικου-πολιτικου .Την θαυμαζω πολυ για την σκεψη και την γνωση της.Απο την αρχή με γοητευσε ο λογος ,η λογικη οι σκέψεις της.Πίεσα πολύ τον ευατο μου να μην φαινομαι να μην κανω καποια κίνηση.Σοβαρή αρκετά αυτή ,μονο οταν το πιοτο την χαλάρωνε με αγκάλιαζε δημοσια και εγω αυτη κ μπροστα σε όλους.Μετα απο εκδρομες και απειρες βόλτες ,συζητησεις φοβηθηκα οτι θα την χάσω ,οταν εκανε παρεα κ με άλλες -οχι ομοφυλ-.κ πήρα την μεγάλη απόφαση ,η θα την χασω απο φίλη η θα έκανα μπαμ αν δεν της ελεγα τα συναισθηματα μου. Φυσικα αντεδρασε με την λογικη της κ μου πε για τις συνεπειες ολων αυτων.Δεν ακουγα τιποτα,τιποτα.Και αφησε την λογικη της και ακουσε το συναισθημα της.Εδω και εναμιση χρόνο κατάλαβα επικοινωνια,σταθερότητα,επαφη,αποδοχή,με εκανε καλυτερο ανθρωπο.

Στο ερωτικό κομμάτι γεννηθηκα μαζι της ,με απογειωνει ,λατρευω να ακουμπαω το δερμα της.Και η επαφη μας κραταει ωρες και ξανα μετα,κ με τα απο εναμιση χρόνο ειναι ακομα πιο έντονη.ΟΜΩς……ειμαι παντρεμενη με εναν αντρα κτητικο ,χωρις διαλογο.πολλοι τσακωμοι γιατι δειχνω αδιαφορια ,δεν εχουμε ερωτικη σχεση οπως θέλει.Προφασιζομαι την εμμηνοπαυση ,και δεν θελω διεισδυση.Ξερει,αντιλαμβανεται οτι κατι τρεχει με την ”φιλη μου” ,κατηγοριες,ειρωνειες,μομφες….λεκτικη βια.

Δεν θελω να χωρισω,βολεμενη ισως,,,δεν δουλευω ,,,…,και ξερω οτι τα θελω ολα δικα μου.Ειμαι δυστυχως τωρα μαλωμενη με την ομορφια μου,αλλος ενας τσακωμος με τον αντρα μου.,γιατι δεν του δινω.Θελει να αποστασιωποιηθει ,με αγαπάει αλλα βλέπει για τους δικους της λογους οτι μου δημιουργει προβλημα.κ εγω πιστευω σε αυτην ,και μεγαλη ειμαι κ δεν ειμαι ελευθερη. Θα ναι δυσκολο να ζω παλι χωρις οξυγόνο,χωρις το κομματι του παζλ μας.
Ευχαριστω,θελω να γραψω παρα πολλά,συγγνωμη για την πολυλογια,ευχομαι η αγαπη να ζει ελευθερα.

 

Γεια σου φίλη,

Έχεις χαραμίσει ήδη πάνω από το 50% της ζωής σου με έναν άνθρωπο που δεν αγαπάς και δε θέλεις να είσαι μαζί. Παρ’ολα αυτά, πουλάς την ελευθερία σου με αντάλλαγμα την άνεση σου, οικονομική κοκ…Τη βόλεψή σου όπως παραδέχτηκες.

Η αλήθεια είναι σκληρή και τη ξέρεις καλά απλά φοβάσαι να τη παραδεχτείς… Δε μπορείς να τα έχεις όλα. Κάτι θα πρέπει να θυσιάσεις, το βλέπεις αυτό, καλείσαι λοιπόν να επιλέξεις…Δεν έχεις ανήλικα παιδιά που θα το έκανε πιο δύσκολο επομένως έχεις την ευθύνη του εαυτού σου μόνον.

Δες αν θέλεις να ζήσεις το υπόλοιπο της ζωής σου συμβιβασμένη σε μια σχέση που σου προκαλεί ασφυξία ή αν θα κάνεις επιτέλους αυτό που σου λέει η καρδιά σου.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Ό,τι πιο ωραίο έχει συμβεί στη ζωή μου

Posted on

Screen Shot 2016-06-15 at 19.28.18

Γεια σας ειμαι 26 χρονών.

Ημουν παντρεμενη απο τα 18 λογω εγκυμοσυνης.

Έτσι απεκτησα δυο παιδια απο αυτον τον γαμο!

Στην πορεία χωρισα με τον συζυγο μου…πηγα νοικιασα σπιτι κ ζουσα με τα παιδια μου τα οποια ειναι 7 κ 8..εκει γνωρισα την σπιτονοικοκυρα η οποια ηταν λεσβια..αφου περασε Ένας μηνας κ ειχαμε γνωριστει καλυτερα κ καναμε παρεα μου ειπε να βγουμε να παμε σε ενα μαγαζι που συχναζουν!!(εγω μεχρι εκεινη την στιγμή πηγαινα μονο με αντρες).Της ειπα οτι δν εχω πρόβλημα κ οτι ειμαι ανοιχτομυαλη!Με λιγα λογια πηγαμε!

Κ τωρα ξεκιναει το πιο τρελο κ το πιο ωραιο πραγμα που εχω νοιωσει μετα την γεννηση των παιδιων μου..!!Όπως ειπα κ πριν μεχρι κ εκεινη την στιγμη εγω πηγαινα μονο με αντρες κ η αληθεια ειναι οτι ειχα αρκετες επαφες χωρίς όμως καμια ουσια…!Οταν λοιπον μπηκα στο μαγαζι με την φιλη μου με γνωρισε στην παρεα της ως straight κ η αληθεια αυτη ηταν…ομως μεσα απο την παρεα υπηρχε μια γυναικα η οποια απο την πρωτη στιγμή που με ειδε κ την ειδα δν ξεκολησαμε τα ματια μας ολο το βραδυ…μεχρι που ηρθε να μου μιλησει κ να μου πει αν οντως ειμαι straight…η απαντηση μου φυσικα ήταν δεν ξερω εχω μπερδευτεί…κ ο λογος ηταν οτι ένοιωθα μεγαλη ελξη μαζι της κατι το οποιο δν ειχα νοιώσει. Με κανεναν αντρα!Με ξανα ρωταει…θες να δοκιμασεις;;; κ της απανταω χωρις δευτερη σκεψη ΝΑΙ….!Αυτο ηταν..!!!!

Με το που με φιλησε ένοιωθα να τρεμω να ανατριχιάζω ολοκληρη η καρδια μου να χτυπα σαν τρελη…!Αυτο ηταν απο εκεινο το βραδυ ειμστε μαζι κ ζουμε μαζι στο ιδιο σπιτι κ μαζι με τα παιδια μου!!!Δεν μετανοιωσα ποτε κ ειμαι πιο ευτυχισμένη απο ποτε!!!τα παιδια μου την λατρεύουν οπως κ αυτη αυτα!!Το μονο που θα ηθελα ειναι να μαθουν τα παιδιά μου την αλήθεια αλλα δν ξέρω αν είναι η κατάλληλη ηλικία κ αν πρέπει!!!!Παντως εκει που ειχα απελπιστει με τους αντρες που ειχα φαει τοσο τα μουτρα μου κ την ζωη μου με αυτους…ο Θεός μου εστειλε αυτον τον αγγελο για να μου δειξει οτι υπάρχει αγαπη κ πραγματικη κ πολυ δυνατη ανεξάρτητα το φύλο που ειναι..Μαζι της ξανα ενοιωσα τον ερωτα κ την αγαπη!!

Την ΛΑΤΡΕΎΩ!!!

Τί ωραία ιστορία!!! πραγματικά! Εύχομαι να την διαβάσουν όλες οι κοπέλες που μας έχουν στείλει κατά καιρούς που έχουν παιδιά ή είναι παντρεμένες!

Σου εύχομαι τα καλύτερα!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Σε αγαπώ……

Posted on

Envelope

Γεια με λενε Αννα ειμε 33 χρ. Δεν εχω σχεση με κοπελα ουτε με αντρα και δεν εχω κανει κατι με κοπελα οσο και να το θελω!
Δυστυχως για μενα αφησα να περασουν τα χρονια απο μπροστά μου χωρις να κανω κατι για μενα! Μακαρι να μπορουσα να γυρνούσα τον χρονο πισω να ξεκινουσα ξανα την ζωη μου!!
Τον τελευταιο χρονο εχω παραδεχθεί και αποδεχθεί στον εαυτο μου τι θέλω και τι θα ηταν καλο για μενα!! Εχω αρχισει να ψαχνω αλλα συνεχεια απογοητευομαι γιατι δεν μπορω να ψαξω αλλιως εκτος διαδικτύου! Και αυτο γιατι δεν θα μπορουσα να πω ποτε στην οικογενεια μου για μενα!!
Τελοσπαντων σας θα σας πω και εγω την μοναδική μου ιστορια την οποια με βασανισε αρκετα και συνεχιζει ακόμη….

Πριν 3 χρονια μετα απο μια συζητηση με μια φιλη (με την οποια ειμε τρελα ερωτευμενη) με ρωτησε αν ειμαι με κανεναν ερωτευμενη! Εγω αμεσως της ειπα οχιιι με κανεναν και το τονισα και αμεσως μου ριχνει ενα με καμιά;!! Εγω εμεινα για λιγο και της απανταω ναι!!!!

Μετα απο λιγες μερες της λεω οτι η κοπελα που ειμαι ερωτευμενη  εισαι εσυ!!!! Και αυτο το εκανα επειδη ενιωθα οτι ειναι ανθρωπος που εκπέμπει θετικότητα,  ασφαλεια, γενικα ανθρωπος που μπορεις να μιλησεις άνετα μαζί της .

Τοτε αρχισαν ολα τα προβληματα μου!!! Καθε μερα συζητουσαμε για αυτο το θεμα! Τί νιωθω, αν ειμαι σιγουρη και τετοια!! Βασικα της ελεγα οτι δεν ξερω τι ειναι αυτο που νιωθω για εκεινην το μονο οτι ειμαι ευτυχισμενη το να ειμαι διπλα της ενιωθα αυτες τις πεταλουδιτσες και κομπο στο στομαχι!!( να τρεμω ολοκληρη οταν τις κρατουσα το χερι)!! Στο να με βοηθησει να καταλαβω τι νιωθω εγω με φιλησε και ειπε οτι το εκανε επειδη το ηθελα εγω και για να δω αν οντως αυτο θελω!!

Πρεπει να σας πω οτι ειναι παντρεμενη!

Μετα απο αυτο συνεχιζε να μου μιλα με αφηνε να την αγκαλιαζω και ελεγε το εκανε επειδη το ηθελα εγω!
Ημασταν μαζι σχεδον καθε μερα, στην δουλεια και μετα την δουλεια πηγαινα στο σπιτι της. Ειχα ξεκινησει γυμναστηριο μονο και μονο επειδη ηθελα να ειμαι οσο πιο κοντα της γινοταν!

Μια μερα αποφασισε οτι δεν επρεπε να συνεχιστει αυτο και αρχισε να με αποφευγει!! Οσο πιο λιγο μπορουσε να με δει!!! Μου μιλουσε αλλα ποτε δεν με κοιταζε στα ματια!! Μιλουσαμε απλα κοιτουσε κατω η’ οπουδηποτε αλλου!!
Μεσα μου σιγα σιγα πέθαινα…..δεν μπορουσα να το αντεξω! Παντα εμενα μονη δεν μπορουσα να παω πουθενα δεν ειχα ορεξη για τιποτα! Κλειστηκα στον εαυτο μου και την μόνη παρηγορια την έβρισκα στην θαλασσα! Καθομουν απο την ωρα που εφευγα απ’την δουλεια μεχρι αργα το βραδυ!

Ωσπου αποφάσισα οτι φτανει, πρεπει να το παρω αποφαση οτι δεν με θελει και πρεπει να συνεχισω χωρις εκεινη στην ζωη μου! ( βασικα ηξερα οτι δεν θα γινοταν κατι ομως ηθελα να ειμαι κοντα της)
Ξεκινησα να την αποφευγω εγω δεν της μιλουσα γενικα εκανα τα παντα να μην την βλεπω γιατι δεν το αντεχα, να μην μπορω να την αγγιξω ,χωρις ενα φιλι χωρις τιποτα!!

Περνουσαν λιγες μερες χωρις να μιλησουμε και ερχοταν εκεινη και με ρωτουσε τι εχω πως ειμαι και τι νιωθω!! Ιδιες κουβεντες καθε φορα τα ιδια πραγματα καθε φορα!!! Εγω της ελεγα οτι την θελω στην ζωη μου να ειμαι κοντα της να περναμε χρονο μαζι και ας με αφηνει να της κλεβω μια αγκαλιά!! Θεε μου ποσο την χρειαζομαι μια αγκαλια της, την εχω τοσο πεθυμησει!!!

Για 1 χρονο ηταν σαν να μην υπηρχε η μια στην ζωη της αλλης μιλουσαμε ελαχιστα και αυτο επειδη δουλευουμε μαζι!!

Τωρα την μια στιγμη ειναι καλα μαζι μου ,να μιλαμε περισσοτερο να εχω παει σπιτι της ξανα για καφε και μετα κανει παλι τα ιδια,!!Την μια στιγμη με ρωτάει πως ειμαι τι συμβαινει στην ζωη μου αν ειμαι καλα και τετοια! Και μετα παλι δεν υπαρχει!
Και αυτο συμβαινει οταν της πω οτι την αγαπω ακομη αλλα προσπαθω και να προχωρησω! Οτι γενικα ψάχνω και  μιλάω με αλλες κοπελες.

Εγω τωρα ειμαι καλα μονο καποιες στιγμες καποιες μερες νιωθω χαλια αλλα κανω αλλα πραγματα για να ξεχνώ!!

Ρε κοπελιά,

Μην βασανίζεσαι άλλο…Είναι παντρεμένη…Εσύ δεν έχεις ζήσει πολλά….Άστο να πάει το ρημάδι…

Προσπάθησε και άλλο…Προσπάθησε περισσότερο να επικοινωνήσεις με άλλες κοπέλες…Προσπάθησε να επικοινωνήσεις με κοπέλες που ξέρουν τι θέλουν, ώστε να είναι κάτι εύκολο η σχέση η οποία θα προκύψει…

Δεν υπάρχει λόγος εφόσον λες και η ίδια ότι έχασες πολύ καιρό, να χάσεις και άλλον τόσο σε σχέσεις που φαίνονται από την αρχή τόσο δύσκολες…Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να το κάνεις αυτό…

Βγες στον κόσμο και διεκδίκησε την σχέση που ονειρεύεσαι για τον εαυτό σου…Μην φοβάσαι…Υπάρχει…Απλώς μην αναλώνεσαι και μην χάνεις όλη σου την ενέργεια σε τέτοιου είδους κατάστασεις…

Αφου υπάρχει η επιλογή της ευτυχίας…Μην κολλάς σε ψιχουλάκια!!!!!!!!!

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

τα έκανα μαντάρα!

Posted on

Envelope

Καλησπέρα κορίτσια. συγχαρητήρια για το site σας είναι πάρα πολύ καλό. όπως γράφω και στον τίτλο τα έχω κάνει μαντάρα και δεν ξέρω αν μπορώ να ξεμπλέξω.

Ας τα πάρουμε από την αρχή λοιπόν, είμαι 22 χρονών, συζώ με το αγόρι μου( 38 χρονών) και είμαι έγκυος. Δυστυχώς όμως δεν είμαι ευτυχισμένη.

Πριν 2 χρόνια κατάλαβα ότι δεν μου αρέσουν μόνο οι άντρες αλλά και οι γυναίκες ίσως και λίγο περισσότερο. ντρεπόμουν όμως γι αυτό, πίστευα ότι ήταν κάτι παρά πολύ κακό και κλασσικά προσπάθησα να βγάλω από μέσα μου αυτό το μικρόβιο. Αυτή τη στιγμή είμαι 3 μηνών έγκυος αλλά κατάλαβα ότι θέλω να γνωρίσω και την άλλη πλευρά του εαυτού μου.

Είμαι πολύ χαρούμενη με το μωράκι μου αλλά καθόλου με την ερωτική ζωή μου. νιώθω όμως ότι έτσι όπως τα έχω κάνει δεν θα μπορέσω ποτέ να ζήσω την ζωή μου όπως θα ‘θελα. δεν ξέρω την πρέπει να κάνω και θα ήθελα να ακούσω την άποψη σας. σας ευχαριστώ!

Αγαπημένη μας φίλη,

Κάθε άλλο παρά, μαντάρα τα έχεις κάνει…

Το ότι σε αυτήν την πολύ σημαντική για εσένα περίοδο επιλέγεις να είσαι συνειδητή και να ακολουθείς αυτό που λέει η καρδιά σου, είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να σου συμβεί…

Ξέρεις πόσα κότσια χρειάζεται για να ακούς τον εαυτό σου, ιδιαίτερα αυτήν την στιγμή???

Πολλάάάάάάάάά!!!!!….

Το ότι δεν σε καλύπτει άλλο αυτή η σχέση δεν έχει καμία σχέση με την εγκυμοσύνη…

Μπορείς στον σύντροφό σου να του πείς ότι σε αυτήν την σχέση πλέον έδωσες ότι είχες να δώσεις, όμως στο εξής θα ήθελες να συνεχίσεις την ζωή σου παρακάτω…

Το καλύτερο είναι να διατηρήσετε καλές σχέσεις για να μεγαλώσετε αυτό το παιδί με ηρεμία και αγάπη.

Έτσι και αλλιώς και να παραμένεις σε μια σχέση που για εσένα πλέον θα έχει τελειώσει, και αυτό εξίσου θα είναι πολύ σκληρό και για τους δύο…

ζ.

Nα συμπληρώσω επίσης ότι όταν εσύ η ίδια δεν είσαι ευτυχισμένη δυστυχώς δε θα μπορείς να κάνεις ούτε το παιδάκι σου ευτυχισμένο…Σκέψου πώς θα ήθελες να ζήσεις τη ζωή σου, είσαι πολύ νέα και έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Ειμαι 43 κι έχω 2 παιδιά…

Posted on

Envelope

Φίλες καλησπερα!

Ειμαι 43 ζω λιγο εξω απο αττικη ,εχω δυο παιδια ενηλικα και ειμαι παντρεμενη τα τελευταια 20 χρονια!

Πάντα θυμαμαι τον εαυτο μου να παιζει με οτιδηποτε αλλο εκτος απο κοριτσιστικα παιχνιδια,εκανα παρεα με αγορια και γενικα υπηρχαν φασεις οπου οπως μ αρεσε ενα αγορι θα μ αρεσε και ενα κοριτσι,θεωρησα οτι ειναι λογικο αλλα παντα στο μυαλο μου ειχα μηπως ειμαι ελλατωματικη(ετσι χαρακτηριζονταν στο περιβαλλον μου οι ομοφυλοφιλοι).

Τελος παντων τον τελευταιο καιρο μετα απο ενα χαστουκι της ζωης ολα ερχονται στο μυαλο μου και συνειδητοποιηω οτι ψυχικα ειμαι αδεια, εκτος απο τα παιδια μου δεν δε με καλυπτει τιποτα,ασε που πιανω τον εαυτο μου αν καταλαβω πως 2 κοπελες ειναι ζευγαρι ζηλευω και με φανταζομαι σε μια τετοια ζωη,το θεμα ειναι οτι η ζωη ειναι μικρη αλλα εχω τα παιδια οπου δε θα μπορουσα να τα στεναχωρησω ασε που δυστυχως οικονομικα ειμαι εξαρτημενη απο τον αντρα μου,δε ξερω,το μονο που ξερω πια ειναι οτι δεν ειμαι πληρης νιωθω μιση.

Ευχαριστω για τον χρονο σας και συγγνωμη, πρωτη φορα τολμω και το βγαζω και η αληθεια ειναι οτι φοβαμαι…..

Γεια σου φίλη,

Σε ευχαριστούμε που επέλεξες εμάς για να βγάλεις από μέσα σου αυτό που σε “τρώει” τόσα χρόνια.

Έχουμε λάβει παρόμοιες ιστορίες με την δική σου και η αλήθεια είναι ότι τέτοιου είδους ιστορίες είναι αρκετά σύνθετες και πολύπλευρες…

Η περίπτωσή σου ωστόσο έχει ένα μεγάλο ατού σε σχέση με άλλες…Τα παιδιά σου είναι ενήλικα το οποίο σημαίνει ότι είναι αρκετά ώριμα για να καταλάβουν αυτό που περνάς τόσο χρόνια και σε περίπτωση που αποφασίσεις να συνεχίσεις μόνη σου δε θα έχεις θέματα με επιμέλειες κλπ…

Το ότι είσαι οικονομικά εξαρτημένη από τον σύζυγο ωστόσο σίγουρα περιπλέκει τα πράγματα, Σίγουρα νομικά θα καλύπτεσαι με κάποιο τρόπο αλλά δε ξέρω αν θα είναι επαρκής. 

Κι εδώ ερχόμαστε σε σένα…Είσαι διατεθειμένη να θυσιάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου συμβιβαζόμενη σε μια ζωή που δε σε καλύπτει? Να ζεις όπως σωστά είπες “ζωή μισή”? Δεν είσαι πλέον παιδί για να επιτρέπεις στο περιβάλλον να ορίζει τη ζωή σου…Ούτε και είσαι πια τόσο μεγάλη. Έκανες το χρέος σου, μεγάλωσες τα παιδιά σου,θυσιάστηκες ουσιαστικά για αυτά τώρα όμως δε νομίζεις ότι έχει έρθει η ώρα να ασχοληθείς και λίγο με σένα?

Μπορεί να απλοποιούμε τη κατάσταση γιατί δε ξέρουμε ακριβώς τί βιώνεις ωστόσο σκέψου αυτά που σου γράφω και να θυμάσαι πως η ευτυχία εξαρτάται από εμάς και τις περισσότερες φορές δεν είναι συνάρτηση των υλικών αγαθών!

Αν κάποια φίλη εχει παρόμοια εμπειρία και μπορεί να βοηθήσει τη φίλη ας συμπληρώσει στα σχολια!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Καλοκαιρινή ασυνήθιστη καλησπέρα.

Posted on

Λάβαμε το ακόλουθο post:

Καλησπέρα σε όλες και well done στα κορίτσια που έχουν φτιάξει το site.

Είχα επικοινωνήσει κάτι παραπάνω από έναν χρόνο πριν και έψαχνα κάτι… Ιδιαίτερο .
Δεν το βρήκα .
Δεν με ξενίζει .
Από την άλλη όμως εάν δεν δοκιμάσεις σίγουρα δεν θα βρεις ποτέ αυτό που ψάχνεις .

Οπότε… Άλλη μια απόπειρα για να δούμε αν θα δούμε.
Ας τα πιάσω από την αρχή λοιπόν:

Θεωρούσα πως ειμαι straight. Πλέον νομίζω πως ξέρω καλύτερα .
Είμαι παντρεμένη. 34 ετών . 1.68 ύψος, ζουμερή αλλά όχι παχιά ( έτσι λέω), όμορφη ( έτσι λένε )
και πολύ femme σε αισθητική αντίληψη .
Δεν έχω κάνει ποτέ κάτι με γυναίκα ( ούτε και έκανα στο διάστημα από πέρυσι ) και μέχρι πριν από 2 χρόνο ούτε που το είχα πολύ- σκεφτεί ( πέρα από κάποιες εφηβικές σκέψεις . Πραγματικά όμως αφηρημένα καί οχι με τον “Αχά! Εδώ βλέπω το συμβαίνει …. ” τρόπο). Συνειδητοποιημένη . Κτλ.
Σε έναν εξαιρετικό γάμο με ενα πολύ καλό παιδί και πατέρα .
Μέχρι που, ( και εδώ γίνεται … Περίεργο), στο γυμναστήριο πέρυσι συνάντησα μια κοπέλα.
Η οποία ήταν ασυνήθιστη.
Κάνει βλέπετε bodybuilding.
( φρικάρατε; )
Και μέσα σε λίγο καιρό έχασα τον ύπνο μου.
Η συγκεκριμένη κοπέλα ειναι straight και απλώς άνοιξε το κόσμο αυτών των γυναικών για εμένα. Των ιδιαίτερα μυωδών γυναικών .

Ουφ. Το είπα ( έστω, έγραψα).
Άντρες bodybuilder ή ιδιαίτερα μυώδεις δεν μου κάνουν τιποτα.
Γυναίκες όμως;
Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω.
Έχω χάσει τον ύπνο μου και δεν ξέρω τι να κάνω. Έλκομαι απίστευτα από αυτή την εικόνα. Χαζεύω στο web καθημερινά . Ο άντρας μου δεν έχει φυσικά ιδέα.
Όπότε έχω καταλήξει πως κάτι πρέπει να κάνω. (Τι; )
Πρώτη ερώτηση: είμαι καλά γιατρέ μου ; 🙂 μάλλον λεω ναι: σε τελική ανάλυση μας αρέσει αυτό που μας αρέσει .
Δεύτερη: υπάρχει κάποια ιδιαίτερα γυμνασμενη κοπέλα που θα μπορούσε / ήθελε να γνωριστούμε;
Σχόλια, email, πασατέμπο, σάμαλι δεκτά στο [email protected]
Τουλάχιστον διατηρώ την αίσθηση του χιούμορ μου.
Ευχαριστώ όλες για την υπομονή τους που διάβασαν έως εδώ.
Και ξανα ευχαριστώ τα κορίτσια του site.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Είμαι μπερδεμένη (και παντρεμένη)

Posted on

Γεια σας,

Εχω την ανάγκη να γράψω την ιστορία μου, είμαι 30 χρονων είμαι παντρεμένη και μαμά. Όμως τα τελευταία χρόνια κάνω διπλή ζωη. 4 χρόνια έχω σχέση με γυναίκα. Δεν έχω δώσει δικαίωμα στον συζυγο να καταλάβει κάτι, εδώ και ένα χρόνο νιώθω ότι βασανιζομαι μέσα μου, θελω να χωρισω και δεν ξέρω τι δικαιολογία να βρω, θελω να χωρισω γιατί μέσα μου νιώθω ομοφυλοφίλη, το έχω ψάξει ξανά και ξανά, και σε ψυχολόγο πήγα για ένα χρόνο, προσπάθησα παρα πολυ να το δίωξω από μέσα μου. Να μην νιώθω έτσι με τις γυναίκες, αλλά δεν το καταφερα, πίεσαν πολυ τον εαυτό μου! Και λέω όχι… Δεν θα τρελαθω!

Μου αρέσουν οι γυναίκες και δεν έχει γυρισμο! Ξέρω τι θελω.. Νιώθω πολυ όμορφα με την γυναίκα μου!

Σκέφτομαι και το παιδι δεν ξέρω πως να το πω στον συζυγο, δεν μπορω να ζω αλλο μαζί του και να προσποιουμαι ότι είναι όλα τέλεια, έχω χάσει το γέλιο μου νιώθω πολυ θλιμμενη! Δεν ξέρω τι να κάνω πια!

Αγαπητή φιλη,

Φαντάζομαι πόσο πιεσμένη νιώθεις…. Το μόνο που έχω να σου πω είναι ότι είναι νεότατη, επαναλαμβάνω, είσαι νεότατη και μπορείς να απεγκλωβιστείς από αυτό που ζεις…. Η ζωη είναι πολύ μικρή για να μη τη ζεις οπως ΕΣΥ θέλεις. Δε ξέρω πόσο χρονων είναι το παιδάκι σου όμως ξέρω ότι αμα εσύ δεν είσαι καλά δε θα μπορέσεις να δώσεις ποτέ το 100% σα μαμά. Δεν είσαι αρρωστη για να θεραπευτείς… Γεννήθηκες λεσβία, δε το επέλεξες…. Μπορείς να επιλέξεις όμως να είσαι ευτυχισμένη και να ζήσεις με τον άνθρωπο που αγαπάς. Το παιδί θα καταλάβει αυτό που θα του πειτε… Δε λεω ότι θα είναι εύκολο, χρειάζεται σθένος αυτό που θα κάνεις αλλά κατά τη γνώμη μου πρέπει να το κάνεις! Μας έχουν στείλει κι άλλες γυναίκες που έχουν επιλέξει την ελευθερία και δε το έχουν μετανιώσει. Αν μας διαβάζουν ας απαντήσουν από κάτω…τα ξέρουν καλύτερα.

Καλή επιτυχία.

ΥΓ:Αν θες έλα σε επαφή με τις Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, ισως μπορούν να σου δώσουν κάποιες συμβουλές παραπάνω.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

HELP!!!

Posted on

 

Πριν 6 χρόνια γνώρισα μια γυναίκα 20 χρόνια μεγαλύτερη από εμένα παντρεμένη με παιδιά.

Για 3 μήνες βλεπόμασταν καθημερινά λόγο δούλειας.Το χρονικό διάστημα που ήμασταν μαζί είναι πολυ μικρό.Απο τότε δεν υπάρχει μέρα που να μην την σκεφτώ την έχω δει πολυ ελάχιστες φορές.

Έχουμε βγει 2 φορές έξω κάτι περίεργο νοιώθω όμως οτι υπάρχει μεταξύ μας κάτι σαν να πλανάται στον αέρα.Λεει πως με αγαπάει πολύ και πως με έχει νοσταλγήσει.Δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει είναι μονίμος στην σκέψη μου.Κάποιες φορές νοιώθω οτι ενδιαφέρεται για μένα πολυ αλλα δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι φιλικό η όχι.Τι να κάνω?

Γεια σου φίλη,

Πολλές φορές όταν νιώθουμε ότι “κάτι πλανάται στον αέρα” και διαισθανόμαστε κάτι χωρίς να μπορούμε να εξηγήσουμε το τί και το πώς – όντως κάτι συμβαίνει.

6 χρόνια είναι αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να το αφήνεις να περνά έτσι… Θα έλεγα να επιζητήσεις να ξαναβρεθείτε και να δεις τί γίνεται γιατί ίσως απλά έχεις πλάσει κάτι στο μυαλό σου για εκείνη που να μην ισχύει ακριβώς επειδή οι επαφές σας είναι πολύ αραιες, οπότε ενδεχομένως να σου περάσει αν τη συναναστραφείς διαφορετικά, σε άλλο πλαίσιο και την γνωρίσεις καλύτερα.

Ωστόσο μη ξεχνάς αμα το πράγμα συνεχίσει ότι έιναι παντρεμένη ΜΕ παιδιά.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Η καταπληκτική δασκάλα της κόρης μου

Posted on

 

Εξομολόγηση:

Στα 40 τελικά διαπίστωσα ότι είμαι bi.

Μέχρι πριν λίγο καιρό ερωτευόμουν άνδρες και έκανα γενικά μακροχρόνιες σχέσεις.

Τώρα είμαι παντρεμένη, έχω μία κόρη, η οποία έχει μία καταπληκτική δασκάλα. Είναι γλυκιά γυναίκα, πάντα χαμογελαστή και πάντα έχει έναν καλό λόγο να πει για όλους. Είναι κατά πάσα πιθανότητα ετεροφυλόφιλη, παντρεμένη με παιδιά, και λέω κατά πάσα πιθανότητα γιατί νιώθω μία προσπάθεια προσέγγισης από μέρους της. Ίσως απλά να με συμπαθεί λόγω του χιούμορ που κάνω συνήθως. Της μιλάω πάντα στον πληθυντικό κι εκείνη πότε στον ενικό και πότε στον πληθυντικό. Είναι εξαιρετική και πραγματικά θα ήθελα να τη γνωρίσω καλύτερα.

Πάντως από όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου να κάνω μαζί της, και δεν είναι λίγα και αθώα, δε θα επιδιώξω τίποτα. Θα αφήσω αυτό το γλυκό συναίσθημα να με συνεπαίρνει, να με γαληνεύει και να με κάνει να ονειρεύομαι.

Τελικά ο κλάδος των εκπαιδευτικών με τραβάει. Η σχέση μου με τον πρώτο εκπαιδευτικό κράτησε λίγες μέρες, η σχέση μου με τον δεύτερο επτά χρόνια και αυτή η γλυκιά κουκλίτσα είναι η τρίτη φορά που ερωτεύομαι εκπαιδευτικό. Τι να πω…

[email protected] θα είμαι εδώ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ….

Posted on

Envelope

ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΠΩ ΤΗΝ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΟΥ, ΚΑΙ Σ,ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ SITE ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ…!!!!!

ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΗΣΟΥΝ ΑΝ ΕΧΩ ΞΑΝΑΣΤΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΛΙΓΟ ΑΡΧΑΡΙΑ Μ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ. ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΓΝΩΡΙΣΑ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ , ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΕΙΧΑΜΕ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ….!!!! ΕΙΧΑ ΕΠΑΦΕΣ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΜΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΑΠΟΤΡΑΒΟΥΣΕ ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΦΥΛΟ .

ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑ ΚΑΙ ΕΧΩ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ… ΟΠΩΣ ΕΙΠΑ ΠΕΡΝΟΥΣΑΜΕ ΑΡΚΕΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΑΖΙ ,ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΕΛΗΣΑ ΝΑ ΤΗΣ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΑ ΑΛΛΟ! ΤΗΣ ΤΟ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΕΝ ΤΗΣ ΦΑΝΗΚΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΚΟ,ΤΟ ΘΕΩΡΗΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ.. ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ? ΣΥΝΕΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΙΝΕ ΚΑΠΩΣ ΠΟΙΟ ΖΕΣΤΗ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΞΕΡΩΝΤΑΣ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΡΦΩΤΙΚΑ ΚΟΙΤΑΓΜΑΤΑ, ΚΟΥΝΗΜΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ,ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Κ.Τ.Λ. ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ.. ΕΓΩ ΠΗΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ, ΓΙΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΚΑΙ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΟΣΟ ΕΜΠΟΔΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.. ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ.. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΥΦΛΟΣ , ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΕΚΕΙΝΗ ΤΙ ΘΕΛΕΙ…. ΤΙ ΜΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΕΤΑΕΙ ΚΙ ΕΝΑ{ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΠΟΙΟΝ}. ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕ ΤΡΕΛΛΑΙΝΕΙ!!! ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ, ΚΑΙ ΕΔΩ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΗ… ΕΧΩ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΠΟ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΣΥΧΝΑ, ΑΛΛΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΕΠΑΦΗ, ΚΑΙ ΟΠΤΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ…ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΤΡΕΙΤ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΜΕ ΕΧΕΙ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ? ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ? ΣΤΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΜΕ ΑΝΤΡΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ.

ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΟΥ. ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΣΕ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΖΩ ΜΟΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΤΑ ΤΥΠΙΚΑ ΠΕΡΙ ΓΑΜΟΥ. ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΟΤΙ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ, ΑΠΛΑ ΝΙΩΘΩ ΩΡΙΜΑ ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ. ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΚΕΙΝΗ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩ. ΜΑ ΑΓΑΠΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ? ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ.. Η ΑΠΛΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΟΙΚΤΟ Η ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ? ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ…

ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΗΝ ΔΙΣΤΑΣΕΤΕ ΑΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΤΕ Η ΑΓΑΠΗΣΕΤΕ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ , ΕΙΤΕ ΕΧΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΤΕ ΕΧΕΤΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΟΧΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΑΘΑΝ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ . ΑΛΛΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΕΝΑ….. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ…..

Καταρχήν μπράβο σου…

Γιατί επικοινωνείς με τον εαυτό σου πάντα με την γλώσσα της αλήθειας!!!

Ας γίνεις το φωτεινό παράδειγμα για όλες μας σχετικά με το πόσο πρέπει να είμαστε ειλικρινής με τον εαυτό μας…

Εσύ αν και παντρεμένη…αν και με παιδί…Θεώρησες υποχρέωση σου να ακούσεις την μικρή φωνούλα μέσα σου…

ΜΠΡΑΒΟ!!!…ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ!!!

Σχετικά με την κοπέλα που μας ρωτάς…

Πολλές φίλες, μας έχουν στείλει αν μπορούμε να καταλάβουμε κάποια πράγματα παραπάνω από αυτά που καταλαβαίνετε εσείς…

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε και πολλά…

Εφ’ όσον της φανερώθηκες…Και αυτή αντέδρασε ”θερμά”, γιατί δεν της προτείνεις και έναν καφέ παραπάνω να δεις τι ”παίζει”…Για ένα ποτό…Να της πεις ότι χώρισες…Οριστικά!!!…Και ότι εσύ τώρα άλλον άνθρωπο επιθυμείς…Με υπονοούμενα κ.τ.λ….

Για εμένα κάνε ξεκάθαρη την πρόθεση ότι θες να είσαι μαζί της…Και από εκεί και πέρα…Βλέποντας και κάνοντας…

ζ.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Απόγνωση

Posted on

Envelope

Καλημερα…

θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας λιγα πραγματα απο τη ζωη μου…ημουν παντρεμενη μεχρι που συνηδητοποιησα οτι μου αρεσουν οι γυναικες κ αποφασισα να προχωρησω σε μια γνωριμια…δεν ηταν ευκολο…μπηκα σε ενα site κ γνωρισα μια κοπελα βρεθηκαμε κ μαζι της ενιωσα υπεροχα…με τρομαζε στην αρχη αλλα τελικα ηταν οτι καλυτερο μου εχει συμβει…πρωτη φορα ερωτευτηκα στη ζωη μου….ημουν μαζι της δυο χρονια ενας ερωτας με πολυ παθος…παντρεμενη κ αυτη…καθε μερα ειμασταν μαζι…καποια στιγμη αρρωστησε η σχεση μας εγω τρελενομουν…ειμασταν σε ενα μπαρακι οπως συνηθιζαμε να πηγαινουμε σχεδον καθε βραδυ κ μου λεει θα ερθει ενας φιλος μου,ελπιζω να μη σε ενοχλει…της ειπα κανενα προβλημα…τελικα αυτος με το που ηρθε αρχισαν να φιλιουντε μπροστα μου…ενιωσα οτι χανω τη γη κατω απο τα ποδια μου…δεν ηξερα τι να κανω…πληρασα τα ποτα μου κ τα δικα της κ εφυγα…βγηκα εξω απο το μαγαζι κ χτυπουσα τους καδους…πονεσα πολυ…μετα απο μερικες μερες ξανα μιλησαμε κ προσπαθησαμε να ξανα ειμαστε μαζι…μου ελεγε οτι απλα ηταν μια φαση κ εγω την πιστεψα…αλλα δεν ηταν ετσι…ενιωθα οτι ηταν κ μαζι του…με εβγαζε τρελη ειχαμε καβγαδες συνεχεια μεχρι που το παραδεχτηκε…δε μπορουσα μακρια της με εδιωχνε κ εγω την παρακαλουσα εστω να την βλεπω για λιγο μεχρι που τελειωσε δεν ηθελε να με ξαναδει κ εγω προσπαθησα να προχωρησω οσο κ αν με πονουσε…γνωρισα αλλες κοπελες κ ολες δεν ειχαν ξανα κανει κατι με γυναικες με τις περισσοτερες ειχα το ιδιο τελος κατεληγαν στο τελος με αντρες…

Η τελευταια σχεση που ειχα κ προσπαθω να εχω…ειμαστε μαζι 8 μηνες καθε μερα ειμασταν μαζι το βραδυ κοιμομασταν μαζι…ενιωθα ευτυχισμενη…καποια στιγμη ενιωσα να απομακρυνεται…στην αρχη νομιζα οτι ηταν η ιδεα μου ετσι με εκανε να πιστεψω…ωσπου ενα βραδυ ημουν στο μαγαζι που δουλευε κ στο κλεισιμο πηγα να φυγω κ πρωτη φορα δε μου ειπε να μεινω για να φευγαμε μαζι…της μιλουσε καποιος πολυ εντονα κ εγω απλα κοιτουσα ενιωσα ομως οτι δεν ηταν ενας απλος πελατης…ετσι ειπα να μεινω για να δω αν θα φυγει μαζι του…ηθελα να διαπιστωσω οτι αυτα που ενιωθα ειναι αληθεια…δεν ηθελα να ζω σε ενα παραμυθι…τελικα εφυγε μαζι του προσπαθησα να τους ακολουθησω να δω που θα πηγαιναν…ματαια ομως τους εχασα…την επαιρνα τηλ κ δεν απαντουσε κ οταν απαντησε μου ειπε οτι δε με ακουει…τελικα την επομενη μερα μου ειπε οτι απλα ηταν ενας φιλος της κ δε τρεχει τιποτα αν κ εμαθα οτι κοιμηθηκε μαζι του το προσπερασα κ συνεχισα…αρχισα να μη την βλεπω οπως παλια ειχε αλλη ασχολια τωρα αλλα μιλουσαμε καθημερινα μου ελεγε οτι με αγαπαει οτι δε θελει να με χασει κ αλλα τετοια…ειμαι ενα βραδυ με μια φιλη για ποτο τελικα ηπιαμε π[ερισσοτερο απο οτι επρεπε…την πηρα τηλ κ μου ειπε οτι ηταν σπιτι…ηταν αργα βεβαια μου ειπε οτι θα μιλουσαμε αργοτερα…πηγαινα προς το σπιτι της ηθελα να την επαιρνα τηλ να της ελεγα να κατεβει να της κανω μια αγκαλια αλλα κατωαπο το σπιτι της ηταν το αυτοκινητο του αλλου κ το κινητο της ηταν κλειστο…πηρα στο σταθερο χτυπησα το κουδουνι…κατεβηκε νευριασμενη ηθελε να βγει κ απο πανω…της ζητησα μια εξηγηση μου ελεγε τα δικα της…δε με αφηνε να ανεβω σπιτι μου ελεγε οτι απλα ηταν φιλος της κ μιλουσανε…εγω ημουν σουρωμενη δε μπορουσα να το διαχειριστω…με εδιωξε κ μου ειπε οτι θα μιλουσαμε την επομενη μερα…ετσι κ εγινε με πηρε τηλ βρεθηκαμε για καφε…δε ξερω τι περιμενα να μου πει…δε ξερω γιατι επεμενα…ειχα χασει την αξιοπρεπεια μου κ την χανω καθε μερα…μου ειπε οτι δε νιωθει πολλα πραγματα γι αυτον κ οτι απλα ειναι μπερδεμενη της ειπα να παρει το χρονοπ της κ οταν αποφασισει να μου πει…

Βρισκομασταν ομως ειχαμε κοινες παρεες εγω θυμωνα συνεχεια…τελικα εμαθα οτι μαζι του εχει σχεση αν κ το ηξερα ελεγα ψεματα στον εαυτο μου κ αυτο κανω μεχρι τωρα…ενω κοιμαται μαζι του καθε βραδυ μου στελνει οτι της λειπω κ οτι με αγαπαει ισχυριζεται οτι δεν ειναι ερωτευμενη μαζι του ενω ξερω οτι ειναι…δε μπορω να καταλαβω γιατι το κανω αυτο στον εαυτο μου…χανομαι μερικες φορες δε της μιλαω με ψαχνει αλλα μετα μου λειπει κ εμφανιζομαι μπροστα της…ενα βραδυ μου ειπε οτι θελει να με δει μου ειπε να παμε για ποτο αλλα να ερθει κ ο δικος της…με νευριασε παλι της ειπα οτι μου κανει πλακα…αυτη το θεωρει φυσιολιγικο…μου ειπε να της κανω την χαρη της ειπα παντα αυτο κανω…τελικα πηγα αλλα ηρθε μονη της στο τελος ηρθε κ την πηρε ο αλλος..γιατι μου το κανει αυτο????της ειπα να με αφησει ησυχη μου τρελενει το μυαλο δεν αντεχω αλλο κ μου ειπε οτι δε μπορει…εγω δε μπορω να φυγω οσο κ αν προσπαθω…προχθες κοιμηθηκαμε μαζι την πηρε ο αλλος τηλ κ δεν ηθελε να του μιλησει…καποια στιγμη ενω επεμενε του μιλησε του ελεγε ψεματα οτι κοιμοταν…της ειπα ποσα ψεματα λες κ στους δυο μας κ απλα νευριασε…αποφευγει να μου δωσει ξεκαθαρες απαντησεις…τελικα κοιμηθηκαμε μαζι ξυπνησα κ εφυγα παλευα ολο το βραδυ με τον εαυτο μου…οταν ξυπνησε με πηρε τηλ μου ειπε οτι δεν επρεπε να φυγω ηθελε να περασει τη μερα μαζι μου κ οτι με λατρευει…το βραδυ κοιμηθηκε με τον αλλο κ μου εστελνε μηνυματα παλι…

Προσπαθει καθε φορα να βγει απο πανω κ να με πεισει οτι με αγαπαει…ανεβαζει φωτο στο facebook με τον δικο της εγω πληγωνομαι….πως να το σταματησω ολο αυτο…γιατι μου το κανει αυτο…αραγε τι νιωθει…απλα ηθελα να το μοιραστω μαζι σας…

Δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ,Τ-Ι-Π-Ο-Τ-Α ΚΑΙ Κ-Α-Ν-Ε-Ν-Α-Σ…

Που να μπορεί να μας κάνει κάτι παρά την θέληση μας…

ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, ΟΧΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΕ ΕΜΑΣ…

Έχουμε τόσο πολύ εθιστεί στον πόνο και στην μίρλα…Που το χαρούμενο και το ”υγιές” μας φαίνεται είτε ξενέρωτο…είτε θέλουμε να το κάνουμε και αυτό να γεμίσει προβλήματα…

Διψάς…Σε νιώθω να διψάς για Αγάπη και Προσοχή…

Αλλά μέχρι τώρα δεν στην έχει δώσει κανείς…Γιατί εσύ η ίδια έχεις πολύ χαμηλά τον πήχη της αυτοεκτίμησης σου…

Πιο χαμηλά δεν πάει…Άκου φιλιόντουσαν μπροστά σου και εσύ πλήρωσες και τα ποτά και θέλησες και να προσπαθήσετε κιόλας…Και τώρα ξανά τα ίδια με τούτη δω…

Ε-Λ-Ε-Ο-Σ…Πιο χαμηλά…Τι???…Το κέντρο της Γης?????????

Που είσαι…Hello…Που είσαι δεν σε βλέπω…

Είναι κρίμα…Κρίμα πραγματικά να αφήνεις να σε καθορίζουν οι καταστάσεις και όχι να καθορίζεις εσύ εκείνες…

Πέτα από πάνω σου κορίτσι μου την ταμπέλα του θύματος…Δωστης μια να φύγει από πάνω σου…

Βάλε τον εαυτό σου ψηλά, πολύ ψηλά στο ύψος όλων αυτών που έδωσες το δικαίωμα να ρυθμίζουν την σχέση…

Διεκδίκησε αυτά που θέλεις και σταμάτα να είσαι έρμαιο των πόθων σου αλλά και των ”κολλημάτων” της κάθε κοπέλας με την οποία σχετίζεσαι…

Βάλε τα όρια σου και πες…Αυτό μου κάνει…Αυτό ΔΕΝ μου κάνει…

Σε όποιον αρέσει σε όποιον δεν αρέσει, σπιτάκι του…

Σ-Π-Ι-Τ-Α-Κ-Ι Τ-Ο-Υ!!!

Γιατί εσύ πλέον θα προσπαθήσεις να τα φτιάξεις με άλλη ΓΚΟΜΕΝΑ…την καλύτερη…

Ποια???Εσένα…Με τον εαυτό σου θα τα φτιάξεις, και εγώ κουμπάρα!!!

Με ακούς…ΕΣΕΝΑ!!!

Άντε τώρα…

ζ.

Αγαπητή μας φίλη,

Δε μπορώ να πιστέψω αυτά που διαβαζω, εύχομαι πραγματικά κάποιος να μας κάνει απλά ένα κακόγουστο αστείο. Δε μπορώ να διανοηθώ πως ένας άνθρωπος  μπορεί να χάσει τόσο πολύ την αυτοεκτίμησή του και να φτάσει στο σημείο που έχεις φτάσει εσύ. Συγγνώμη που σου μιλάω τόσο απότομα αλλά πραγματικά νιώθω πως χρειάζεσαι ένα πολύ γερό τράνταγμα για να ξυπνήσεις από τον λήθαργο στον οποίο ζεις τόσο καιρό.

Δε ξέρω από που να ξεκινήσω ωστόσο νομίζω ότι χρειάζεται να σου εξομολογηθώ πως μου έκανε εντύπωση πως τα περιστατικά που μας εξιστόρησες είχαν ένα κοινό παρονομαστή…. Αγαπητή, κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία… Πρέπει οπωσδήποτε να αναβαθμήσεις τα στάνταρ που βάζεις στις σχέσεις σου αλλά και να αλλάξεις στάση! Όταν μπλέκεις με παντρεμένη δε μπορείς να περιμένεις ειλικρίνεια και αφοσίωση και όταν σε κλωτσάνε και λες κι ευχαριστώ δε μπορείς να περιμένεις σεβασμό αφού πρώτα δεν τον έχεις δώσει εσύ στον ίδιο σου τον εαυτό επομένως άλλαξε κοσμοθεωρία ούτως ώστε να αλλάξουν και οι σχέσεις σου.

Τώρα σχετικά με τα υπόλοιπα…. αυτά που ανέφερε η ζ. με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη, διακρίνω μια ηττοπάθεια και μια θυματοποίηση του εαυτού σου που κανένα αποτέλεσμα δε μπορεί να φέρει…. Τί προσπαθείς να κάνεις? να σε λυπηθεί?? Αυτή μια χαρά περνάει, εσύ γιατί υποφέρεις??

Τράβα ένα Χ και γύρνα σελίδα, ξεκίνα από το μηδέν υπό νέες συνθήκες και θα δεις όλα θα αλλάξουν…δε σου αξίζει αυτό που ζεις, για την ακρίβεια, σε κανέναν δεν αξίζει. Σκέψου επίσης και το ενδεχόμενο το χτίσιμο της αυτοπεποίθησης που τόσο χρειάζεσαι να το ξεκινήσεις με τη βοήθεια κάποιου ειδικού, κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου, αγάπησε τόν και φρόντισε τον.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Posted on

Γειά σας, είμαι η Άννα και μένω Πάτρα,ήθελα να σας εξομολογηθώ την ιστορία μου η οποία με βασανίζει απίστευτα…

Είμαι 28 χρονών είμαι παντρεμένη και έχω έναν γιο 3χρονων.

Πριν από 1 χρόνο μου συνέβη κάτι απροσδόκητο…

Μία κοπέλα που δουλεύαμε στο παρελθόν μαζί (εχει φύγει για Ιταλία εδώ και 4 χρόνια) μου εξομολογήθηκε ότι είχε συναισθήματα για εμένα, εγώ πάγωσα δεν ήξερα πως να συμπεριφερθώ, μου είπε ότι επέστρεψε για εμένα γιατί δεν άντεχε να μην μου πει το πως νιώθει, με φίλησε,με άγγιζε και εγώ δεν ένιωθα άσχημα με αυτό, καλώς η κακώς ένιωθα και εγώ άνετα μαζί της,για να μην μακρυγορώ δεν συνέβη τίποτα παραπάνω γιατί μου εξήγησε ότι αν ένιωθα το ίδιο να τα παρατήσω όλα και να είμαστε μαζί, της εξήγησα ότι δεν γίνεται, πως άλλωστε , έχω σύζυγο και παιδί δεν θα μπορούσα να τους παρατήσω έτσι και να φύγω..

Έτσι δεν το συνέχισα το σταμάτησα εκεί, έφυγε και δεν είχαμε άλλη επικοινωνία και ούτε θα έχουμε στο μέλλον..

Το ζήτημα τώρα είναι ότι εγώ νιώθω πραγματική έλξη για το ίδιο φύλο και τόσον καιρό κάνω πόλεμο μέσα μου γιατί δεν ξέρω τι να κάνω, δεν έχω αφήσει να καταλάβει τίποτα κανείς, προσπαθώ να είμαι χαρούμενη συνέχεια ώστε να μην επειρεάζεται η ζωή μου με τον άντρα μου και το παιδί μου, που όποτε τους κοιτάζω έχω τρομερές τύψεις γιαυτο που νιώθω…

Μια φίλη μου που της το έχω εκμυστηρευτεί μου έχει συμπαρασταθεί αλλά δεν μπορεί κανείς να με βοηθήσει σε αυτό, είναι αδιέξοδο και δεν νομίζω ότι υπάρχει λύση, ίσως η μόνη λύση είναι να το θάψω μέσα μου όλο αυτό που νιώθω…

Τι μπορώ να κάνω άλλωστε?

Να πηγαίνω μόνη μου σε γκευ μπαρ??

Το έχω σκεφτεί να πω την αλήθεια αλλά δεν το τόλμησα …..

Αυτά τα λίγα από εμένα…

 

Αγαπητή Άννα,

Δεν είσαι η μόνη που νιώθει εγκλωβισμένη στα στεγανά μιας συντηρητικής κοινωνίας που με τους “κανόνες” που εχει επιβάλει σε κάνει να νιώθεις πως αν ακολουθήσεις την καρδιά σου και το σώμα σου θα σε περιθωριοποιήσει και θα σε στιγματίσει χωρίς δεύτερη κουβέντα. Νιώθεις πως βρίσκεσαι σε ένα αδιέξοδο και πως λύση είναι η καταπίεση των συναισθημάτων σου… Αληθεια, από πότε η καταπίεση και τα απωθημένα είναι επιλογή?

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα κοριτσιών που τόλμησαν και ακολούθησαν αυτό που εσένα αυτή τη στιγμή σου φαίνεται αδιανόητο, να τινάξουν τον φαινομενικά τέλειο γάμο τους στον αέρα και να ζήσουν τον έρωτά τους με μια γυναίκα ή μόνες τους αλλά απελυεθερωμένες από το θέατρο που αναγκάζονταν να παίζουν… Οι γυναίκες αυτές στην πλειοψηφία τους δεν μετάνιωσαν για αυτή τους την απόφαση.
Ό,τι και να σου πούμε όμως εμείς, οι φίλες σου και η κοπέλα αυτή που σε διεκδίκησε θα πέσει στο κενό άμα εσύ η ίδια δεν αντικρίσεις κατάματα αυτό που σε τρομάζει να το αποδεχτείς και να δεις ψύχραιμα τί μπορείς να κάνεις για αυτό. Η καταπίεση σίγουρα δεν είναι η λύση και θα σε συμβούλευα να απευθυνθείς σε κάποιον ειδικό (μπορούμε να σου προτείνουμε μέσω email ενδεικτικά κάποιους που θα σε στηρίξουν) και να το συζητήσεις. Είναι κρίμα να υποφέρεις και να μη μπορείς να δώσεις το 100% στην οικογένειά σου, εκτός από άδικο για σένα είναι άδικο και για αυτούς.  

Σου εύχομαι να βρεις την δύναμη να αντιμετωπίσεις αυτή τη κατάσταση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ούτως ώστε εσύ πρώτα από όλα να είσαι ευτυχισμένη, και να θυμάσαι πως αμα εσύ δεν νιώθεις καλά τότε δεν θα είναι ούτε και η οικογένειά σου.

ΥΓ: Οι κοπέλες που μας έχουν στείλει παλιότερα και βρίσκονταν σε παρόμοια κατάσταση θα ήταν ωραίο να μεταφέρουν και την δική τους πείρα στην Άννα που αυτή τη στιγμή βιώνει μια δύσκολη κατάσταση.

ε.

 

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Πάτρα

Posted on

Λάβαμε το ακόλουθο post:

Καλημερα σε ολες, ειμαι 37 χρονων απο Πατρα, παντρεμενη, bi και εχω εμπειρειες με γυναίκες.
Οποια κοπελα ενδιαφερεται να γνωριστουμε, ας στειλει μηνυμα.
[email protected]

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Pένα

Posted on

Kαλησπέρα, δεν θα ήθελα να πω τα στοιχεια μου,

Ειμαι γυναίκα, και εδώ και πολλά χρόνια αγαπώ κάποια άλλη που ήρθαμε πολύ κοντά, αλλά λόγω του οτι ήμασταν παντρεμένες και οι δυο, οικογενειακοι φίλοι, μαθεύτηκε και δεν έχουμε επαφή πλέον,

θα ήθελα συμβουλές,

θα χαρώ να μου δοθεί ενα chat να μιλήσω με κάποιον,

θα χαρώ να εχω απάντηση σας…

Αγαπητή φίλη,

Δε μας λες πολλές λεπτομέρειες φαντάζομαι φοβάσαι ωστόσο δεν έχεις κάτι να φοβάσαι, η ιστορία σου είναι ανώνυμη, δε λαμβάνουμε στοιχεία ούτε mail ούτε καν IP address από τις ιστορίες που λαμβάνουμε οπότε υπάρχει απόλυτη εχεμύθεια.

Επίσης να είσαι σίγουρη πως δεν είσαι η μόνη που το περνάς αυτό, έχουμε λάβει πολλές ιστορίες παντρεμένων γυναικών. Πολλές από αυτές μάλιστα έκαναν το μεγάλο βήμα (παρόλο που είχαν κάνει οικογένεια) να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό τους και να ξαναρχίσουν τη ζωή τους με τον άνθρωπο που αγαπούν πραγματικά, χωρίς να σημαίνει πως αγαπούν λιγότερο τα παιδιά τους. Μερικές φορές τα σημάδια δεν είναι τόσο ξεκάθαρα και αφηνόμαστε στη ρουτίνα της καθημερινότητας, στην πεπατημένη και φοβόμαστε να δράσουμε με το συναίσθημα, φτάνει ωστόσο ένα σημείο που αυτό δε μπορεί να γίνεται πλέον και το συναίσθημα μας κυριεύει, δε μπορούμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και την καρδιά μας επ’ άπειρον ούτε και είναι υγιές να καταπιεζόμαστε χάριν της κοινωνίας.

Γιατί δεν έχετε επαφή πλέον; όταν μαθεύτηκε η σχέση σας γιατί επιλέξατε να την διαλύσετε; τώρα δηλαδή συνεχίζετε τη ζωή με τους συζύγους σας σα να μη συμβαίνει τίποτα; Πιστεύεις ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό;

Στείλε μας περισσότερες λεπτομέρειες για να σου πούμε και την άποψή μας με μεγαλύτερη ακρίβεια!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someonePrint this page