Η ιστορία μου

Posted on

Envelope

Γεια σας ,ειμαι 15 χρονων και μάλλον ειμαι bi.λοιπον πριν απο 2χρονια άρχισε να μου αρεσει ενα κοριτσι στην τάξη μου ,ήμουν τοσο ευτυχισμένη όταν ήμουν κοντα της ,ένιωθα όλα αυτα που νιώθουν οι ερωτευμένοι όπως οι πεταλούδες ο κόμπος στο στομάχι και τέτοια κάθε μερα προσπαθούσα να την εντυπωσιάσω και να την κάνω να με ερωτευτεί επι 2 ολόκληρα χρονια δίχως να το έχω πει σε κανέναν ,έκλαιγα και προσπαθούσα να την ξεπεράσω (δεν είχα ελπίδα ειναι εντελώς str8 ).τελικα τα κατάφερα και έχουμε γίνει πολυ καλές φίλες φυσικα δεν πρόκειται να της πω αυτα που ένιωθα για να μην χαλάσουμε την φιλια μας.

Και ετσι φτάνουμε στο σήμερα ,πλέον έχω περισσότερο αυτοπεποίθηση και έχω γνωρίσει πολλα παιδιά στο Facebook τα οποία ειναι bi/lesb/gay ,έκανα coming out στον κολλητό μου και ένιωσα πολυ καλύτερα και μάλιστα ξαφνιάστηκα γιατι και αυτός μου είπε ότι ειναι bi αλλα δεν ήξερε πως να μου το πει. Δεν έχω φιλήσει ποτε κοριτσι αλλα μου αρέσουν σε μεγαλύτερο βαθμό απο τα αγόρια ,ενα κοριτσι (ενα χρόνο μικρότερη ) μου είπε καταλαθος ότι ειναι bi και για να νιώσει καλύτερα της ειπα και για εμενα ,αμέσως στο σχολείο άρχισε να με φλερτάρει και να με ακολουθεί και δεν ξερω εμενα με αγχώνει πολυ αυτό δεν μπορώ να την δω ερωτικά.Δεν ξερω τι να κάνω αν και δεν μου αρεσει,να κάνω κατι μαζι της να δω αν θα μου αρεσει ή να περιμένω να κάνω μια πιο σοβαρή σχεση ή έστω να ειμαι λίγο ερωτευμένη με το προσωπο που θα κάνω κατι;

Καλέ????

Δεν σημαίνει ότι όποια είναι λεσβία/bi θα πρέπει να μας αρέσει!!!!!!!!

Κατά τον ”φυσικό” τρόπο, τα πράγματα έχουν…

ΈΡΩΤΑΣ-ΦΛΕΡΤ-ΑΓΓΙΓΜΑ-ΑΓΚΑΛΙΑ-ΦΙΛΙ-ΈΡΩΤΑΣ!!!!

Αυτός είναι ο κύκλος…Δεν υπάρχει κάτι άλλο…

καπίσι?

ζ.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Παγιδευμένη

Posted on

Envelope

Γεια σας. ειμαι μια κοπελα απο τη Θεσσαλονικη,17 χρονων.

Τα τελευταια δυο χρονια συμμετεχω στη θεατρικη ομαδα του σχολειου μου, και εκει γνώρισα μια κοπελα ενα χρονο μικροτερη απο μενα. Ας την πουμε Φ. Συναντιόμασταν μονο τις Κυριακες στις προβες. Στην αρχη δεν της εδινα και πολλη σημασια γιατι δεν ηταν σε προβες τις ιδιες ωρες με εμενα, και οταν ηταν, μιλουσε με τις φιλες της μακρια απο μενα. Και ηρθε αυτη η καταραμενη Κυριακη που την προσεξα λιγο καλυτερα.. Περιμενα τον κηδεμονα μου να ερθει να με παρει απο το σχολειο καθως ειχα τελειωσει νωριτερα, και ημουν εξω απο την πορτα. Ξαφνικα την βλεπω να ερχεται, καθως περιμενε και αυτη, και μου επιασε κουβεντα. Πραγματικα εκεινη τη στιγμη νομιζα πως ειχα μπροστα μου εναν αγγελο, καθε λεξη της φανταζε μελωδια στα αυτια μου.

Μετα απο αυτο, ηξερα πως οι επομενοι μηνες θα ηταν πολυ δυσκολοι για μενα. Δυστυχως ειμαι απο τους τυπους που οταν μου μιλαει καποια που μου αρεσει, ή δεν σκεφτομαι και λεω βλακειες συνεχεια, πολυλογω και ιδρωνουν τα χερια μου, ή απλα θα απαντώ με συντομες φρασεις και εχοντας γινει κατακοκκινη. Απο τοτε εχουμε μιλησει λιγες ακομα φορες, και ιδιως στα παρασκηνια στη διαρκεια παραστασεων. Ωστοσο, ηταν πριν απο μια παρασταση που η καθηγητρια ηθελε τα παιδια απο την β πραξη (οπου επαιζα εγω και αυτη) να εμφανιστουν νωριτερα για προβα. Και σε αυτην την πραξη υπαρχει ενα πλαστικο οπλο, το οποιο το κρατουσα καθως περιμεναμε (εγω,αυτη και οι φιλες της) τα υπολοιπα παιδια. Ξαφνικα ερχεται προς το μερος μου και καθως μου μιλουσε μου παιρνει το οπλο. και αρχιζει να τρεχει προς την αλλη πλευρα λεγοντας πως “θα παει να πυροβολησει” τα υπολοιπα παιδια που ειναι επανω. εγω εντωμεταξυ κατακοκκινη καθομουν και προσπαθουσα να ηρεμησω και να βαλω τον εαυτο μου σε μια ταξη. Μετα απο δυο λεπτα ερχεται ξανα και φωναζει “ει Α. (το ονομα μου) κανεις δε θα με σταματησει;” και αρχισα να τρεχω προς το μερος της , της πηρα το οπλο και παλευαμε για λιγο μεχρι να το ξαναπαρει.

Το Θεμα μου ειναι πως εκεινη τη στιγμη καταλαβα πως ειμαι ερωτευμενη με μια (πιθανως) ετεροφυλη. Δεν ξερω τι να κανω..Θα μπω στην τριτη λυκειου και επειδη εχω υψηλους στοχους, θελω να την βγαλω απο το μυαλο μου. καμια ιδεα; συγγνωμη για την πολυλογια, αλλα δεν εχω κανεναν για να μιλησω..

Γεια σου φίλη,

Είναι δύσκολη η κατάσταση που μας περιγράφεις…Την έχω ζήσει κι εγώ στην ίδια ακριβώς ηλικία. Εγώ την είχα πλησιάσει αρκετά και είχαμε γίνει αρκετά καλές φίλες. Η κατάσταση ήταν ασφυκτική για εμένα. Είχα μεγάλη δυσκολία να συγκεντρωθώ και να διαβάσω οπότε καταλαβαίνω απόλυτα τη θέση σου. Ωστόσο είναι άλλο κομμάτι αυτό και άλλο των σπουδών. Τίποτα δε με εμπόδισε από το να πετύχω τη σχολή της επιλογής μου, μπορεί να χρειαζόμουν το διπλάσιο χρόνο από τους υπόλοιπους γιατί είχα μεγάλη δυσκολία στη συγκέντρωση λόγω της συμμαθήτριάς μου αλλά αυτό που ήθελα το κατάφερα…Αυτό στο λέω όχι επειδή είμαι τόσο νάρκισσος που μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου αλλά επειδή αφού τα κατάφερα εγώ είμαι σίγουρη ότι μπορείς να τα καταφέρεις κι εσύ. Δε θα σου πώ τί να κάνεις γιατί δε γνωρίζω ούτε εσένα ούτε και τη κοπέλα. Ίσως αν τη πλησιάσεις περισσότερο και γίνετε φίλες να ξεφουσκώσει αυτό, ίσως γίνει πιο έντονο, ίσως να φτάσεις στο σημείο που να νιώθεις την ανάγκη να της μιλήσεις…Κάνε ότι σου πει η καρδιά σου, ό,τι θα σε κάνει να νιώσεις εσένα πιο ήρεμη.

Καλό κουράγιο,

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Πρέπει και πως να το πω στους γονείς μου οτι ειμαι pansexual?

Posted on

Envelope

Γειά σας καταλάθος έστειλα την ιστορία μου χωρίς να την ολοκληρώσω.
Λοιπόν είμαι 14 ετών και πριν λίγες μέρες βγήκα έξω με φίλες μου, πήγαμε σε μια καφετέρια και τρώγαμε παγωτό. Μαζί μας ήταν και η μεγαλύτερη αδερφή μιας φίλης μου. Εκείνη έχει τις ίδιες μουσικές προτιμήσεις με εμένα. Η μουσική κατέχει ένα μεγάλο μέρος της ψυχής μου. Εμείς οι δύο κάναμε καλή παρέα. Κάποια στιγμή εκείνη με ρώτησε αν είμαι bisexual. Βασικά δεν με ρώτησε ακριβώς , το θεωρούσε δεδομένο. Εγώ αγχωθηκα και δεν μπορούσα να απαντήσω γιατί ούτε εγώ πράγματι γνώριζα τι είμαι. Όμως την ρώτησα ( Εσύ είσαι? ) και μου απάντησε ( ναι ) και μετά μου λέει ( έλα που εσύ δεν είσαι ) . Χωρίς να το σκεφτώ απάντησα ( ναι είμαι ).

Όταν πήγα σπίτι μου , είδα τηλεόραση, ξεχάστηκα, μέχρι που ήρθε η ώρα να κοιμηθώ. Άρχισα να φρικάρω, είχα ταχυπαλμια, φοβόμουν μήπως μαθευτεί αυτό που είπα στην κοπέλα . Άρχισανα κάνω τεστ στο ίντερνετ σχετικά με την σεξουαλική μου ταυτότητα. { Pansexual } ήταν η απάντηση σε όλα τα τεστ. Τότε θυμήθηκα πως στα 12 με 13 μου με είχα φανταστεί να φιλάω την κολλητή μου και τότε ανακάλυψα αυτό το υπέροχο σαιτ. Τότε νομίζα πως ήμουν λεσβια αλλά δεν μου άρεσε καμία κοπέλα μόνο η κολλητή μου και όταν έβλεπα γυμνές φωτογραφίες κοριτσιών δεν άναβα, μόνο με την κολλητή μου αλλά αλλάξαμε γυμνάσια και σταμάτησα να την έχω φαντασιώσεις μαζί απλά την έβλεπα φιλικά. Έπειτα στην πρώτη γυμνασίου τα έφτιαξα με ένα αγόρι δεν κάναμε τίποτα ούτε φιλιά, ένιωθα πολύ άβολα μαζί γιατί δεν τον ήξερα ούτε ένα μήνα, απλώς ήταν ο δημοφιλής και για αυτό τα έφτιαξα μαζί του αλλά τον χώρισα σε 3 μέρες. Πλέον γνωρίζω πως είμαι Pansexual γιατι θα αγαπήσω καποιον για το χαρακτήρα του, ακόμη και αν είναι λεσβια, ακόμη και αν είναι γκέι αγόρι, ακόμη και αν είναι αγόρι κτλ

Το θέμα είναι πως κάποτε θα χρειαστεί να το πω στους γονείς μου. Ο πατέρας μου είναι πολύ αυστηρός και υπερβολικά Χριστιανός, παλαιοτερα ο πατέρας μου χτυπούσε και εμένα και την αδερφή μου και την μαμά μου και οι γονείς μου έχουν πάει για χωρισμό 3 φορές. Ο πατέρας μου έχει πει πως δεν θα με ξανά χτυπήσει και από τότε που το είπε δεν το έχει ξανακάνει. Απλά φοβάμαι να του το πώ. Η μητέρα μου, δεν αποδέχεται τους γκέι και ούτε να ακούσει για τους bi. Οι γονείς μου ούτε που ξέρουν την λέξη Pansexual. Επίσης στο σχολείο είμαι μια άλλη κοπέλα. Είμαι το κοριτσάκι που είναι λίγο χαζούλα και χαρούμενη και ευαισθητη, το κοριτσάκι που γελάει με οτιδήποτε και συγχωρει σχεδόν τα πάντα, το κοριτσάκι που δεν πληγωνεται, το κοριτσάκι που φοράει πολλά χρώματα.

Ενώ κανονικά είμαι emo kaι έχω scenehair. Απλώς όλοι με κοροιδευαν όταν είχα την φράτζα κάτω και τώρα την πιάνω πάνω. Καμιά φορά απορώ πως ο λαός μας που πολεμαγε για την ελευθερία του , δεν αφήνει τους πολίτες του ελεύθερους. Μου μαθαίνουν πως πρέπει να σπουδάσω για να μην είμαι σκλάβα κανενός αλλά αυτοί δεν αποδέχονται καν ποια είμαι. Ελπίζω να μην σας ζάλισα απλώς ήθελα να μιλήσω με κάποιον που δεν βλέπει τον κόσμο με παρωπιδες.

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο και αν μπορούσατε να μου πείτε πως μπορώ να το ανακοινώσω στους γονείς μου.

Γεια σου μικρή μας φίλη,

Έχεις τόσο δικιο σε όλα όσα λες. Δυστυχώς οι Έλληνες αντιλαμβάνονται τη Δημοκρατία και την Ελευθερία όπως σους συμφέρει περιστασιακά και αν εξαιρέσουμε το σύμφωνο συμβίωσης που είναι ένα πολύ θετικό βήμα αν και λειψό, δεν υπάρχει ουσιαστική πρόοδος στο θέμα των LGBT δικαιωμάτων και της αποδοχής από την κοινωνία. Η εκκλησία έχει κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να σπείρει το μίσος αντί της αγάπης και η παραπληροφόρηση δίνει και παίρνει γενικά σε αυτά τα θέματα.

Αυτή είναι η πραγματικότητα δυστυχως και αυτό καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε κάθε φορά που κάνουμε coming out. Οπότε…σκέψου το 2 φορές πριν το κάνεις. Ενδέχεται να ανοίξεις τον ασκό του Αιόλου και έχεις αρκετά χρόνια μέχρι να ενηλικιωθείς. Δε θέλω να σου πω μη το κάνεις ούτε κάντο, απλά σκέψου το και έχε στο μυαλό σου τί μπορεί να γίνει αν τους το πεις και τί μπορεί να χάσεις και τί να κερδίσεις. Ο καθένας κάνει το coming out του όποτε νιωσει έτοιμος και όποτε του το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Θα σε συμβούλευα να τηλεφωνήσεις και στο 11528, θα σε βοηθούσε πιστεύω αρκετά.

ε.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Δεν αντέχω άλλο..

Posted on

Envelope

Λοιπόν ..ΝΑΙ,μπορεί ο τίτλος να σας μπέρδεψε λίγο και να νομίζετε ότι πρόκειται για μία ακόμη ιστοριούλα που θα σας μιλάει για το πόσο θέλω κάποια…
Εε όχι λοιπόν θα αλλάξω λίγο τα στάνταρ..!!
Με λένε Κωνσταντίνα είμαι 15 και λεσβία …λέω να μπω στο θέμα..
Στο σχολείο μου στο άλλο τμήμα απο αυτό που είμαι εγώ είναι ένα κορίτσι που είναι λεσβία και αυτή ,με θέλει(ακούγεται κάπως ψωναρέ αλλά είναι αλήθεια) και με προσελκύει καθημερινώς με διαφόρους τρόπους..(πχ:μου πιάνει συνεχώς την κουβέντα ,μου κολλάει,με κοιταέι όλη την ώρα ,μου ζητάει να βγούμε)..Προφανώς για να σας γράφω θα έχω πρόβλημα..
Δεν μου αρέσει και ενώ της το έχω δίξει οτί δεν ενδιαφέρομαι πρωσοπικά δεν ξεκολλάει..Οι φίλες μου που γνωρίζουν για εμένα και τι είμαι και με έχουν αποδεχτεί όπως και το άλλο κορίτσι της μιλήσανε αλλά αυτή δεν το κόβει..
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω,ξέρω πως είναι ,είμαι και η ίδια ερωτευμένη και υπάρχει ανταπόκριση,και γνωρίζω οτί είναι δύσκολο..ΑΛΛΆ καταντάει ενοχλητικό…Τι να κάνωωωω ;

Ξέχασα ,λίγο καιρό πριν πήγε να με αγκαλιάσει και απομακρύνθηκα και τότε με ρώτησε γιατί την αποφεύγω…WTF..

ΥΠΟΜΟΝΗ…

Κάποια στιγμή, θα το κόψει, τι στο καλό;…

ζ.

Φίλη,

Άμα δε καταλαβαίνει και σε ενοχλεί τόσο πολύ μπορείς να της το πεις ευθέως…Εκτός κι αν κατά βάθος είσαι τραβάτε με κι ας κλαίω 😉 το οποίο δε το κατακρίνω καθόλου απλά αμα θέλεις πραγματικά να το κόψεις υπάρχουν τρόποι!

ΥΓ: Συγγνωμη για τη καθυστέρηση στην απάντηση

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Υπάρχει περίπτωση να είναι bi?

Posted on

Envelope

Καλησπερα κοριτσια..λοιπον ας τα παρουμε απο την αρχη.Ειμαι 16 χρονων και ειμαι bisexual (με μεγαλυτερη προτημηση σε κοριτσια) και απο την αρχη της χρονιας ειμαι τρελαμενη με μια κοπελα απο το σχολειο μου που ειναι δτο χρονια μεγαλυτερη μου.Εμαθα το ονομα της μεσα απο κατι συμμαθητριες μου και την βρηκα στο instagram και ειχα βαλει μια φιλη μου να την ακολουθησει (γιατι το εχει ιδιωτικο) ωστε να βλεπω τις φωτογραφιες της.Μετα απο πολυυ σκεψη αποφασισα να την ακολουθησω και εγω.Δεν με εκανε follow back οπως λεμε αλλα δεν μου εκανε ιδιαιτερη εντυπωση γιατι αποτι καταλαβα δεν κανει πολλα ατομα.Ηδη κοιταζομασταν πολλες φορες στο σχολειο αλλα απο τοτε που την ακολουθησα κοιταζομαστε υπερβολικα εντονα.

Θυμαμαι την πρωτη φορα που την ειδα ηταν μετα που την εκανα follow την ειδα στην σταση με κατι φιλες της και με το που την ειδα σταματησε να γελαει και απλα με κοιτουσε.Και στο σχολειο με κοιτουσε παρα πολυ..δηλαδη γυριζα το κεφαλι μου να δω που ειναι και κοιτουσε ηδη..μου χε χαμογελασει και μια φορα σε εναν περιπατο.Το θεμα ειναι οτι και η κολλητη μου που την εκανε follow,ουτε γυρνουσε να την κοιταξει μετα..ενω εμεις κοιταζομαστε πολυ.Ξερω ακουγεται λιγο χαζο γιατι δεν εχουμε μιλησει καν,αλλα καμια φορα αμα τυχει να την δω εξω, ε δεν θα με κοιταξει σαν να ειμαι απλα ενα παιδι απο το σχολειο.Επισης εχει πατησει like σε 5-6 φωτογραφιες με λεσβιες..υπαρχει περιπτωση να ειναι bi?

Καλησπέρα φίλη,

Δεν είμαστε μεντιουμ και δε μπορούμε να ξέρουμε τί παίζει με τη κάθε κοπέλα από το σχολείο που μπορεί να κοιτάει πιο έντονα ή όχι. Αν θέλεις να μάθεις αν ενδιαφέρεται θα πρέπει να βρεις το θάρρος να την πλησιάσεις όσο στρεσογόνο και αν ακούγεται αυτό αλλιώς όλα θα είναι θεωρίες…

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

2 χρόνια κολλημένη…

Posted on

Envelope

 

Γεια σας…είμαι 18 χρονων μόλις τελείωσα το σχολείο… αυτό που νιώθω μέσα μου είναι μονο πόνος, κατάθλιψη, απογοήτευση οτι αρνητικό μπορείτε να φανταστείτε… Είμαι ερωτευμένη με την βιολόγο μου.

Δεν με νοιάζει αν θα είναι μαζί μου η όχι είναι φυσικο να μην θέλει ενα μικρο και να μην είναι σαν εμένα.Ειχαμε τις καλύτερες σχέσεις καi ξαφνικα χάλασε.Δεν γνωρίζω αν είχε ακούσει κάτι πολλά ακούγονται εξάλλου.Το μονο που θέλω είναι να της το πω να το βγάλω και να φύγει δεν με νοιάζει!

Δεν αντεχω αυτό το βάρος δεν ξέρω όμως τον τροπο…. βοηθηστε με σας παρακαλω…

 

Αγαπητή φίλη,

Έχεις τελειώσει το σχολείο και έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου για να ερωτευτείς, να αγαπήσεις και να αγαπηθείς! Είναι κρίμα να μαραζώνεις για κάτι αδιέξοδο…Προχώρα τη ζωή σου και θα δεις πώς όλο αυτό θα αποτελέσει σύντομα μια μακρινή ανάμνηση!

Αν λέγοντάς της τί νιώθεις θα νιώσεις καλύτερα και θα μπορέσεις να βάλεις μια τελεία τότε κάντο, δε θα είμαστε εμείς αυτές που θα σε σταματήσουμε. Πώς? Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ και το πιο ανώδυνο είναι να της τα γράψεις. Με τέτοιο τρόπο όμως που να μη τρομάξει, να της εκφράσεις απλά το συναίσθημά σου και την ανάγκη σου να βγάλεις από μέσα σου όλο αυτό που νιώθεις ότι σε πνίγει. 

Καλή τύχη κι εύχομαι να βγεις σύντομα από αυτό το αδιέξοδο!

ε.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Μαρίνα των βράχων

Posted on

Envelope

<>

Είχε γράψει ο Ελύτης για την μαρίνα των βράχων.

Ήταν δέκα μέρες αφού είχε ξεκινήσει το σχολείο. Ήμουν τότε, το 2013 Α Λυκείου. Το κτίριο ήταν τεράστιο και συχνά χανομουν στους διαδρόμους του, οι οποίοι ήταν γεμάτοι υποσχέσεις αγάπης και αναρχικά συνθήματα. Έβρισκα το κτήριο και την ανικανότητα μου να προσανατολιστω σαν μια αλληγορία για το εφηβικό μου μυαλό. Αλλά ήμουν πολύ ρομαντική και αφελής τότε και αντί να διαβάζω αρχαία έβρισκα αλληγορίες και έγραφα κατεβατά τα τραγούδια των Smith και των radiohead στα τετράδια μου.

Ήταν δέκα μέρες, λοιπόν, αφού είχε ξεκινήσει το σχολείο. Κάναμε άλγεβρα με τον κύριο μαθηματικό(ονόματα δεν λέμε οικογένειες δεν θίγουμε) με τα στραβά φρύδια που πάντα έμπαινε μες την τάξη πριν χτυπήσει το κουδούνι και έδινε απουσια σε όποιον έμπαινε μετά από αυτόν. Χτύπησε η πόρτα και αφού η τάξη είπε με μια φωνή “ναι;” μπήκε μέσα μια τύπισσα η οποία φάνηκε να ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ (ήταν κουλ τότε ο ΣΥΡΙΖΑ) και να ακούει έντεχνο. Φόραγε δηλαδή μια μαύρη βράκα με μια φαρδιά μαύρη μπλούζα που γλιστρούσε στον γυμνό της ώμο. Φόραγε σανδάλια και εκατό σκουλαρίκια σε κάθε αφτί. Είχε ένα σκουλαρίκι και στην μύτη. Τα μαλλιά της ήταν μακρυά κάστανα και είχε ξυρισει την μια πλευρά του κεφαλιού της. Ήταν σχετικά κοντουλα και γεματουλα. Ελεγε κάτι για την ηλίθια σχολική εφημερίδα που ο κύριος μπαρμπούνης (δημιουργικό παρατσούκλι, για τον κοινωνιολόγο, που έβγαλα στην Β Λυκείου) που ήταν υπεύθυνος της δραστηριότητας, μας ανάγκαζε να αγοράζουμε. Δεν θα μπω σε παραπάνω λεπτομέριες γιατί θα γίνει ατέλειωτη η ιστορία. Τέλος πάντων την κοπέλα την λένε Μαρίνα και Ναι ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ και ακούει έντεχνο.

Με την Μαρίνα, η οποια πήγαινε Γ Λυκείου τοτε, καθόμασταν ώρες μετά απτο σχολασμα να μιλάγαμε. Μιλάγαμε κυρίως για πολιτικά και λογοτεχνία. Αυτή είναι κομμουνιστρια και της αρέσει η μοντέρνα επιστημονική φαντασία και εγώ αναρχική και μου αρέσει η κλασσική τρόμου. Καθώς πέρναγαν οι μέρες ένα περίεργο συναίσθημα άρχισε να με κυριεύει κάθε φορά που την έβλεπα. Είχα την ανάγκη να την εντοπίσω στο προαύλιο, να ντυθώ καλα και “ψαγμένα” για οταν θα κάτσουμε μαζί μετά στο σχολασμα αλλά ο τρόπος με τον οποίο ιδρωνα χάλαγε το λουκ πάντα. Στην αρχή νόμισα ότι απλά την θαύμαζα. Είναι όμορφη, έξυπνη και ταλαντούχα. Στο κάτω κάτω της γραφής όλες μου οι σχέσεις με αγόρια ήταν, ο πρώτος μου έρωτας αγόρι ήταν. Τι στο καλό σκέφτηκα.

Ήταν Νοέμβριος είχαν τελειώσει οι καταλήψεις. Λίγο πριν από την επέτειο της 17 Νοέμβρη. Περπαταγα ανέμελη στους διαδρόμους του σχολείου που τους είχα μάθει πια και σιγοτραγουδουσα το heaven knows I’m miserable now των smiths. Μέχρι που έστριψα στο τέλος του διαδρόμου δεξιά και την είδα έτσι απότομα μπροστά μου. Έπεφτε ο ήλιος πάνω στο λευκό της δέρμα. Σήκωσε το βλέμμα της και με κοίταξε. Ο ήλιος φώτισε τα κάστανα της ματιά και τα χείλια της μου χαμογέλασαν. Έκανα αναστροφή και έφυγα τρέχοντας. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει τόσο δυνατά και γρήγορα που άρχισε να πονάει, γι’αυτό μπορεί και να φταίει το ότι είχα ξεχάσει να πάρω ανάσα σκεπτόμενη ομορφιά που μόλις είχα βιώσει. Κλειδωθηκα στο μπάνιο και άρχισα να κλαίω. Σκεφτόμουν το πανέμορφο χαμόγελο της όλη μέρα. Όσο άσχημα και να ένοιωθα που δενόταν κόμπος το στομάχι μου κάθε φορά που την έβλεπα, συνέχιζα να της μιλάω και ω θεέ μου κάθε φορά που άκουγα το γέλιο της ένοιωθα ότι έπαιρνα Όσκαρ ή κάνα νόμπελ. Προσπαθούσα να αρνηθώ τα συναισθήματα μου για εκείνη μέχρι που δεν μπορούσα. Το έμαθαν οι φίλοι μου και ο αδελφός μου. Μου πήρε αρκετό χρόνο αλλά το αποδέχτηκα και εγώ  ότι  είμαι bi. Δεν βρήκα όμως την κατάλληλη στιγμή να της το πω.

Η Μαρίνα έδωσε πανελλήνιες και πέρασε εκεί που ήθελε. Εκτός Αθήνας. Βρήκε αγόρι. Δουλειά. Ξεκίνησε την φοιτητική ζωή της. Προσπαθούσα να την ξεχάσω. Πήγα με κορίτσια, αγόρια κανείς δεν είχε το όμορφο γέλιο της το οποίο ακουγόταν σαν παιδικό τραγουδάκι στα αυτιά μου, κανείς δεν είχε τα κάστανα μάτια της. Κανείς δεν ήταν η Μαρίνα. Στέλναμε που και που χαιρετουρες, ευχες στο facebook αλλά μέχρι εκεί. Έφτασα και εγώ Γ Λυκείου. Πέρασα εκεί που ηθελα, στα Γιάννενα όμως. Δεν είχα θέμα τα Γιάννενα είναι πανέμορφα. Τρεις μήνες μετά, αφού εγκατασταθηκα άρχισα να τραγουδάω με κάτι παιδιά σε κάτι ρεμπεταδικα για χαρτζιλίκι. Τραγουδαγα το χίλιες σιωπές ένα βράδυ. Δεν είναι Ρεμπέτικο το ξέρω αλλά συνήθως λέμε και ένα δύο έντεχνα έτσι για να περνάει η ώρα. Μου θύμιζε την Μαρίνα. Ξαφνικά μια McFarland κάθετε στο τραπεζάκι δίπλα μου. (Η McFarland είναι η αγαπημένη μου μπύρα αλλά δεν την παίρνω σχεδόν ποτέ γιατί είναι πανάκριβη) η σερβιτόρα μου λέει από μια κοπέλα. Μπορεί να είναι απ’την τύπισσα που μου την πέφτει στο εργαστήριο σκέφτηκα. Πήγε πολύ αργά, το μαγαζί άρχισε να αδειάζει. Το τραπέζι μπροστά μας αφού μας χαιρέτησε έφυγε. Καθώς σηκώνονται η καρδιά μου σταματάει. Ξεχνάω να πάρω ανάσα, όπως έκανα τότε που ήμουν απλά ένα πρωτακι. Στο τραπεζι απο πισω μίλαγε στον τύπο απέναντι της. Γυρνάει και με κοιτάει. Το φως των χρηματιστών λαμπτήρων αντανακλάται στα κάστανα μάτια της και τα κόκκινα της χείλη μου χαμογελούν. Θέλω να πάρω τον μπαγλαμά και να αρχίσω να χτυπιεμαι. Διαβάζω τα χείλη της και λέει <>. Αφού τελείωσε το πρόγραμμα μας πήγα και έκατσα στο τραπέζι με την παρέα της. Μιλάγαμε μέχρι τις 4.30 η παρέα της είχε φύγει από τις 3. Ήμασταν μες το μαγαζί εμείς και άλλη μια μικρή παρέα μεσηλικων. Σηκωθηκαμε να φύγουμε. Παραπαταγαμε. Είχαμε πιεί πολύ. Άρχισα να της λέω για το πως ο Μαρξ ξεκίνησε αλλά δεν τελειωποιησε τον κομμουνισμό, που αν το καλοσκεφτείς μόνο στις 4.30 το πρωι με πέντε McFarland και 2.5 κιλά κρασί θα μπορούσε κανείς να κάνει αυτή τη συζήτηση. Μου έλεγε κάτι για το πως πρέπει να ακολουθώ τα όνειρα μου και κάτι τέτοια, εγώ κοιταγα τα σταρακια μου. Είχαμε φτάσει κάτω απ’το σπίτι μου, ήξερα ότι δεν θα την ξαναβλεπα. “

Είσαι νέα” ακούω “και λάθη να κάνεις… Τώρα είναι η εποχή να τα κάνεις” σκύβω και την φιλάω.
Τραβιέται
Θέλω να βάλω τα κλάματα
Μου πιάνει το χέρι
Με κοιτάει στα μάτια
Το σκέφτεται
Σηκώνεται στις μύτες των δαχτύλων της και με φιλάει. Αργά κι απαλά.
Κλαίω
Μου σκουπίζει τα δάκρυα και μου ψιθυρίζει επρεπε να μου το πεις πιο νωρίς
Ανοίγει την τσάντα μου, βγάζει τα κλειδιά μου και ανοίγει την εξώπορτα. Τρέχουμε τις σκάλες στο διαμέρισμα μου. Είναι απαίσιο με τα σουτιέν μου δίπλα απτο πιάτο που έφαγα πριν από μια βδομάδα μεσημεριανό. Καθόμαστε στον καναπέ. Και φιλιωμαστε μέχρι να να μουδιασουν τα χείλια μας.
Βγάλαμε κάποια ρούχα
Είδαμε μαζί την ανατολή.
Φεύγει.
Κάθομαι στο μπαλκόνι μου και την κοιτάω να περνάει τον δρόμο. Τα μαλλιά της να ανεμίζουν. Γυρνάει το κεφάλι της ελαφρά και κοιτάει πίσω απ’τον ώμο της το μπαλκόνι κάτω απτο δικό μου. Μάλλον μπέρδεψε τους ορόφους.
Καθώς φεύγει σιγοψιθυρίζω την μαρίνα των βράχων. Άραγε “η Μαρίνα” είναι ένα στάδιο της ζωής κάθε ανθρώπου; Πώς ο Ελύτης νιώθει τα ίδια πράγματα με μένα για μια κοπέλα με το ίδιο όνομα; ίσως να είναι ένα φάντασμα που πρώτα εχει στοιχειώσει τον Ελύτη και μετά εμένα.

Θα την ξαναδώ; θα βρω το θάρρος να την πάρω τηλέφωνο; να της στείλω μήνυμα;

Μέχρι στιγμή δεν το εχω βρει.
<>

 

 

Τί όμορφη ιστορία!!!

Να το βρεις το θάρρος γιατί αλλιώς θα το μετανοιώνεις μια ζωη!!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Έχασα την παρέα μου και βρήκα κάτι καλύτερο.

Posted on

BA5mGovCMAAJvGn.jpg-large-2

Από μικρό κοριτσάκι δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τα αγόρια από τα κορίτσια. Στο νήπιο έλεγα ότι αγαπάω δυο παιδάκια τον Μανολη και την Μαρία. Ήταν η καλύτεροι μου φίλοι αλλά τους είχα φιλήσει και τους δυο.

Μετά στο δημοτικό και στο γυμνάσιο οι προτιμήσεις μου περιορίστηκαν εκεί που επέβαλαν τα πρότυπα. Στην τρίτη γυμνασίου γνωρίσω το αγόρι που ημασταν δυο χρόνια μαζί αλλά κάποια στιγμή τελείωσε. Σε ένα μεθύσι φέτος στην Δευτέρα λυκείου αποκάλυψα σε μια κοπέλα της παρέας μου ότι είμαι bi και φασωθηκαμε και κοιμηθήκαμε μαζι(ναι μόνο κοιμηθήκαμε). Αυτή είπε ότι της την έπεσα σε όλες στην παρέα μου και αυτές με έκαναν πέρα. Γιατί ένιωσαν άβολα που είχαν αλλάξει μπροστά μου και που μου μίλαγαν για προσωπικά τους. Εγώ τα έβαλα με τον εαυτό μου ένιωθα ανώμαλη.

Τότε άρχισα να βγαίνω με μια παρέα από το σχολείο μου. Δέσαμε αμέσως. Μετά από τρεις μήνες τους το αποκάλυψα. Τότε κοίταξαν όλους μια κοπέλα και καρφώθηκε ότι είναι λεσβία. Εκείνες με έκαναν να νιώσω πάλι φυσιολογική και με στήριξαν όπως κανείς ποτέ. Αρέσω στην κοπέλα που είναι λεσβία και εγώ την έχω ερωτευτεί και απλά κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας γιατί φοβόμαστε την κοινωνία. Στην ηλικία μας είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα.

Ωστόσο οι φίλες μας μας ενθάρρυνουν αλλά νιώθω γεμάτη όταν με έχει αγκαλιά και θέλω τόσο να της δείξω ότι την θέλω αλλά φοβάμαι την κατάκριση αν μαθευτεί.

Είδες φίλη?

Εμείς πάντα λέμε ότι το coming out στο κοινωνικό κύκλο μας είναι μια καλή μέθοδος ξεκαθαρίσματος! Στη τελική δε θες ομοφοβικούς ανθρώπους δίπλα σου!

Μπορείτε να είστε out σε φίλους…Δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα εφοσον έχετε η μια την άλλη!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Της αρέσω;

Posted on

Envelope

Στην αρχή της χρονιάς ήρθε ένα κορίτσι στο φροντιστήριο μου..

Ντρεπόταν λίγο γιατί είχε έρθει πρώτη φορά κι είναι φυσιολογικό..

Πριν κάμποσο καιρό έμαθα ότι είναι λεσβία! Και βασικά ούτε μου περνούσε από το μυαλό!

Γυρνάει συνέχεια πίσω με κοιτάει και μου χαμογελάει, οπότε μπαίνει στην τάξη ξανά το ίδιο! Αρχισα μια συζήτηση για λεσβίες κλπ.. και ρώτησα τι γνώμη έχουν για αυτά.. (ρώτησα όλη την τάξη.. Τους συμμαθητές μου εννοώ) Γύρισε με κοίταξε και δεν απάντησε.. Σήμερα στο διάλειμμα καθόμουν με μια κοπέλα (1 χρόνο μικρότερη) και ήμασταν αγκαλιά για πλάκα 😂 Πάλι με κοιτούσε.. Ρώτησα γενικά ποιοι είναι ερωτευμενοι και αυτή δεν απάντησε.. Εγώ είπε ότι είμαι! Και πετάχτηκε μετά και είπε: “Χαχαχα ξέρω με ποιο είσαι ερωτευμένη.. Με μένα αλλά δεν το παραδέχεσαι” και γελουσαμε όλοι μαζί.. Μετά ήρθε ένα αγόρι και με πείραζε.. και είχα βάλει το πόδι μου πάνω στην άλλη κοπέλα.. και μας κοίταζε λες και μου έλεγε “Ζηλεύω..σταμάτα”..

Εγώ εντωμεταξύ έχω κοπέλα και είμαστε πολύ ερωτευμένες!

Οι φίλοι μου εκεί στα αγγλικά δεν ξέρουν πώς είμαι bi και ούτε η άλλη…

Λέτε να είναι ερωτευμένη μαζί μου???

Ναι μπορεί να της αρέσεις, μπορεί από την άλλη να της αρέσει το παιχνίδι. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι καθόλου δύσκολο να μάθεις τις προθέσεις της…Το έδαφος είναι αρκετά εύφορο αφού υπάρχει επικοινωνία μεταξύ σας.

Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτή τη νιώθει αλλά εσύ…

Αφού έχεις κοπέλα και είσαι και πολύ ερωτευμένη μαζί της τί σε ενδιαφέρει αν η λεγάμενη είναι ερωτευμένη μαζί σου? 

Κάτι μου λέει ότι δε σου είναι τελείως αδιάφορη…Κάνω λάθος? 

Ξεκαθάρισε τί νιώθεις γιατί υπάρχει κάποια στη ζωή σου και είναι κρίμα να πληγωθεί. 

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

ερωτευμενη με μια ”αγνωστη”

Posted on

Envelope

Γεια σας κοριτσια…

Ηθελα να γραψω και γω την ιστορια μου γιατι πραγματικα ειμαι σε απογνωση!! ειμαι μαθητρια της πρωτης ταξης του λυκειου και μου αρεσει μια κοπελα απο την τριτη λυκειου!!

Ολα αρχισαν πριν λιγους μηνες εννοω ημουν στα τελειωματα μιας σχεσης μου με κοπελα!! ημουν πολυ χαλια ψυχολογικα και δεν ειχα ορεξη για τιποτα!! οταν ειμαι σε σχεση δεν συνηθιζω να κοιταζω αλλες αλλα με την συγκεκριμενη ηταν αλλιως… οταν την ειδα κολλησα με την μια… ειχε κατι που με τραβαγε… δεν εχω καταλαβει ακομα τι … ολοι με ρωτανε τι της βρηκα αλλα για μενα ειναι η πιο ομορφη απ’ολες…..ειναι ο μονος λογος που θελω να πηγαινω σχολειο.. να την βλεπω και να λιωνω!! σε καθε διαλειμμα καθομαι και την κοιταζω…. μια γνωστη μου που την ξερει μου ειπε πως εχει αγορι και ολο το θεμα μεταξυ τους ειναι πολυ σοβαρο!!

Θελω να την κερδισω αλλα δεν ξερω πως…. θελω να παω να της μιλησω αλλα φοβαμαι!!

Ειναι πολυ σοβαρη και δεν φαινεται ”ανοιχτη” σε νεες ”φιλιες”…. καθε μερα την κοιταζω συνεχεια και το εχει καταλαβει… μια μερα με κοιταζε και αυτη συνεχεια και επεσαν τα βλεματα μας και μου χαμογελασε.. αλλα τις αλλες δεν με κοιταζει καθολου!! και καθεται στο κινητο.. που λογικα θα μιλαει με το αγορι της!! δεν εχει φβ και δεν ξερω πως αλλιως να την προσεγγισω!!

Οταν περναει απο διπλα μου η καρδια μου παει να σπασει.. ποναει το στομαχι μου, τα χερια μου ιδρωνουν και ενα ριγος διαπερναει ολοκληρο το κορμι μου!! μου εχει παρει τα μυαλα και την θελω τοσο ισως να ειναι και η πρωτη κοπελα που με κανει να νιωθω ετσι…. δεν μπορω και μονο στην ιδεα οτι καποιος αλλος την ακουμπαει αντι για μενα.. θα ρισκαρα τα παντα γι’αυτη…πως μπορω να την κερδισω?? πως να την κανω να με ερωτευτει?? απλα βοηθηστε με η κατασταση μου ειναι κρισημη!!

Φοβαμαι πως θα τελειωσει το σχολειο και δεν θα της εχω πει πως νιωθω γι’αυτη… φοβαμαι πως δεν εχω καμια ελπιδα… πως δεν θα την ξανα δω αφου θα παει για σπουδες του χρονου…. την θελω οσο δεν θελησα ποτε καμια… την θελω!!

Μικρή μας φίλη, Αν είχαμε τη μαγική συνταγή που να έκανε τις, μάλλον straight, κοπέλες les/bi και αμα ξέραμε πώς να κάνουμε τους άλλους να μας ερωτευτούν τότε θα ήμασταν πλούσιες! Δυστυχώς κάποια πράγματα είναι εκτός του ελέγχου μας. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να της μιλήσεις με αφορμή κάτι άσχετο που θα το βρεις εσύ εκείνη την ώρα. Μπορεί να είναι κάτι σχετικό με τα μαθήματα, κάτι που έχεις απορία με τις σχολές τώρα που εκείνη θα δώσει. Οτιδήποτε. Ύστερα χαιρέτα την με κάθε αφορμή αλλά καταλαβαίνω πως στο χώρο του σχολείου είναι δύσκολο να προσεγγίσεις κάποιον/α μεγαλύτερο/η.

Έχεις κάποιον γνωστό που να την ξέρει ή που να είναι στην ίδια τάξη μαζί της? Αυτός ίσως να ήταν ένας ακόμη τρόπος για να την πλησιάσεις…

ε.

 

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Δεν ξέρω τί να κάνω

Posted on

Envelope

Γεια σας, ειμαι η Η και παω πρωτη λυκειου δηλαδη ειμαι 15. Μου αρεσουν τα κοριτσια. Πριν μερικες μερες αρχισα να μιλαω με μια κοπελα ,ενα χρονο μεγαλυτερη μου, που μου αρεσει η οποια εμαθα πως ειναι Bi. Εκεινη δηλαδη μου το ειπε και της ειπα και εγω για εμενα.

Το προβλημα ειναι οτι εχει αγορι. Μου αρεσει παρα πολυ αλλα οταν την ρωτησα αν ειναι χαρουμενη μου ειπε ναι. Επισης μου ειπε οτι ειμαι ο μονος ανθρωπος που την εχει ρωτησει αν ειναι χαρουμενη και οταν μου το ειπε αυτο ενοιωσα πολυ σημαντικη αλλα δεν ισχυει. Ακομα και αν χωριζε δεν θα γυρναγε να κοιταξει εμενα γιατι εχω πολλα παραπανω κιλα!

Αλλα δεν ξερω τι να κανω ως προς το να σταματησω να την σκεφτομαι συνεχεια και να μπορεσω να εξαφανισω την ελπιδα που με ενθουσιαζει συνεχεια οτι και καλα θα γινει κατι!

Help pls!!!

Υ.Γ Η σελιδα σας ειναι φανταστικη <3

Γεια σου φίλη μας,

Να σταματήσεις να την σκέφτεσαι δυστυχώς δεν είναι τόσο εφικτό. Μακάρι να μπορούσα να σου πω πάτα το τάδε κουμπί και σταμάτα να την σκέφτεσαι, τέτοιο κουμπί όμως δεν υπάρχει!

Αυτό που μπορέις να κάνεις είναι να συνεχίσεις να κάνεις παρέα μαζί της. Μπορεί το βάρος σου να μην είναι πρόβλημα για εκείνη από τη στιγμή που θα υπάρχει μια βαθύτερη επικοινωνία μεταξύ σας και το θέμα να το έχεις μόνον εσύ.

Εκεί μάλιστα θα ήθελα να εστιάσω…Αν αισθάνεσαι άσχημα με το σώμα σου τοτε απλά δούλεψε πάνω σε αυτό το κομμάτι για να νιώθεις εσύ πρωτίστως καλά όχι για να δείχνεις… Ο πραγματικά ερωτευμένος άνθρωπος με τον εαυτό του είναι αυτός που τον ερωτεύονται και οι άλλοι!

Καλή επιτυχία σε ό,τι κι αν επιλέξεις!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Μαριλ

Posted on

Envelope

 

 

Περασαν χρονια.

Ημασταν μολις 15 οταν σε γνωρισα και αν δεν ησουν εσυ δεν θα ειχα γνωρισει ακομα εμενα. Υπηρξαν πολλες κοπελες στη ζωη μου αλλα καμια δεν πατησε στο βαθρο που ειχα βαλει εσενα. Σε ερωτευτηκα και σε αγαπησα οσο κανεναν χωρις να ζησω κατι παραπανω απο το φιλικο μαζι σου. Παρολα αυτα εισαι ο πρωτος μου ερωτας και θα μεινεις μεσα μου για παντα. Δεν μπορω να ζησω χωρις την αγαπη σου. Εχω χτισει μεσα μου το “ιδανικο” και το φυλαω μεχρι να βρω το κουραγιο να σου μιλησω και να στο προσφερω απλοχερα και ας με διαπερασει ο πονος της απορριψης. Ειναι σιγουρα καλυτερος απο το πονο της αδρανειας.

Ενα βραδυ κατσαμε με μια φιλη στη παραλια με κρασι και τσιγαρο. Της ειπα για εσενα και μου ειπε πως πρεπει να σου μιλησω. Σε εψαχνα στους δρομους αλλα δε σε βρηκα. Επρεπε να φυγω. Σε ζωγραφιζω σε χαρτι, σε στιχους , σε λογια για να κρατησω την εικονα σου. Δεν εισαι η “τελεια” . Αλλα σε τελειοποιησε για μενα ο ερωτας. Για να σε κοιταξω πρεπει στρεψω το κεφαλι μου ψηλα γιατι εκει σε εβαλα. Ξεχασα ομως πως απο εκει πανω το βλεμμα σου δε φτανει να με δει. Ισως καλυτερα ετσι. Δε θελω να σε στεναχωρησω με τη σκισμενη μου παιδικοτητα
Α.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Μπέρδεμα

Posted on

Envelope

Γειά σας θα ήθελα να ζητήσω την γνώμη σας σε ένα θέμα.

Είμαι Bi 16 χρονών, μένω Θεσσαλονίκη, πάω 1η λυκείου και είναι ένα κορίτσι από μεγαλύτερη τάξη που μου αρέσει. Σχεδόν από την αρχή της σχολικής χρονιάς κοιταζομασταν επίμονα και στα μάτια και πολλές φορές αυτή με κοίταζε από πάνω μέχρι κάτω και μετά ξανά στα μάτια..Με τα πολλά αφού ρώτησα την γνώμη φίλων μου της έστειλα μήνυμα στο Facebook.

Απάντησε, συνέχισε συζήτηση και μιλάγαμε μια εβδομάδα (μου ειπε πως με ειχε βαλει στο ματι) και μετά έγινε λίγο απότομη και σταματήσαμε να μιλάμε. Ξανάστειλα εγώ κάνα δυο φορές ακόμα αλλά μιλήσαμε λίγο. Και από όσο έχω καταλάβει είναι ερωτευμένη με ένα αγόρι. .. δεν ξέρω άμα της αρέσουν και τα κορίτσια μια φίλη μου μου λέει πως φαίνεται για μπαι αλλά δεν ξέρω γιατί συνέχεια την βλέπω με αγόρια και μαθαίνω πως κάνει κάτι με μερικά αγόρια..

Τέλος πάντων αυτή συνεχίζει και με κοιτάει επίμονα και δεν ξέρω τι θέλει από εμένα πια αφού λογικά της αρέσουν μόνο τα αγόρια θα ήθελα να μου πείτε την γνώμη σας τι νομίζετε πως συμβαίνει με αυτό το κορίτσι ;❤

 

Γεια σου φίλη!

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να την πλησιάσεις και να κάνετε περισσότερη παρέα ούτως ώστε να έρθετε πιο κοντά…Να βγαίνετε να πηγαίνετε η μια στο σπίτι της άλλης κλπ… Άμα σε βλέπει διαφορετικά αυτό θα φανεί στη πορεία από τη μεταξύ σας σχέση, με το καιρό θα σου ανοίγεται και περισσότερο και ίσως μπορέσεις κι εσύ να της μιλήσεις για τον εαυτό σου!

Βλέποντας και κάνοντας!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Ερωτευμένη με την συμμαθήτρια μου!

Posted on

Envelope

Λοιπόν με λένε Άννα. Είμαι 16 ετών και ειμαι λεσβία..εδω και ενα χρόνο ειμαι ερωτευμένη με μια κοπέλα απο την τάξη μου..σπανια μιλαω μαζι της γιατι ντρέπομαι παρα πολυ..ισως πω κατι λάθος ή κανω κάτι λάθος και μου θυμώσει ή κατι τετοιο…ειχα κάνει 2 σχέσεις ίσως καταφέρω να την ξεπεράσω αλλα τίποτα..

θελω να προσπαθησω να την γνωρίσω αλλα φοβάμαι ..δεν ξερω πως να αρχίσω την συζήτηση τι να της πω! Φοβάμαι πολυ…τι να κανω?

Γεια σου Άννα,

Τί θα σου κάνει καλέ το κορίτσι θα σε φάει?

Προσέγγισέ την μέσα από κοινές δραστηριότητες, μέρη που βγαίνει, κοινές παρέες με αφορμή κάποιο μάθημα τόσες αφορμές μπορούν να βρεθούν, Προσπάθησε να γίνετε φίλες και ύστερα βλέπεις και για τα υπόλοιπα.

Μην της δίνεις τόση δύναμη, μια κοπέλα σαν όλες τις άλλες είναι μίλα της όπως θα μίλαγες σε οποιαδήποτε!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Ηelp…please

Posted on

Envelope

Καλησπέρα!!!

Είμαι καινούρια εδώ όμως θα ήθελα να σας πω ότι το blog σας είναι εξαιρετικό και μου αρέσει πάρα πολύ.Περνάω αρκετές ώρες εδώ. Αυτή την ιστορία μάλλον σας την έχω ξαναστείλει οπότε καλύτερα να δημοσιεύσετε αυτήν και όχι την προηγούμενη.Ευχαριστώ!!!

Λοιπόν το δικό μου πρόβλημα είναι ότι αγαπώ και εγώ με τη σειρά μου μια καθηγήτρια. Είμαι 16 χρονών και πάω δευτέρα Λυκείου. Και να σας ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι λεσβία και μέχρι τώρα δεν έχω σκεφτεί καμοία γυναίκα ερωτικά και ούτε πρόκειται να το κάνω ποτέ.

Στο σχολείο μου υπάρχει μια καθηγήτρια στην οποία έχω αδυναμία. Φέτος την έχουμε στα Αρχαία κατεύθυνσης και πέρσι την είχαμε στη Λογοτεχνία. Πέρσι μου περνούσε τελείως αδιάφορη και δεν της είχα αδυναμία όπως δεν είχα και σε κανέναν άλλο καθηγητή.Τη θεωρούσα πολύ βαρετή και αισθανόμουν πως και η ίδια βαριόταν το μάθημα που έκανε.Είχα καλούς βαθμούς στο μάθημα της, μιας και ήξερα τι κατεύθυνση ήθελα να ακολουθήσω.Φέτος την ίδια καθηγήτρια την έχουμε στα Αρχαία κατεύθυνσης και από το πρώτο μας μάθημά, την αισθάνθηκα πιο ζωηρή και όχι τόσο βαρετή όπως πέρσι.

Αυτό με έκανε να τη σχολιάσω θετικά και να προσέξω στο μάθημά της.Αργότερα ανακαλύψαμε πως εγώ είμαι στην ίδια ομάδα με την κόρη της στο ποδόσφαιρο όχι στο ίδιο τμήμα αλλά έχουμε σχεδόν τις ίδιες ώρες προπόνηση στο ίδιο γήπεδο και λέγαμε με την καθηγήτρια να γνωρίσω την κόρη της και αυτό είναι κάτι που μας έφερνε συχνά σε συζήτηση εκτός μαθήματος, στο διάλειμμα.

Εγώ γενικά συμπαθώ και δένομαι πολύ εύκολα με καθηγητές τούς συμπαθώ σχεδόν όλους άλλα έχω αδυναμία σε πολύ λίγους.Μέρα με τη μέρα άρχιζα ομαλά να αισθάνομαι αυτή την καθηγήτρια πιο κοντά μου και μου βγήκε αυτή η αδυναμία και η αγάπη για αυτήν χωρίς τώρα να ξέρω ακριβώς την ημερομηνία που συνέβη. Τώρα εγώ τη βλέπω κάτι παραπάνω από καθηγήτρια και νιώθω κάτι παραπάνω για αυτήν εκτός από μια απλή συμπάθεια που θα μπορούσα να έχω και σε άλλους καθηγητές.

Τη σκέφτομαι συνέχεια και όταν τη σκέφτομαι μου φτιάχνει τη διάθεση.Προσπαθώ στο μάθημα της να είμαι τέλεια έτσι ώστε να τραβήξω την προσοχή της,να κερδίσω τη συμπάθεια της και τον καλό της λόγο.Ψάχνω απεγνωσμένα ευκαιρία να της μιλάω στο σχολείο πηγαίνοντας στο γραφείο των καθηγητών σε κάθε διάλειμμα μόνο για να την δω και να την χαιρετήσω και παρόλο που γενικά είμαι ντροπαλή στο μάθημα της είμαι αρκετά ζωηρή προσπαθώντας να συμμετέχω για να την κάνω χαρούμενη.Τη βοηθάω και είμαι πάντα η πρώτη που τρέχει όταν ζητάει βοήθεια.

Την αγαπάω πάρα πολύ και μου αρέσουν όλα πάνω της ο τρόπος που διδάσκει,ο τρόπος που ντύνεται,ο τρόπος που μιλάει καθώς δεν μπορώ να βγάλω τη φωνή της από το μυαλό μου αλλά κυρίως έχει πολύ ωραίο χαμόγελο και της πάει πολύ όταν χαμογελάει.Στην τάξη μπαίνω πάντα τελευταία για να μπαίνω μαζί της έτσι ώστε να την κάνω να προφέρει το όνομά μου και να μου δώσει σημασία από την αρχή.Κάθομαι μπροστά συνήθως έτσι ώστε να την βλέπω και να με βλέπει.Από τότε που άρχισα να την αγαπώ δεν έχω λείψει ούτε μια φορά από το μάθημά της και αυτό γιατί δεν ξέρω αν θα την έχω και του χρόνου και θέλω να έχω όσο το δυνατόν περισσότερες αναμνήσεις από αυτήν.

Χτες ήταν η τελευταία φορά που την είδα γιατί είχαμε γιορτή στο σχολείο λόγω των Χριστουγέννων και δυστυχώς δεν κάναμε μάθημα μαζί της όμως στο τέλος της γιορτής παρά τον ντροπαλό χαρακτήρα μου πήγα και της μίλησα και της είπα πως την αγαπώ και της έχω αδυναμία αλλά και πως είναι μια από τις καλύτερες καθηγήτριες που είχα ποτέ και θα μου λείψει πολύ τώρα που δεν θα την βλέπω (γιατί δυστυχώς δεν έχω τίποτα που να τη θυμίζει μόνο ένα τραγούδι ούτε καν μια φωτογραφία της) και εκείνη μου είπε πως με συμπαθεί,πως είμαι πολύ καλό παιδί,πολύ καλή στα αρχαία και πως με νοιάζεται πραγματικά. Συγκινήθηκε με τα λόγια μου και αυτό φάνηκε καθώς με αγκάλιασε και με φίλησε και φυσικά εγώ δεν έχασα ευκαιρία να το κάνω και εγώ αφού πολύ καιρό τώρα είχα αυτή τη φαντασίωση να την αγκαλιάσω.Χτες πραγματικά ήμουν πολύ χαρούμενη και ευτυχισμένη καθώς έζησα μια τρυφερή στιγμή μαζί της και δεν σας κρύβω πως μου αρέσει που με νοιάζεται.

Τι πιστεύετε πως νιώθει για εμένα;Με ξεχωρίζει σαν μαθήτρια ή με βλέπει σαν όλους τους άλλους;Και αν όχι εγώ τι άλλο μπορώ να κάνω για να την εντυπωσιάσω περισσότερο έτσι ώστε να με ξεχωρίζει; Πιστεύετε έχω ελπίδες να την κάνω να με αγαπήσει όπως εγώ; Και αν ναι ποιος πιστεύετε ότι θα μπορούσε να είναι ο ιδανικός τρόπος να εκφράσω την αδυναμία που έχω για αυτήν με έναν τρόπο που πραγματικά θα τη συγκινούσε σε βαθμό να μου έχει και εκείνη αδυναμία; Και αν της πω όλα αυτά που σας είπα τώρα πιστεύετε ότι θα τα παρεξηγήσει και θα χαλάσει αυτό που ήδη έχουμε;Και κάτι τελευταίο πιστεύετε πως η εξωτερική μου εμφάνιση αν είναι λίγο πιο κοντά στο αγορίστικο στυλ λέτε να ερμηνεύσει τα λόγια μου αλλιώς και να νομίζει ότι την βλέπω ερωτικά;

Ευχαριστώ πολύ για τον κόπο σας!!!

Ελπίζω να μην σας κούρασα.

 

Γεια σου φίλη,

Τί σας κάνουν αυτές οι έρημες οι καθηγήτριες βρε κορίτσια??? Μάγια? 

Τί να σου πω βρε φίλη μας… ότι η καθηγητρια μπορεί να ενδιαφέρεται για σένα και να σε βλέπει αλλιώς? Ότι μπορεί να σε δει αλλιώς στο μέλλον? Δε το νομίζω ειναι ελάχιστες αυτές οι περιπτώσεις και δεν δείχνει κάτι παραπάνω από εκπαιδευτικό ενδιαφέρον. Οι καθηγήτριες συγκινούνται όταν προσέχεις και διαβάζεις στο μάθημά τους, όταν είσαι ευγενική και δείχνεις σεβασμό προς αυτούς και προς τους συμμαθητές σου. Πράγματα που οφείλεις ούτως η άλλως να κάνεις ανεξάρτητα από το ενδιαφέρον σου προς τη καθηγήτρια. 

Θυμίσου ότι επίσης είναι παράνομο  ένας καθηγητής να συνάψει σχέσεις με μαθητή του. 

Για τη δική σου ψυχική ισορροπία ξεκόλλα και επικεντρώσου σε κάποια με την οποία υπάρχουν πιθανότητες να γίνει κάτι παραπάνω… Μην σπαταλάς ενέργεια σε αδιέξοδες καταστάσεις.

Α! και κυρίως μη την φέρνεις σε δύσκολη θέση γιατί στο τέλος μπορεί να έρθεις κι εσύ.

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Θέλω να μιλήσω αλλά φοβάμαι την αντίδραση των άλλων :-(

Posted on

Envelope

Γειά σας είμαι 16 χρονών από Αθήνα.

Έχω ένα πρόβλημα από το καλοκαίρι έχω αρχίσει να συνειδητοποιω ότι μου αρέσουν τα κορίτσια αλλά παράλληλα τα είχα με ένα αγόρι, μετά από κάτι μέρες χώρισα με το αγόρι γιατί δεν ένιωθα τίποτα για αυτόν,τέλος πάντων δεν ήθελα να το αποδεχτώ ότι μου αρέσουν τα κορίτσια γιατί σκεφτόμουν τί θα πουν οι άλλοι, οι γονείς μου και νομίζω ακόμα ότι αν μιλήσω θα χάσω και τις φίλες μου.

Θέλω να μιλήσω για αυτό που με απασχολεί αλλά όλο το κρατάω μέσα μου. Έχω δύο αδέρφια και από μικρή είμαι αγοροκόριτσο. Τώρα μου αρέσουν 2 κορίτσια αλλά είμαι σίγουρη ότι είναι straight, το ένα είναι η κολλητή μου και δεν της λέω τίποτα για να μην τη χάσω και το άλλο κορίτσι είναι από το βολλευ και παίζουμε μαζί στην ομάδα, το κορίτσι που πάμε μαζί βολλευ ασχολείται μαζί μου αλλά όπως είπα πρέπει να είναι straight.

Δεν έχω κάνει ποτέ σχέση με κορίτσι.

Τι να κάνω να μιλήσω για αυτά που νιώθω στους γονείς μου ή στις φίλες μου;

Γεια σου φίλη,

Αν πιστεύεις ότι αυτό θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα φυσικά και να μιλήσεις στις φίλες σου…ζητώντας φυσικά εχεμύθεια, σεβασμό και κατανόηση από μέρους τους. Το περιβάλλον του σχολείου είναι ασφυκτικό πολλές φορές και μπορεί να κάνει το coming out μια ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία, για αυτό να είσαι προσεκτική στο ποιούς/ποιές εμπιστεύεσαι. Τώρα για το αν θα τις χάσεις ή όχι… Αυτό εξαρτάται από το αν είναι πραγματικές φίλες ή όχι. Καταλαβαίνω πως ειδικά στο σχολείο θα ήταν εφιαλτικό να μείνεις χωρίς φίλους από τη μια στιγμή στην άλλη αλλά αν είναι να έχεις φίλους που δε σε αποδέχονται και είναι απορριπτικοί τότε τί να το κάνεις? Σίγουρα θα υπάρχουν άλλες παρέες που θα είναι ανοιχτόμυαλες και δεκτικές στη διαφορετικότητα! Αν και αρνούμαι να πιστέψω ότι εν έτει 2015 η γενιά σας θα έχει τέτοιες ομοφοβικές αντιλήψεις ώστε να σε κάνουν πέρα…

Σε ό,τι αφορά στους γονείς σου θα έλεγα να το δεις λίγο το θέμα από όλες τις πλευρές… Τί άνθρωποι είναι? Σε τί θα σε ωφελήσει αν τους μιλήσεις? Τί πιστευεις ότι θα συμβεί? Είναι η ώρα να το κάνεις? Θα προτιμούσες να περιμένεις?

Σκεψου και πράξε όπως νιώθεις!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page

Νομίζω πως την έχω ερωτευθεί..

Posted on

Envelope

Καλησπέρα σας,είμαι η κοπέλα από “Δεν ξέρω εάν νιώθει το ίδιο“..
Όταν σας είχα γράψει για εκείνην νόμιζα πως δεν θα την ξαναδώ λόγω απόστασης άλλης ομάδας κλπ..Αλλα τελικά έγινε αλλιώς. .Μπαίνω μια κλασσική μέρα προπόνησης και ξαφνικά την βλέπω μαζί μας..Ξέρετε τι ακολούθησε χάθηκε η φωνή μου και έμεινα να την κοιτάω και ήρθε και με χαιρέτησε.. Όσο περνούσε ο καιρός (όχι πολυς) ερχόμαστε πιο κοντά…Δεν ξέρω αλλά δεν μπορώ να μην την σκέφτομαι..Από την αρχή που την είχα δει και ήμασταν αντίπαλες την είχα ξεχωρίσει και ήθελα τόσο να της μιλήσω εκείνη να με κοιτάει και να μην ξέρω πως..Σήμερα μου έστειλε και μιλάγαμε κυριολεκτικά όλη μέρα…Είναι λες και την ξέρω χρόνια.. Μου είπε ότι με συμπαθεί πολύ και ότι νιώθει ότι είμαστε πολύ κοντά και ότι με σκέφτεται… Κάθε φορά που την βλέπω χάνομαι…Έχουμε και 2 χρόνια διαφορά και γενικά όποτε της συμβαίνει κάτι τρέχω να δω εάν είναι καλά πως νιώθει…Δεν ξέρω..Χαιρομαι τόσο πολύ που πλέον μιλάμε και δεν έχω μείνει στην φάση δεν ξέρω το όνομα της..Είχα πει στον εαυτό μου ότι θα την ξαναδώ.. Ότι κάνουμε το κάνουμε μαζί, μιλάμε…

Της πρότεινα να πάμε εξω μαζί για καφέ και μου είπε ότι το σκεφτόταν κι ότι θέλει πάρα πολύ να βγούμε…Δεν ξέρω εάν νιώθει κάτι ή με βλέπει φιλικά. .Φοβάμαι να της δείξω πράγματα γιατί είναι νωρίς και δεν ξέρω δεν θελω να νιώσει άβολα σε καμία περίπτωση…

Πάντως θα είμαι δίπλα της και ότι είναι να γίνει θα γίνει…

Δεν ξέρω και πάλι. .
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας

 

Γεια σού φίλη!

Ευχαριστούμε που μας έστειλες τα νεώτερα και χαιρόμαστε που τα πράγματα πάνε καλά!

Κράτα επαφή και ποτέ δε ξέρεις! Ίσως νιώθει τα ίδια με σένα! Προσπάθησε να περνάς όσο το δυνατό περισσότερο χρόνο μαζί της για να γνωριστείτε καλύτερα και να έρθετε πιο κοντά!

ε.

Liked it? Share it!Share on Facebook
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on TumblrShare on Google+Share on VKPin on PinterestPrint this page